GEORGES ALS VINAMI FREE LANCE JOURNALIST
MEER WETEN OVER WIJN?
Inhoud blog
  • VERRASSENDE WIJNEN BIJ DE HAARD
  • INVESTEREN IN WIJN - PARTNER IN EEN WIJNGAARD ?
  • CHINA: EEN CONSTANT EVOLUERENDE WIJNMARKT
  • Krijgen we een zomer 2022 in het teken van rosé champagnes ?
  • EEN BIERGEUR IN MIJN WIJN ?
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    07-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Deze kleine mag er wezen

     

    PETIT VERDOT

    Ik hoef je niet te vertellen dat deze druivensoort als ‘kleine speler’ een grote business rol opeist in de gerenommeerde Bordelese blends. Denk maar aan de Bordeaux- top- Medoc wijnen zoals Château Margaux, Château Latour (Pauillac)…enz. Voor een heel klein percentage, soms minder dan 5% komt deze Petit Verdot als cépage voor in de Bordelese blends naast de andere typerende rode druivensoorten zoals Cabernet Sauvignon, Merlot, Cabernet Franc, Carmenère en Malbec. Hoewel het aandeel in de blends klein is (bijrol) zorgt deze ‘kleine’ voor kleur en smaakintensiteit aan vele Bordeaux wijnen van betere kwaliteit. De Petit Verdot is tanninerijk en kan vaak het verschil maken tussen mooie en fabelachtige, grandioze wijnen. (cf. Château Palmer-3e cru uit Margaux-gebruik tot 10% petit verdot)

    Petit Verdot wordt vooral ‘groot’ na een tweede leven in de zonovergoten Nieuwe Wereld wijnlanden net zoals de terug opgeviste cépages Malbec en Carmenère. Warm en constant klimaat zijn de voorwaarden voor de opmars van de Petit Verdot in landen zoals Argentinië, Zuid-Afrika, Australië, Canada, Chili, Venezuela en Amerikaanse streken zoals Colorado, Texas, Virginia, Missouri en Washington waar deze druif in alle rust tot volledige rijpheid kan komen.

    Niet te verwarren met de Gros Verdot die bijna volledig is verdwenen in de Bordeaux kan men de Petit Verdot omschrijven als een wispelturige laat rijpende druif gevoelig voor droogte met risico voor waterstress. Waarschijnlijk werd ze destijds verwaarloosd door haar grillige maturiteitsvoorwaarden waar zij in moeilijke jaren niet tot volledige rijpheid kon komen. Gelukkig herontdekte men deze ‘kleine fijne’, gevinifieerd als monocépage, in gebieden waar het langer warm blijft zoals in de Pays d’Oc (Fr), Spanje, Portugal, Italië en in de Nieuwe Wereldwijnlanden.

    Proefondervindelijk was ik vooral gecharmeerd van de 100% monocépage Petit Verdot uit de volgende regio’s:

    Passopisciaro Franchetti Sicilia IGT, Sicilia, Italië

    Petra Zingari Toscana IGT, Toscane,Italië

    Azamor Petit Verdot, Alentejo, Portugal

    Murphy-Goode Murphy Ranch Petit Verdot, Alexander Valley USA

    Vina Von Siebenthal Toknar Petit Verdot, Aconcagua Valley, Chili

    EN

    Preignes les Vieux-Petit Verdot 2012 (Pays d’Oc-Fr)

    Deze laatste overtuigde mij, na organoleptisch onderzoek  dat de Petit Verdot als monocépage een zaligmaker en hartendief kan zijn en gerust mag omschreven worden als een groot druivenras in alle nederigheid.

    Voor minder dan 8 Euro vond ik het de moeite om hem als prijs-kwaliteitswijn te omschrijven als:

    Zicht: diep, donker magenta tot paars in het glas (ondoorzichtbaar)+regelmatige aflopende tranen

    Aroma: aangename aanzet, daarna zonovergoten donkerrood versterkt gestoofd fruit (pruimen, bramen) met vooral kruidigheid (rozemarijn, tijm)

    Smaak: volle stevige smaak, alcoholrijk, verzadigde tannines, behoud van de zuurgraad

    Afdronk: goede uitdrogende afdronk met licht bittertje dat niet storend is

    Foodpairing:  flink gekruid lapje vlees.

     

    Georges De Smaele, wijnkenner.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    07-08-2014, 00:00 geschreven door Georges De Smaele  
    Reacties (0)
    04-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Chambreren, decanteren en karafferen

    CHAMBREREN, DECANTEREN EN KARAFFEREN

     

    Deze handelingen zijn soms noodzakelijk of volledig te negeren om ten volle te kunnen genieten van een lekker glaasje wijn.

    Bij Chambreren:

    Het op drinktemperatuur brengen van onze rode wijn die pas uit onze koude kelder of uit onze wijn bewaarkast komt zouden we een wellness behandeling kunnen geven door de fles te verwennen in een ‘WARM BADJE’. Bij een watertemperatuur van 30°celcius heeft onze rode wijn slechts 15 minuten nodig om van 14 tot 18° Celsius te komen. Misschien een ouderwetse maar toch een voorzichtige methode.

    Zet rode wijn nooit op de kachel of op een verwarmingselement! Denk eraan dat enkel de bodem van de fles verwarmt maar dat de fles binnenin koud blijft. Dit noemen ze op zijn Frans ‘ Casser le Vin’.

    Nog rampzaliger is het gebruik van de magnetron waarbij de microgolven de wijn schade toebrengen en waarbij de temperatuurstijging niet is te controleren.

    Crushkoeling door gebruik van een ijsemmer is een methode die in minder dan 20 minuten probleemloos de wijn op drinktemperatuur brengt.

    Vermijdt de vriesbak-schokmethode waarbij 10 minuten genoeg zijn om een wijn van kamer tot drinktemperatuur (18°celcius) af te koelen.

    Definitie en doel van het decanteren

    Deze handeling waarbij men de vloeistof met een neerslag zachtjes overgiet laat toe dat de wijn scheidt van zijn neerslag. Naargelang de structuur en dichtheid zal de neerslag variëren naargelang de Cru en de jaargang (vet, modderig, kleverig, licht en bij de minste beweging zich vermengend met de wijn). Los van het ceremoniële aspect is het doel van het decanteren dubbel: de wijn en de neerslag scheiden en de wijn een lichte beluchting geven. Langzaam overgegoten geniet de wijn van beluchting en kan het zijn geuren afgeven en de tannine een beetje doen afzwakken. Opgelet, decanteer niet te pas en te onpas! Gerijpte evenwichtige wijnen kunnen met een overdreven en bruusk contact met de lucht de wijn in enkele seconden vernietigen.

    Decanteren doe je met wijnen die al enkele jaren op fles liggen en die een neerslag hebben. Karafferen of storten doe je met jonge wijnen die nog niet op hun hoogtepunt zijn.

    Werkwijze en alles wat je nodig hebt bij het decanteren:

    -       Een vaste hand die de wijn voorzichtig overgiet. De wijn moet langs het glas naar beneden stromen.

    -       Een propere karaf zonder muffe geuren

    -       Een trechter en filterzakjes

    -       Een goede lichtbron (niet te hoge kaars). Bij deze handeling brandt de kaars ter hoogte van de schouder van de fles. Zo kan je door de fles kijken tot wanneer de neerslag aan de flessenhals komt. Doof de kaars zonder te blazen om geurvermenging te mijden.

    Storten of karafferen:

    Open gewoon een flesje jonge wijn en giet deze uit in een schone kan. De wijn mag tegen de wand klotsen want dit bevordert de aeratie. Deze handeling is vooral aan te raden bij wijnen met een overwicht aan de cabernet sauvignon druif en met een leeftijd onder de drie jaar wanneer ze rijk zijn aan scherpe, stroeve tannine. Ook witte wijn met een hoog zuurgehalte (vooral Riesling) profiteert van het ‘storten’.

    Problemen met het decanteren van uw Premier Cru Classé Château Lafite Rothschild 2000? Ik decanteer deze Pauillac bij jou thuis en we maken deze icoon soldaat!

     

     

    Georges De Smaele, wijnrecensent.

       


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    04-08-2014, 00:00 geschreven door Georges De Smaele  
    Reacties (0)
    02-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zijn biowijnen wel echt zo gezond en zijn hun makers wel echt zo milieu vriendelijk?

    ZIJN BIOWIJNEN WEL ECHT ZO GEZOND EN ZIJN HUN MAKERS WEL ZO MILIEUVRIENDELIJK?

    .

    Men heeft er de mond van vol!

    Biologisch tuinieren, natuurbescherming, natuurproducten, back to the basics…enz. Zo ook kent de bio-wijnbouw zijn opmars in het hedendaags wijngebeuren. Een marketingtruc of een eerlijke mentaliteitswijziging? Kort beschrijf ik de essentiële verschillen tussen de biologische wijnen en de wijnen gemaakt door biodynamische aanpak.

    De biologische wijncultuur richt zich vooral op drie items nl.:

    Bemesting van de wijngaard: chemische kunstmeststof is verboden! Als alternatief gebruikt men organische meststof alsook het gebruik van zeewier, rots poeder en mineralen.

    Ziektebestrijding:  wat te gebruiken tegen Oidium(meeldauw)- bordelese pap (koper/kalkoplossing), sterk verdunde zwavel ( toepasselijk voor schimmels en meeldauw). Ook maakt men soms gebruik van het kweken en uitzetten van nuttige insecten en van sexuele verwarring. Biologische middelen zijn veel gebruikte hulpmiddelen bij bio-wijnbouw.

    Sexuele verwarring

    Een vrouwtjesvlinder stuurt kleine hoeveelheden geurstoffen (fermonen) uit die de mannetjesvlinders aantrekken tot paring. Na de paring leggen ze eitjes op de druivenstok. De uitgekomen rupsen brengen aanzienlijke schade aan.

    Een milieu vriendelijk middel ter bestrijding is het plaatsen van een capsule (rak) met synthetische geurstoffen van de vrouwelijke vlinder. De mannetjes vlinders worden gek want zij ruiken overal vrouwtjes maar die zijn niet te vinden. De mannetjes vertrekken en de paring gaat niet door met als gevolg: geen paring=geen rupsen=geen schade aan de wijnstok.

     

     

    Vinificatie: gebruik van sterk verdunde zwavel (sulfiet). Geen gebruik van kleur- en smaakverbeteraars. Geen ontzuur- of bijzuurmiddelen. Pasteurisatie en Sterilisatie zijn verboden. Het gistingsproces moet op een natuurlijke wijze verlopen.

    Wat de biodynamische aanpak betreft hanteert men dezelfde principes maar aangevuld met de stand van de hemellichamen (kosmos). Het gebruik van biodynamische preparaten is te vergelijken met homeopathische bereidingen.

    Uit het voorgaande leert men dus dat het gebruik van conserveringsmiddel sulfiet een noodzakelijk kwaad is dat ook, hetzij dan in strikt minimum, in gebruik is bij de bio wijnboer.

    Het gebruik van sulfiet in de wijnbouw gaat terug tot in de Romeinse tijd. De Romeinen ontdekten dat als je zwavel verbrandde in houten tonnen bestemd voor transport van wijn, ze geen azijngeur ontwikkelden. Vandaag, meer dan 2000 jaar later wordt sulfiet nog steeds gebruikt en is het het meest voorkomende additief tijdens de vinificatie.

    Europa (verordening EG nr.1493/1999 van de Raad van 17 mei 1999) laat maximum 160mg/liter toe in rode wijn en 210mg/liter in witte wijn. Uitzonderingen zijn toegestaan voor zoete wijnen zoals Sauternes. Vanaf 25 november 2005 is het verplicht de aanwezigheid van allergenen in een product te vermelden. De aanwezigheid van sulfiet in wijn wordt als volgt vermeld op het etiket of tegenetiket- ‘Bevat sulfieten’ of als ‘Bevat zwaveldioxide’. Wijnen die al gebotteld zijn voor 25 november 2005 zijn vrijgesteld van deze etikettering. Samenvattend kan men dus stellen dat het hier om wijnen gaat die meer dan 10mg/liter sulfiet bevatten. Belangrijk is te weten dat de hoeveelheden sulfiet die vandaag nog gebruikt worden in de meeste kwaliteitswijnen echter nog niet de helft bedragen in vergelijking met wijnen van dertig jaar geleden. Helaas is het wettelijk niet verplicht om naast ‘ bevat sulfieten’ op het etiket ook de hoeveelheid te vermelden, zodat de consument ook daarin een keuze heeft. Zou deze vermelding geen pluspunt zijn voor de bio wijnboer?

     

     

    Sulfiet veroorzaakt bij velen hoofdpijn, misselijkheid, allergische reacties en spijsverteringsproblemen. Mensen met een slechte nier- en leverwerking moeten sulfiet vermijden, alsook astmapatiënten want dit kan leiden tot ernstige benauwdheid.

     

    Bestaan er natuurwijnen zonder toegevoegd sulfiet?

    Ja, de laatste 10 jaar zijn er in Frankrijk en Spanje wijnbouwers die begonnen zijn met natuurlijke wijnen te maken zonder toegevoegd sulfiet. Helaas moet het bewaren en vervoer van deze unieke wijnen steeds onder de 15°C gebeuren, anders ontstaat er snel oxidatie ook al is de fles perfect afgesloten. Je ziet dus dat sulfiet een product blijft waar de meeste wijnmakers moeilijk zonder kunnen. Het niet gebruiken is vrijwel onmogelijk! Laat ons hopen dat spits technologische vernieuwingen en de herontdekking van natuurlijke middelen het gebruik van sulfiet zullen reduceren tot het strikte minimum of zelfs uitsluiten. Europa heeft bij deze problematiek ook nog een belangrijke taak op gezondheidsvlak te vervullen door meer duiding te geven over de hoeveelheid gebruik van sulfiet met verplichte vermelding op het etiket. Dit kan wel bij voedsel en waarom niet bij wijn?

    Op milieuvriendelijk vlak zou ik de bio wijnboeren, zo begaan met de natuur, de hint willen geven zich te beraden over het gebruik van eiken houten vaten voor hun wijnopvoeding. In het kader van de ontbossing zouden zij moeten nadenken over het niet meer gebruiken van houten eiken vaten. Als zij zich bio willen noemen verbannen ze de houtlagering wetende dat men van een oude eik van meer dan 100 jaar men slechts 2 vaten kan maken en dat deze bomen een dikte van 45 tot 60 cm moeten hebben!

    BIO BOER, DENK NA ALVORENS JE ONS ZEGT DAT JE BIO WERKT!

     

     

     

    Georges De Smaele, wijnkenner.

     

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (1 Stemmen)
    02-08-2014, 00:00 geschreven door Georges De Smaele  
    Reacties (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Wijngaardkalender

    DE WIJNGAARDKALENDER

     

    Bij een recente Loire degustatie op uitnodiging van enkele vrienden die over enthousiast waren van hun deelname aan de pluk 2013 in de Noordelijke Loire kwam ik tot de spijtige vaststelling dat ze buiten hun oogstervaringen van eind september weinig of niets afwisten van de wijngaardactiviteiten binnen het wijngaardkalender. Vandaar mijn bijdrage in dit artikel met als voorbeeld het jaar van een wijnbouwer in Noord-Frankrijk die de Guyot simple snoeitechniek toepast.

    Het jaar van de wijnbouwer begint onmiddellijk terug na de oogst. Wanneer de oogst plaatsvindt verschilt aanzienlijk van plaats tot plaats. In Frankrijk bijvoorbeeld begint men in het zuiden aan het eind van augustus en in de Elzas eindigt de oogst in november of soms nog later. In het zuidelijk halfrond kan de oogst al beginnen in februari. Het werkjaar ziet er voor een wijnbouwer dus, afhankelijk van de weersomstandigheden, telkens anders uit, zelfs binnen dezelfde regio.

    Oktober

    Na de oogst, moeten de wijngaarden, indien nodig, opnieuw worden beplant. De opruiming kan beginnen. De onproductieve stokken worden gerooid  en de bodem wordt voorbereid voor aanplant van een nieuwe stok.

    De bladeren van de wijnstokken verkleuren en vallen bij de eerste vorst.

    November

    Ploegen om de grond open te breken. Ook snoeien: de tak die dit jaar produceerde wordt afgesneden, omdat er veel niet-productieve zijtakken zijn. De dode scheuten worden daarna verbrand in draagbare komforen. De onderkant van de stokken worden onder een laagje aarde bedolven om ze te beschermen tegen vorst in de winter (dit heet buttage). Aarde die door regen gedurende de afgelopen maanden van de helling gespoeld werd moet terug naar boven verplaatst worden. De sapstroom in de stok valt stil en de wijnstok houdt een winterslaap tot in de lente. Scheuten vormen zich tot houten takken, met zeer kleine knoppen op de plaats waar bladeren en ranken groeiden.

    December

    Hetzelfde werk als in november

    Januari

    Nu begint het echte snoeien. In veel wijngebieden van Frankrijk begint men traditioneel niet voor het feest van St. Vincent, op 22 januari. St. Vincent is de beschermheilige van de wijnbouwers. Snoeien is het meest gespecialiseerde werk in de wijngaard waarbij de stok op zijn eigen manier behandeld moet worden en de wijnbouwer weet dat van elke wijnstok.

    Februari

    Men gaat door met snoeien.

    Maart

    Einde van de snoei. Verspreiden van kunstmest. Enten van nieuwe wijnstokken. De sapstroom komt op gang en de eerste tekenen van groei zijn zichtbaar.

    April

    De aarde wordt rondom de onderkant van de stokken weggehaald (debuttage). Schoffelen om de grond los te krijgen rond de stokken. De tak die dit jaar vrucht zal dragen wordt aan de onderste geleidraad vastgebonden. Planten van nieuwe wijnstokken uit de kwekerij, die vorig jaar als stek werden verzameld. Deze worden of in een nieuwe wijngaard geplant, of geplant als vervanging van gerooide stokken.

    Spuiten met onkruidverdelger.

    De nieuwe knoppen gaan open, om later uitlopers te worden. Deze knoppen zijn kwetsbaar voor vorst zodat beschermende maatregelen genomen moeten worden.

    Mei

    Groei van de scheuten, de eerste bladeren komen op de wijnstok, en de tak wordt ouder en vormt oud hout.

    Planten van nieuwe enten in de kwekerij.

    Spuiten tegen insecten en schimmelziekten.

    Uitlopers worden verwijderd.

    De scheuten worden geleid langs de horizontale geleide draden. Dit gebeurt om twee redenen: het zonlicht kan dan de groeiende trosjes beter bereiken, en het maakt de rijen stokken vrij, zodat tractors kunnen passeren (relevage).

    Overvloedige groei van scheuten.

    Juni

    Doorgaan met relevage. De takken worden aan de geleide draden vastgemaakt (accolage).

    Spuiten.

    De wijnstok bloeit (floraison) en de vruchtzetting begint. In ideale omstandigheden gaat dit vrij snel, vaak al binnen een week, maar met slecht weer kan het wel drie weken duren, en dat heeft zijn effect op de oogst. In het algemeen kan gesteld worden dat de oogst honderd dagen na de floraison zal plaatsvinden.

    Juli

    Accolage

    Afknippen van de toppen van de uitlopers zodat de maximale hoeveelheid voeding naar de trossen gaat.

    Spuiten.

    Als er overtollige vruchtzetting heeft plaatsgevonden, kan de wijnbouwer overtollige trossen wegknippen om de productie te beperken en de kwaliteit te verhogen. Dit kan essentieel zijn als men meer dan de maximaal wenselijke opbrengst dreigt te gaan halen.

    Snelle groei van de vegetatie, de bessen zijn nog steeds klein.

    Augustus

    Bijknippen.

    Voorbereiding voor de oogst: schoonmaken van de persen en andere benodigdheden.

    Dit is vaak de rustigste maand, er wordt niet gespoten in de vier weken voor de oogst. Vaak worden in deze maand reparatiewerkzaamheden uitgevoerd. In het begin van deze maand gaan de druiven verkleuren-tot deze tijd waren de druiven groen. De bessen zwellen op naarmate ze rijper worden (veraison).

    September

    Laatste voorbereidingen voor de oogst.

    Druiven worden nu regelmatig getest op hun suikergehalte, dit doet men in de wijngaard met behulp van een refractometer.

    Oogsten.

    De oogst

    Als de druiven rijpen neemt het suikergehalte toe terwijl het zuurgehalte afneemt. De wijnboer kan dus vroeg plukken om in een warm jaar voldoende zuren te behouden, of juist wachten totdat het suikergehalte optimaal is, maar met een lager zuurgehalte.

    Er zal geoogst worden als de druiven voldoende rijp zijn, maar dit hangt af van het weer. Bij goed weer oogsten is verstandiger. De oogst kan zowel gedaan worden met de hand als met de machine. De keuze voor één van de twee wordt bepaald door het type wijn dat men maakt, financiële overwegingen en topografie. Voor een oogstmachine zijn aanzienlijke investeringen nodig, en kan dit een probleem zijn voor kleinere wijnboeren, tenzij men met een aantal anderen deze machine deelt. Het heeft als voordeel dat het flexibel en snel is en men kan zelfs ’s nachts oogsten. Oogstmachines schudden de wijnstok totdat de rijpe druiven afvallen en vangen deze op. De steeltjes blijven achter. Selecteren kan op deze manier niet en elke tros wordt meegenomen. De oogstmachine is ook alleen bruikbaar op vlakke ondergrond of op een licht glooiende wijngaard. Oogsten met de hand is langzamer, arbeidsintensiever en inflexibel. Wel kunnen druiven bij de oogst al geselecteerd worden: onrijpe en rotte druiven kan men laten hangen. Als men een zoete wijn met botrytis wil maken kan men alleen de druiven met de edele rotting selecteren. Ook blijven de druiven intact omdat de trossen in zijn geheel geoogst worden, compleet met de steeltjes. Dit is belangrijk voor wijnen als bijvoorbeeld champagne  waar bij kleur van de schil veelal ongewenst is, omdat men een witte wijn wil maken. Oogsten met de hand kan overal, in steile wijngaarden zoals de noordelijke Rhône, de Moezel en de Douro vallei (Portugal) kan men alleen maar met de hand oogsten.

    Op dit moment verplaatst het werk zich van de wijngaard naar de kelder.

     

    Georges De Smaele, wijnresencent.

     

     

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    02-08-2014, 00:00 geschreven door Georges De Smaele  
    Reacties (0)
    01-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Garçon...veur mai ne Kirr veur ne Kier!!

    Garçon…veur mai ne Kirr veur ne Kier!!

    De meeste bezoekers van de Franse Bourgogne streek zijn bij hun thuiskomst vol lof over de bezochte pittoreske dorpjes, hun culinaire ervaringen alsook over de grote wijnen welke ze mochten degusteren in de château’s, de clos en op de plaatselijke wijnboerderijen.

    Niet alleen de druivelaar maar ook het soms vergeten zwarte fruitbesje cassis verdient onze aandacht in deze goddelijke wijnstreek. Ik kan dan ook reisleiders en bezoekers van de Bourgogne aanraden een stop te nemen in Nuits- Saint- Georges voor een bezoek aan het Cassissium met zijn vernieuwd museum en likeurstokerij (Avenue du Jura 8-passage Mongolfier-Nuits-Saint-Georges).

     

    De groep Védrenne, gesticht door Joseph Védrenne in 1923, zijn professionele distillateurs die reeds in 1933 het merk Supercassis deponeerden. Na drie generaties binnen dezelfde familie Védrenne behoort deze groep sedert 1997 tot de familiale groep Renaud Cointreau.  

    De site Cassissium is geheel gewijd aan dit kleine fruitbesje, geapprecieerd maar toch onbekend door velen en nochtans een embleem van de streek. Dit gastronomisch museum opende zijn deuren in 2001 en ontvangt jaarlijks zo’n 40.000 bezoekers. De cassis tentoonstelling zelf gaat over de historische en agrarische aspecten, het gebruik ervan in de geneeskunde, parfumerie en gastronomie. Door een complete renovatie in 2013 met een investeringsbedrag van 400.000 euro geniet groot en klein op een speelse educatieve wijze de groei en verwerking van dit heerlijk besje. De bezoekers worden immers verzocht om een vergelijk te maken tussen de teelt van deze zwarte bes met de druivelaar. De twee teelten worden met elkaar verweven. Vergeten we niet dat het niet zolang geleden is dat afwisselend een rij cassis en een rij wijnstokken werd aangeplant. Economische redenen brachten daar verandering in. Een aansluitend bezoek aan de daar naastliggende

     likeurstokerij is een must voor diegenen die meer willen weten over het maken van de créme de cassis en marc de Bourgogne…

    De verschillende vinificatie technieken komen uitgebreid aan bod zoals maceratie, vatopslag, filtratie én toevoeging van suikers.

     

    Het bedrijf ontwikkeld 3 soorten producten:

    -      de likeuren, crémes de fruits en aperitieven (gealcoholiseerde dranken met toevoeging van suikers)

    -      siropen (dranken zonder alcohol)

    -      de eaux-de-vie – Marc et Fines de Bourgogne (gealcoholiseerde dranken zonder suiker toevoeging)

     

    De begeleide rondleiding geeft de gelegenheid om de geschiedenis van het huis te kennen en er de atmosfeer die er heerst op te snuiven in de grootste kelder van ‘ veroudering van geesten ‘ in Bourgogne. Alles wordt afgerond met een gezellige likeurdegustatie.

     

    Met het oog op komende festiviteiten geef ik jullie nog een ‘wistjedatje’ mee:

    -     Cardinal: cassis+rode wijn

    -     Kirr: Cassis+Bourgogne Aligoté

    -     Kirr Royal: Cassis+Crémant of Champagne

    -     Fond de culotte: Suze+Cassis

    -     Marcassin: Marc de Bourgogne+Cassis.

     

    Om de crème de fruits te maken worden de rode vruchten gemacereerd in neutrale alcohol tot 96°. Het productieproces is hetzelfde voor alle rode vruchten: zwarte bessen maar ook kersen, frambozen, bosbessen, bramen, aardbeien, perziken, abrikozen…enz.

    Maceratie: de cassisvruchten worden verpletterd om vervolgens in neutrale alcohol te worden gedempt. Dit alles (jus+fruit) gaat in inox roterende cuves waar men 5 à 7 weken laat macereren ver uit de buurt van te hoge warmte en lucht, dit om oxidatie te voorkomen. De volgende stap is het aftappen van de jus die passeert voorbij een raster die de zuivere jus scheidt van de onzuivere deeltjes (jus d’egouttage). De overgebleven pulp wordt overgebracht naar een pers. Na persen bekomt men een tweede jus (jus de pressurage). De twee bekomen jus worden dan gemengd (l’infusion genoemd). Na dit proces wordt de jus in een verticale cuve geplaatst gedurende twee weken om dan terug te worden gedecanteerd (laatste verwijdering van de vaste deeltjes). De resterende geklaarde jus wordt dan gefilterd. De toevoeging van gekristalliseerd suiker gebeurt in elektronisch gestuurde mixers alvorens men tot de botteling overgaat. Kortom: er komt geen water bij deze formule te pas. Enkel twee ingrediënten: l’ infusion en het suiker.

     

    Les Marcs et les Fines de Bourgogne: opgevoed in de grootste kelder bestemd voor veroudering van geestrijke dranken van Bourgogne (300.000 liter per jaar op te voeden geestrijke drank).

    Verschil tussen Marc en Fine?

    Marc: distillatie van de vaste delen van de druif (pitten+huid).

    Fine: men maakt gebruik van de droesem van de wijn (het ‘dépôt’ in de ton). La Fine is van dezelfde familie als Cognac en Armagnac wat het bereidingsproces betreft. 

     

     

    IN DE BUURT, CASSISSIUM AANDOEN!!

     

     

     

     

    Georges De Smaele,

    Wijnrecensent.

     

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    01-08-2014, 00:00 geschreven door Georges De Smaele  
    Reacties (0)
    Archief per week
  • 24/10-30/10 2022
  • 08/08-14/08 2022
  • 23/05-29/05 2022
  • 21/03-27/03 2022
  • 08/02-14/02 2021
  • 28/12-03/01 2021
  • 30/11-06/12 2020
  • 02/11-08/11 2020
  • 31/08-06/09 2020
  • 27/07-02/08 2020
  • 01/06-07/06 2020
  • 30/03-05/04 2020
  • 24/02-01/03 2020
  • 16/12-22/12 2019
  • 13/05-19/05 2019
  • 28/01-03/02 2019
  • 10/12-16/12 2018
  • 08/10-14/10 2018
  • 02/07-08/07 2018
  • 02/04-08/04 2018
  • 19/03-25/03 2018
  • 26/02-04/03 2018
  • 15/01-21/01 2018
  • 11/09-17/09 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 14/11-20/11 2016
  • 22/08-28/08 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 11/01-17/01 2016
  • 10/08-16/08 2015
  • 20/07-26/07 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 08/12-14/12 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Blog als favoriet !
    Blog als favoriet !
    Startpagina !
    Willekeurig Bloggen.be Blogs
    bel_bult_avdeynde
    www.bloggen.be/bel_bul
    Over mijzelf
    Ik ben De SMAELE GEORGES
    Ik ben een man en woon in Lovendegem-BELGIE () en mijn beroep is op rust .
    Ik ben geboren op 13/12/1946 en ben nu dus 75 jaar jong.
    Mijn hobby's zijn: Wijn en alles wat het culinaire aangaat.
    Vinoloog, Meester-Vinoloog, houder van WSET-level3 Advanced Certificate in Wines and Spirits, Certificaat Bordeaux-SOPEX
    Een interessant adres?

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!