PROEFKOTJE: Alle bieren werden aan een persoonlijke smaaktest van den Wacho onderworpen en in een kotje geplaatst
04-02-2026
Steinbier (De Poes) - 7% - IBU 25
Volgens geschiedkundigen brouwde men in de middeleeuwen bier via gloeiend hete stenen. Men gebruikte een houten kuip (i.p.v. een metalen ketel) om het water dat werd warm gemaakt via stenen die boven een open vuur heet werden en dan in de vloeistof werden gedompeld. Stijn David van de Tieltse brouwerij ‘De Poes’ die zeer gefascineerd is in de brouwgeschiedenis vond in de decanale archieven van het Tieltse kerkgemeenschap een manuscript van Deken Johannes De Mol uit 1624 waaruit blijkt dat deze werkwijze ook in Regio Tielt werd gebruikt en de recepturen werden er uitgebreid beschreven. Deze techniek, was zeer populair in de middeleeuwen maar intussen volledig verdwenen en naar de geschiedenisboeken gezonden. Om zijn ‘Steinbier’ op deze oude wijze te kunnen verwezenlijken. Stijn vond in een Oostenrijkse variant, dat het brouwsel amper kon bewaard blijven (een tweetal dagen) en men het bier warm dronk onder een temperatuur tussen 10 en 15 graden. Stijn wilde die vroegere methode ook wel eens uit proberen en begon zijn eigen steenbier te brouwen. Hij gebruikte exact dezelfde hoeveelheden bij de moutsamenstelling van gerst, tarwe en haver zoals het recept uit 1624 het voorschreef en Groene Bel als hoptoevoegsel
Proefkotje: Donker blond van kleur met zeer licht beige schuimkraag die snel verdwijnde naar een ringetje. Zeer weinig carbonatatie. Een zacht gekruid aroma waarin wat karamelisatie merkbaar is. Deze moutbitterheid heesrt in het mondgevoel en brengt je met zeer aangenaam gekruide inslag en wat notitie van fruit (peer) tussenin naar een karaktervolle moutbittere afdronk met in de keel toch wat zachte hoppigheid. Zeer lekker zetelbier.
Dit recept uit 2013 werd voor het eerst geëxperimenteerd in Knokke-Heist door Mathias Van den Poel en in opdracht van zijn brouwerij Henricus (Zeebrugge) gebrouwen bij de contractbrouwerij Anders (Bree). In Juni 2021 werd deze door overname van Brouwerij De Leite verder gebrouwen in de brouwzaal te Ruddervoorde. Dit traditioneel ongefilterd bier wordt gebrouwen met een viertal verschillende donkere gerstemouten en hopsoorten als Styrian, Kent, Saaz en Magnum die het sterke karakter bepalen. Zeer goede samenhang met onder meer stoofvlees of konijn.
Proefkotje: Donker bruine kleur met romige beige schuimkraag en voldoende carbonatatie. Een zacht moutaroma met enige hop aanwezigheid in de achtergrond. Deze milde hop is ook terug te vinden in het smeuïge mondgevoel met een een zachte zoetigheid iets gekarameliseerde moutbitterheid die met een licht doch aangenaam gevoel zich laat meeglijden naar een tamelijk droge, iets bittere en complexe afdronk van mout en hop.
Brouwerij De Leite, De Leiteweg 32A, Ruddervoorde (Oostkamp) – gsm Luc Vermeersch 0475 94 57 30 – info@deleite.be
Dit abdijbier werdooit gebrouwen onder toezicht van de ‘Confrérie Novices Moines de l’Abbaye de Villers. De abdij brouwden een biologische tripel en dit monnikenbier’V’. Tot 1988 kwam brouwerij Van Assche te Villers-la-Ville in beeld en het de titel ‘Brasserie Vieille Villers’ kreeg. Ze brachten het vroeger merk ‘Abdij Vieille Villers donker’met een verwijzing naar de ruïnes van de Benedictijnenabdij van Villers. In 1992 werd de brouwerij Villers overgenomen door het Delirium patrimonium. De naam werd vereenvoudigt naar ‘Villers’ een blonden een bruine en een tripel. Bij Huyghe hielden ze bij den tripel en het bruintje. Het hier te proeven bier komt dan ook uit onder de titel ‘Villers Vieille (Oud). Dit werd gebrouwen met donker geroosterde lichte gerstemout in de hoofdrol aangevuld met wat kruidig zoethout.
Proefkotje: Mahoniebruin met fijne romige beige schuimkraag en pittige carbonatatie. Het arma wordt beheerst door geroosterde mout waarineen zoete wijnachtigheid in de achtergrond verschijnt. In het mondgevoel komt een lichtzurig met koffie en karamel tonen de moutbitterheid de smaak met wat fruitigheid ‘rozijn) zijn weg banen naar een kruidige (peper) moutbittere afdronk waarin met een vleugje zoethout als toemaatje. Echt abdijbier waardig.
Deze bruine tripel werd in 1950 in de kleine abdijbrouwzaal voorgesteld door broeder Antoine Raajmakers om in 2020 door zijn opvolger Broeder Pierre in de ultramoderne brouwzaal een nieuwe uitstraling kreeg. Deze trappist wordt gebrouwen met hun eigen giststam (Wyeast XL 1762 Belgian Abbey II). De gekozen moutsoorten zijn Pilsmout, Cara en chocolademout. Naast de bruine rietsuiker en wat koriander zit er ook de hopsoorten Halletau, Golding en Saaz in.Heerlijk zetelbier om je tijdens de koude winterdagen een warm gevoel mee te geven.
Proefkotje: Een donkerbruine kleur (met tussendoor een rode gloed) waarop een romige beige schuimkraag komt. In licht gemout aroma waarin vooral koffie, mokka en chocolade de aandacht eist en die zich ook profileert in een zoete fruitigheid met alcoholwarmte omgeven smaak en het chocolade en mokkagevoel je zeer aangenaam naar een mild bittere afdronk brengt.
Een van de vele heerlijke bieren in onze Belgische Dardennen gebrouwen is deze creatie van brouwmeester Philippe Minne. Gebrouwen met de traditionele ‘Ardennegist’. De wort werd aangemaakt met gerstemout aangevuld met Cristal- en karamelmout. Als hopsoort koos men voor Chinook, Simcoe en Wai-it die het smaakpallet typeert waar zelfs de plaatselijke everzwijnen dol op zijn.
Proefkotje: Helder licht amber (donker goud) met goed klevende en romige witte schuimkraag en een pittig parelende carbonatatie. In een bloemig moutaroma voelt men onmiddellijk de invloed van de aanwezige hopbloemen. t frisse mondgevoel herbergt een mooi evenwicht tussen mout- en hopbitterheid waarmee je met een zachte alcoholwarmte naar een, met hopgevoel doorweven, afdronk brengt die nog een hele tijd je papillen verrast.
Brasserie Minne, Zone d’Activitès Nord 9, Baillonville (Somme-Leuze) – 086 32 23 93 – info@brasserieminne.be
Deze klassieke quadrupel werd onder de noemer ‘My toast of happiness’ als kroonjuweel van de familie De Landtsheer. Voor dit historisch bier werd licht geroosterde gerstemout gebruikt waarin een kleine dosis Internationale hopbloemen, onder meer Saaz, Savinsky en Hallertou. Dit met een speciaal geheim kruid en bruine kandijsuiker. De receptuur werd ook gebruikt voor de bereiding van hun ‘Malheur Dark’. Vermeldenswaard is ook dat hij drie maal wordt gegist waardoor het smaakpallet een unieke dementie verkrijgt. Dit is dan ook een een ultiem staaltje van fijn, sprankelend bier. Vanaf 2026 komt deze in de handel als Malheur Colossal.
Proefkotje: Bruine van kleur met een rode gloed en een snel verdwijnende beige schuimkraag. Zeer weinig carbonatatie. Een moutig aroma vooral overheerst door de geur van karamel. Deze is dan ook door de mild geroosterde moutbitterheid aanzienlijk aanwezig in het mondgevoel die met en verdraagzame, zoet aanvoelende smaak zich begeeft naar een korte, zacht geworden moutbittere afdronk waarin ook hier karamel en chocolade de toon aangeven.
Ambreus, een homage aan de tijdloze magie der geuze. Die zijn inspiratie haalde bij de mystieke nectar van de Griekse goden. Om deze oude geuze te vervaardigen ging het vijftal Bastiaan Driesen met Pieter-Jan, Erik en Jean-Pierre Decoster langs bij geuzeiconen Lindemans,De Troch en De Herberg om daar de lambiekwort op te halen. Na een lang verblijf in Italiaanse en Franse vaten werd er een blend gemaakt van 3 en 4 jaar oude lambiek om deze eerst te doordringen met vlierbloesem en een sprankeltje overjaarse hop waarna nog een portie éénjarige lambiek wordt toegevoegd om een fantastisch smaakpallet te bekomen.
Proefkotje: Gouden kleur met ringvormige witte schuimkraag en mooie carbonatatie. In een uitgesproken fruitig aroma vind je reuk je meteen de aanwezigheid van de vlierbloesem. Een zacht zoet-zurig mondgevoel waarbij ook hier de aromatische vlierbloesem zijn gading laat merken. Terwijl een complexe lambieksmaak je begeleiden naar een volgende zoet-zurige combinatie brengt stevent je af op een kleffe zoet-zurige afdronk en waar de vlierbloesem nog altijd zijn aanwezigheid laat opmerken.
Dit traditioneel abdijbier heeft volgens onderzoek zijn oorsprong bij de Izegemse Kapucijnenpaters. De receptuur van deze klassieke ‘dubbel’ werd gebrouwen toen ze in Watou nog brouwden onder licentie van de Sint Sixtusabdij Westvleteren en in 1992 met het originele recept, die de Poolse brouwmeester Mathieu Szafranski, meebracht uit de abdij, verder ontwikkeld. Het wort gebrouwen met een gemalen gekiemde bleke en donkere gerstemout, water uit eigen put en met een beetje eigen gekweekte Magnum hop.
Proefkotje: Donkerbruine kleur met romige lichtbruine schuimkraag en geen zichtbare carbonatatie. Een mooie moutaroma van gekarameliseerde vijgen die zich verder ontwikkeld en naar een fruitig moutgevoel waarin een heerlijke gezoete warmte zijn uitstraling meegeeft naar een tamelijk bittere die je voldaan doen verlangen naar een volgend slok.
Deze tripel is de meest innovatieve variant bij de abdijbieren van ons land. Voor het eerst gebrouwen te Buggenhout in 1996 onder de noemer ‘wij zoeken de perfectie’. De naam verwijst naar het Karmelietenklooster te Dendermonde. Wegens te grote vraag kwam het een tijdje uit de brouwketels van Brouwerij Bios maar kwam in 2012 terug naar de originele stal. Sedert 2016 ligt het onder de vleugels van AB InBev. Het wordt gebrouwen naar een eeuwenoud 3-granen recept (volgens bronnen het eindwerk op de brouwschool van Duvelbrouwer Hedwig Neven.). Naast gerst, tarwe en haver werd er gewerkt met een eigen huisgist (soort wijngist) en als hop koos men voor de Sloveense ‘Steiermark’. Om het smaakpallet te bekronen werd er koriander, kardemon en sinaasappelzeste toegevoegd. Het komt het best tot zijn recht in een speciaal ontworpen Karmelietglas
Proefkotje: Helder donker goudkleurig met grote romige witte schuimkraag en pittige carbonatatie. Een goed uitgebalanceerd moutaroma waarin de de fruitige (banaan) toetsen reeds aanwezig zijn. In een complex mondgevoel met een zachte moutbitterheid met ondertonen van fruitigheid (perzik) en naar het einde van de smaak het gevoel van de sinaasappelzeste. Dit alles brengt ze zeer aangenaam naar een subliem met wat hop doorvlochten mildbittere afdronk.
Onder de noemer " al uw zonden worden vergeven en u zieltje gezuiverd" werd een tijd geleden deze Imperial Porter met een uniek brouwproces gebrouwen dit met gebruik van stevig gekarameliseerde gerstemout, hun eigen plaatselijke gist ook met toevoeging van een schap Magnum hop waarna de dry-hopping werd vervangen door een dry-noting met volle koffiebonen om dan een smaakbewerking te beleven met een vijftal maanden door te brengen in Franse cognacvaten. Hiermee verdiend elke bierliefhebber zijn plaats in het hiernamaals.
Proefkotje: Een moutig aroma waar vooral de aandacht gaat naar de aanwezige koffie en chocolade geur. De karamelgevoelige, iets fruitige moutbitterheid waarin nog altijd de koffie merkbaar is en met een stevige alcoholwarmte je zeer aangenaam en zoet fruitigs brengt naar een koffie gekarameliseerde afdronk met een aangename alcoholgevoel met in de keel toch een leuke hopbitterheid, Zeer stevig degustief.
Gouden Carolus Indulgence is een serie gelimiteerde bieren die jaarlijks met wisselende inhoud worden uitgebracht. Deze 'Indulgence'-brouwsels zijn exclusieve verrukkingen om van te genieten op speciale momenten of te delen met bijzondere mensen. Tien jaar geleden kwam de eerste Imperial blond met een infusie van de plaatselijke Single Malt uit stokerij Molenberg te Blaasveld uit als éénùalige limited edition maar door grote populariteit nu jaarlijks herhaald. Dit is dan de elfde aflevering van deze unieke Gouden Carolus gebrouwen met gerst- en tarwemout, eigen giststam, een pak Belgische hop en toevoeging van een klein beetje komijn waarna een inenting van eigen Single Malt een rijping kreeg in een vat 'First Fill Bourbon' om dan een hele tijd door te brengen in een door de kuipers bewerkte eikenhouten vaten van 'Het Anker'
Proefkotje: Goudblond kleur met wandklevende, mouserende witte schuimkraag en matige carbonatatie. In het aroma wordt de aanwezige mout overheerst door de whiskygeur. Een volmondig fruitig aanvoelende zoete naar vanille smakend lekker gevoel die je vol aangename alcoholwarmte naar een afdronk waarin toch wat caramel in de keel blijft hangen en het lichtzoete whiskygevoel je nog een hele tijd begeesterd.
Dit winterbier werd gebrouwen in het Dardense stadje Courtil, deelgemeente van Gouvy. Lupulus is vooral bekend om zijn hopvolle bieren. De naam Hibernatus is een verwijzing naar het ontdooide oude lichaam in de gelijknamige film met Louis de Funes omdat ze hier ook gebruik maken van een verhitte gist of zoals de brouwers het 'getorrificeerd" noemen. Het werd gebrouwen met de Cara-20 mout en geroosterde karamelmout met toevoeging van de Amerikaanse bitterhop Columbus, ook Tomahawk genoemd, en een Britse aromahop East Kent Golding. Om het wat winters te maken strooiden de brouwers er nog wat kaneel in.
Proefkotje: Donker bruin van kleur met licht bruine romige schuimkraag en voldoende carbonisatie. Het aroma heeft in het begin iets van lactose die snel door een gevoel van gekruide met alcohol doorweven koffie en chocoladegeur overstapt. Een stevig gekarakteriseerd moutig mondgevoel brengt je met enige heerlijk aanvoelende alcoholwarmte en lekker zoetgekruide (kaneel) met notensmaak doorwevende moutbitterheid naar een tamelijk bittere warme afdronk waar het kruidige nog een hele poos heerlijk blijft nazinderen.
Onder de noemer Willem is eigenzinnig en filosofisch. is deze aflevering donker, diep en stoutmoedig. Hij kent de ernst van het bestaan maar heeft niet de wijsheid. Daarom is deze Willem zo kwaad. Een winterbier, een beetje in de stijl van het Trappisten-Abdijbier. Gebrouwen bij brouwerij 'De Meester' in Lendelede met hulp en receptuur van Belinda Eelbode voor haar firma 'Beer to Taste'. De naam Quade Willem verwijst naar de bierstijl 'quadrupel'. Naast haar andere drie Willembieren, de Gouden, de Gewaagde en de Wijze Willem, brengt Belinda hier nog een feestbier ter gelegenheid van het 175 jaar bestaan van het Vlaamse Willemfonds, een culturele organisatie gericht op volksontwikkeling. Het werd gebrouwen door een gewone en een geroosterde pilsmout met toevoeging van de hopsoorten Saaz en Hallertau. Als smaak- en kleurmaker nog wat blauwe cassissap en gekruid met zoethout en kruidnagel.
Proefkotje: licht wazig donker bruine bierkleur met mooie, blijvende beige schuimkraag en voldoende carbonatatie. Een veelzijdig aroma die begint met een boterachtige toets (lactose) onder invloed van een fruitige (vijgen, cassis) moutigheid waarin iets van chocoladekoffie zich schuilhoud en je met een aangenaam gevoel je laat leiden ot een kruidige koffie legateerde moutbittere afdronk waarin de toevoeging van het cassissap hier wat meer wordt beklemtoond en je doet verlangen naar een volgende slok.
Magnum Lupulus 205 (Nelson Sauvin) - 8.5% - EBU 45
Om de twee jaar wordt in Gouvy de start van de brouwerij herdacht. De 18° jaardag werd dit jaar gevierd met een drie dagenlang feest. Ter deze gelegenheid werd ook de nieuwe 'Magnum 2025' uitgebracht. Voor deze speciale aflevering werd gekeken naar het recept van hun eersteling, de 'Lupulus Triple Blonde' uit 2008. Deze werd gebrouwen met 100% pilsmout, de gebruikte hopsoort Columbus en Styrian Golding en om het smaakpallet te beïnvloeden kwam er wat thijm aan te pas. Het hoppige wolfje, Lupulus blonde, werd dan nog versterkt met een dryhopping door de Nieuw-Zeelandse dubbeldoelhop 'Nelson Sauvin' afgeleid van de 'Sauvignon Blanc druifsoort die overeenkomende geur en smaak heeft.
Proefkotje: Licht wazig hooiblond met kleine vastklevende witte schuimkraag en pittige carbonatatie. Een stevig gehopt aroma waarin de geur van de witte wijn al merkbaar is. Het mondgevoel bevat vooral zeer veel hopbitterheid met ook hier de invloed van de 'Nelson Sauvin' Deze bloemige citrus gevoelige smaak brengt je met volle hoppigheid naar een droge hopbittere afdronk waarin een beetje kruidigheid (thijm, zwarte peper) zit die wel een tijdje in de keel blijft hangen. Wordt iets bitterder met toevoeging van de fond, Zeer lekker tafel- en abieritiefbier
De hype van het alcoholvrije bier is ook toegeslagen in de grote commerciële wereld van ons bier. In juni 2020 bracht de meest verkochte pils onder de noemer "Stella 0.0" een alcoholvrij dat tevens ook alcoholarm (amper 46kcal/25cl) is. Met hun 600 jaar brouwervaring probeerden ze in Leuven om hun biericoon uit te brengen met de zelfde unieke smaak als grote broer. Het bier werd gebrouwen als origineel met gerstenmout, maisvlokken en een schep hoppige 'Saaz' extract. Hoe de alcohol eruit werd gehaald houden ze daar geheim maar gezien er geen restsuiker te bespeuren valt zou de alcohol er later zijn uitgetrokken zodat ook een heel groot deel van de originele Stella wordt behouden.
Proefkotje: Goudblond kleurig met mooie romige schuimkraag en pittige carbonatatie. Een tamelijk zoet moutaroma met in de achtergrond wel enige aanwezigheid van hop die met een waterig gevoel en zeer lichte moutbitterheid zijn tocht verder zet naar een flauwe mildbittere afdronk. Voor de pilsdrinkers een goed alternatief
Dit kwalitatief zetelbier was het eerste bier dat op de ‘Houthultse Heuvelrug’ in 2021 werd geproduceerd en meteen door iedere bierliefhebber lekker werd bevonden. Het werd door de familie Van Der Bauwhede gebrouwen met gemoute gerst van eigen landbouwveld. Ook de toegevoerde hopsoorten Magnum, Golding en Citra kwamen van eigen hopranken. Bij deze frisse en kruidige tripel werd meteen het kroonjuweel door de harde werkkracht en passie van de familie Van der Bauwhede en zal zeer waarschijnlijk nog opgevolgde worden door merken en recepten van eigen kennis.
Proefkotje: licht wazig, bleek amberkleurig met mousserende witte schuimkraag die zich nogal vlug tot een ringetje vormt en een mooi parelende cabonatatie. Het aroma heeft een leuke moutigheid met een iets te heersend kruidig gegeven (koriander) die zich dan ook verder ontwikkeld in het fruitig (banaan) mondgevoel waarin zich ook een gevoel van de aanwezigheid van iets fruitig (sinaasappelzeste) ontwikkeld in de zacht, kruidige (zoethout, basilicum) afdronk.
Na enkel experimenten slaagden ze erin een lekker fris bier met name ‘Zeevonk’ deom deze de perfecte smaak te geven. De naam Zeevonk verwijst het eencellig lichtgevend beestje dat in onze Noordzee leeft. Hij ziet eruit als een doorzichtig ballonnetje met een staart aan de achterkant. Het bier werd gebrouwen met gerst- en tarwemout met daarbij nog de hopsoorten ‘Golding’ en ‘Saaz’. Een deel van de winst gaat naar de ‘Proper Strand Lopers’, een indrukwekkend groot netwerk aan vrijwilligers die er afvalcontainers mee kopen, om onze stranden proper houden. Voor de ‘Rouge’ werd de ‘blonde Zeevonk’ bevrucht met een puree van noorderkrieken die er een fruitige dorstlesser van maakten.
Proefkotje: Een helder bordeaux rode kleur met roze, snel verdwijnende , schuimkraag (belletjes) en matige carbonatatie. Het tamelijk moutig aroma wordt, zoals zoveel kriekbieren, beheerst door de geur als cuberdon. Een tamelijk vol mondgevoel met de smaak van brood en vanille begeleid door een zoete heersring van gekonfijte krieken (marestino?). Met dicht licht zurig kriekgevoel stevent je af op een fris droge kriekgevoelige afdronk.
Wie houd van een verrassende situatie en daarbij genieten van een avontuurlijk biertje kan terecht bij de ketels van het rebelse brouwersduo Alex en Koen te Anzegem. Deze eigenzinnige lokale held met een sterk rebels karakter wordt gebrouwen met gerstemout en de bijgevoegde hopsoort Hallertau aangevuld met wat suiker. Om het rebelse nog intenser te maken kwam er een dry-hopping met de Britse Fuggle hop.
Proefkotje: Licht wazig amberkleurig met mousserende witte schuimkraag en een mooie carbonatatie. Het bloemig citrusgevoelig aroma bevat een sierlijk evenwicht van mout en hop. In het mondgvoel komt vooral de zachte hopbitterheid zijn weg zoeken met een zoete toets in de achtergrond en eindigt met een zeer droge, lang aanhoudende hoppige afdronk.
Dit uitzonderlijk bier was bijna nergens meer te krijgen, zelfs in de eigen brouwerijshop niet, maar dank aan het alziende bieroog van onze Danny Reynaert hebben we er toch nog kunnen bemachtigen. Verleden jaar werd met 'Braupakt' een samenwerking gebracht tussen de brouwerijen 'St Bernardus' uit het West-Vlaamse Watou en het Duitse, uit Freising afkomstige, brauwerei ‘Weihenstephen'. Deze keer nodigde St Bernardus brouwmeester Hannes Malfait zijn Duitse collega Johannes Weis uit naar zijn brouwzaal in Watou om opnieuw gezamenlijk een ‘Münicher Heller’, te brouwen. Een bierstijl iets steviger dan de gewone pilsener. Een primeur voor St.Bernardus want nog nooit eerder brouwden zij een bier van lage gisting. Bovendien hergist dit bier niet in de fles wat ook absoluut een unicum is in hun eigen brouwtraditie. Als dat nog qua uitdaging niet voldoende was, dan hebben ze zich ook nog eens de beperking opgelegd om te brouwen volgens het Duitse ‘Reinheitsgebot’ Zoals de Duitse brouwerij het wenste. Ze gingen dan ook nog aan de slag met de gist van ‘Weihenstephan’ en een blend van de eigen hop ‘Kent Golding’ met de Hallertau Magnum van Weihenstephan wat het unieke compleet maakte. Op het etiket komt wederom de beeltenis van beide patroonheiligen Sint Bernardus en Sint. Korberian. Voor deze visueel identiteit zorgde de plaatselijke kunstenaar Xavier Truant.
Proefkotje: Licht wazig strogele kleur met wandklevende, romige witte schuimkraag en weinig carbonatatie. Een aroma waarin de zachte moutigheid een belangrijke rol speelt (tarwe – haver?) en het met lichte kruiding en fruitige (mandarijn) inborst je meesleept naar een fris gekruide met hop doorweven mondgevoel dat zeer aangenaam aanvoelt en op het einde die zoete moutbitterheid en een kleine toets hop je bij een afdronk brengt die je nog een tijdje bezighoud en doet verlangen naar een volgende slok. Heerlijke doordrinker (dorstlesser).
Volgens geschiedkundigen brouwde men in de middeleeuwen bier via gloeiend hete stenen. Men gebruikte een houten kuip (i.p.v. een metalen ketel) om het water dat werd warm gemaakt via stenen die boven een open vuur heet werden en dan in de vloeistof werden gedompeld. Stijn David van de Tieltse brouwerij ‘De Poes’ die zeer gefascineerd is in de brouwgeschiedenis vond in de decanale archieven van het Tieltse kerkgemeenschap een manuscript van Deken Johannes De Mol uit 1624 waaruit blijkt dat deze werkwijze ook in Regio Tielt werd gebruikt en de recepturen werden er uitgebreid beschreven. Deze techniek, was zeer populair in de middeleeuwen maar intussen volledig verdwenen en naar de geschiedenisboeken gezonden. Om zijn ‘Steinbier’ op deze oude wijze te kunnen verwezenlijken vond Stijn, in een Oostenrijkse variant, dat het brouwsel amper kon bewaard blijven (een tweetal dagen) en men het bier warm dronk onder een temperatuur tussen 10 en 15 graden. Stijn wilde die vroegere methode ook wel eens uit proberen en begon zijn eigen steenbier te brouwen. Hij gebruikte exact dezelfde hoeveelheden bij de moutsamenstelling van gerst, tarwe en haver zoals het recept uit 1624 het voorschreef. We gaan eens proeven wat hij ervan gemaakt heeft.
Proefkotje: Donker blond van kleur met zeer licht beige schuimkraag die snel verdwijnde naar een ringetje. Zeer weinig carbonatatie. Een zacht gekruid aroma waarin wat karamelisatie merkbaar is. Deze moutbitterheid heesrt in het mondgevoel en brengt je met zeer aangenaam gekruide inslag en wat notitie van fruit (peer) tussenin naar een karaktervolle moutbittere afdronk met in de keel toch wat zachte hoppigheid. Zeer lekker zetelbier
