Gepeperd, zalvend of komisch autogezever. Deze blog leest van onder naar boven.
Vriend worden op Facebook? https://www.facebook.com/vroum.vrouumm?ref=tn_tnmn
05-10-2011
Arrivederci.
Zaterdag zijn we met de koper van de Datsun nog een paar pinten gaan drinken in het stamcafé van den André. De koper zelf sprak Frans en de twee mannen die mee waren met de camion, Italiaans. Ik was dus vlug uitgepraat. Tot copain binnenkwam. Ik had gebeld om te zeggen dat em, wegens taalproblemen, een beetje vroeger moest komen. Hij had het lumineus idéé gehad om de Willy mee te brengen. Willy rijdt al duizend jaar op Italie en kent de taal van de spaghettivreters. Als hij zijn Italiaans kan showen is hij in zijn sas. En geloof me; het werkt bij sommige vrouwtjes.
Zo zijn we te weet gekomen dat die gasten voor een soort autohandel werken die alleen superkarren verkoopt. Ze doen zelfs zaken met de mannen die zich kleden in witte lakens.
Hun baas heeft een collectie van een twintigtal koersauto's en doordat hij in de jaren bolletjes nog dealer van Datsun geweest is, staan er enkele van dat merk tussen. Doordat onze 'Jap' in zo'n goede staat is gaan ze hem gebruiken om een echte fabriekswagen te restaureren. Afbreken dus! Ik werd slecht en ben er nog altijd niet goed van.
Vanaf het moment dat ze het mij dat vertelden interesseerde het mij geen bal meer. We lieten de Willy bij de Spaghettimannen en gingen aan de toog hangen. Ze konden niet rap genoeg komen. De Jups. André had het in de gaten en kwam bij me zitten om te vragen of ik in de namiddag naar zijn huis wou komen. Met andere woorden; niet al te veel te drinken. Hij kent me, den aannemer.
Toen de Zwitsers ons verlieten ben ik nog eens naar buiten gegaan om de 'Jap' uit te wuiven. En mijn neus te snuiten.