Inhoud blog
  • Perfect naar het einde van het jaar
  • Donker zijn de dagen
  • Beste terrorist of strijder, wat je zelf verkiest,
  • Eindelijk: een roodborstje!
  • Gewaagd
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    doeikhetofdoeikhetniet

    16-01-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kassa 1

    Er zijn zo van die dingen in het leven waar ik een hekel aan heb. Er zijn ook van die mensen in mijn leven waar ik een hekel aan heb. Al zijn er dàt gelukkig maar weinig en vallen die op één hand te tellen. Dit komt wellicht doordat ik behoorlijk vergevingsgezind ben. Misschien ook wel eens te snel en wat te vaak. Maar het spreekwoord “vergeten en vergeven” en “zand erover”, staan hoog aangeschreven bij mezelf.

    Zo heb ik een grondige hekel aan het bezoeken van onze plaatselijke supermarkt. Waarom moet ik halfweg januari al paaseitjes bewonderen? Waarom zijn er 20 soorten brood waar ik steeds uit moet kiezen en waarom al die soorten kaas? Waarom laten ze ons de hele tijd rekenen? Hoeveel is 35% voordeel op product een plus 40 % korting op product twee dan in totaal? Moet ik wel die drie producten kopen voor de prijs van twee? Ik houd er bijna een punthoofd aan over van al het tel-, kies-, en beslissingswerk. Was alles maar zoals in Kameroen, heb je bv. koffie nodig, dan krijg  je de keuze uit 1 soort en het is te nemen of te laten.

    En dan de kassa nog passeren! Laat daar nu net iemand van die 5 zitten waar ik een hekel aan heb. Zij, de kassierster, zette me eens behoorlijk voor schut. Het was op een zaterdagmorgen en nadat ik mijn boodschappen had uitgekozen en voorbij kassa 1 schoof, liep het mis. Een oude man die net na mij stond, wenkte die kassierster en fluisterde iets in haar oor. Ze hervatte haar werk en scande mijn spullen maar  plots gebood ze me, mijn handtas te openen. Zo gênant zeg, wat dacht die wel? Alles moest er uit en onder het ziende oog van alle klanten volgend in de wachtrij, doorzocht ze mijn tas. Toen besefte ik wat die oude man haar in het oor gefluisterd had. Natuurlijk had ik niks gestolen en dat heb ik mijn hele leven nog nooit gedaan! Wel eens een koekje nemen als die aangeboden staan of een kaasje of zo. Al voelt dat voor mij ook wel een beetje aan als stelen, zeker als ik zin heb in een tweede.

    Maar sindsdien kreeg ik een grondige hekel aan haar en ze zal dat geweten hebben. Wanneer ik nu naar de kassa ga en ik zie haar zitten neem ik prompt mijn spullen en verplaats me naar kassa 2. Ik kan het haar echt niet vergeven en vergeten doe ik al evenmin.

    Aan kassa 2 werkt een sympathieke  blonde kassierster. Ook zij werkt daar al sinds mijn eerste bezoek. Ik kan me best voorstellen dat haar job aan de kassa niet altijd even boeiend is. Al die koopwaren voortdurend gewoon van links naar rechts verschuiven. Sinds de winkel vernieuwd is, is het vast nog saaier, want nu neemt de scanner al haar werk over. Maar toch is zij een werkneemster die aantoont dat een job in de supermarkt helemaal niet saai hoeft te zijn. Zo praat en vertelt ze eigenlijk de hele tijd door. Gewoon over koetjes en kalfjes, over wat ze denkt of wat ze tegenkwam. Haar mimiek verraadt haar mening over levenskwesties. Zo vertelt ze haar verhaal aan klant 1 in de rij en wanneer die vertrekt vertelt ze gewoon verder aan klant 2! Dat gaat de hele tijd zo verder ook wanneer ik aan de beurt ben. Meestal geef ik haar in alles gelijk want soms heeft ze ook wel eens een minder goede dag. Dan kijkt ze strak voor zich uit en zegt helemaal niks. Geen” goeiendag” of “heb je een klantenkaart?” Ook niet: ”spaar je zegeltjes” of “wil je een tasje?” En dan lijkt ze me zo nors dat ik er ook geen durf te vragen. Maar ik kan het haar vergeven en ik heb er geen hekel aan.

    Ach, die supermarkt heeft er ook wel zijn charme: zo kreeg ik er mijn eerste lessen in de Gentse taal al was dat wel wat wennen. Ook is er een bedelman die reeds 16 jaar de klanten vermaakt met zijn prachtige accordeonmuziek. Eerlijk, ik heb nog nooit iets geschonken. Ik bedacht als excuus dat als je daar één keer mee begint je dat de volgende keer ook weer moet doen. Gelukkig zo bleek na al die jaren want als ik eens na tel: 1 euro minstens 2 keer per week maal 52 weken gedurende reeds 16 jaar lang, is ook niet weinig!

    Toch gunt hij me nog steeds een hopende en ietwat weemoedige blik en ik kijk een beetje beschaamd terug. Hopelijk heeft hij geen hekel aan mij gekregen én kan hij me wel vergeven.

     

     

    16-01-2015 om 23:52 geschreven door kvervaek  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    10-01-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nieuwe buren


     

    We kregen een nieuwe buur, een krullenbol! Het is me hier al wat geweest sinds ik in deze straat kwam wonen. Buren komen buren gaan, een duiventil heeft er niets aan. De meeste wissels speelden zich af links van onze woning, in een vrij groot flatgebouw.

    Omdat ik er heilig van overtuigd ben dat vrede reeds begint in je eigen straat, geef ik alle nieuwkomers graag een kans. Dus heet ik ze welkom met een vriendelijke groet, omdat zoiets geen geld kost toch?

    Een zestal maanden geleden kwam er op de bovenste verdieping een negerin wonen. Van haar huisbaas  vernam ik dat ze uit Senegal kwam. Ik vond haar erg statig en ze deed me denken aan de Kameroense vrouwelijke bevolking. Ondertussen reeds 2 jaar geleden dat ik ginds enkele weken vertoefde!  Ze droeg kleurrijke jurken met van die typische Afrikaanse printen. En och, wat had ik graag met haar een praatje gemaakt. Maar omdat zij Franstalig was en geen Nederlands sprak en mijn Frans dan weer niet zo vlot van de tong rolt, beperkte onze conversatie zich tot: “Bonjour madame, comment allez–vous”, waarop ik antwoordde: “ça va très bien, merci madame!” Wat een gemiste kans toch… en ja, ondertussen is zij alweer verhuisd en God weet naar waar, maar ik niet.

    In een rijhuisje rechts van ons woonde ook een alleenstaande buurvrouw. Een vlijtige, creatieve en vindingrijke dame. Ook zij begroette, zonder onderscheid te maken in rang of stand, iedereen uit de straat. Dàt was nog eens een buurvrouw! Spontaan gaf ze water aan de plantjes op mijn vensterbank als ze vond dat die weer eens te droog stonden. Of bij sneeuwval veegde ze niet alleen voor haar deur maar ook het hele voetpad voor onze gevel. Zij was ook de buurvrouw die haar kleine grijze autootje waste tijdens een regenbui.

    Eigenlijk zijn dat mijn zaken niet, maar ik vermoed dat ze het niet al te breed had. Soms zag ik haar binnenshuis lopen met een wollen muts en dikke sjaal om, als het buiten vroor. Ze probeerde ook veel te recycleren en oude spullen een tweede leven te geven. Samen met die spullen bezocht ze de rommelmarkt, niet om te kopen maar om te verkopen. Op zondagmorgen probeerde ze die, in haar ogen nog waardevolle spullen, in dat kleine grijze autootje te proppen. Wanneer ze uiteindelijk vertrok zag je haar bijna niet meer zitten achter het stuur. Op zondagavond kwam ze weer thuis in een helaas nog steeds volgepropt autootje. Vermoeid, zo leek het, maar toch ijverig, droeg ze de hele boel opnieuw naar binnen. Volgens mij lag het probleem van de slechte verkoop niet bij haar, maar aan de koopwaren. Af en toe stonden er op maandag iets van die overgebleven spullen aan haar voordeur, met daarboven een kaartje: gratis/gratuit. Ook op die wijze kreeg ze het gerief maar moeilijk van de baan.

    Achteraan haar drie verdiepingen hoge maar smalle rijhuisje, verzorgde ze een minituintje. Heel enthousiast riep ze me regelmatig binnen om het plantenrijkje te bewonderen. Ongelofelijk dat ze op slechts een paar vierkante meter een geweldig stukje natuur kon creëren. Aan de zonnigste muur groeide een druivelaar. En omdat ik in mijn tuin ook over een zonnige muur beschik vroeg ik haar me de kunst van druiven kweken aan te leren. Zo toonde ze me hoe ik de okselblaadjes elke dag keurig moest verwijderen en demonstreerde ze me, hoe ik met behulp van oude nylonkousen, de twijgen aan elkaar kon binden. In september kon ze zichzelf rijkelijk bedelen met honderden trosjes blauwe druiven en ze deelde ze ook uit aan de buren.

    In augustus van afgelopen zomer riep ze me bij haar. Dat ze zou verhuizen, vertelde ze me stilletjes, naar een kleiner huisje. Ze heeft het vast niet gemerkt maar ik trilde op mijn benen na die mededeling. En wat is het snel gegaan, nog geen maand later was ze weg. Met man en macht werd het huisje van de kelder tot de nok leeggehaald en vernieuwd. Vele containers kwamen af en aan. Toen ik op een vroege morgen fietsend naar mijn werk vertrok en de druivenranken uitgedroogd zag liggen tussen de oude dakpannen in de container, moest ik toch even slikken.

    Van de buurvrouw kreeg ik nog een kaartje met haar telefoonnummer op en ik stuurde er eentje terug met de boodschap: we missen je! Op 4 maanden tijd is de renovatie voltooid en er hangt een nieuw huisnummer aan de deur en daar woont nu die nieuwe buurman, een krullenbol!

     

     

     

     

     

     

     

    10-01-2015 om 10:34 geschreven door kvervaek  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 28/12-03/01 2016
  • 30/11-06/12 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 02/11-08/11 2015
  • 26/10-01/11 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 28/09-04/10 2015
  • 21/09-27/09 2015
  • 31/08-06/09 2015
  • 24/08-30/08 2015
  • 17/08-23/08 2015
  • 10/08-16/08 2015
  • 03/08-09/08 2015
  • 27/07-02/08 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 06/07-12/07 2015
  • 29/06-05/07 2015
  • 15/06-21/06 2015
  • 08/06-14/06 2015
  • 25/05-31/05 2015
  • 18/05-24/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 19/01-25/01 2015
  • 12/01-18/01 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 29/12-04/01 2015

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Meer blogs