door Peter Motte
998 woorden
Als sommigen een computer kopen, kiezen ze bijna automatisch voor een laptop/notebook.
Maar is dat een goede keuze?
Denk aan het volgende als je een notebook/laptop koopt.
1. Een notebook/laptop heeft altijd een slecht toetsenbord.
Toetsenborden van zulke toestellen zijn onveranderlijk plat, terwijl een goed toetsenbord op z'n minst licht hellend moet zijn: de achterkant moet hoger zijn dan de voorkant. Dat geeft een betere houding van de handen en vingers tijdens het typen, en dat leidt tot minder gezondheidsklachten.
Een ander probleem is dat notebook/laptop-toetsenborden minder toetsen hebben dan een normaal toetsenbord, waardoor je vaker toetsencombinaties moet indrukken, bijvoorbeeld om cijfers in te drukken of om te navigeren. Dat belast de vingers en polsen meer, wat ook tot klachten leidt.
Korte tijd met zo'n slecht toetsenbord werken is geen probleem, maar de marketing zegt er nooit bij dat zulke toestellen bedoeld zijn om slechts korte teksten in te typen.
Als je dus lang na elkaar zult typen op een notebook/laptop, moet je op z'n minst een beter, extern toetsenbord aansluiten. Goede toetsenbord zijn licht hellend, en ook enigszins gebogen, zodat ze middenvoor dichter bij de typist zijn dan links- en rechtsvoor.
Hierbij willen we ook nog opmerken dat de huidige toetsenborden allemaal gemaakt zijn voor rechtshandigen: alle extra toetsenblokken, namelijk de navigatietoetsen en de cijfertoetsen, zijn rechts geplaatst. Het zou beter zijn als één van die twee blokken links zou zijn geplaatst. Ook voor rechtshandigen zou dat beter zijn, omdat je het toetsenbord dan gemakkelijker voor je legt.
2. Een notebook/laptop is niet goed bruikbaar zonder extra muis.
Meestal worden ze uitgerust met een touchpad tussen de gebruiker en de spatiebalk. Dat belast de duimspieren, omdat je duimen dan niet gewoon kunnen rusten. Als ze rusten, raken ze het touchpad aan, waardoor je allerlei zaken op de computer kunt activeren. Terwijl je met de computer werkt, moet je door het touchpad dus nog meer je vingers en handen belasten.
Zorg dus voor een extra muis, en controleer ook of je het touchpad kunt afzetten als de muis is aangesloten.
3. Het scherm heeft te weinig instelmogelijkheden.
Het scherm mag nog groot zijn en een hoge resolutie hebben, het belangrijkste probleem is dat het scherm vasthangt ten opzichte van het toetsenbord, waardoor je minder instelmogelijkheden hebt.
Het probleem is dat het scherm meestal te laag staat. Je moet de laptop/notebook in zijn geheel hoger zetten, om het scherm op een goede hoogte te krijgen, maar dan krijg je een slechtere houding van je handen en polsen. Je belandt dus van de regen in de drup. De enige oplossing is een extern scherm aansluiten, wat de prijs van je installatie gevoelig verhoogt.
4. Notebooks/laptops hebben vaak minder uitbreidingsmogelijkheden dan desktopmodellen.
Nogal wiedes, er is nu eenmaal minder plaats in de kast. Extra geheugen bijsteken lukt meestal wel, maar een tweede hd lukt meestal niet, tenzij je ze externe aansluit. Extra kaarten bijsteken voor allerlei aansluitingen, is meestal onmogelijk.
Toegegeven: voor veel gebruikers is dat niet belangrijk, maar het is wel iets om over na te denken als je een computer om professionele redenen nodig hebt.
En wie zijn laptop/notebook aanschaft om offline games te spelen, moet zich afvragen of de grafische kaart wel sterk genoeg is, en indien niet, of die wel kan worden vervangen.
5. Daarmee komen we bij een ander belangrijk punt: als iets in een notebook/laptop kapot is, mag meestal het hele toestel naar het afvalcontainerpark.
Het is doorgaans moeilijker om kapotte onderdelen van een notebook/laptop te vervangen, dan van een desktopcomputer. Het hangt af van het model. Maar het is in elk geval duidelijk: hoe meer je kunt vervangen, hoe meer schroefjes er zijn gebruikt, en hoe duurder het model is.
In goedkope modellen werd bijna alles gelast of gelijmd. En aangezien veel kopers nogal op hun centen letten, zijn het dus vooral de goedkoper uitgevoerde modellen die worden aangeboden.
Veel kopers zijn zich van het probleem meestal ook niet bewust, zodat ze voor voldongen feiten worden geplaatst als het een of andere onderdeel het heeft begeven. Als het alleen maar de aansluiting van de koptelefoon is, is het nog een ramp. Maar als het de videokaart is, kan het probleem enorm worden: hoe ga je dan nog je gegevens van je harde schijf recupereren?
De schijf eruit halen en in een andere computer stoppen lukt meestal niet, omdat harde schijven in laptop/notebooks speciaal kleine aansluitingen hebben. Ze passen daardoor niet zomaar in een desktopmodel, en je kunt ze niet zomaar in een andere notebook/laptop steken, doordat die meestal geen plaats bieden aan een tweede harde schijf.
6. Hou er ook rekening mee dat laptops/notebooks altijd duurder zijn dan een desktopmodel met dezelfde mogelijkheden.
Een van de redenen is dat een laptop/notebook altijd een accu heeft, terwijl dat in een desktop nooit zit. Er is dus al een onderdeel minder.
Bovendien kun je een laptop/notebook nooit zonder scherm kopen. Je kunt dus niet besparen door het scherm van je vorige computer te kopen. Dat is dus al een tweede onderdeel meer dat je moet kopen.
Maar de prijs wordt ook opgetrokken doordat er speciale componenten worden gebruikt die kleiner zijn en/of minder stroom verbruiken. Al bij al is een laptop/notebook duur.
Conclusie: laptop/notebooks zijn dus altijd noodoplossingen.
Laptop/notebooks zijn interessant als je niet te lang na elkaar tekst moet invoeren, als je vaak op verplaatsing werkt, en als je ze niet echt professioneel nodig hebt.
In de praktijk zijn ze erg populair, vaak omdat ze er beter uitzien dan de wat lomp ogende desktopcomputers, maar ook omdat veel mensen geen plaats hebben voor een desktopmodel.
Wie ze desondanks nodig heeft om ze op verplaatsing te kunnen gebruiken, en soms toch lange teksten moet kunnen invoeren, raden we aan om een extern toetsenbord, muis en scherm te kopen. Daardoor wordt een notebook/laptop een stuk duurder, zeker omdat ze sowieso al duurder zijn dan normale desktopmodellen met dezelfde mogelijkheden.
Met dank aan Vertaalbureau Motte
© 2014 | 
Reageren (0)
Het is al jaren bekend: "I" (=ik) is het meest gebruikte persoonlijke voornaamwoord in het Engels.
Maar hoe zit dat in het Nederlands?
In 1975 verscheen een frequentiewoordenboek van het Nederlands, en dit jaar is er eindelijk een aangepaste versie. Niets te vroeg, want gms, webpage, internet, bluray en nog heel wat andere woorden bestonden in 1975 nog niet. 'Computer' bestond wel al, maar of je werkte emree, of je las sciencefiction, en anders kwam dat woord nauwelijks over je lippen, en meestal met enige plechtigheid.
Dit jaar verscheen 'A Frequency Dictionary of Dutch' door Carole Tiberius en Tanneke Schoonheim bij Routledge.
Ook toevallig: Carole Tiberius is computerlinguïst, en Tanneke Schoonheim is lexicograaf. Dat zou in 1975 ook anders zijn geweest.
Het zijn twee medewerkers van het Instituut voor Nederlandse Lexicologie in Leiden. Ze zochten de 5.000 vaakst voorkomende woorden en rangschikten die in vier genres: proza, krantenartikelen, gesproken Nederlands en .... webmateriaal.
De 5.000 woorden in het woordenboek kwamen in minstens 99,9 procent van de onderzochte documenten voor.
Het onderzoek wou het karakollenprobleem vermijden. Daarom werden alle onderzochte teksten opgedeeld in stukken van 2000 woorden. Het woord 'karakol' wordt weinig gebruikt, maar als er in de onderzochte teksten toevallig een stuk over karakollen zit, schiet de frequentie ervan omhoog. Door het volledige corpus in gelijke delen van 2000 woorden te splitsen, kan zo'n concentratie worden vastgesteld.
En wat is nu dat meest gebruikte woord? Het lidwoord "de". (Het werk van een vertaler is echt wel boeiender dan dat van een taalkundige - grijns.) Ook in het Engels en in het Frans staan "the" en "le" op nummer één. Daarna volgen: "en", "in", "van", "op", "zijn", "het", "een", "voor" en "die". Het zijn dus allemaal woordjes die helpen een zin te organiseren.
Die 5.000 hoogfrequente woorden komen in 95 procent van de Nederlandstalige teksten en gesprekken voor. Maar 200.000 woorden maken deel uit van de overige 5 procent.
De Rode Duivels wekken veel enthousiasme op.
We vonden een winkelier die zijn hele etalage wou omtoveren tot een eerbetoon aan het Belgische nationale elftal, maar hij heeft er wel een Belgenmop van gemaakt.
In plaats van "Vooruit, Rode Duivels" (Come on, Rode Duivels), staat er "Gewone Rode Duivels" (Common Rode Duivels).
Laten we hopen dat het WK hem ongelijk geeft. ^_^
De spellingregels van het Nederlands schrijven voor dat "maximumprijs" en "minimumgewicht" één woord moeten zijn. In twee woorden zijn "maximale prijs" en "minimaal gewicht".
Maar voor sommige klanten wordt die regel niet altijd gevolgd.
De aaneenschrijfregels van de Taalunie leiden nu eenmaal tot onduidelijke woordbeelden. "Aaneenschrijfregels" is daar zelf al bijna een voorbeeld van.
Ook "rechter" en "linker" moeten normaliter worden vastgeschreven aan waar ze bij horen: "rechterdeur", "linkerdeur", etc.
Maar wat met woorden zoals "rechterachterophanging" of "linkervoorasdifferentieel"?
Bovendien worden zulke samenstellingen vaak gebruikt in tegenstellingen, waardoor dat "linker" en "rechter" belangrijk is. Zulke samenstellingen komen bijvoorbeeld voor in reeksen aanwijzingen, zoals deze (fictief voorbeeld):
Om de differentiëlen te smeren:
- Open de rechter voorasdifferentieelkast
- Smeer het rechter voorasdifferntieel
- Sluit de rechter voorasdifferentieelkast
- Open de linker voorasdifferentieelkast
- Smeer het linker voorasdifferntieel
- Sluit de linker voorasdifferentieelkast
Met spatie is een stuk duidelijker dan zonder spatie:
Om de differentiëlen te smeren:
- Open de rechtervoorasdifferentieelkast
- Smeer het rechtervoorasdifferntieel
- Sluit de rechtervoorasdifferentieelkast
- Open de linkervoorasdifferentieelkast
- Smeer het linkervoorasdifferntieel
- Sluit de linkervoorasdifferentieelkast
Soms is het trouwens van groot belang dat de gebruiker er goed rekening mee houdt dat het om links of rechts gaat:
- Om naar rechts te draaien, draai het stuur naar links.
Het gaat dan om extra bedieningselementen, zodat de gebruiker een wat vreemde positie heeft t.o.v. de rijrichting, of om achteruitrijden en het bedienen van achteropgemonteerde uitrustingsstukken.
In zulke gevallen is een duidelijk onderscheid tussen links en rechts soms van levensbelang.
Je moet maar eens in de draaicirkel van zo'n machine staan, als de bestuurder zich vergist.
(Toegegeven, de aanwijzingen beginnen altijd met op te merken dat niemand binnen het werkgebied van de machine mag zijn, maar heb je al eens gezien hoe het er in de praktijk aan toegaat?)
Die aaneenschrijfregel is een van die gevallen waar de Taalunie te veel wil beregelen. Als al hun regels worden opgevolgd, worden veel technische teksten moeilijk leesbaar, onduidelijk en zelfs gevaarlijk. Een vertaler moet bij de toepassing van sommige regels rekening houden met de aard van de tekst.
Af en toe spontaan een positief woordje van je klanten krijgen, doet plezier.
Sommigen jagen daar actief op, maar wij zijn wat dat betreft een beetje laks. Het vertaalwerk krijgt voorrang. Maar in deze sterk concurrerende business is dat niet altijd verstandig.
Daarom hier deze opmerking van een van onze klanten, die we deze week via e-mail binnenkregen.
Stefaan de Buysscher, de Publishing & Production Manager van Ballon Media, liet ons weten dat we hem hiermee mochten citeren:
" (...) ik zal hem 'live' op de hoogte brengen van de noeste 'laste minute'-klus die je met de correctie van de Biografie van Rosinsky tot een goed einde hebt gebracht.
Je hoort nog van ons. "
Net zoals we Déjà Vu hebben bijgewerkt naar de nieuwste versie, hebben we ook SDL Trados Studio 2014 geïnstalleerd.
Ook het programma SDLX Light gebruiken we voor sommige van onze klanten.
Klanten die nog de voorkeur geven aan Trados 2007, kunnen ook worden geholpen.
Bij Vertaalbureau MOTTE gebruiken we de nieuwste vertaaltechnieken. Daarom hebben we een tijd geleden onze vertaalsoftware bijgewerkt. Een van die programma's is Déjà Vu X3 van Atril.
Vertaalsoftware is geen magisch instrument dat van een brontekst een vlekkeloze doeltekst maakt, zeker niet als er zeldzame, gespecialiseerde termen in de bron staan, en ook niet als de bron te poëtische is. Het is vooral een hulp om de vertaling consistent te houden.
FOUT Het wordt boeiend om zien of Peeters zijn uitstel krijgt.
GOED Het wordt boeiend om te zien of Peeters zijn uitstel krijgt.
VERKLARING
"Om" wordt altijd met "te" gecombineerd als er een infinitief volgt.
Het is dus:
- Hij vertrekt al om op tijd thuis TE komen.
- Hij weigert om TE drinken.
- De inkomsten van de wafelverkoop moeten worden gebruikt om de vakantie TE
betalen.
- Dank je wel om met ons mee TE lopen.
Ik wil direct toegeven, dat het in sommige gevallen gemakkelijk over het
hoofd wordt gezien, en dat bovenstaande voorbeelden geen voorbeelden zijn
van de instinkers die er kunnen zijn.