Ik ben het Lam van God dat uit de Hemel komt bij elke consecratie die mijn trouwe Herders hebben gedaan; elke geconsacreerde Hostie is geestelijk voedsel voor mijn schapen! 12/06/2020

Oproep van Jezus, Heilig Sacrament, aan Zijn trouwe volk – Bericht aan Enoch

Mijn vrede zij met jullie, Geliefde Kinderen

Hoe verdrietig voel Ik me in mijn liefdevolle Hart als Ik de minachting, vernedering en heiligschennis zie die ik van veel van mijn Priesters en mijn Kinderen zal ontvangen, wanneer mijn Huizen worden heropend! Ik zeg je dat mijn Heilig Offer niet langer hetzelfde zal zijn; het voorwendsel van de pandemie zal ertoe leiden dat veel van mijn Priesters en Hiërarchen van mijn Kerk mijn Goddelijkheid zullen ontheiligen en mijn Lichaam en mijn Bloed zullen uitreiken aan mijn Kudde in de hand alsof het een stuk brood is. Ontrouwe herders! Weten jullie niet dat IK IN ALLE GECONSACREERDE HOSTIES LEVEND EN WAARLIJK AANWEZIG BEN, Mij geef als het Geofferd Lam, als Spiritueel Voedsel, voor mijn Volk? Wat een gebrek aan gezond verstand! Wat een gebrek aan naastenliefde voor Mij en mijn Kudde, degene die jullie gaan plegen wanneer mijn Heilig Offer wordt hervat!

Ik ben het Lam van God die neerdaalt uit de Hemel bij elke Consecratie die door mijn Trouwe Herders wordt uitgevoerd; elk Geconsacreerde Hostie is spiritueel voedsel voor mijn Schapen. In elke door mijn Priesters Geconsacreerde Hostie voltrekt zich het Mysterie van de transsubstantiatie van mijn Lichaam en Bloed. Ik ben het, in al mijn Goddelijkheid, die neerdaalt uit de Hemel om Leven te worden, om Zichzelf te geven als Spiritueel Voedsel en om in het hart van elk van mijn trouwe Kinderen te wonen, die mij waardig ontvangen. Ik ben niet enkel een stuk brood. Ik ben het Levende Brood dat neerdaalt uit de Hemel. Ik ben het Spiritueel Manna, die de honger stilt en de dorst lest van mijn Kudde. Ik ben jullie Drie-ene God, die komt om jullie Leven in Overvloed te geven. 

Ik vraag jullie: verdien Ik zo’n verachtelijk misbruik door sommige van mijn Priesters die mij uitreiken aan mijn Volk, als was het een stuk brood? Verdien Ik zo’n verachtelijk misbruik wanneer Ik wordt ontvangen door vele van mijn Kinderen, onwaardig of in de Hand? Waarlijk Ik zeg jullie: Ieder die mij uitreikt, of mij onwaardig ontvangt, of in zijn hand, is schuldig en pleegt heiligschennis, als hij geen berouw heeft en er eerherstel voor biedt. Zoals jullie mij behandelen in deze wereld, zo zullen jullie ook behandeld worden in eeuwigheid, wanneer jullie voor Mij verschijnen.

Heroverweeg dit, Priesters van mijn Kerk; denk na Dwaze Schapen, zodat jullie morgen over niets spijt moeten hebben! Ik ben het Lam Gods die Zichzelf geeft uit Liefde en Leven wordt in de eenvoud van elke Geconsacreerde Hostie. Vergeet dit niet, zodat jullie mijn Goddelijkheid niet blijven mishandelen! Vrede laat Ik jullie, mijn vrede geef Ik jullie.

Heb berouw en bekeer jullie, want het Koninkrijk van God is nabij.

Jullie Lam, Jezus in het Heilig Sacrament

Maak mijn boodschappen kenbaar aan de hele mensheid, mijn Kudde

15-06-2020 om 01:23 geschreven door claudia  

DE GAVE VAN ALLE GAVEN – 9/2/2020

Beste vrienden, ik heb de oproep gevoeld om de leringen van onze Heer over de 'gave van het leven in de goddelijke wil', die Hij ons via Luisa Piccarreta heeft gegeven, vuriger te promoten. God heeft deze buitengewone genade, deze 'gave van alle gaven' voor onze tijd bewaard als een remedie - en meer dan een remedie - voor de ongekende kwalen van de wereld. Ik heb hieronder bronnen opgesomd die duidelijk het onderscheid uitleggen tussen het doen van de goddelijke wil en het leven in de goddelijke wil. Geloof me, het maakt het verschil in de wereld. God speelt geen verdedigend spel, Hij speelt in het offensief helemaal tot aan zijn niet te stoppen overwinning.

Luisa Piccarreta was een zeer heilige ziel (1865-1947), onvoorstelbaar nederig, met een bijzonder mystiek leven, wiens heiligheid wordt erkend, niet alleen door haar degenen die haar kenden (inclusief H. Padre Pio), maar op het hoogste niveau van de Kerk. Ze is tot Dienares van God verklaard en haar zaligverklaring werd aan het Vaticaan voorgelegd. Haar dagboek, meer dan 8000 pagina's, werd bestudeerd door Vaticaanse theologen in de Italiaanse taal en er is vastgesteld dat het geen fouten in geloof of moraal bevat. In 2015 publiceerde de Vaticaanse pers haar biografie, met een voorwoord van Kardinaal José Saraiva Martins.

Wat hij in het voorwoord schreef: “De diepe getuigenis van Luisa Piccarreta trekt mensen aan tot de diepste eenheid met [God]… Dit ‘leven in de Goddelijke Wil’ [de hoofdzaak van Luisa’s openbaringen] is de feitelijke weg waarin de Zoon Jezus op aarde leefde, en hier met Hem het leven in de Hemel bracht… [Luisa] transformeerde haar hele hart in een woonplaats voor God alleen. Degenen die haar ontmoetten voelden zich aangetrokken tot de waarheid van de Hemel… het is precies in het alledaagse leven dat God’s barmhartigheid de mensheid zoekt – om hen tot de onschuld van Eden te herstellen…” – Kardinaal Martins – The Sun of My Will

Het boek was snel uitverkocht en er is nog geen tweede druk beschikbaar. Professor Daniel O'Connor heeft echter een video geplaatst waarin hij de belangrijkste thema's van het boek samenvat, samen met de bijbehorende fragmenten. De video en fragmenten zijn hier te vinden: www.sunofmywill.com.

Padre Pio’s goedkeuring van Luisa Piccarreta

“Wie het lijden van Gods Wil aanvaard, en angst overwint, zoals de H. Padre Pio van Pieltrelcina, een groot bewonderaar van Luisa…” p. 66

Betreffende Federico Abresch, de bekende fotograaf van Padre Pio, die de “intense” relatie tussen Luisa en Pio levend hield door boodschappen te brengen tussen de twee, staat in The Sun of My Will:

“er ontstond een sterke spirituele band tussen [Federico Abresch] en Padre Pio evenals met Luisa; en daarom voelde Federico zich altijd een toegewijd spiritueel kind van Padre Pio en een trouwe discipel van Luisa… Hij vond een eindeloze bron voor zijn spiritualiteit in de boodschap van de Goddelijke Wil. En naar beste vermogen deelde hij vreugdevol over de weldaden aan degenen die het omarmden. Er zijn talloze getuigenissen over de wederzijdse achting en geloof dat Luisa en Padre Pio in elkaar hadden…” p. 174-175

Padre Pio verwees ook naar Luisa als heilige, hoewel haar geschriften werden veroordeeld (wat teniet werd gedaan door Kardinaal Ratzinger in 1994):

“de beroemde zin van Padre Pio was bedoeld met betrekking tot Luisa nadat haar geschriften werden veroordeeld: “Heiligen worden gemaakt, maar wee degenen die de Heiligen maken!” p. 175

“Padre Pio maakte het kruisteken over het hoofd van een stervend meisje en zei: ‘Ja, door de voorspraak van Luisa Piccarreta, heeft de Heer haar gered.” p. 175

“Zelfs de inwoners van San Giovanni Rotondo wisten hoeveel respect Padre Pio had voor Luisa. Mevr. Adriana Pallotti herinnert dat de dag dat ze Padre Pio, haar spirituele leidsman, vroeg of ze er goed aan deed geld te geven om Luisa’s boeken te laten drukken. Padre Pio zei ‘ja’ en tot haar eigen verbazing liet hij haar de vraag herhalen en zei hij opnieuw duidelijk ‘ja’. p. 175

Mirakels rond Luisa

“Zoals sommige grote mystieken werd Luisa miraculeus gevoed door de Eucharistie alleen. “Als Luisa soms iets eet, wanneer ze ertoe gedwongen wordt door een familielid, geeft ze het over een paar minuten later. Maar het voedsel dat ze overgeeft is helemaal intact, fris en geurig. Maar de mensen rond haar lijken een soort spirituele blindheid te hebben en zien hierin niets miraculeus.” p.46

Eveneens verbazingwekkend werd Luisa elke morgen wakker, maar stijf als een steen – nog kon ze zich bewegen, of kon iemand anders haar verplaatsen (hoe sterk ze ook waren) – tot de priester binnenkwam om haar te zegenen, dan werd haar stijfheid volledig genezen. Zoals we kunnen zien, was er geen leven zo afhankelijk van priesters als dat van Luisa. Over dit fenomeen staat het volgende:

“Deze staat van voortdurend bedlegerig te zijn wordt met de gehoorzaamheid van haar biechtvader, Luisa’s permanente en definitieve conditie, maar als er geen zegen is van de priester, blijft ze stijf als een steen.” P.73-74

“Wanneer het duidelijk wordt dat Luisa niet langer in staat zal zijn om haar huis te verlaten en dat – zonder mirakel – haar toestand van stijfheid onomkeerbaar is, worden haar ongewone deugden erkend, vooral haar gehoorzaamheid en nederigheid. Daarom wordt een verzoek voor een indult gezonden naar Paus Leo XIII… [na de indult werd ingewilligd door de Paus wordt elke dag de Mis opgedragen in haar kamer] en wordt haar kamer omgevormd tot een kapel waar het altaar zich in een grote kleerkast bevindt” p.80-81

“Het feit dat Luisa bedlegerig is niet ‘buitengewoon’ op zich… [haar] situatie – lijkt ‘normaal’ voor iemand die ziek is, maar is van een hele andere natuur dat niemand kan uitleggen – geen familieleden, dokters, of andere mensen… Wanneer men denkt aan Luisa, is de persoon waaraan men denkt de H. Theresia van Lisieux, een tijdsgenote, maar die helemaal niet ‘anders’ leek te zijn…” p. 93

Zelfs Luisa’s dood en begrafenis waren miraculeus:

“Pr. Benedetto Calvi beschrijft wast er gebeurde bij Luisa’s dood: ‘Haar hele lichaam ontwikkelde geen rigor mortis… Mensen konden het elke dag zien hoe ze was opgebaard. Mensen van Corato en vele mensen van andere steden kwamen afscheid van haar nemen en konden haar aanraken. Men kon haar hoofd draaien in alle richtingen zonder inspanning, haar armen opheffen, haar vingers plooien. Zelfs haar oogleden konden geopend worden en haar ogen zagen helder als tevoren, zonder een doodsfilm. Luisa leek te leven, net alsof ze sliep. Daarom kwam een groep dokters het lichaam grondig onderzoeken en verklaren dat Luisa werkelijk gestorven was. Met toestemming van de autoriteiten was het noodzakelijk haar vier dagen op haar sterfbed te laten en er waren geen tekenen van ontbinding. Zo kon de grote menigte mensen haar een laatste groet brengen in haar huis.” p. 179

Na drie dagen en drie nachten waren haar handen zo zacht alsof ze nog leefde. Hoewel ze reeds vier dagen was overleden was er geen doodsgeur in de kamer. Van zodra het nieuws zich verspreidde in de stad dat ze was overleden, stroomden de mensen toe naar de Magdalenastraat 20 om de stoffelijke resten te zien van ‘Luisa de heilige’. Dat was de naam waarbij ze bekend was. Omdat het niet mogelijk was haar op haar rug te leggen, moest een timmerman een speciale kist maken om haar positie te bewaren. Pr Benedetto voegde eraan toe dat de begrafenis ‘een feestdag was voor heel Corato. Duizenden arbeiders en boeren gingen niet werken. Velen gingen naar de begrafenisprocessie, om haar bescherming te vragen omdat ze aanzien werd als heilige.’ De nieuwsbladen hadden het over de gebeurtenis, die in het geheugen van de bevolking bijbleef als iets buitengewoons…’ p. 180-181

H. Hannibal (Annibale) Di Francia: De zeer ijverige Apostel van Luisa’s geschriften

“Luisa kende Pr Annibale Di Francia sinds 1910… waarvan Luisa Jezus hoort zeggen dat hij de ‘eerste apostel van de Goddelijke Fiat zal zijn en aankondiger’… er werden minstens 69 brieven geschreven van Luisa aan Pr Annibale en 21 van de priester aan Luisa. Hij voelt de drang om het bewustzijn van wat Christenen elke dag bidden in het Onze Vader te verspreiden, met ‘Uw Wil geschiede op aarde als in de Hemel’ op de eerste plaats. Nadat hij Luisa bezocht, gaat hij dikwijls naar de kleine kamer ernaast waar hij leest, op zijn knieën en met tranen van vreugde in zijn ogen, wat Luisa had geschreven.” P. 106-108

“Pr Di Francia is zo overtuigd van het belang en de weldaad van haar geschriften dat hij beslist een van Luisa’s werken in 1915 te publiceren met een nihil obstat en een imprimatur. Zijn enthousiasme voor de tekst is zo groot dat hij in 1915 een kopie stuurt naar de aartsbisschoppen en bisschoppen met een circulaire erbij waarin hij vraagt om het meer te verspreiden om dat “Deze pagina’s geïnspireerd lijken…” p. 109

“Pr Annibale heeft een groeiend verlangen om deze leer over de Goddelijke Wil kenbaar te maken aan iedereen. In het voorwoord zegt hij dat het Traktaak van de Goddelijke Wil een geheime openbaring is van het feit te leven in vereniging met de Goddelijke Wil en de immense, onschatbare weldaad dat eruit voortvloeit. Het handelen in Gods Wil betekent zich zo volledig identificeren met alle Goddelijke intenties en acties dat de ziel groeit en transformeert. Door de kleine non zonder klooster [Luisa], zoals Jezus het wilde, in een kleine stad in het Zuiden van Italie, stuurt God een boodschap dat als ze verwelkomd wordt, Hij erover zegt dat ‘het de wereld zal veranderen.’ Priester Di Francia verspreidt de boodschap met de autoriteit dat hij heeft en op een manier, dat traag maar zeker, een eeuw later tot ons is gekomen.” p. 114-115

In het kort zegt Pr Hannibal erover:

“Dit zijn geschriften die kenbaar moeten gemaakt worden aan de wereld. Ik geloof dat ze grote weldaden zullen brengen… geen menselijk intellect zou in staat zijn om ze te creëren.” p. 117

“Aartsbisschop Giuseppe Maria Leo zal zijn imprimatur verlenen aan de eerste 18 delen. Het werk heeft ook een titel die door Jezus werd geïnspireerd. In feite ziet Luisa Hem naast Pr Annibale in haar extases, en vertelt hem de titel om het aan het boek te geven dat zal gedrukt worden over zijn Wil: “Het Koninkrijk van mijn Goddelijke Wil temidden van schepselen – het boek van de Hemel – de oproep van het schepsel naar de orde, de plaats en het doel waarvoor hij werd geschapen door God.” En paar maanden vooraleer hij sterft biecht hij aan Luisa op, op 14 februari 1927: “Weet dat ik voor een tijdje niet langer bezig was met praktisch iets te doen of andere dienen betreffende mijn bediening, omdat ik mij volledig heb toegewijd aan het grote werk van de Goddelijke Wil.” Hij zeg het zelfde nogmaals op 24 maart 1927. Pr. Annibale had de roeping zich bijna exclusief toe te wijden om Luisa’s geschriften te verspreiden. Men kan zeggen dat Pr. Annibale, net zoals een paar andere personen, Luisa en haar missie begrepen. Hij schreef van Luisa: “De vrome auteur van de Uren van het Lijden zou nooit, om geen enkele reden ter wereld, haar intieme en lange communicaties met bewondering hebben opgeschreven als Onze Heer zelf haar niet herhaaldelijk haar verplicht dit te doen, zowel persoonlijk als door haar heilige gehoorzaamheid aan haar biechtvaders, waaraan ze zich altijd onderwierp. De zuiverste maag, volledig toegewijd aan God, die uitgroeit tot een uitverkorene te zijn van de Goddelijke Verlosser, Jezus Onze Heer, die eeuw na eeuw, de wonderen van Zijn liefde nog meer uitdraagt. Het lijkt dat Hij deze maagd wilde vormen. Hij noemt haar de kleinste die Hij op aarde vond, zonder enige educatie, en tot instrument maakte van een missie die zo verheven is nl. de triomf van de Goddelijke Wil.” p. 121-122

Het censor liborum van Luisa's geschriften was Pr. Annibale (of Hannibale) di Francia. Hij was een heilige man en de grondlegger van twee religieuze ordes. Hij was de eerste en meest ijverig promotor van Luisa's geschriften. Hij werd heilig verklaard door paus Johannes Paulus II in 2004 en in 2010 installeerde paus Benedictus XVI een groot standbeeld van de heilige buiten de Vaticaanse basiliek.

Jezus vertelt Luisa dat de Heilige Geest klaar is om in Zijn volheid op aarde af te dalen, om door deze gave het Tijdperk van Heiliging in te luiden.

14-06-2020 om 23:09 geschreven door claudia  

Wijden

Een priester vertelde me onlangs dat een leek tot God kan bidden om zijn zegen over verschillende dingen. En we kunnen wijwater op voorwerpen en plaatsen sprenkelen en de Naam van Jezus herhalen. Maar we kunnen ze niet wijden of zegenen op eigen kracht of iets zeggen als "In de naam van de Heer zegen ik u" of "In de macht van de Kerk..." Dat is voorbehouden aan de Priester. Maar hij moedigde me wel aan om door het huis te gaan en heilig water te sprenkelen terwijl ik de naam van Jezus herhaalde.

Wat je wel kunt zeggen als je reeds wijwater en gezegend zout of olie hebt: Moge God (voorwerp of naam van persoon) zegenen in de Naam van de Vader, de Zoon en de H. Geest. Amen. Hier vraag je God om genaden uit te storten, geen kracht om te zegenen, want dat kan enkel een Gewijde Priester.

Een vader/moeder kan wel hun kind zegenen met een kruisje met de duim te geven op het voorhoofd van het kind, en het zo onder de bescherming van God te plaatsen: God zegent je, God beware je.

H. Cyrillus van Jeruzalem: “Laat het Kruis ons zegel zijn, met moed, gemaakt door onze vingers op ons voorhoofd en in alles; over het brood dat we eten en de beker dat we dringen, in ons komen en gaan, voor onze slaap en wanneer we wakker worden, op reis en wanneer we rusten.”

(in de vroege kerk maakten ze een kruisje op het voorhoofd)

Paus Benedictus XVI – angelus op 11/09/2005 : 'Het kruisteken maken - zoals we tijdens de zegen zullen doen - betekent een zichtbaar en openbaar' ja 'zeggen aan Degene die voor ons stierf en verrees, aan God die in de nederigheid en zwakheid van Zijn liefde de Almachtige is, sterker dan alle macht en intelligentie van de wereld. '

Katholieke Encyclopedie :

14-06-2020 om 16:51 geschreven door claudia  

Verzegel de voordeur

Plaats een afbeelding van de Goddelijke Barmhartigheid op je voordeur, zodat het duidelijk is dat je je vertrouwen stelt in God en de belofte van bescherming.

Je kan deze afbeelding laten zegenen door een priester. Maar een leek mag dit in dit geval alleen ook zelf zegenen (niet hetzelfde als wijding, dat kan enkel door een priester gebeuren):

RKKatechismus nr 1669 : Zij vallen onder het priesterschap zoals dit door het doopsel verleend wordt: elke gedoopte wordt geroepen een “zegen” te zijn en te zegenen. Daarom kunnen leken bepaalde zegeningen verrichten, hoe meer een zegening het kerkelijke en sacramentele leven betreft, hoe meer het voorgaan in een viering aan de gewijde bedienaar (bisschoppen, priesters of diakens) voorbehouden zal zijn.

Hoe de zegening te verrichten over de afbeelding:

Maak een Kruisteken over de afbeelding en zeg ondertussen: “O Heer, ik zoek Uw zegen over deze afbeelding in naam van de Vader, de Zoon en de H. Geest. Amen.”

De afbeelding van Jezus is heel belangrijk omdat Hij hier wordt afgebeeld als het Offerlam waarbij een stroom van water en Bloed uit het Hart van Jezus komt als een stroom van genade voor de hele wereld. Jezus beloofde de H. Faustina dat ieder die deze afbeelding vereert niet in de Hel terechtkomt. Hij belooft de zege over onze vijanden hier op aarde, vooral in het stervensuur, en ons te verdedigen als Zijn eigen Glorie. Hij beloofde ook vele genaden uit te delen zodat elke ziel er toegang zou toe hebben. Haar biechtvader voegde er door de H. Faustina nog aan toe: Wanneer kastijdingen voor zonden op de hele wereld neerkomen en je land ondervindt uiterste verwording zal de enige toevlucht het vertrouwen zijn in Mijn Barmhartigheid.

Ik zal de steden en woonplaatsen beschermen waar de afbeelding van de Goddelijke Barmhartigheid wordt gevonden. Ik zal de personen beschermen die deze afbeelding vereren. De enige schuilplaats zal het vertrouwen zijn in Mijn Barmhartigheid. Laat iedereen een afbeelding voorzien voor zijn woonplaats want er zullen beproevingen komen, en deze gezinnen en elk individueel die een diepe verering heeft voor deze afbeelding zal ik beschermen tegen elke soort tegenslag. Er zal een tijd komen dat al degenen die dit in praktijk brengen getuigenis zullen brengen van deze miraculeuze efficiëntie ervan en bijzondere bescherming die van deze afbeelding komt.

Nr 1671 : Tot de sacramentalia behoren allereest de zegeningen (van personen, maaltijden, voorwerpen, plaatsen). Elke zegening bestaat uit een lofprijzing van God en een gebed om zijn gaven te verkrijgen. In Christus zijn de Christenen door God de Vader “gezegend met elke geestelijke zegen” (Ef 1:3). De Kerk geeft daarom de zegen onder aanroeping van de naam van Jezus, hetgeen gewoonlijk gepaard gaat met het heilig teken van de kruis van Christus.

Nr 2626 : De zegening geeft uiting aan de fundamentele beweging van het Christelijke gebed: het is de ontmoeting tussen God en de mens; hierin ontmoeten de gaven van God en het ontvangen van de mens elkaar en beide gaan een eenheid vormen. Het gebed van zegening is het antwoord van de mens op de gaven van God: omdat God zegent, kan het hart van de mens als reactie daarop Hem zegenen die de bron is van elke zegening.

2627 : Er zijn twee fundamentele vormen die uitdrukking geven aan deze beweging: nu eens gaat het gebed, gedragen door de H. Geest, in opwaartse richting via Christus naar de Vader (wij zegenen Hem, omdat Hij ons gezegend heeft); dan weer roept het de genade af van de H. Geest die, via Christus, neerdaalt vanaf de Vader (Hij is het die ons zegent).

Daarom is het huwelijk een sacrament en kunnen ouders hun kinderen zegenen. Deze zegeningen zijn gebeden en de gelovigen kunnen deze zegeningen geven. Dit zijn geen zegeningen zoals een priester/diaken wijdt.

14-06-2020 om 00:12 geschreven door claudia  

Wijwater

Het thema van water loopt als een rode draad door het Nieuwe Testament. Nergens is er zoveel bewijs dat in het Evangelie van Johannes. J. B. Lightfoot merkt op dat het hele Evangelie verwijst naar water, als een symbool van zuivering, leven en de H. Geest; het is het medium waardoor Jezus herhaaldelijk zijn identiteit toont en zijn doel van redding.; en een sacramenteel symbool van het doopsel en de Eucharistie. Het motief verschijnt eerst wanneer Johannes de Doper zich aankondigt als degenen die doopt met water (Johannes 1:26). Het wordt voorgezet in de eerste mirakels van Jezus zoals in de bruiloft te Kana. Water dat gebruikt werd in vaten die gebruikt werden voor de Joodse zuiveringsrite veranderden in wijn, en zorgden dat de gasten nieuwe wijn kregen toen de voorraad was uitgeput. De discipelen begrepen op deze manier beter Jezus’ identiteit.(Joh 2:1-11) In zijn dialoog met Nicodemus legde Jezus uit dat enkel degenen die geboren werden uit water en de Geest het Koninkrijk van God zullen binnengaan (Joh 3:5). 

Hij heeft ook een bijzondere ontmoeting met de Samaritaanse vrouw bij de bron waar een groot deel van het gesprek over water gaat (Joh 4:6-30). Hij geneest een lamme bij de poel van Bethesda (Joh 5:2-9), verbaast zijn discipelen door op het water te lopen (Joh 6:16-21), een blinde te genezen met water bij de poel van Siloam (Joh 9:7) en de voeten van zijn discipelen te wassen als symbool van dienstbaarheid (Joh 13:1-20). Water maakt een krachtige indruk in Johannes’ beschrijving van de Kruisiging wanneer het water samen met Jezus’ Bloed uit zijn zijde vloeit als Hij aan het Kruis hangt. Het suggereert dat Hij evenzeer redt door water als door Bloed. Uit deze laatste verwijzing is de praktijk gerezen in verschillende Christelijke tradities dat water gemengd wordt met wijn in de kelk. Het gebruik van wijn gemengd met water in de viering van de Eucharistie wordt het eerst vermeld door Justinus de Martelaar, de vroege Christelijke apologist, midden 2^de E.

De oorsprong van wijwater

De Kerk ontwikkelde zijn eigen concept van wijwater. In hoofdzaak werd zijn spirituele efficiëntie bekeken in termen van exorcisme, wijding en genezing, van de wijding door een priester en occasioneel door een leek. Maar de Oosterse Kerk nam hierin de leiding en wijdde en gebruikte wijwater vanaf de 4^de E. Epiphanius, bisschop van Salamis vertelt dat in de late 4^de E bij Tiberias een man, Jozef genoemd, water sprenkelde op een krankzinnige, nadat hij eerst het kruisteken had gemaakt en de boze geesten beval om uit hem te treden. Theodore van Antiochië vermeldt dat Marcellus, Bisschop van Apamea in de late 4^e E water wijdde door een kruisteken erover te maken en dat een van de paarden van de keizer weg genezen door het gewijdde water te drinken. De oudste overlevering van de liturgie voor het wijden van water werd gevonden in de Euchologion van Serapion, die Bisschop was van Thmuis in Neder-Egypte en stierf rond 392, en een andere die blijkbaar door de H. Basilius de Grote werd opgesteld gedurende een bezoek aan Jeruzalem in 377. De H. Basilius bevestigde dat het water door gebed en wijding van de Priester de levengevende kracht van de H. Geest ontvangt. Zijn ritueel werd waarschijnlijk gebruikt in Antiochië op het feest van Driekoningen in 387 toen de H. Johannes Chrysostomos een preek hield en zei: “Dit is de dag waarom Christus werd gedoopt en door Zijn doopsel heiligde Hij het element van water. 

En om die reden wordt op middernacht van dit feest, alle gelovigen tot het wijwater geroepen en opgeroepen om het thuis te bewaren, omdat het water op deze dag werd gewijd.” Het werd later herzien door de H. Proclus, patriarch van Jeruzalem van 634 tot 638. De Byzantijnse liturgie voorziet voor de plechtige wijding van water op Driekoningen als herinnering van Christus’ doopsel in de Jordaan. Het wordt beschouwd als een herbekrachtiging van het doopsel, waardoor Jezus aan het water een mystieke kracht van heiliging gaf, een teken van de ‘hemelse stromen’ van goddelijke genade. Er wordt van het wijwater ook permanent wat aan de ingang van de kerken in een wijwatervat bewaard, en het wordt officieel hydrokometes (geïntroduceerde door water) dat de gelovigen sprenkelde als ze binnen gingen. Terwijl de jaarlijkse Driekoningen ceremonie gekend was als de Grote Wijding van het Water, werd er een reserve aangelegd voor andere ‘mindere’ wijdingen en wanneer er meer wijwater nodig was voor doopsels en andere doeleinden. Het Concilie van Constantinopel van 691 bevatte de ritus voor het wijden van water bij het begin van elke maand volgens de maankalender.

Het concept van wijwater lijkt later zijn intrede te hebben gevonden in de Westerse Kerk, met de eerst historische getuigenis van de praktijk van het wijden van water vanaf de 5^de E, hoewel de H. Ambrosius, bisschop van Milaan, die stierf in 397, leerde dat de H. Geest het water consacreerde door het gebed van de bedienaar. De vroegste gekende Latijnse liturgische tekst over het onderwerp is een voorschrift om het wijwater te mengen met gewijd zout in de 6^de E in het Liber Pontificalis. Net zoals in de oosterse traditie zijn er vroege verwijzingen naar de efficiëntie van leken die zegenen, evenals wijwater gewijd door Priesters.

Gregorius van Tours  vertelt het verhaal over een kluizenaar Eusitius genoemd die in de 6^de E leefden en slachtoffers van ‘derdendaagse koorts’ genas door hen water te geven dat hij had gezegend. Onder de vroegste opgetekende getuigenissen van het gebruik van wijwater in Engeland is een verhaal van Bede die verteld hoe John of Beverley, Bisschop van York van 706-721, een monnik stuurde om wat water mee te nemen die hij had gewijd voor de wijding van een kerk naar een vrouw die reeds 40 dagen zwaar ziek was. De monnik kreeg de instructie zowel haar wat van dat water te drinken te geven en het deel van haar lichaam te wassen wat het meest pijn deed. Onmiddellijk daarna stond de vrouw recht uit haar bed en was ze volledig genezen. Uit: Water: A Spiritual History – Ian Bradley

Lourdeswater

Op vraag van Anselme Lacadé in 1858 werd het Lourdes water onderzocht door een professor in Toulouse, die rapporteerde dat het water drinkbaar is en dat het water de volgende elementen bevat: zuurstof, stikstof, koolzuur, carbonaten van kalk en magnesium, sporen van ijzercarbonaat, een alkalisch carbonaat of silicaat, chloriden van kalium en natrium, sporen van kaliumsulfaten en natriumcarbonaat, sporen van ammoniak en sporen van jodium. In wezen is het water vrij zuiver en inert.

Het water is meestal koud; de temperatuur is ongeveer 12° C. Lourdeswater stroomt uit een bron in de grot op dezelfde plek waar Bernadette het ontdekte. Het water stroomt maximaal 40 liter per minuut. Het water wordt opgevangen in een stortbak en afgegeven via een kranensysteem in de buurt van het heiligdom, waar pelgrims het kunnen drinken of in flessen kunnen verzamelen om mee te nemen. De originele bron is te zien in de grot, beschermd door een glazen scherm.

In de afgelopen jaren is het systeem van kranen geleidelijk veranderd. Vanaf 2008 wordt water afgegeven uit een reeks kranen die in steen zijn geplaatst in een cirkel rond de basis van een van de kleinere torens van de bovenste basiliek.

In 2002 werd de Waterwandeling geïntroduceerd, over de rivier Gave en iets stroomafwaarts van de Grot. Het bestaat uit een reeks van negen staties waar zich een kleine kraan bevindt. Tijdens de wandeling worden pelgrims uitgenodigd om zich te wassen of te drinken en te mediteren over Bijbelteksten. Elke statie werd vernoemd naar een Bijbelse poel.

1. Bersheva: Genesis 21:25-34

2. Op de weg naar Gaza: Handelingen 8:26-40

3. Meribah: Exodus:17,1-7

4. Gaddi-In: Hooglied 1:13-14

5. De bron van de Tempel: Johannes 7:37-39

6. Nazareth: Lucas 2:51-52

7. Jacob's Bron: Johannes 4:1-26

8. Bethesda: Johannes 5:1-18

9. Siloam: Johannes 9:1-41

13-06-2020 om 23:11 geschreven door claudia  

GEEN HANDCOMMUNIE

In de Rooms-Katholieke Kerk bestonden twee rituelen voor de uitreiking van de hosties: op de tong of op de hand. Tot aan het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) kregen gelovigen de communie op de tong uit handen van de Priester. Een misdienaar kan daarbij een communieschaal onder de mond van de gelovigen houden die knielen aan een communiebank.. In de westerse Katholieke Kerk werd sinds 1969 in die kerkprovincies waar de bisschoppenconferentie daarom gevraagd heeft, bij wijze van indult ook toegelaten de hostie op de hand te leggen. In de derde eeuw was er handcommunie aanwezig maar de communiehostie werd bij de vrouwen op de hand gelegd, die bedekt was met een sluier. De priester was verplicht om te waarschuwen eerbiedig met de hostie om te gaan. Uiteindelijk is deze handcommunie afgeschaft wegens wangebruik, stukjes vielen op de grond en de hostie werd meegenomen door satanisten. De Hemel is hierover HEEL DUIDELIJK EN LAAT ENKEL de H. Communie geknield en op de tong toe, door uitreiking van de gewijde Priester.

Boodschappen aan Veronica Lueken uit Bayside

WARE AANWEZIGHEID

“Je schendt je heilige vertrouwen. Je hebt het Lichaam van je Schepper, de Zoon van je God in de Drie-eenheid genomen en Hem geschonden. Je moet thuis eten! Als je naar het grote Offer komt, het Heilige Offer van de Mis, moet je met eerbied komen. Je moet knielen en boete doen voor de overtredingen tegen je God! ...

Kunnen jullie, net als in het verleden, het mysterie van Hemel en aarde niet herkennen? Veranderde de staf van Mozes niet in een slang volgens God’s wil? Veranderde de rivier in Egypte niet in bloed volgens Gods wil? En kan God niet, volgens Zijn wil komen om het brood en de wijn te veranderen in de werkelijke Aanwezigheid van Zijn Lichaam en Bloed?" – H. Aartsengel Michael, 1 februari 1977

GOEDHEID EN LIEFDE

"Je mag het Lichaam van Mijn Zoon niet in je hand nemen! Je opent de deur voor boze geesten om het Lichaam van Mijn Zoon te verontreinigen! De gewijde vingers van een naar behoren gewijde man van God, de Priester, zullen Mijn Zoon in je mond plaatsen, en je moet Zijn Lichaam tot jou nemen met goedheid en liefde." - OLVrouw, 22 maart 1975

HEILIGSCHENNIS

“Mijn Zoon is niet blij met de manier waarop Zijn Lichaam en Bloed aan alle mensen op aarde wordt uitgereikt. De handcommunie is nooit gebruikelijk geweest en zal niet worden geaccepteerd door de Hemel. Dit is een heiligschennis in de ogen van de Eeuwige Vader, en mag niet worden voortgezet, want je voegt alleen maar toe aan je straf als je doorgaat op de manier die de Eeuwige Vader onaangenaam is." - OLVrouw, 30 juni 1984

MAN VAN GOD

“Een priester is een man van God, uitsluitend uit de wereld gekozen om een ​​vertegenwoordiger van de Zoon van God te zijn ... Als man van God brengt hij je het Lichaam en Bloed van je Verlosser.

Ik zeg jullie, mijn broeders en zusters, dat niemand het gezuiverde lichaam van je Heiland in zijn handen zal nemen! Alleen de gewijde vingers en handen van de vertegenwoordiger van Christus, de Heer, zullen deze gave geven en aan de mensheid uitreiken! – H. Theresa, 2 oktober 1975

HET LAATSTE AVONDMAAL

Veronica - Ik zie nu een hele grote muurschildering in de lucht. Het is donker. En ik weet dat het een afbeelding is; het is als een afbeelding hier in de lucht, en het toont de twaalf apostelen tijdens het Laatste Avondmaal. Ik zie grote droefheid op hun gezichten vanwege de schending van de H. Hostie tegenwoordig. - 7 september 1977

BOOSAARDIG PLAN

“Ik vraag je, mijn kinderen – jullie vragen ​​het mij vaak in jullie gebeden, mag ik het Lichaam van mijn zoon in mijn handen aanvaarden? Nee, zeg ik jullie! En opnieuw nee, en dat met reden!

Je kunt niet al degenen om je heen beoordelen, mijn kinderen, die deze duivelse praktijk onder het mom van leiderschap hebben geaccepteerd. Nee, mijn kinderen, dit werd teweeggebracht om mijn Zoon te ontheiligen, om de waarheid van Zijn Goddelijke natuur weg te nemen. Niemand mag Mijn Zoon's Lichaam en Bloed in de handen accepteren! De kelk zal zich keren en jullie zullen baden in Zijn Bloed!

Het was, Mijn kinderen, een sinister plan uit de diepten van de Hel om de kennis van de Goddelijkheid van Mijn Zoon van jullie te verwijderen.” – OLVrouw, 10 februari 1978

BEDROG

“Keer op keer kom ik om Mijn kinderen te leren dicht bij de Eucharistie, het Brood des levens, te blijven. Maar laat jullie niet misleiden: accepteer het Lichaam van Mijn Zoon niet in je handen.

Satan, Lucifer, kwam als een engel van licht en plaatste zijn agenten in de hiërarchie van de Kerk van Mijn Zoon en misleidde hen. Allerlei gruwelen worden nu op het Lichaam van Mijn Zoon gepleegd." - OLVrouw, 15 juli 1978

GODSLASTERING

“Velen reiken Mijn Lichaam uit een manier die alleen godslastering genoemd kan worden. Velen accepteren Mijn Lichaam in de Eucharistie op een manier die de Godheid lastert, en ook ontwijding,  heidendom en onzuiverheid van hart en daden bevordert tijdens het Heilig Offer van de H. Mis." - Jezus, 26 mei 1979

ONTWIJDING

“Mijn kind, vraag je waarom ik huil? Ik huilde tranen van grote ellende. Ik kijk opnieuw naar de ontheiliging van het Lichaam van Mijn Zoon die op aarde wordt gepleegd. Niemand zal zijn handen op Zijn Lichaam leggen!

Mijn Zoon heeft jullie in vertrouwen degenen gegeven die Hij onder de mensheid heeft uitgekozen om Hem te vertegenwoordigen – jullie Priesters. Geen enkele andere persoon mag Mijn Zoon naar de mensheid brengen! Jullie mogen Zijn Lichaam niet verontreinigen door Hem in handen van vrouwen te geven, of degenen die niet door de Vader werden voorbereid als gewijde Priesters in de huizen van God - luiheid, wereldse bezigheden en de genoegens van het vlees zullen niet getolereerd worden! " - OLVrouw, 1 november 1974

GEZUIVERDE VINGERS

"We vragen en herhalen dat niemand het Lichaam van Mijn Zoon mag vastnemen met niet-gewijde handen! Het zal onrein worden, tenzij alleen een gewijde Priester, een man van God, met gezuiverde vingers van de Heilige Geest, het Lichaam en Bloed van Mijn Zoon uitreikt aan iedereen onder zijn hoede.” - OLVrouw, 6 september 1975

GROOTSTE VERDRIET

“Mijn kinderen, het grootste verdriet dat Mijn Hart treft, is de ontwijding van het Lichaam van Mijn Zoon. Deze afschuwelijke daden worden door de Zijnen in Zijn kerken op aarde gepleegd.

Ik herhaal nogmaals dat niemand het H. Lichaam van Mijn Zoon, Zijn Lichaam en Bloed, aan iemand anders mag brengen tenzij een gewijde Priester met gewijde handen. Ik zeg: Mijn kinderen, gewijde handen, gezegende handen, gereinigd door de Heilige Geest! Niemand zal excuses moeten verzinnen om het Lichaam van Mijn Zoon te verontreinigen."- OLVrouw, 14 mei 1977

SATANISTEN

Veronica - Alle welwillende mensen zullen nu een gezamenlijke inspanning leveren om het gewonde hart van Jezus te kalmeren in de tabernakels van de wereld. De handcommunie werd gepromoot door satan vanwege de opkomst van satanisten nu in ons land en in de wereld. Ze voeren in het geheim en openlijk zwarte missen uit. De kinderen zijn de grootste slachtoffers van dit kwaad.

De H. Hostie wordt op een zeer weerzinwekkende manier gebruikt tijdens deze rituelen van zwarte missen en satanisme. Alsjeblieft, zegt OLVrouw, neem de Hostie niet in je hand. Laat deze belediging niet toe. - 19 november 1977

ENIGE UITZONDERING

“Alleen een man - ik zeg een man, niet een vrouw of een kind - zal de machtiging krijgen via de gewijde priester om in hoogdringendheid de Hostie naar de stervende te brengen!

Deze vernedering van het Lichaam van Mijn Zoon zal niet ongestraft blijven!” – OLVrouw, 21 augustus 1975

ONREINE HANDEN

“Geen onreine handen mogen het Lichaam van Mijn Zoon raken. Alleen God kan de handen zuiveren.” - OLVrouw, 7 september 1970

EEN GAVE

“Ga vaak te Communie en aanvaard de gave van Mijn Zoon, Zijn fysieke Lichaam, aanwezig in de Eucharistie - maar alleen aan jou gegeven door gewijde handen, handen gezegend door Mijn Zoon en gewijd om Zijn werk te doen en Hem te vertegenwoordigen.” - OLVrouw, 11 februari 1971

13-06-2020 om 00:12 geschreven door claudia  

Het Feest van Corpus Christi

Het Feest van Corpus Christi, Corpus Domini, Sacramentsdag of in het Latijn: Dies Sactissimi Corporis et Sanguinis Domini Iesu Christi (Dag van het Allerheiligste Lichaam en Bloed van Jezus Christus, de Heer)

De feestdag was gisteren op 11 juni, maar wordt met de sacramentsprocessie gevierd op zondag 14 juni. Deze feestdag viert de Werkelijke Aanwezigheid van het Lichaam en Bloed, Ziel en Goddelijkheid van Jezus Christus onder de vorm van brood en wijn. De Instelling van de Eucharistie gebeurde op Witte Donderdag in een sombere atmosfeer die leidde tot Goede Vrijdag. De liturgie op deze dag herdenkt ook de voetwassing, de instelling van het Priesterschap en de doodsangst in de tuin van Gethsemane.

Het Feest van Corpus Christi werd voorgesteld door de H. Thomas van Aquino, Kerkleraar aan Paus Urbabus IV, om een feestdag volledig te wijden aan de H. Eucharistie alleen, met de nadruk op de vreugde dat de H. Hostie het Lichaam en Bloed, Ziel en Goddelijkheid van Jezus Christus is na de consecratie. Nadat de authenticiteit van het Eucharistisch Mirakel van Bolsena werd erkend op aanzet van H. Thomas van Aquino in 1264, richtte de Paus die toen in Orvieto leefde, het Feest van Corpus Christi in als Plechtige Feestdag en riep ze uit voor de hele Rooms Katholieke Kerk.

Het feest wordt liturgisch gevierd op de donderdag na Drie-eenheidszondag, maar omdat de Feestdag van het Allerheiligste Lichaam en Bloed van Christus geen verplichte feestdag is, wordt ze gevierd op de zondag na de Drie-eenheidszondag.

Op het einde van de H. Mis is er gewoonlijk een processie van het H. Sacrament, tentoon gesteld in een monstrans. De processie wordt gevolgd door de Zegening met het H. Sacrament. Elk jaar wordt gewoonlijk een Eucharistische processie gehouden, voorgegaan door de Paus in Rome, waar ze begint bij de Basiliek van St Jan Lateranen tot de Basiliek van H. Maria Maggiore, waar besloten wordt met de Zegening met het H. Sacrament.

H. Juliana de Cornillon (ook H. Juliana van Luik)

De instelling van Corpus Christi als een feest op de Christelijke kalender was het resultaat van ongeveer veertig jaar werk van Juliana de Cornillon, een 13e-eeuwse Norbertijnse kanunnikin, ook wel bekend als Juliana van Luik, geboren in 1191 of 1192 in Luik, een stad waar groepen vrouwen gewijd waren aan de eucharistische eredienst. Geleid door voorbeeldige Priesters woonden ze samen, toegewijd aan gebed en liefdadigheidswerk. Op vijfjarige leeftijd wees geworden, werden zij en haar zus Agnes toevertrouwd aan de verzorging van de Augustijnse nonnen in het klooster en leprosarium van Mont-Cornillon, waar Juliana een speciale verering ontwikkelde voor het Heilig Sacrament.

Ze verlangde altijd naar een feestdag buiten de vastentijd ter ere van het H. Sacrament van het Altaar. In de optekening van haar leven vermeldt men dat dit verlangen werd versterkt door een visioen van de kerk onder het verschijnen van de volle maan met één donkere vlek, wat de afwezigheid van een dergelijke plechtigheid betekende. In 1208 maakte ze gewag van haar eerste visioen van Christus waarin haar werd opgedragen te pleiten voor de instelling van het feest van Corpus Christi. De visie werd de komende 20 jaar herhaald, maar ze hield het geheim. Toen ze het uiteindelijk aan haar biechtvader doorgaf, gaf hij het door aan de bisschop.

Juliana diende ook een verzoekschrift in bij de geleerde Dominicaanse Hugo van St-Cher en Robert de Thorete, bisschop van Luik. In die tijd konden bisschoppen Feesten instellen in hun bisdom, dus gaf bisschop Robert in 1246 opdracht om Corpus Christi elk jaar op de donderdag na de Drie-eenheidzondag in het bisdom te vieren. De eerste dergelijke viering vond datzelfde jaar plaats in de Sint-Martinuskerk in de stad.

Hugo van St-Cher reisde in 1251 als kardinaal-gezant naar Luik en stelde vast dat het feest niet werd gevierd. Het jaar daarop organiseerde hij het feest voor zijn hele jurisdictie (Duitsland, Dacia, Bohemen en Moravië), dat gevierd moest worden op de donderdag na het octaaf van de Drie-eenheid (een week later dan was aangegeven voor Luik), maar met een zekere flexibiliteit, want hij verleende een toegift aan allen die hun zonden beleden en naar de kerk gingen "op een datum en op een plaats waar [het feest] werd gevierd".

Jacques Pantaléon van Troyes werd ook gewonnen voor de Feestdag van Corpus Christi tijdens zijn bediening als aartsdiaken in Luik. Hij was het die, nadat hij in 1264 Paus was geworden als Urbanus IV, de plechtigheid van Corpus Christi op de donderdag na Pinksteren instelde als een feest voor de hele Latijnse Kerk, door de Pauselijke Bul Transiturus de hoc mundo. De legende wil dat deze daad werd geïnspireerd door een processie naar Orvieto in 1263, nadat een dorpspriester in Bolsena en zijn parochie getuige waren van een Eucharistisch wonder van een bloedende, geconsacreerde hostie in Bolsena. Hoewel dit het eerste Pauselijk opgelegde universele feest was voor de Latijnse Kerk, werd het in feite al een halve eeuw eerder lokaal gevierd, hoewel het werd aangenomen door een aantal bisdommen in Duitsland en door de cisterciënzers, en in 1295 werd het gevierd in Venetië. Het werd pas een echt universeel Feest nadat de Bul van Paus Urbanus IV werd opgenomen in de verzameling wetten die bekend staat als de Clementines, samengesteld onder Paus Clemens V, maar werd afgekondigd door zijn opvolger Paus Johannes XXII in 1317.

Terwijl de instelling van de H. Eucharistie wordt gevierd op Witte Donderdag, herdenkt de liturgie op die dag ook de voetwassing van de discipelen door Christus, de instelling van het Priesterschap en de doodsangst in de Tuin van Getsemane. Op deze dag vonden zoveel andere gebeurtenissen plaats dat het hoofdevenement bijna uit het oog werd verloren. Dit wordt in de Bul Transiturus genoemd als belangrijkste reden voor de introductie van het nieuwe Feest. Daarom werd het Feest van Corpus Christi opgericht om een ​​feest te creëren dat uitsluitend gericht was op de Heilige Eucharistie.

Drie versies van het officie voor het feest van Corpus Christi in bestaande manuscripten leveren bewijs voor de Luikse oorsprong en de stem van Juliana in een origineel officie, dat werd gevolgd door twee latere versies van het officie. De hymne van Aquino, gecomponeerd voor de Vespers van Corpus Christi, Pange Lingua of een andere eucharistische hymne, wordt ook gebruikt op Witte Donderdag tijdens de processie van het Heilig Sacrament naar het altaar van de rust. De laatste twee verzen van Pange Lingua worden ook gebruikt als een aparte hymne, Tantum Ergo, die wordt gezongen bij de Zegening door het H. Sacrament. O Salutaris Hostia, een andere hymne gezongen bij de Zegening door het H. Sacrament, omvat de laatste twee verzen van Verbum Supernum Prodiens, Aquino’s hymne voor de Lauden van Corpus Christi. Thomas van Aquino componeerde ook het tijdeigen voor de Mis van Corpus Christi, inclusief de sequentie Lauda Sion Salvatorem. De tweede  lezing voor de mis is afkomstig uit Paulus' eerste brief aan de Korintiërs (1 Korintiërs 11: 23–29), en de evangelielezing is afkomstig uit het evangelie van Johannes (Johannes 6: 56–59).

Toen Paus Pius V de Algemene Romeinse Kalender herzag, was Corpus Christi een van de slechts twee 'devotiefeesten' die hij hield, de andere was Drie-eenheidszondag. In die kalender werd Corpus Christi gevierd op de donderdag na Drie-eenheidszondag. Het feest had een octaaf tot 1955, maar  toen schrapte Paus Pius XII alle octaven, zelfs in lokale kalenders, behalve die van Kerstmis, Pasen en Pinksteren.

Van 1849 tot 1969 werd oorspronkelijk een apart feest van het Kostbaarste Bloed van onze Heer Jezus Christus toegewezen aan de eerste zondag van juli, later aan de eerste dag van de maand. Dit feest werd in 1969 van de algemene Romeinse kalender verwijderd, “omdat het Kostbaarste Bloed van Christus de Verlosser al wordt vereerd in de plechtigheden van het Lijden, van Corpus Christi en van het Heilig Hart van Jezus en in het feest van de Kruisverheffing. Maar de H. Mis van het Kostbaarste Bloed van onze Heer Jezus Christus wordt onder de votiefmissen geplaatst.”

In vele landen is de donderdag na Drie-eenheidszondag een verplichte feestdag om de viering van de H. Mis bij te wonen. In België wordt de feestdag gevierd op de zondag er opvolgend. Traditioneel wordt in de parochie of in de omringende straten een processie gehouden ter ere van het H. Sacrament. De H. Hostie wordt in een  monstrans rondgedragen door een lid van de geestelijkheid. Op het einde van de processie wordt de Zegening met het H. Sacrament gegeven aan de aanwezigen.

Eucharistisch mirakel te Bolsena

 De marmeren vloer met een afdruk van de H. Hostie

 Het oorspronkelijk altaar waar het wonder gebeurde

 De corporale waar de bebloede H. Hostie werd ingewikkeld

In 1236 gebeurde een Eucharistisch mirakel in Bolsena-Orvieto.  Gedurende de Mis in Bolsena sprak de Priester “Dit is Mijn Lichaam” en de Hostie begon overvloedig te bloeden. De Priester nam de Corporale en wikkelde de bloedende Hostie in het doek, hoewel er bloed op de marmeren vloer viel voor het altaar. Hij nam de Hostie onmiddellijk naar Paus Urbanus IV die bij Orvieto was ten tijde. De Paus verklaarde dat het Eucharistisch Mirakel echt was en smoorde de ketterij van het Berengarianisme (ontkenning van de Ware Aanwezigheid van Onze Heer in de Eucharistie) in de kiem.

Hostie

Een hostie is binnen de RKKerk. Ze heeft de vorm van ronde schijfjes ongedesemd tarwebrood. Een hostie die niet (uitsluitend) van tarwemeel is gemaakt, is volgens de Kerk "ongeldige materie". Het woord hostie komt van het Latijnse hostia dat slachtoffer betekent.

Volgens de RK opvatting worden de hostie op de pateen en de eucharistische wijn in de miskelk tijdens de H. Mis geofferd (deelname hier en nu aan het ene offer van Christus op Kalvarië). In de katholieke kerk breekt de Priester tijdens de H. Mis de hostie in stukken en deelt andere kleinere hosties aan de gelovigen uit tijdens de communie als een symbolische herhaling van het Laatste Avondmaal. Katholieken geloven dat na de epiklese en de consecratie de hostie wezenlijk is veranderd in het Lichaam van Christus en ze kan daarom, wegens die transsubstantiatie, ook aanbeden worden.

De epiklese is het gebed waarin de priester de Vader smeekt de H. Geest te zenden, opdat de offergaven het Lichaam en Bloed van Christus worden en de gelovigen, door ze te ontvangen, zelf een levende offerande aan God worden. De epiklese vormt de opmaat naar de consecratie en samen vormen ze het hoogtepunt van het eucharistisch gebed waarin het kruisoffer van Christus opnieuw tegenwoordig wordt gesteld en Hijzelf werkelijk aanwezig komt in de gaven, de hostie en wijn. In de Rooms-Katholieke traditie is dat de consecratie, het verheffen van het brood en de wijn.

Bij de consecratie verandert God door de liturgische actie van de priester (de substantie van) het brood van de hostie in (de substantie van) het Lichaam van Jezus. Dat heet het dogma van de transsubstantiatie: de fysische en zintuiglijk waarneembare eigenschappen van het brood en de wijn blijven bestaan, maar door de goddelijke macht hem verleend bij de priesterwijding, vernietigt de priester de substantie van brood en wijn en stelt in de plaats ervan de substantie van het Lichaam en Bloed van Jezus, zoals hij zich nu bevindt zittend aan de rechterhand van de Vader in de hemel. Toen Jezus zei “Dit IS mijn lichaam en dit IS mijn bloed” IS het ook zijn lichaam en bloed geworden (de wezenheid, de substantie , het “zijn” is veranderd) , ook al blijven we brood en wijn ZIEN: de zintuiglijk waarneembare eigenschappen zijn gebleven. De fysische eigenschappen van brood en wijn zijn gebleven na de consecratie, de metafysische eigenschap (substantie) is veranderd. Daarom de term "transsubstantiatie": de transformatie van de substantie.

12-06-2020 om 22:00 geschreven door claudia  

Er belde vandaag een dame over het ontvangen van de H. Eucharistie. Het is werkelijk mensen schrik aanjagen, dat in het geval van de uitreiking van de H. Communie NIET NODIG IS:

1 Als de hostie door de Priester werd geconsecreerd dan is de hostie door de transsubstantiatie het echte Lichaam en Bloed van Jezus. Dat wil zeggen Jezus is werkelijk aanwezig. Het spreekt vanzelf dat Jezus geen ziektes of virussen verspreidt, Hij is juist het GENEESMIDDEL VOOR LICHAAM EN ZIEL.

2 De Priester heeft heilige handen, dat wil zeggen dat hij zonden kan begaan, maar zijn handen zijn heilig als het op zegening, wijding en de sacramenten aankomt. Dan staan zijn heilige handen los van zijn persoon. Hij kan dus geen ziekten verspreiden tijdens de zegening, wijding en sacramenten bediening.

3 De Priester mag de communie op de tong NOOIT weigeren. Het gebruik werd reeds met Paus Benedictus XVI de gewoonte om de H. Communie te ontvangen.

4 Burgerlijke wetten zijn burgerlijke wetten. Zij hebben geen zeggenschap over de kerkelijke wetten en over de liturgie.

5 Het is nu toch wel duidelijk dat de angst voor het Covid een andere oorsprong heeft en in de kaart speelt van de Vrijmetselarij die zich verheugd om de H. Eucharistie te verbieden of ze naar hun hand te zetten.

6 In het geval dat een Priester toch in zijn koppigheid volhard, gebruik dan het communiedwaal op de communiebank om de H. Hostie vast te nemen, of indien het niet aanwezig is een wit doekje (laten wijden door de Priester voor de H. Mis).

7 God heeft alles onder controle. Degenen die uiteindelijk sterven, sterven doordat God het toelaat. Dat wil zeggen dat de taak van deze mensen op aarde erop zit. Het laat natuurlijk een diep gemis achter bij de nabestaanden, maar dit is de gang van het leven. Laat H. Missen opdragen voor hun zielenheil, en bid voor hen.

8 Een H. Hostie in een pixis zal de Priester gewoonlijk weigeren omdat hij niet weet wat er met de hostie gebeurt. De hostie MOET GECONSUMEERD worden ter plaatse in het zicht van de Priester. Als er aan de zieken de H. Communie wordt uitgereikt moet de Priester het doen, of de aalmoezenier van het ziekenhuis of tehuis.

12-06-2020 om 19:09 geschreven door claudia  

Goddelijke Barmhartigheid voor de stervenden 30/3/2020

Een bericht van Pr. Philip van de karmelieten in Vancouver:

Niemand sterft alleen-project

Ik las een nieuwsbericht dat, onder vermelding van een arts in een ziekenhuis in Italië, de kop had: "Iedereen sterft alleen". Het was een zeer ontnuchterend en tragisch verslag waarin werd beschreven hoe, omdat ze geïsoleerd moeten worden, degenen die lijden en langzaam sterven aan Covid19 hun einde bereiken zonder troost van hun familieleden en geliefden. De medische staf doet wat ze kan, maar wordt overweldigd door de taak die voor hen ligt. Toen ik die kop las, werd ik meteen geroerd om aan dit kleine project te beginnen.

Geïnspireerd door een scène in het dagboek van de H. Faustina, waar ze geestelijk werd aangemoedigd door de Heer om de Kroontje van Goddelijke Barmhartigheid te bidden aan het bed van een stervende man die ze niet kende, zou ik willen voorstellen dat we ons elk verbinden om het Kroontje van de Goddelijke Barmhartigheid elke dag te bidden om ons geestelijk naast een van de arme ongelukkige mannen en vrouwen te plaatsen die alleen sterven in ziekenhuizen of thuis over de hele wereld vanwege dit virus en andere ziekten, van wie sommigen misschien spiritueel niet goed voorbereid zijn voor hun aardse einde.

Als gezinnen het zouden bidden, zouden meerdere stervenden met het ene gebed van het Kroontje van de Goddelijke Barmhartigheid geestelijk worden geadopteerd. Als we het Kroontje bidden voor de stervenden, smeken we Jezus om hen in hun laatste uren in zijn Barmhartige Liefde te omarmen en hen een sterke ervaring van zijn troostende aanwezigheid te schenken voordat ze afscheid nemen van dit leven.

Dit zou een grote daad van genade en liefde zijn voor degenen die het slachtoffer zijn van dit virus en andere ziekten en hun einde naderen. Overweeg alstublieft deel te nemen aan dit project. U hoeft zich nergens voor aan te melden. Het is een simpele beweging die enorme vruchten zal dragen voor de zielen voor wie we bidden. Ik zou het op prijs stellen als u dit zou doorgeven aan anderen die u kent, en die misschien bereid zijn dit spirituele werk van barmhartigheid op zich te nemen.

In de laatste weken van de vasten zou het een goede spirituele oefening zijn om op te nemen in onze gebedsroutine, maar ook door het jaar. De Uwe in de Harten van Jezus en Maria. – Pr Philip

Dit is zo'n mooie gedachte! Wel, beste vrienden in de Goddelijke Wil, laten we het exponentieel opdrijven en dit bidden in de Goddelijke Wil in de naam van allen van Adam tot de laatste mens. God zal zorgen voor de resultaten, laten we doorgaan in geloof en vertrouwen.

Geliefde Jezus, ik ga de Liefdesvlam binnen en met Maria, Jozef en Luisa versmelt ik mij in U samen. Terwijl ik dit Kroontje van Goddelijke Barmhartigheid in de Goddelijke Wil bid in naam van allen, vlieg ik naar het bed van iedereen die nu de doodsstrijd lijdt, vooral degenen die uw genade het meest nodig hebben, en overlaad ze met elke spirituele genade en zegen, met de genade om Uw liefde en genade te kennen en erin te geloven, en met de grote genade van uiteindelijke bekering. En als het Uw wil is, geef ze dan een signaalgenade om hen te helpen zich te bekeren. U kent hun behoeften beter dan ik. Pas dit ook toe op alle zielen van alle tijden om U de grootst mogelijke glorie te geven. Laten we samen voor ze allemaal zorgen. Jezus, ik vertrouw op U! Fiat!

Kroontje van Goddelijke Barmhartigheid:

bid dagelijks het Kroontje - de priesters moeten ze de zondaars als laatste redding aanbevelen - ontelbare genaden aan de zielen, die hun vertrouwen in Gods Barmhartigheid stellen

Kruisteken

1 ste kraal : Wordt eerst niet gebruikt. (later wel : zie verder)

2 de kraal : Onze Vader            

3 de kraal : Weesgegroet             

4 de kraal : de Geloofsbelijdenis             

Alle grote kralen: Eeuwige Vader, ik offer U op, het Lichaam en Bloed, de Ziel en de Godheid van Uw welbeminde Zoon, onze Heer Jezus Christus, tot verzoening van onze zonden en die van heel de wereld.

Alle kleine kralen: Omwille van het bitter lijden van Uw Zoon, wees barmhartig voor ons en voor heel de wereld.

Na de laatste kleine kraal: Op de 2 de en 3 de en 4 de kraal (= driemaal): Heilige God, Heilige Almachtige God, Heilige Eeuwige God, wees barmhartig voor ons en voor heel de wereld.

Op de 1 ste kraal (zie begin) : O Bloed en Water, die uit het Hart van Jezus vloeiden, als bron van Barmhartigheid voor ons, ik vertrouw op U. Amen.

11-06-2020 om 22:23 geschreven door claudia  

In de handen van de Heer vallen 1/4/2020

2 Samuel 24:10-14: Toen het tot David doordrong wat hij had gedaan, sloeg de schrik hem om het hart. Hij zei tegen de Heer: “Ik heb ernstig gezondigd met mijn daad. Ach Heer, vergeef uw dienaar zijn zonde; ik ben een dwaas geweest.” De Heer richtte zich tot de profeet Gad, de ziener van David: “Ga naar David en zeg hem: “Dit zegt de Heer: Drie straffen leg ik je voor. Kies er een uit; die zal ik je opleggen.” Toen David de volgende ochtend opstand, kwam Gad hem vragen: “Wat hebt u liever: zeven jaar hongersnood in uw rijk, drie maanden op de vlucht voor een belager die u in het nauw drijft, of drie dagen de pest in uw land? Denk goed na wat voor antwoord ik moet geven aan degene die mij gezonden heeft.” David antwoordde: “Ik ben in het nauw gedreven! Liever vallen wij in handen van de Heer, want groot is zijn mededogen, dan dat ik in menshanden val.”

Terwijl ik naar een bezinning luisterde, werd ik herinnerd aan de Schrifttekst hierboven. Ja, onze zonden verdienen elke vorm van straf. God heeft ons vrij laten regeren, en dat heeft tot dit punt geleid. Nu heeft Hij besloten dat het tijd is dat de heerschappij van de zonde eindigt en dat het niet rustig zal gaan. Maar we hoeven niets te vrezen als we ons volledig aan God overgeven. Davids instinct was juist: laten we in de hand van de Heer vallen, want zijn barmhartigheid is groot; maar laat me niet in menselijke handen vallen. Daar hebben we inderdaad genoeg van!

Wat er ook is en wat er ook komt, God staat het toe, maar degenen die op hem vertrouwen hoeven niet bang te zijn. Hij is trouw, ook als we dat niet zijn. Bid met vertrouwen en grote hoop, want Zijn barmhartigheid is groot!

Jezus, ik vertrouw op U! Bid het tot je het meent!

Hij is zo dicht bij je als je eigen adem, geliefden. Adem in…

Boek van de Hemel Vol 12, 28/12/1917

Terwijl ik onlangs luisterde naar de uitleg van Fr. Robert Young over deze tekst uit het dagboek van Luisa Piccarreta, gaf het mij zoveel hoop dat, hoewel we ons misschien hulpeloos thuis voelen, we verre van hulpeloos zijn.

Hier is de tekst waarin hij uitleg geeft uit Deel 12 van het Boek van de Hemel:

Jezus wil de voortdurende handelingen van de mens. Het maakt niet uit of ze klein zijn; zolang er beweging is, verenigt Hij het zaad met het Zijne en maakt Hij ze groot.

Terwijl ik doorging in mijn gebruikelijke toestand en een beetje leed, dacht ik bij mezelf: ”Hoe komt het dat ik geen rust kan vinden, 's nachts of overdag? Het is eerder: hoe zwakker en hoe meer lijden ik voel, hoe meer mijn geest wakker is en niet in staat om uit te rusten.”

En mijn lieve Jezus zei tegen mij: “Mijn dochter, je kent de reden niet, maar Ik wel; en nu zal ik het je vertellen. Mijn mensheid had geen rust; zelfs in slaap had Ik geen rust, maar Ik werkte intensief; en dit, omdat Ik alles en iedereen tot leven moest brengen en alles in Mij opnieuw moest doen. Het was voor Mij gemakkelijk om te werken zonder een ogenblik te stoppen; en iemand die leven moet geven, moet voortdurend in beweging zijn en ononderbroken handelen. Daarom was Ik voortdurend bezig om levens van schepselen uit Mezelf te laten en ze te ontvangen. Als Ik had willen rusten, hoeveel levens zouden er dan niet bevrijd zijn geweest? Hoeveel mensen zouden zich zonder Mijn voortdurende handeling niet ontwikkeld hebben en verdord blijven? Hoeveel mensen zouden niet in Mij binnengaan, omdat de handeling van het Leven van de Enige die leven kan geven, ontbreekt?

Nu, mijn dochter, aangezien Ik jou samen met Mij wil in mijn Wil, wil ik jouw voortdurende handeling. Daarom is je wakkere geest een handeling, het gefluister van je gebed een handeling, de bewegingen van je handen, het kloppen van je hart, het bewegen van je blikken, zijn handelingen. Ze zijn misschien klein, maar het geeft niet voor Mij. Zolang er beweging is, het zaad, verenig Ik ze met de mijne, Ik maak ze groot en ik geef ze de deugd om levens voort te brengen.

Ook Mijn daden waren niet allemaal schijnbaar geweldig, vooral niet toen ik als kleintje kreunde en melk van mijn Mama zoog, ik mij amuseerde door haar te kussen, haar te strelen en mijn kleine handjes met die van haar te verstrikken. Toen ik wat ouder was, plukte ik bloemen, bracht ik water en andere dingen. Dit waren allemaal kleine handelingen, maar ze waren verenigd in mijn Wil, in mijn Goddelijkheid - en dit was genoeg. Ze waren zo groot dat ze miljoenen en miljarden levens konden creëren. Daarom, terwijl Ik kreunde, kwamen er levens van wezens uit mijn gekreun; Ik zoog, Ik kuste, Ik streelde, maar er kwamen levens uit voort.

Zielen stroomden in mijn vingers, verstrikt in de handen van mijn Moeder; en toen ik bloemen plukte en water bracht, kwamen er zielen uit de hartslag van mijn ongeschapen hart en ze gingen het binnen. Mijn beweging was voortdurend bezig. Dit is de reden voor je wake. Wanneer ik je beweging en je handelingen in mijn Wil zie - nu zich aan mijn zijde plaatsend, nu stromend in mijn handen, nu in mijn stem, in mijn geest of in mijn Hart - maak ik van hen de beweging van alles en geef ik leven aan een ieder in mijn Wil, waardoor ze de deugd krijgen van mijn eigen handelingen; en Ik laat ze lopen voor de redding en voor het welzijn van allen.”

Luisa Piccarreta, Boek van de Hemel, Volume 12, 28/12/1917

God zegene ons allen! Fiat!

11-06-2020 om 22:05 geschreven door claudia  

Mysteries van Hoop - Peter Darcy 11/4

OLV voor het Graf op Stille zaterdag

O mijn Zoon! Mijn Zoon! Jezus, mijn Zoon! “Waarom heb je mij in de steek gelaten?” Mijn ziel is verlaten, en weduwe, tweemaal verdrietig, alleen onder velen. De wereld is verstoken van alle troost.

De rots die je rustplaats bedekt, Jezus, mijn zoon, is harder dan de hardste diamant, sterker dan ijzer. Het verwerpt mijn smeekbeden, negeert mijn tranen, draait zijn gezicht van graniet mij spottend toe.

Toch ben jij de verbreker van ketenen, mijn Zoon, Jezus, mijn Zoon! Je brak de rots bij Meriba en verpletterde de seraf in de wildernis. Jullie allen wachten op de vervulling van de belofte van de Vader. Mijn hele wezen wacht op jou.

Jezus, mijn zoon! Mijn zoon! Jezus, mijn zoon! 

Mysteries van Hoop

Een rozenkransmeditatie over de tocht van Onze Lieve Vrouw van de duisternis naar de dageraad

Hemelse Vader,

Vul onze geest, hart en ziel met de liefde van onze zuiverste Moeder van God, die op de donkerste dag van de wereld dicht bij de discipelen bleef en met hen doorzette totdat het licht van de Verrijzenis op de wereld aanbrak.

Laten we haar de hand reiken en met haar wandelen, haar vergezellen in haar verdriet, naar haar wijsheid luisteren en vervuld worden met haar zoete aanwezigheid. Aan haar zijde om ons te begeleiden op onze geloofstocht, schenk ons haar hoop voor de toekomst en voor het leven in de Hemel met U.

We bidden dit in Naam van Jezus Christus, onze Heer. Amen.

1. De Kruisafneming van Christus

‘Wijd als de zee gapen je wonden – wie ken je genezen?' (Klaagliederen 2:13)

Hij wordt volkomen uitgestort. Hij kan niets meer geven. Mijn zoon, mijn Heer. Elke druppel bloed die ze hebben laten vloeien. Heeft iemand ooit zoveel gegeven?

Toen Jozef van Arimathea bij zonsondergang aankwam met zorgzame vrienden van Jezus, was Golgotha ​​een verlaten woestenij. Alle mensen hadden het toneel verlaten. De lucht was akelig stil. Het enige geluid was dat van een nachtuil, een roofvogel, om hen te herinneren aan het gruwelijke onrecht dat die dag op de Onschuldige was begaan.

Maria was daar, getuige van de afneming van God vanaf Zijn troon. Ze verzamelde het Kostbare Bloed en ontvangt Zijn levenloze lichaam in haar liefdevolle omhelzing zoals ze Hem als een baby had gewiegd. 'Is er verdriet zoals het mijne?' mompelt ze zonder dat ze een antwoord nodig heeft.

De Heilige van Israël ziet mijn verdriet. Mijn hoop zal niet tevergeefs zijn. Op de derde dag zal al wat bestaat ​​tot in de kern worden geschud. Hij zal opstaan ​​van waar Hij ligt. Ik geloof het.

Onze Vader – 10 x Wees gegroet – Glorie zij – Fatimagebed : O mijn Jezus, vergeef ons onze zonden, behoed ons voor het vuur van de Hel en breng alle zielen naar het Paradijs, vooral degenen die dit het meest nodig hebben.

2. De neerlegging in het Rotsgraf

“Sion, je hebt voor je wandaden geboet, de Heer zal je niet meer verbannen.” (Klaagliederen 4:22)

Ik zie het nu. Ik begrijp wat ik voorheen niet wist. De zonde is nu in de diepte van Sheol geworpen. Hij werd zonde om de zonde te begraven. Hij probeerde het ons te vertellen. We waren blind. Nu is de nacht zo helder als de dag.

De dienaren van de Heer wikkelen Zijn heilig Lichaam in een lijkwade en plaatsen Hem in het graf van de vooraanstaande. De ene Jozef stond aan het begin van Zijn mensenleven en de andere Jozef stond aan het einde. Ieder trouw aan zijn taak; elk biedt een rustplaats: de ene een wieg, de andere een graf.

OLVrouw kijkt naar de liefdevolle handen van Zijn vrienden terwijl ze het Lichaam van haar Zoon naar beneden laten zakken en afdalen op een schijnbaar eindeloos pad. Dit graf is niet voor altijd Zijn rustplaats. Hij gaat de 'zielen in het Voorgeborchte' in Sheol bezoeken om ook hen te verlossen.

Zei hij niet over Lazarus: "Deze ziekte houdt niet op in de dood"? Lazarus stierf, ja, maar hij bleef niet dood. Beste Lazarus. De mensgeworden hoop. Mijn Zoon stierf ook, maar Hij is niet dood. Ik geloof het.

Onze Vader – 10 x Wees gegroet – Glorie zij – Fatimagebed : O mijn Jezus, vergeef ons onze zonden, behoed ons voor het vuur van de Hel en breng alle zielen naar het Paradijs, vooral degenen die dit het meest nodig hebben.

3. Het treurende Hart

“Heer, zie toch mijn nood, zie hoe de vijand zich verheft!” (Klaagliederen 1:9)

Geen enkele andere vrouw heeft ooit God gebaard. Niemand anders kent dit verdriet. De nagels doorboorden niet alleen zijn ledematen, maar ook mijn hart. Net als Zijn heilig Bloed, word ook ik uitgestort in duizend stroompjes pijn.

De trouwe vrouwen blijven bij de rouwende moeder in het huis van Johannes. Voor hen was Zijn dood het verlies van een Leraar, een Meester, een Vriend en een Strijder. Voor Haar is Zijn dood het verlies van haar eerstgeboren kind, haar enige Zoon. Woorden leiden nu af. Eten biedt geen troost. Alleen gebed en geduld blijven over.

Gods stad is vannacht leeg. Zielen huilen, zoals Maria Magdalena en de weinige gelovigen die niet zijn gevlucht. Ze zijn allemaal bang voor wat er daarna komt. Maar de aanwezigheid van de treurende Moeder van God is op de een of andere manier een troost voor hen. Ze huilt met hen, voor hen en namens hen. Ze is Dochter Zion, huilend voor de hele wereld.

Mijn verdriet is eeuwig voor een Liefde die geen grenzen kent. Ik voel het verdriet van mijn eigenzinnig volk zelfs vanaf de tijd van onze vader Abraham. Ik heb de tranen van de hele mensheid vergoten voor hun afwijzing van God. Maar Hij heeft ons niet afgewezen. Ik geloof het.

Onze Vader – 10 x Wees gegroet – Glorie zij – Fatimagebed : O mijn Jezus, vergeef ons onze zonden, behoed ons voor het vuur van de Hel en breng alle zielen naar het Paradijs, vooral degenen die dit het meest nodig hebben.

4. De Lange Wake

“Altijd als ik roep, bent u nabij; u zegt mij: ‘Wees niet bang.’ “ (Klaagliederen 3:57)

Ik was met Hem in de Tuin van Olijven - in mijn hart. Ik voelde elke druppel bloedzweet van Zijn voorhoofd stromen. Ik ben hier met Hem bij Zijn graf, levenloos, wachtend op de terugkeer van het Leven Zelf.

De verschrikking van vrijdag wordt weer duidelijk bij het aanbreken van zaterdag. Hij is weg. De kaalheid van de stad voelt nu als de totale leegte van de zondige mensheid. De hele wereld is verstoken van licht omdat Hij weg is. De discipelen druipen een voor een af en gaan naar het huis van Johannes, waar de maagdelijke Moeder zich in afwachtend verdriet bevindt. Ze vergeeft degenen die in angst zijn weggelopen. Ze spreekt vriendelijke woorden, geen verwijten, tot de ontkenner en betreurt de dood van de verrader.

De Heilige Moeder is ook het brandpunt van hun verdriet. Ze kalmeert hun gebroken harten. 'Heeft Hij je niet gezegd te wachten?' Dat betekent dat er iets is om op te wachten. Ze weet dit. Ze heeft op dit moment drieëndertig lange jaren gewacht. Ze spreekt met een zekerheid dat voortkomt uit een onvergankelijke band. Geduld en gebed. Stilte en hoop. Het is een lange wake. Hoop wordt niet teleurgesteld.

Wat kon ik ze vertellen waardoor ze zouden geloven? Geloof is niet moeilijk als je Hem kent zoals ik. Er is pijn in de scheiding, ja, diepe, blijvende pijn. Maar het zal spoedig gevuld zijn met leven. Wacht, wacht, wacht met standvastige harten, mijn liefste kinderen. Wacht op de Heer! Alle profeten vertelden erover. Ik geloof het!

Onze Vader – 10 x Wees gegroet – Glorie zij – Fatimagebed : O mijn Jezus, vergeef ons onze zonden, behoed ons voor het vuur van de Hel en breng alle zielen naar het Paradijs, vooral degenen die dit het meest nodig hebben.

5.Het moment voor de dageraad

“De Heer heeft zijn brandende toorn uitgegoten, hij heeft in Sion een vuur ontstoken dat haar fundamenten verteerd.” (Klaagliederen 4:11)

Mag een moeder nog meer hoop koesteren? Kijk! Er komt een smalle straal boven de berg Sion! Ik heb op je gewacht, zuster licht! Zijn dag is nabij. Zijn graf zal spoedig zijn rijkdommen op aarde ledigen. Zijn vuur zal uitbarsten om de duisternis te verbreken, en genade zal op het menselijk ras worden uitgestort. Zo werd het geprofeteerd. Ik geloof het.

Als de Moeder van Christus sliep terwijl haar Christus onder de doden neerdaalde 'om tot de zielen in het Voorgeborchte te prediken' (1 Petrus 3:19), heeft de Schrift geen rekenschap. Maria's heilige zaterdagnachtwake was een vereniging van geest, genade, geloof, geduld. Heroïsch geduld. Ze wachtte en bad, wachtte en bad.

Als de schrijver van het boek Genesis het verhaal van de Nieuwe Adam en de Nieuwe Eva zou vertellen wanneer de Nieuwe Dag aanbrak, zou zijn verhaal als volgt eindigen: "Het werd avond en het werd ochtend - de Eeuwige Dag."

Mijn ziel verkondigt de grootheid van de Heer! Mijn geest verheugt zich in God, mijn Redder. Want Hij heeft met gunst de nederigheid van Zijn dienstmaagd bekeken. Ja! Alle generaties zullen me gezegend noemen! Heilig, heilig, heilig is Zijn Naam!

Onze Vader – 10 x Wees gegroet – Glorie zij – Fatimagebed : O mijn Jezus, vergeef ons onze zonden, behoed ons voor het vuur van de Hel en breng alle zielen naar het Paradijs, vooral degenen die dit het meest nodig hebben.

Wees gegroet, Koningin, Moeder van barmhartigheid, ons leven, onze vreugde en onze hoop, wees gegroet. Tot u roepen wij, ballingen, kinderen van Eva, tot u smeken wij, zuchten en wenend in dit dal van tranen. Daarom dan, onze voorspreekster, sla op ons uw barmhartige ogen; en toon ons na deze ballingschap, Jezus, de gezegende vrucht van uw schoot. O goedertieren, O liefdevolle, O zoete Maagd Maria. Bid voor ons, H. Moeder van God, opdat wij de beloften van Christus waardig worden.

Laat ons bidden

Heer Jezus Christus, Eeuwige God en Vader van de komende wereld, Levengevende Geest, toen U opstond uit de dood en gaven aan de mensheid gaf, aarzelde U niet om ons te vervullen met eeuwige hoop in de belofte van Uw Koninkrijk.

We zijn weeskinderen, zijn op tocht in een donker land, vol verdriet en pijn, kinderen van Eva. Maar onze Moeder van Hoop loopt met ons mee om ons eraan te herinneren dat er niets definitief verloren is gegaan niettegenstaande alle klaagzangen en beproevingen van een gebroken wereld.

Vul ons met haar vrede en inspireer ons door haar moed om tot het einde te volharden met oneindige hoop op eeuwige vreugde bij U en onze geliefden, in een wereld zonder einde.

Amen.

11-06-2020 om 20:32 geschreven door claudia  

11-06-2020 om 00:00 geschreven door claudia  

Gebed tot de Vader van Waarheid

Vader van Waarheid, kijk naar Uw Zoon, een Offer dat U aangenaam is. Aanvaard dit offer van Hem die stierf voor mij; kijk naar Zijn Bloed dat vergoten werd op Golgotha voor mijn redding. Het is mijn voorspraak. Aanvaard mijn offer omwille van Hem. Mijn zonden zijn talrijk, maar Uw barmhartigheid is groter. Wanneer het op een weegschaal wordt geplaatst is weegt Uw Barmhartigheid door boven het gewicht van de bergen zonden die enkel door U zijn gekend. Beschouw de zonden en beschouw het eerherstel; het eerherstel is groter en gaat de zonde te boven. Uw geliefde Zoon doorstond de nagels en de lans omwille van mijn zonden zodanig dat U genoegdoening vindt in Zijn lijden en Ik leef.

Gebed om Genaden te verkrijgen

Heer, oneindig Heilig en verheerlijkt in Uw Heiligen, U hebt de H. Charbel, de H. monnik, geïnspireerd om het perfecte leven van een monnik te leiden. We danken U om hem de zegen en de kracht te hebben verleend om zich te onthechten van de wereld zodanig dat het heldendom van de monastieke deugden van armoede, kuisheid en gehoorzaamheid zouden zegevieren in deze kluizenarij. We verzoeken U om ons de genade te verlenen om U lief te hebben en U te dienen, in navolging van zijn voorbeeld. Almachtige God, die de kracht van de voorspraak van de H. Charbel heeft gemanifesteerd door talloze mirakels en gunsten, verleen ons deze genade (noem het verzoek) die we U verzoeken door zijn voorspraak. Amen.

10-06-2020 om 22:05 geschreven door claudia  

Martelaarschap van eenzaamheid 8/4/2020

Lukas 2:19 Maria bewaarde al deze woorden in haar hart en bleef erover nadenken.

Ik was onlangs een rozenkrans aan het bidden met behulp van een meditatiegids. Bij het Vierde Glorierijke Mysterie, de Tenhemelopneming van Maria, bleef ik stilstaan hoewel ik ze eerder had gelezen. De meditatie dankte God voor alle genaden die Onze Gezegende Moeder voor de Kerk won tijdens het onuitsprekelijke "martelaarschap van eenzaamheid" dat ze leed na Jezus’ Hemelvaart. Terwijl ik nadacht over het 'martelaarschap van eenzaamheid' van OLVrouw, voelde ik dat het een grotere betekenis kreeg voor de Kerk van vandaag, evenals een duidelijke roeping voor de gelovigen in deze turbulente dagen.

Sommige ervaringen die ik onlangs heb gehad, hebben onderstreept hoe wij, vooral als boetelingen, geroepen worden om het martelaarschap van eenzaamheid van Maria binnen te gaan, een eenzaamheid waar de aanwezigheid van Jezus in de wereld niet alleen niet wordt gevoeld, maar zelden wordt gezocht. Ik ken jou…

Wees trouw gelovig en waakzaam 8/4/2020

In het boek Be Faithful and Attentive: A Handbook for Living in the Divine Will, door Robert T. Hart (2004) duidde ik een tekst aan in de Ronde van Schepping als dankzegging voor onze nederige dienaars: de bomen. Het is een mooie meditatie als we Goede Vrijdag naderen, de dat dat Jezus, in een fiat de hele Hemel en aarde deed verbaasd staan door zich te laten nagelen op een boom.

“Ik ben niets, God is alles. Mijn geliefde Jezus, ik verspreid mijn niets in het immense en eindeloze licht van je allerheiligste Wil om rond te gaan in de Schepping. Daarbij vraag ik je ‘FIAT’ om zich te onthullen in elk geschapen ding om mij te leren wat het doet met de goddelijke Majesteit en de lessen die het aan mensen wil geven. Dan zal ik me bij je "FIAT" voegen in elk ding om de handelingen van het verheerlijken van de Schepper te herhalen, in naam van iedereen. En ik zal ook bidden dat de mens de lessen leert die Hij wil geven, zodat uw Goddelijke Wil, die zich meer tot de mens aangetrokken voelt, openlijk kan regeren in Zijn volledige triomf op aarde zoals in de Hemel. […]

Uw goddelijke ‘FIAT’ brengt nu de bomen van de aarde voor mij en toont mij uw grenzeloze goedheid en uw oneindige opofferende liefde verheerlijkt door Uw Wil, verborgen in elke boom. Ja, bomen zijn, net zoals U, mijn Jezus, vrijgevig en geven alles wat ze hebben aan de mens. Bomen beschermen ons niet alleen met hun bladeren tegen de zomerhitte, verrukken ons met hun prachtige bloesems en geuren, en geven ons hun zoete vruchten en smakelijke noten als voedsel, maar ze geven ons ook hun levensbloed in hun nuttige sap. Sterker nog, ze laten zich kappen zodat hun hout kan worden gebruikt om bruikbare voorwerpen te vormen of om woningen te bouwen om ons te beschermen, en ze bieden zich zelfs aan om in het vuur te worden verteerd om ons te verwarmen. Kortom, bomen geven alles wat ze hebben. Ze lijken zoveel op U, lieve Jezus, dat U aan een boom wilde worden vastgemaakt terwijl U uw hele Zelf gaf, zelfs tot de laatste druppel van Bloed, in uw daad van kruisiging wordt alles verteerd in uw liefde voor de mens. Dus Uw Wil, verborgen in elke boom, wil tegen de mens zeggen: “Als je verbonden en onafscheidelijk van Jezus wilt zijn, volg Me dan en geef alles, zelfs om je levensbloed te geven en jezelf in liefde te verteren. Het is waar dat het je alles zal kosten wat je hebt en bent, maar je zult de grote vreugde hebben om te weten dat je jouw Jezus enorm hebt behaagd, door te helpen leven te geven aan jullie broeders en zusters van wie Hij zo houdt en die Hij wil redden. En in je eigen wonden zult je de eeuwige banden vinden die je voor eeuwig één met Jezus zullen maken."

Bomen zijn ook een beeld van Gods standvastigheid, omdat ze elk seizoen stevig blijven. In de herfst verkleuren hun bladeren en, stervend, vallen ze op de grond. Dan komen de winterstormen, de harde wind en de kou; en de kale takken worden bedekt met sneeuw en ijs. Voor iedereen lijken de bomen dood; maar zoals God, die verborgen wonderen verricht en overwint wanneer Hij lijkt te verliezen, zo doen ook de bomen een verborgen werk ondergronds terwijl ze hun wortels dieper graven zodat ze in het voorjaar nieuwe scheuten kunnen uitzenden, en een grotere kroon van bladeren ondersteunen, en meer fruit voortbrengen dan voorheen. Uw Wil verborgen in elke boom geeft de mens deze les: “Blijf standvastig in je vrome praktijken in tijden van duisternis en kou wanneer alles verloren lijkt. Beveilig je in deze tijden door je meer aan God te hechten door de wortels van geloof en hoop dieper te graven, wachtend op Jezus, je zon, die na een seizoen zal terugkeren met het licht van zijn genade en de hitte van zijn liefde. Wanneer Hij komt, zal je merken dat je Hem meer glorie kunt geven, omdat je standvastig blijft en door de wortels te verdiepen, en je meer overvloedige vruchten kunt voortbrengen dan voorheen. En Jezus heeft gezegd: “De grootheid van mijn Vader zal zichtbaar worden wanneer jullie veel vrucht dragen en mijn leerlingen zijn.” (Johannes 15:8)

Be Faithful and Attentive, Robert T. Hart (2004), pp. 690, 697-98

Lieve vrienden, God wordt verheerlijkt in de hele Schepping. Moge we deze les over de bomen ter harte nemen, zodat Hij ook altijd en overal verheerlijkt wordt in ons.

Jezus openbaarde aan de H. Faustina een aantal manieren om mensen te helpen zeker te zijn dat hun laatste bestemming de Hemel is. Maart 2020

10-06-2020 om 18:19 geschreven door claudia  

Pieker niet – het leidt alleen tot kwaad 10/3/2020

Zoals de meesten van ons had ik gisteravond na het zien van het nieuws veel om over na te denken. Ik ging naar bed en werd later op de avond wakker om te bidden. Daarna begon ik te piekeren en kon ik niet meer slapen. Toen hoorde ik een innerlijke stem zeggen: "Sta op en bid!" Dus stond ik weer op en dacht dat God me riep om te bidden over de wereldsituatie. Het was zo, maar niet zoals ik had gedacht.

Zoals ik vaak doe voor de tweede ronde van het nachtgebed, bad ik het Getijdengebed. Om de een of andere reden kan ik daarna altijd meteen in slaap vallen. Ik werd begroet in het Getijdengebed met Psalm 37 verdeeld in drie delen. Het is een aansporing tot geduld en vertrouwen. Ik moedig je (en mezelf!) aan om vaak deze psalm te bidden. Deel I luidt als volgt:

Psalm 37

Erger je niet aan slechte mensen, wees niet jaloers op wie kwaad doen, zij verdorren snel als gras, zij verwelken als het jonge groen.

Vertrouw op de Heer en doe het goede, bewoon het land en leef er veilig. Zoek je geluk bij de Heer, hij zal geven wat je hart verlangt.

Leg je leven in de handen van de Heer, vertrouw op hem, hij zal dit voor je doen: het recht zal dagen als het morgenlicht, de gerechtigheid zal stralen als de middagzon.

Blijf kalm en wacht op de Heer, erger je niet aan wie slaagt in het leven, aan wie met listen te werk gaat.

Wind je niet op, laat je woede varen, erger je niet, dat brengt maar onheil. Slechte mensen worden verdelgd, wie hopen op de Heer, zullen het land bezitten.

Nog even, en verdwenen is de zondaar, je kijkt waar hij is, maar vindt hem niet. Wie nederig zijn, zullen het land bezitten en gelukkig leven in overvloed en vrede.

De zondaar belaagt de rechtvaardige met een grijns op zijn gezicht. Maar de Heer lacht hem uit en ziet de dag al van zijn ondergang.

Zondaars trekken hun zwaard en spannen hun boog, om zwakken en armen te doden, om af te slachten wie eerlijk hun weg gaan. Maar het zwaard dringt in hun eigen hart en hun bogen worden gebroken.

Beter het weinige dat een rechtvaardige heeft dan de rijkdom van talloze zondaars. De macht van de zondaars wordt gebroken, maar de Heer zal de rechtvaardigen steunen.

De Heer trekt zich het lot van onschuldigen aan, hun bezit blijft voor eeuwig behouden. Zij worden niet teleurgesteld in kwade dagen, in tijden van hongersnood hebben zij te eten.

De zondaars zullen ten onder gaan, de vijanden van de Heer verdwijnen als bloemen in het veld, verdwijnen als rook.

De zondaar vraagt te leen en brengt het niet terug, de rechtvaardige geeft, uit mededogen. Gods gezegenden zullen het land bezitten, de vervloekten worden verdelgd.

Wie de Heer welgevallig is, mag zijn weg gaan met vaste tred. Al komt hij ten val, hij blijft niet liggen, want de Heer richt hem op.

Ooit was ik jong, nu ben ik oud en nooit zal ik dat een rechtvaardige werd verlaten, nooit zag ik zijn kinderen zoeken naar brood; hij is vol mededogen en leent uit, elke dag, voor zijn kinderen is hij een zegen.

Mijd het kwade en doe het goede, en je zult voor eeuwig wonen in het land, want de Heer heeft gerechtigheid lief, wie hem trouw zijn, verlaat hij niet.

Zij blijven voor eeuwig behouden, maar het nageslacht van zondaars wordt verdelgd. De rechtvaardigen zullen het land bezitten en het bewonen, hun leven lang.

De mond van de rechtvaardige spreekt wijsheid, zijn tong spreekt gerechtigheid, hij draagt de wet van God in zijn hart en zijn voeten struikelen niet.

De zondaar loert op de rechtvaardige en zoekt een kans om hem te doden, maar de Heer laat zijn dienaar niet los: wordt hij aangeklaagd, vrijspraak zal volgen.

Vestig je hoop op de Heer en blijf op de weg die hij wijst, hij zal je aanzien geven en grondbezit, je zult beleven dat zondaars worden verdelgd.

Ik heb een zondaar gezien, een uitbuiter, hij groeide uit als een woekerende laurier; op een dag was hij verdwenen, ik zocht hem en ik vond hem niet.

Zie de onschuldige, kijk naar de oprechten: wie vredelievend zijn hebben de toekomst. Maar zondaars worden verdelgd, er is geen toekomst voor een slecht mens.

De rechtvaardigen vinden redding bij de Heer, hij is hun toevlucht in tijden van nood. De Heer heeft hen altijd geholpen en bevrijd, hij bevrijdt hen ook nu van de zondaars, hij redt hen, want zij schuilen bij hem.

De moraal van het verhaal is te onthouden dat God elke situatie onder controle heeft. Door elk moment te beleven dat versmolten is met de Goddelijke Wil, nemen we op een verborgen manier deel aan het mysterieuze plan van God en brengen we het Koninkrijk tot bloei.

Alleen in God zal onze ziel in rust zijn. Glorie en lof aan onze God! Fiat!

10-06-2020 om 04:42 geschreven door claudia  

Janet Klasson 19/3 : Leven in de Goddelijke Wil

In het artikel van Mark Mallett, getiteld "The Time of St. Joseph", schreef hij:

'De krachtige geesten die worden gestuurd om ons op dit uur te bekoren, zijn de tegenstelling van de gezindheid van de H. Jozef. De geest van angst zou ons het lawaai en de paniek van de wereld laten betreden; door de geest van afleiding zouden we onze blik op Gods aanwezigheid verliezen; de geest van trots wil dat we het heft in eigen handen nemen; en de geest van ongehoorzaamheid wil dat we in opstand komen tegen God. ' En dan citeert hij dezelfde passage uit Jakobus hierboven.

God is het antwoord: Blijf bidden!

Janet Klasson op 19/3:  Vrienden, ik post een paar teksten om uw smaak op te wekken om te luisteren naar Pr Iannuzzi of Pr Robert Young, vooral Deel 12, alsl ze Luisa Piccarreta’s geschriften interpreteren in het licht van de Kerk. Er zijn veel fouten gemaakt in interpretatie, dus dit is erg belangrijk. Overweeg ook om de doctoraatsthesis van Pr Iannuzzi aan te schaffen, die de meer dan 8000 pagina’s van Luisa’s geschriften samenbrengt tot ongeveer 400 pagina's.

Het verborgen leven van Nazareth

Wat voor soort ballingschap zal dit zijn? Misschien dachten Jozef en Maria hetzelfde toen hun werd opgedragen midden in de nacht naar Egypte te vluchten om Herodes te ontvluchten. We kennen hun gedachten niet, maar we weten wel dat ze er gewoon mee door zijn gegaan - wetende dat Gods Wil voldoende was. Die ballingschap begon hun verborgen leven, waarvan 30 jaar, voor het grootste deel een mysterie voor ons zijn.

Maar nu, door de geschriften van Luisa, krijgen we een glimp van de glorie en kracht van die verborgen jaren. Meer dan dat, we krijgen de onvoorstelbare genade van deelname aan die heerlijkheid en kracht door de genade van het leven van onze eigen dagelijkse handelingen in de goddelijke wil.

Luisa nam zelf deel aan het verborgen leven van Nazareth. Zij was ongeveer 60 jaar aan haar bed gekluisterd. Haar heiligheid was omhuld met nederigheid en de meeste mensen wisten niet hoe diep het spirituele leven was dat ze beleefde. Vanaf het Kruis van haar bed nam ze deel aan het heilsplan, grotendeels door anderen te helpen, geduldig haar lijden te dragen en niet in de laatste plaats door altaardoeken te naaien en te borduren. In de onderstaande geschriften zien we wat een prachtig, onvoorstelbaar geschenk het is om onze dagelijkse handelingen, ons eigen verborgen leven in de Goddelijke Wil te leven.

14 augustus 1912
Samenvatting van een deel in het boek: Om onszelf te vergeten, moeten we elk ding doen, niet alleen omdat Jezus het wil, maar omdat Jezus het in ons wil doen. Als Hij ons verlostte met Zijn Lijden, bereidde Hij met Zijn verborgen leven de goddelijke handeling voor, voor elke menselijke handeling.

Toen ik mezelf in mijn gebruikelijke toestand bevond, zei mijn altijd schattige Jezus tegen me: 'Mijn dochter, opdat de ziel zichzelf vergeet, moet ze alles doen wat nodig is voor haar, alsof Jezus het in haar wil doen. Als ze bidt, moet ze zeggen: ‘Het is Jezus die wil bidden, en ik bid samen met Hem’. Als ze moet werken: ‘Jezus wil werken; Jezus wil wandelen; Jezus wil eten. Hij wil slapen, Hij wil opstaan, Hij wil zich vermaken ... 'enzovoort voor alle andere dingen van het leven - behalve voor fouten. Alleen op deze manier kan de ziel zichzelf vergeten; niet alleen zal ze alles doen omdat Ik het wil, maar omdat Ik ze wil doen: ze zijn noodzakelijk voor Mij.'

Nu, op een dag werkte ik en ik dacht bij mezelf: 'Hoe is het mogelijk dat Jezus in mij werkt terwijl ik werk? Wil Hij dit werk echt doen? ’En Jezus zei: "Ja, dat doe ik. Mijn vingers zitten in de jouwe en ze werken. Mijn dochter, toen ik op aarde was, liet Ik mijn handen niet zakken om het hout te bewerken, de spijkers te slaan en mijn adoptievader Jozef te helpen bij het smeden? Terwijl ik dat deed, met diezelfde handen en met die vingers, schiep ik zielen en riep ik andere zielen naar het andere leven; Ik heb alle menselijke handelingen vergoddelijkt; Ik heb ze geheiligd en elk van hen een goddelijke verdienste gegeven. In de bewegingen van mijn vingers riep ik achtereenvolgens alle bewegingen van je vingers en die van anderen; en als ik zag dat ze ze voor mij deden, of omdat Ik in hen wilde handelen, zette Ik mijn leven van Nazareth in hen voort en voelde Ik me door hen aangemoedigd voor de offers en de vernederingen van mijn verborgen leven, waardoor Ik ze de verdienste van mijn eigen leven gaf.

Dochter, het verborgen leven dat ik in Nazareth leidde, wordt door de mensen niet in aanmerking genomen, terwijl het verborgen leven na het Lijden niets hen meer ten goede kon komen. Door Mijzelf te verlagen tot al die kleine handelingen en handelingen die mensen in hun dagelijks leven uitoefenen, zoals eten, slapen, drinken, werken, vuur aansteken, vegen, enz. - allemaal handelingen waar niemand zonder kan – deed Ik in hun ziel een kleine goddelijk muntje van onschatbare waarde stromen. Daarom, als mijn Lijden de mens verloste, voorzag mijn verborgen Leven in elke menselijke handeling, zelfs de meest onbeduidende, van Goddelijke verdienste en met oneindige waarde.

Zie je? Terwijl je werkt - werk je omdat Ik wil werken - stromen mijn vingers in die van jou, en terwijl Ik in jou werk met mijn creatieve handen, hoeveel geef ik er op dit moment het licht van deze wereld? Hoeveel anderen roep Ik op? Hoeveel anderen heilig Ik, verbeter Ik, straf ik, enz.? Nu ben je bij Mij die schept, oproept, corrigeert enz.; daarom ben Ik, net zoals jij niet alleen bent, niet alleen in mijn werk. Zou ik je ooit meer eer kunnen geven?'

Wie kan alles zeggen wat ik heb begrepen en al het goede dat voor onszelf en voor anderen kan gedaan worden door dingen te doen omdat Jezus ze in ons wil doen? Mijn verstand dwaalt af, daarom stop ik hier.

20 augustus 1912
Samenvatting van een deel in het Boek: Jezus is dicht bij ons, klaar om samen met ons alles goed te doen wat we gaan doen, zodra we het Hem vragen.

Verderop vertelde mijn altijd aanbiddelijke Jezus mij toen Hij kwam: “Mijn dochter, wat vind Ik het zielig om de ziel ineen gedoken te zien zitten en alleen te handelen. Terwijl Ik dicht bij haar ben en naar haar kijk wacht Ik tot ze me roept, aangezien ze vaak niet in staat is om goed te doen wat ze doet. Ik wacht tot ze zegt: 'Ik wil dit doen, maar ik kan het niet. Kom en doe het samen met mij, en ik zal alles goed doen. Bijvoorbeeld: ik wil liefhebben; kom samen met mij liefhebben. Ik wil bidden; kom samen met mij bidden. Ik wil dit offer brengen; kom en geef me Uw kracht, want ik voel me zwak ... '', enz. met al het andere. Graag en met het grootste genoegen wil Ik mezelf voor alles aanbieden.

Ik ben zoals de leraar die een essay aan zijn leerling heeft toegewezen en dicht bij hen blijft om te zien wat zijn leerling doet. Niet in staat om het goed te doen, wordt de leerling ongerust, opgewonden, van streek en hij kan zelfs huilen, maar hij zegt niet: 'Meester, leer me hoe ik dit moet doen.' Wat is niet de versterving van de leraar, als hij zich als een niets behandeld voelt worden door zijn student? Dat is mijn toestand.'

Vervolgens voegde Hij eraan toe: „Er wordt gezegd: de mens wikt, maar God beschikt. Zodra de ziel voorstelt iets goeds te doen - heilig te zijn - beschik Ik onmiddellijk over de dingen die nodig zijn rond haar: licht, genaden, kennis van Mij, onthechtingen. En als Ik hiermee het doel niet bereik, dan door middel van versterving. Ik weiger die ziel niets om haar te geven wat ze had voorgesteld. Maar, o, hoeveel ontsnappen er heftig aan dit werk dat mijn Liefde om hen heen heeft geweven! Er zijn er maar weinig die niet opgeven en Mij mijn werk laten doen.'

Vrienden, deze pandemische crisis spijkert ons ongetwijfeld aan onze eigen kruisen, het kruis van verlies van bepaalde vormen van vrijheid die we als vanzelfsprekend beschouwden, zoals komen en gaan wanneer we willen, leren tevreden te zijn met minder, mensen tot handelen aanzetten. (Bedenk dat het grootste deel van de menselijke geschiedenis bestaat uit mensen die tot handelen aanzetten. God biedt de nodige voorziening.)

Maar Luisa zat 60 jaar lang vastgekluisterd aan haar bed. In een van de geschriften zei Jezus tegen Luisa dat, aangezien zij het instrument was gekozen om de gave van Leven in de Goddelijke Wil bekend te maken, haar lijden veel groter zou zijn dan voor degenen die na haar kwamen. Dus als we het kruis van Leven in de Goddelijke Wil opnemen, kunnen we het zien als een kans om ons in overeenstemming met Nazareth te brengen.

Laten we Jezus roepen bij elke handeling in ons leven. Jezus verlangt dit; Hij verlangt ernaar. Hij dorst naar de zielen die hij via ons zal bereiken. Van onze kant zijn we blind voor de effecten. Laten we niet naar resultaten zoeken, maar Hem nederig en biddend vragen om deel te nemen aan al onze acties. "Jezus, laten we dit samen doen."

Ik eindig met nog twee passages uit Deel 11

(Samenvatting van passage in het Boek die vandaag relevanter is dan ooit!) Vaarwel in de avond voor Jezus in het Heilig Sacrament:

O mijn Jezus, hemelse Gevangene, de zon gaat nu onder, de duisternis valt over de aarde en U blijft alleen in het Tabernakel van liefde. Ik lijk U daar te zien in een zweem van droefheid voor de eenzaamheid van de nacht, omdat U de kroon van uw zonen en van uw tedere bruiden niet om U heen hebt, die U altijd gezelschap kunnen houden in deze vrijwillige gevangenisstraf.

O, mijn Goddelijke Gevangene, ook ik voel mijn hart breken omdat ik U moet verlaten, en ik word gedwongen afscheid te nemen; maar, wat zeg ik, o Jezus - nooit meer tot ziens. Ik heb niet de moed om U met rust te laten. Ik zeg vaarwel met mijn lippen, maar niet met mijn hart; ik laat liever mijn hart bij U achter in het Tabernakel. Ik zal Uw hartslagen tellen en ik zal antwoorden met mijn hartslag van liefde; ik zal U gefluister mompelen en, om U troost te geven, laat ik U in mijn armen rusten. Ik zal uw waakzame schildwacht zijn; ik zal op mijn hoede zijn om te zien of er iets is dat U in moeilijkheden brengt of U bedroeft, niet om U nooit alleen te laten, maar om deel te nemen aan al Uw pijnen.

O Hart van mijn hart! O Liefde van mijn liefde! Laat deze zweem van verdriet achter, wees getroost. Het breekt mijn hart om U verontrust te zien. Terwijl ik vaarwel zeg met mijn lippen, laat ik mijn ademhalingen, mijn gevoelens, mijn gedachten, mijn verlangens en mijn bewegingen achter, die een ketting van voortdurende liefdesdaden zullen vormen, verenigd met de Uwe, die U als een kroon omringen, en van U houden voor iedereen. Bent U niet gelukkig, O Jezus? Je lijkt ja te zeggen, nietwaar?

Vaarwel, liefdevolle Gevangene - maar ik ben nog niet klaar. Voordat ik ga, wil ik ook mijn lichaam voor U achterlaten; ik ben van plan om van mijn vlees en botten heel veel kleine stukjes te maken om zoveel lampen te vormen voor zoveel Tabernakels die er in de wereld zijn; en van mijn bloed vele kleine vlammen om die lampen aan te steken. Ik ben van plan om in elke Tabernakel mijn lamp te plaatsen die, verenigd met de lamp van het Tabernakel die U 's nachts licht geeft, zal zeggen: 'Ik bemin U, ik aanbid U, ik zegen U, ik bied eerherstel en ik dank U voor mij en voor allen.'

Tot ziens, O Jezus - maar luister nog naar één ding: laten we een verbond sluiten, en het verbond zal zijn dat we meer van elkaar zullen houden. U zult me ​​meer liefde geven, me omhullen in Uw liefde, me laten leven van Liefde en me begraven in Uw liefde. Laten we onze liefdesband meer versterken. Ik zal alleen gelukkig zijn als U mij Uw liefde geeft om echt van U te kunnen houden.

Tot ziens, O Jezus, zegen mij - zegen allen. Druk me tegen Uw hart, zet me gevangen in Uw Liefde terwijl ik Uw Hart kus. Tot ziens, tot ziens…

(Samenvatting van een tekst in het boek) Goedemorgen voor Jezus

O mijn Jezus, lieve Gevangene van liefde, hier ben ik weer voor U. Ik nam afscheid, en nu kom ik terug en zeg goeiemorgen. Ik brandde van verlangen om U weer te zien in deze gevangenis van liefde, om U mijn hunkerende groeten te geven, mijn liefdevolle hartslagen, mijn vurige verlangens en mijn hele zelf om het in U over te brengen en mezelf in U achter te laten in de eeuwige herinnering en beloof U mijn liefde.

O mijn altijd aanbiddelijke Sacramentele Liefde, weet U dat? Terwijl ik kwam om U mijn hele zelf te geven, kwam ik ook om U geheel te ontvangen. Ik kan niet leven zonder leven, daarom wil ik het Uwe. Alles wordt gegeven aan degene die alles geeft, is het niet zo, O Jezus?

Daarom zal ik vandaag beminnen met Uw hartslag van een passionele minnaar; ik zal ademen met Uw adem op zoek naar zielen; ik zal Uw Glorie en het welzijn van zielen verlangen met Uw onmetelijke verlangens. Alle de hartslagen van de schepselen zullen binnen Uw goddelijke hartslag stromen; we zullen ze allemaal grijpen en ze redden.

We laten niemand ontsnappen, ten koste van een offer, ook al zou ik alle pijn moeten verdragen. Als U mij wegduwt, zal ik mij meer in U werpen, ik zal luider schreeuwen om samen met U te pleiten voor de redding van Uw kinderen en mijn broeders en zusters.

O mijn Jezus, mijn Leven en mijn alles, hoeveel dingen zegt Uw vrijwillig gevangenschap mij! Maar het embleem waarmee ik U helemaal verzegeld zie, is het embleem van de zielen, terwijl de kettingen die U volledig en zeer sterk binden, liefde zijn. Het lijkt erop dat de woorden ‘zielen’ en ‘liefde’ U doen glimlachen, U vermurwen en U dwingen om U in alles over te geven; en ik, die deze excessen van Uw liefde overweeg, zal er altijd voor U zijn en samen met U, met mijn gebruikelijke refreinen: zielen en liefde.

Daarom wil ik U vandaag helemaal; altijd samen met mij in gebed, in het werk, in genoegens en onaangename zaken, in het eten, in het stappen, in het slapen - in alles. Ik ben er zeker van dat ik, omdat ik niets zelf kan verkrijgen, met U alles zal verkrijgen; en alles wat we zullen doen, zal dienen om al Uw pijnen te verzachten, om elke bitterheid te verzachten, om U eerherstel te bieden voor elke belediging en overtreding, om U voor alles compensatie te bieden en om U te smeken voor elke bekering, hoe moeilijk en wanhopig ook. We zullen van elk hart een beetje liefde gaan smeken om U gelukkiger en tevreden te maken - is het niet goed zo, O Jezus?

O lieve Gevangene van liefde, bind me vast met Uw kettingen, verzegel me met Uw liefde. Laat me alsjeblieft Uw mooie gezicht zien. O Jezus, wat bent U mooi! Uw blonde haarlokken heiligen al mijn gedachten; Uw kalme voorhoofd, zelfs temidden van vele beledigingen, geeft U rust en brengt me volkomen tot rust, zelfs tussen de grootste stormen, mijn ontbering van jou en wat je allemaal doet, die me mijn leven hebben gekost. Ah, U weet het, maar ik ga verder; mijn hart zal U dit vertellen, want het weet het beter uit te drukken dan ik. O Liefde, je azuurblauwe ogen, sprankelend van goddelijk licht, veeg me weg naar de Hemel en laat me de aarde vergeten, maar helaas, met mijn grootste pijn, blijft mijn ballingschap nog doorgaan.

Schiet op, schiet op, O Jezus. Ja, U bent mooi, O Jezus; ik lijk U in dit Tabernakel van liefde te zien. De schoonheid en de majesteit van Uw gezicht bekoort me en laat me de Hemel zien; Uw gracieuze mond plaatst elk moment lichtjes zijn vurige kussen. Uw zachte stem roept me en nodigt me uit om elk moment lief te hebben; Uw knieën ondersteunen me; Uw armen omsluiten me met een onverbrekelijke band, en ik zal mijn brandende kussen, duizenden en duizenden, op Uw aanbiddelijk gezicht drukken.

Jezus, Jezus, moge onze wil één zijn, onze liefde één, ons geluk één. Laat me nooit met alleen, want ik ben niets en het niets kan niet zonder het alles zijn. Beloof je het mij, O Jezus? Het lijkt erop dat U ja zegt. En nu, zegen mij, zegen allen; en samen met de Engelen, de Heiligen, de lieve Mama en alle schepselen, zeg ik tegen je: ‘Goedemorgen, O Jezus, goedemorgen.’

Nadat ik deze gebeden had geschreven onder invloed van Jezus, toen de avond naderde, liet Jezus me zien dat Hij deze 'vaarwel' en 'goedemorgen' in Zijn hart hield, en Hij vertelde me: " Mijn dochter, ze kwamen echt uit Mijn Hart. Degene die ze zal bidden met de bedoeling bij Mij te zijn zoals het in deze gebeden tot uitdrukking komt, zal Ik haar bij Mij en in Mij houden om alles te doen wat Ik doe. Ik zal haar niet alleen verwarmen met Mijn liefde, maar Ik zal ook elke keer Mijn liefde voor die ziel vergroten, haar toelaten tot de vereniging met het Goddelijke Leven en met Mijn eigen verlangens om alle zielen te redden.

Ik verlang naar Jezus in mijn gedachten, Jezus in mijn lippen, Jezus in mijn hart; Ik wil alleen naar Jezus kijken, alleen Jezus voelen, mij alleen aan Jezus drukken. Ik wil alles samen met Jezus doen; spelen met Jezus, huilen met Jezus, schrijven met Jezus; zonder Jezus wil ik niet eens ademen. Ik zal hier blijven als een moeilijk klein kind en niets doen, zodat Jezus alles met mij kan doen, tevreden zijn om Zijn speeltje te zijn, mezelf over te geven aan Zijn liefde, Zijn kastijdingen, Zijn zorgen en Zijn liefdevolle grappen, voor zover ik alles met Jezus doe.

Zie je, mijn Jezus? Dit is mijn wil, en U zult me ​​niet bewegen, hoor je? Kom dus nu met mij schrijven.

14 februari 1912

Samenvatting van de tekst uit het Boek: Jezus kijkt naar alles in de wil, en het is daar – in haar wil – dat het schepsel de eigendom behoudt van haar dingen. In de Goddelijke Wil worden alle dingen gelijk.

Voortgaand in mijn gebruikelijke toestand, kwam mijn altijd aanbiddelijke Jezus terwijl ik tegen Hem zei: 'Vertel me, O Jezus, hoe het komt dat nadat je de ziel tot lijden hebt gebracht, en ze van lijden houdt, wetende dat er goedheid in zit en ze bijna met passie lijdt, gelovend dat haar lot is te lijden – op dat moment je deze schat van haar wegneemt?’

Jezus: “Mijn dochter, mijn liefde is groot, mijn regel is onovertroffen, mijn leringen subliem, mijn instructies goddelijk, creatief en onnavolgbaar. Daarom, om alle dingen - groot of klein, natuurlijk of spiritueel, pijnlijk of aangenaam - één enkele kleur te laten verwerven en één enkele waarde te hebben, en als de ziel eenmaal is getraind om te lijden en het punt bereikt ervan te houden, laat ik dit lijden overgaan in haar wil als haar eigendom. Dus elke keer als Ik haar pijn stuur, zal ze altijd geneigd zijn om het te verdragen en ervan te houden, omdat ze het in haar wil als eigendom en neiging houdt. Ik kijk naar dingen in de wil, en het is alsof de ziel altijd leed, zelfs als ze niet lijdt.

En opdat genot dezelfde waarde zou hebben als lijden, en bidden, werken, eten, slapen - kortom alles, wat het ook moge zijn - één enkele waarde zou hebben, aangezien alles als dingen van mijn Wil kunnen zijn, sta Ik de ziel toe om alle dingen in mijn Wil te beoefenen met heilige onverschilligheid. Het kan dus voor de ziel lijken dat Ik, net als ik haar iets geef, Ik het van haar afneem, maar het is niet zo. Het komt eerder voor dat in het begin, wanneer de ziel nog niet goed is opgeleid, ze gevoelig is voor lijden, bidden of liefhebben. Maar als deze dingen met oefenen in haar wil overgaan als haar eigendom, de gevoeligheid ophoudt; en aangezien ze af en toe gebruik moet maken van deze goddelijke eigenschappen die Ik haar heb laten verwerven, begint ze deze, als de gelegenheid zich voordoet, met vastberadenheid en onverstoorbaarheid te beoefenen. Bijvoorbeeld: treedt er lijden op? Vindt ze in zichzelf de kracht en het leven van lijden. Moet ze bidden? Vindt ze in zichzelf het gebedsleven; enzovoort.”

Volgens wat Jezus zegt, lijkt het mij zo: stel dat ik een geschenk heb gekregen. Totdat ik een besluit neem over waar ik dat geschenk zal bewaren, kijk ik ernaar, waardeer ik het, en voel ik een zekere gevoeligheid bij het liefhebben van dat geschenk; maar als ik het achter slot en grendel bewaar en er niet langer naar kijk, houdt die gevoeligheid op. Hiermee kan ik niet zeggen dat het geschenk niet meer van mij is, het is zeker meer van mij omdat ik het op slot houd, terwijl het voordien in gevaar was en iemand het van mij had kunnen stelen.

Jezus vervolgt: “In Mijn Wil houden alle dingen elkaars handen vast, lijken ze allemaal op elkaar en zijn ze allemaal eensgezind. Daarom geeft lijden plezier en zegt: ‘Ik heb mijn deel gedaan in Gods Wil; nu doe jij het jouwe, en alleen als Jezus het wil, zal ik mezelf weer in het veld plaatsen.’ Vurigheid zegt tegen koelheid: 'Je zult vuriger zijn dan ik als je jezelf tevreden stelt met het blijven in de wil van Mijn Eeuwige Liefde.'

Gebed richt zich tot werk, slaap tot waken, ziekte tot gezondheid,… alles; alle dingen onderling, het lijkt erop dat elk van hen zijn plaats aan de ander overlaat om in het veld te zijn - maar elk van hen heeft zijn eigen aparte plaats. Dan is het niet nodig dat iemand die in mijn Wil leeft, beweegt om zichzelf in het verrichten van wat Ik wil plaatst; ze is reeds in Mij, als een elektrische draad, en doet wat Ik wil.”

Een groot deel van Jezus’ woorden aan Luisa Piccarreta, die opgeschreven werden in het Boek van de Hemel, werd opgetekend rond de tijd van de Eerste Wereldoorlog. Jezus vertelde haar van tevoren veel van de verschrikkingen die zouden komen. Hier zijn een paar van Luisa's geschriften die in onze huidige situatie van toepassing zijn. We mogen teksten uit de geschriften delen, ook al is er nog geen officiële Engelse vertaling. Mij is verteld dat deze vertaling zeer goed is en lijkt veel op die van Pr. Robert Young in zijn podcasts.

Volume 11, 18 mei 1915

… Nu ik in deze toestand was, vertelde mijn lieve Jezus mij, om mijn angsten en angsten op de een of andere manier te kalmeren: “Mijn dochter, schep moed. Het is waar dat de tragedie groot zal zijn, maar weet dat Ik respect zal hebben voor de zielen die leven vanuit Mijn Wil, en voor de plaatsen waar deze zielen zich bevinden. Net zoals de koningen van de aarde hun eigen hoven en vertrekken hebben waar ze veilig zijn temidden van gevaren en onder de felste vijanden.

Mijn dochter, waarom blijven de Heiligen zelf veilig en volledig gelukkig, zelfs als ze zien dat de mensen lijden en dat de aarde in brand staat? Precies omdat ze volledig in mijn Wil leven. Bedenk dat Ik de zielen die volledig leven vanuit mijn Wil op aarde in dezelfde staat stel als de Heiligen. Leef daarom in mijn Wil en vrees niets. Sterker nog, in deze tijden van menselijk bloedvergieten wil Ik niet alleen dat je leeft in mijn Wil, maar ook leeft tussen je broeders en zusters - tussen Mij en hen. Je zult Mij stevig vasthouden, beschut tegen de overtredingen en beledigingen die mensen me sturen. Terwijl Ik je de gave van mijn Mensheid en van alles wat Ik heb geleden, geef, terwijl je Me beschutting geeft, zal je aan je broeders en zusters mijn Bloed, mijn wonden, mijn doornen – mijn verdiensten geven voor hun redding.”

Volume 11, 25 mei 1915

Omdat ik in mijn gebruikelijke toestand was, liet mijn altijd aanbiddelijke Jezus zich nauwelijks zien en zei me: “Mijn dochter, de kastijding is groot. Toch roeren mensen zich niet; ze blijven liever bijna onverschillig, alsof ze op een tragische scène aanwezig moesten zijn, niet een realiteit. In plaats van allemaal als één aan mijn voeten te komen huilen, om genade en vergeving te smeken, zijn ze in plaats daarvan alert om te horen wat er gebeurt. Ach, mijn dochter, hoe groot is het menselijke verraad! Kijk eens hoe gehoorzaam ze zijn aan regeringen: priesters en leken eisen niets, ze weigeren geen offers en moeten bereid zijn hun eigen leven te geven ... Ach, alleen voor Mij is er geen gehoorzaamheid en geen offers. En als ze iets doen, is het meer doen alsof en eigenbelang. Dit omdat de regering haar toevlucht neemt tot geweld. Maar aangezien ik liefde gebruik, wordt deze liefde door de mensen  genegeerd; ze blijven onverschillig alsof Ik op niets van hen recht heb!”

Terwijl Hij dit zei, barstte Hij in tranen uit. Wat een wrede pijn om Jezus te zien huilen! Daarna vervolgde Hij: “Bloed en vuur zullen alles zuiveren en de berouwvolle mens herstellen. En hoe meer hij het uitstelt, hoe meer bloed zal worden vergoten en het bloedbad zal zijn zoals de mens nooit heeft overwogen.” Terwijl Hij dit zei, toonde Hij het menselijke bloedbad ... Wat een marteling om in deze tijd te leven! Maar mag de Goddelijke Wil altijd gedaan worden.

Volume 11, 6 juni 1915

Omdat ik in mijn gebruikelijke toestand was, wil mijn altijd aanbiddelijke Jezus, terwijl Hij verborgen blijft, dat ik me volledig op Hem richt, om voortdurend voor mijn broeders en zuster te smeken. Dus terwijl ik aan het bidden en huilen was voor de redding van de arme strijders, en omdat ik me aan Jezus wilde vastklampen om Hem te smeken dat geen van hen verloren zou gaan, kwam ik op het punt onzin tegen Hem te zeggen. Hoewel stom, leek Jezus tevreden te zijn met mijn verzoeken, en bereid om toe te geven aan wat ik wilde. Maar er kwam een ​​gedachte bij me op: dat ik moest nadenken over mijn eigen redding. Jezus vertelde me: “Mijn dochter, terwijl je aan jezelf dacht, veroorzaakte je een menselijke gewaarwording, en mijn Wil, die volledig Goddelijk is, merkte het op. In mijn Wil veranderen alle menselijke handelingen in liefde voor Mij en voor de naaste. In de ziel die op deze manier leeft, is er niets van haarzelf, omdat ze alleen mijn Wil bevat dat alle mogelijke weldaden in zich bevat. Dus als ze deze bevat, waarom zou de ziel Me er dan om vragen? Is het niet eerlijker dat ze bidt voor degenen die niet over deze weldaden beschikken? Ach, als je wist welke calamiteiten de ellendige mensheid zal meemaken, zou je namens hen actiever zijn in mijn Wil!”

Volume 13, 11 januari 1922

Jezus vertelt Luisa: “Kijk nu hoe deze zielen die in mijn Wil leven voor mij nodig zijn. Aangezien ik ze voorbestemd heb om als huid voor het Lichaam van mijn Kerk te zijn en als een levenscirculatie voor alle leden, zullen zij degenen zijn die de leden de juiste groei zullen geven en die de frisheid, de schoonheid, de pracht van het hele Mystieke Lichaam zullen herstellen door hun voortdurend leven in mijn Wil, waardoor het volledig vergelijkbaar is met mijn Hoofd, dat in alle Majesteit op al deze leden zal rusten. Dit is waarom het einde van de dagen niet kan komen als Ik deze zielen niet heb die leven alsof ze zijn opgelost in mijn Wil - ze interesseren me meer dan wat dan ook.”

Luisa: "Mijn lieve - alles in uw Wil, mijn kleine pijnen, mijn gebeden, mijn hartslag, mijn ademhaling - alles wat ik ben en alles wat ik kan, verenigd met alles wat U bent, om de leden van het Mystiek Lichaam een geschikte groei te geven.” (Ik bid dit gebed van Luisa elke dag.)

Kom Goddelijke Wil! Kom heersen op aarde! Fiat!

10-06-2020 om 03:35 geschreven door claudia  

Boek van de Hemel (Vol 14 – 6/7/1922)

Ik bid dikwijls Jezus’ woorden uit deze Bijbeltekst voor de zieken en al diegenen die voor hen zorgen, in de Goddelijke Wil, en natuurlijk door de Liefdesvlam van de Onbevlekte Maria. Fiat!

Ik dacht aan Jezus en vergezelde Hem in het uur van Zijn lijden toen Hij naar Zijn Goddelijke Mama ging om haar heilige zegen te vragen; en mijn liefste Jezus vertelde me in mijn innerlijk: “Mijn dochter, vóór mijn lijden, wilde Ik mijn Mama zegenen en door haar gezegend worden. Ik heb echter niet alleen mijn Moeder gezegend, maar alle wezens, en niet alleen degenen die bezield zijn, maar ook de levenloze. Ik zag de wezens zwak, bedekt met wonden, arm; mijn hart klopte van verdriet en teder medeleven, en ik zei: “Arme mensheid, wat ben je gevallen! Ik wil je zegenen, zodat je weer kunt opstaan ​​uit je verval. Moge mijn zegen in jullie het drievoudige zegel van Kracht, Wijsheid en Liefde van de Drie Goddelijke Personen inprenten, en moge het jullie kracht herstellen, jullie genezen en jullie verrijken. En om jullie met verdedigingen te omringen, zegen Ik alle dingen die door Mij werden geschapen, zodat jullie ze allemaal door Mij kunt ontvangen. Ik zegen voor jullie het licht, de lucht, het vuur, het voedsel, zodat je in stand blijven alsof jullie ondergedompeld en bedekt zijn door mijn zegeningen. Maar aangezien jullie deze zegen niet verdienden, wilde ik mijn Mama zegenen, Haar gebruiken als kanaal waardoor mijn zegen jullie zou kunnen bereiken. En net zoals mijn Moeder Mij met haar zegeningen had geroemd, wil Ik dat schepselen Mij met hun zegeningen compenseren; maar helaas, in plaats van Mij zegeningen terug te geven, vergoeden ze Mij met beledigingen en vervloekingen. Daarom, mijn dochter, ga mijn Wil binnen en stijg op de vleugels van alle geschapen dingen, verzegel ze allemaal met de zegeningen die allen Mij zouden moeten geven, en breng de zegeningen van allen naar mijn bedroefd en teder Hart.”

Nadat ik dit had gedaan, was het alsof Hij me wilde terugbetalen, en zei: “Mijn geliefde dochter, ik zegen je op een bijzondere manier: ik zegen je hart, je geest, je beweging, je woord, je adem - ik zegen je helemaal en alles in je.”

10-06-2020 om 02:52 geschreven door claudia  

27/5 Jezus, jullie Trooster

Ik zeg jullie, mijn zo dierbare Priesters, wees goede herders voor mijn schapen, want jullie zullen rekenschap moeten geven voor jullie daden voor mijn Allerheiligste Vader. Mijn kudde is geleidelijk aan het verdwalen op hun weg en jullie, waar ben je?

Zoek om orde te herstellen in Mijn Kerk. Wees duidelijk in het preken en in het mediteren over mijn Woord, zodat degenen die naar jullie luisteren hun geest zouden verrijken.

Jullie weten goed dat deze tijd waarin jullie leven zeer moeilijk zijn en mijn kinderen verdwaald zijn. Ze vallen beetje per beetje, zoals dode bladeren. Spreek duidelijk over de Hel, zodat elk van jullie luisteraars erover nadenken en voor hun redding kiezen.

Ik houd van jullie. Ik heb jullie allen toegewijd aan mijn Hart vanop het Kruis; stel Mij niet teleur. De tijd wordt korter naarmate ze vordert. Wees altijd klaar om Mijn kinderen te vergeven wanneer ze naar jullie biechtstoel lopen. Ik ben er om alle fouten te kunnen vergeven en vooral de doodzonden.

En jullie, Mijn lieve kinderen, bemin jullie Priesters en bid voor hen en voor al hun noden. Het huis van Mijn Vader wacht op jullie allen, omdat na de kastijding er volkomen vreugde heersen, vreugde dat niemand ooit opnieuw van jullie kan wegnemen.

Verlang het Paradijs met heel jullie hart. Beantwoord Mijn Geboden positief en jullie zullen beloond worden met het eeuwig leven.

Lieve kinderen, bemin Mijn Moeder. Maak haar tranen tot een zuiver reiniging voor al jullie daden van ongehoorzaamheid. Ik, Jezus, Zoon van de Levende God zegen jullie, in naam van de Vader, de Zoon en de H. Geest.

Jezus, jullie Trooster

3/6 Maria, altijd aanwezig

Moge mijn zegen op jullie neerdalen. Mijn cenakel brand vandaag van liefde voor Mij en voor Jezus. We zijn bij jullie en we smeken de Vader, zodat onze kinderen in staat zijn om te recupereren nadat ze door moeilijke dagen zijn gegaan.

Jullie weten zeer goed dat enkel met gebed jullie in staat zijn jullie leven in handen te nemen. Jullie prijzen nu nog meer de vrijheid. Jullie hebben begrepen dat alles van God komt, zelfs al ze jullie zouden willen overtuigen van het tegengestelde.

God heeft jullie vrij gemaakt, en vrij om te kiezen tussen goed en kwaad. Mijn kinderen, ik geloof dat deze grenzen, dat jullie rustig leven in gevaar brengen, tenminste dienen om jullie te doen begrijpen hoezeer jullie Heer jullie liefheeft door jullie vrijheid te geven.

Ik herhaal: verkwansel deze gave niet, nu dat jullie hebben bewezen hoe moeilijk het is te leven als de leiders van de wereld iets opleggen en iets pretenderen. Wees sterk in de overtuiging dat enkel God, die elk en iedereen kent, jullie ware, heilige en rechtvaardige vrijheid kan aanbieden.

Bid, mijn kinderen. Wees sterk in de zekerheid dat Jezus altijd bij jullie is en jullie naar Zijn Koninkrijk zal brengen, waar jullie in staat zullen zijn het kostbaarste goed: zuivere en heilige vrijheid te genieten.

Bid dat deze onheilspellende beproevingen spoedig zouden eindigen. Jullie Vader hoort jullie en zal jullie pijn omvormen tot vreugde, verrukking, vrijheid en vergeving.

Ik beloof jullie dat ik zal bemiddelen voor jullie. Wees niet bang, maar geloof in de liefde van God. Verrijk jullie leven met gebed en er zal vreugde plaatsnemen in je hart en jullie ziel vervullen.

Maria, altijd aanwezig

09-06-2020 om 22:27 geschreven door claudia  

Maria aan Gisella Cardia – Het begin van de Apocalyps! 3/6/2020

Uit: www.countdowntothekingdom.com

Mijn geliefden, dank je om hier verzameld te zijn in deze gezegende plaats en dank je om geluisterd te hebben naar mijn oproep in jullie hart.

Geliefde kinderen, maak gebruik van deze tijd om dichter tot God te komen, niet alleen met gebed, maar vooral met het openen van jullie hart. Ik ben hier opnieuw om jullie instructies te geven voor wat jullie zullen tegenkomen, want al wat werd voorbereid voor deze mensheid en voor de ontmoeting met de Antichrist, zal spoedig gebeuren en hij zal zich openbaren als redder.

Kinderen, alles stort ineen: de pijn zal groot zijn. Als jullie Jezus niet laten binnenkomen in jullie hart, zullen jullie niet in staat zijn vrede, liefde en vreugde te hebben en moeilijke tijden kennen. Kinderen, misschien hebben jullie nog niet begrepen dat jullie je aan het begin van de Apocalyps bevinden! Bid voor de Kerk die mij zo genegen is, dat ze spoedig herboren wordt in vereniging en liefde voor God.

Bid voor Japan. Vandaag zullen veel genaden neerdalen op jullie en dit zal het teken zijn van mijn aanwezigheid. Nu laat ik jullie mijn moederlijke zegen, in naam van de Vader, de Zoon en de H. Geest. Amen.

De Madonna droeg een roze mantel en had een wit hoofddoek op haar hoofd: en aan haar linkerhand had ze drie rozenkransen.

09-06-2020 om 21:37 geschreven door claudia  

1/6 H. Aartsengel Michael: Geliefd Volk van God:

IN NAAM VAN DE HEMELSE LEGIOENEN KOM IK NAAR JULLIE MET HET WOORD VAN WAARHEID OP MIJN LIPPEN OM JULLIE TE ZEGGEN: WIE IS ALS GOD? ER IS NIEMAND ALS GOD!

Negeer de kans niet om een gebed te bidden tot Onze Koning en Heer Jezus Christus zodat de H. Geest jullie zou willen bijstaan om spiritueel te groeien.

Op zo’n bijzondere tijd voor de mensheid, vraag om wat je ontbreekt en wees gehoorzaam aan de stem van de H. Geest (zie 1 Tess 5:19-21).

Een grote strijd wordt gestreden op spiritueel, moreel en religieus vlak, en er zullen concepten aan het licht komen dat bedoeld zijn om jullie Geloof uit te doven…

Wankel niet, blijf standvastig en waarheidsgetrouw: toon zonder angst dat jullie bij Christus behoren, en We zullen je te hulp komen.

BINNEN DE KERK ZIJN DE LEDEN DAT HAAR VORMEN NIET ALLEN HETZELFDE, MAAR IN 1 DING MOETEN ZE VERENIGD ZIJN: IN TROUW EN LIEFDE TEGENOVER GOD. Wat de ziel is met trekking tot het menselijk lichaam is de H. Geest met betrekking tot het Lichaam van Christus, dat de Kerk is. De H. Geest werkt in de Kerk op gelijkaardige wijze tot de ziel in alle leden van een lichaam.

WEES NIET BANG VAN NIEUWS VAN DE OPSCHORTING VAN HET EUCHARISTISCH VOEDSEL: ZE WILLEN JULLIE IN VERWARRING BRENGEN OM HET GELOOF TE ONDERMIJNEN VAN GODS VOLK.

DE VRIJMETSELARIJ ZAL ZIJN GROOTSTE WAPENS GEBRUIKEN TEGEN DE KINDEREN VAN ONZE KONINGIN EN MOEDER VAN HEMEL EN AARDE, UIT VREES VERPLETTERD TE WORDEN DOOR “DE VROUWE GEKLEED MET DE ZON, MET DE MAAN ONDER HAAR VOETEN” (Openb 12:1). Jullie moeten blijven de taken van jullie staat als kinderen van God verder zetten, zij dragen de Sacramenten als schild, de Zaligheden als schoeisel, de Werken van Barmhartigheid als vleugels voor jullie voeten, de Geboden als zwaard en de liefde voor God en de naaste als jullie kenmerk waardoor jullie onderscheiden zijn van de anderen.

Bid met betrekking op voortdurende ziekten die zullen opnieuw verschijnen.

Bid met betrekking de gesel van grote aardbevingen.

Bid voor Frankrijk en Duitsland, ze zullen lijden.

Bid voor de effecten van water op de continenten.

KINDEREN VAN GOD EN ONZE KONINGIN EN MOEDER VAN HEMEL EN AARDE, DE CONTINENTEN SCHUIVEN UITEEN.

DE ZON ZAL HITTE UITSTOTEN, DAT DE AARDE ZAL TREFFEN, EN DEGENEN DIE NIET HEBBEN GELOOFD ZULLEN ZICH HERINNEREN WAT DE HEMEL HEEFT AANGEKONDIGD EN BEVEN IN VERSCHRIKKING EN ANGST OP DAT MOMENT.

Thailand zal zwaar lijden: het zal beven en het water zal het overstromen.

Beproevingen voor de mensheid zullen geen uitstel kennen: wat de mens bezig houdt zal komen. De economie zal haperen en vallen, met de ene wereldmunt als uitgangspunt voor de heerschappij van de wereldorde.

Volk van God, behoud jullie geloof: dit is niet de tijd om te wankelen, dit is de tijd om trouw te geloven boven al het andere.

De mens heeft niet de nederigheid om eerst God te zoeken en dan naar zichzelf te kijken, jullie zouden anders moeten ingesteld zijn, schijnen temidden van de duisternis dat de Aarde binnendringt. (zie Matt 5:16)

Wees voortdurend Christus-zoekers. Jullie navigeren in stormachtige wateren, temidden orkanen en cyclonen, in het bewustzijn dat met Onze Koning en Heer Jezus Christus jullie alle dingen kunnen.

WEES NIET BANG, JULLIE MOETEN JULLIE DENKEN RICHTEN OP ONZE KONING EN HEER JEZUS CHRISTUS ZODAT JULLIE GELOOF NIET ZOU VERMINDEREN EN ZODAT JULLIE DE GENADE EN VOLHEID VAN DE H. GEEST ZOUDEN HEBBEN: DE VERZEKERING VAN GODDELIJKE BIJSTAND.

Wees niet ontmoedigd als sommige mensen hun geloof verliezen: richt je blik naar de Hemel en reik de handen van jullie Koningin en Moeder.

Als jullie metgezellen op reis, zullen we jullie niet in de steek laten.

Bid met geloof, bid met een nederig hart, en jullie zullen zegeningen ontvangen die jullie versterken op jullie weg.

In naam van de Allerheiligste Drie-eenheid.

WIE IS ALS GOD? ER IS NIEMAND ALS GOD!

H. Aartsengel Michael

3 x WEES GEGROET ONBEVLEKTE MARIA, ZONDER ZONDE ONTVANGEN

09-06-2020 om 20:30 geschreven door claudia