Gisteren kreeg ik een tweede mailtje van de organisatie die vandaag 'open sollicitatiedag' had. In verband met het grote aantal belangstellenden zou de wachttijd waarschijnlijk wat oplopen. Maar men verheugde zich op mijn komst!
Na een heerlijke fietstocht, en wat dwalen kwam ik om 10.15 u aan. Er waren al minstens 50 andere mensen aanwezig ... Iemand zei: neem koffie ... en dat was het dan ... Ik vond een plekje, in de zon, leunend tegen een ballustrade ... "vooraan in de rij die er niet was" en keek wat rond ...
Na poosje kwamen er 2 mensen van de organisatie met de mededeling: "Drie mensen die voor een baan in Zwolle kwamen en zes mensen voor Steenwijk mochten doorlopen ... We moesten zelf maar 'de rij/volgorde...' in de gaten houden en zorgen dat het eerlijk zou gaan ..." Er stormden mensen langs mij heen (Zij waren eerder ..., das waar!). O ja en BBL-ers, daarvan mochten er ook al vast een paar naar binnen ...
Ik heb diep gezucht en ben weggegaan ... . Ik kan in de loop van de middag besluiten om NOG een poging te doen ... Ze hebben tot 3 uur open huis ... Misschien bedenkt iemand een opvangsysteem ...
Ik wacht op antwoord van mijn bijstandcoach ... Als zij het goed vindt dat ik 'wit' ga masseren ... dan ga ik DAAR mee beginnen ... Ter ere van de komst van mijn massagevriendin heb ik het huis aangepast genoeg gemaakt ... in ieder geval voor 'oude bekenden'.
Van weinig doen word ik niet blijer ... en als ik zie hoeveel prachtige, slimme, jonge(re) mensen OOK een plek op de arbeidsmarkt willen ... dan word ik opeens minder optimistisch over de baan kansen ...!