Gelukkig is er nog de graafmachine van de firma die de wegen rond het kasteel heeft aangelegd.
Blij als een kermisvogel springt Ludo (die als ervaren chauffeur met deze machine doet wat hij wil) achter het stuur. Op deze manier kunnen ook de zwaarste stukken vervoerd worden: rijden tot aan de boomstronk, met lichte hulp van de anderen de stronk lichten en hup, mooi in de schep gelegd. Zo gaat alles enkele versnellingen hoger en tot onze verbazing is op een tiental stukken na, alle hout opgeruimd om 16.00 uur.
Achter de hoek van de omheining merk je dat ook alle overhangend hout is weggesnoeid. Hier zal in de toekomst een nieuwe omheining komen.
Omdat ik nog altijd nieuwsgierig ben naar al wat reilt en zeilt in Groenendaal wandel ik nog even naar de speelplaats waar ik kinderstemmetjes leek te horen. Inderdaad, in de schaduw zit een groep leerlingen onder leiding van juf Inge en een collega, druk bezig met een kringspel.
Een babbel met juf Stefanie, verantwoordelijke van de GROENE ZONE vertelt mij enthousiast dat er nog altijd voldoende belangstelling is, zowel bij leerlingen als bij leerlingen. GROENE ZONE: de ideale overgang van schooljaar naar grote vakantie, een schitterende spelweek waar ik altijd van heb genoten, 37 jaar lang, eerst als begeleidende leerkracht, daarna als organisator!
Om af te sluiten een eresaluut aan mijn vier vrienden-medewerkers van de groenploeg die in zulke omstandigheden zoveel liters zweet lieten dat zij om 16.00 uur toch even de tijd namen om bij te tanken!







|