Het heeft jaren geduurd, maar vandaag geef ik toe: de schrijver van dit stukje is sektegevoelig.
Enerzijds vanuit mijn open overtuiging. Ik geloof dat er meer is dan wat we met het blote oog kunnen zien. Het zou getuigen van een bekrompen ziel mocht het niet zo zijn.
Net daarom ging ik op zoek naar antwoorden. Waarom zijn we hier? Waar gaan we heen en wat is ons grote doel in dit leven? Zijn we enkel geboren om kinderen te kweken of drukken we met zijn allen zijn stempel op wat komen zal? Verdwijnen we ooit naar een ander platform of komen we terug in de vorm van een ander geslacht? Ik vind dit alvast boeiende materie en ben er rotsvast van overtuigd dat er meer is.
MAAR: dat hoeft niet zo nodig te worden gecommercialiseerd. Niemand hoeft mij voor 1000 euro te vertellen dat ik een fantastisch persoon ben. Dat had ik zelf ook wel kunnen bedenken.
Een goede vijf jaar terug ontmoette ik een koppel. Ze waren vriendelijk. Niet te geloven. En rijk. Ik kon niet geloven dat zo'n rijke mensen heel gewoon en bescheiden konden zijn. Nog voor ik hen kende, gaven ze mij hun nummer. Mocht ik hen dag en nacht bellen, zouden ze me bijstaan in goede en kwade dagen. Wacht eens even, hier klopte iets niet. Ze deden aan liefdadigheidswerk voor een mensenrechtenorganisatie. Met een pracht van een naam. Tot ik diezelfde naam heb gegoogled en bleek dat het om een "deelbeweging" van een sekte ging.
Ik confronteerde de vrouw met die ontdekking en kreeg een blijk van argwaan over me heen. Vertrouw je ons niet? Onze beweging is lang geleden uit een sekte ontstaan, maar werkt reeds decennia autonoom. Tja, dat zal dan maar. Niet dat ik het geloofde. Maar de onderzoeker in mij wilde weten: wat drijft twee jonge mensen om hun leven aan een sekte te wijden?
De maanden die erop volgden, deden ze extra moeite om mijn vertrouwen te winnen. Trakteren, etentjes,....Noem maar op. Tot ze me voorstelden om een tentoonstelling bij te wonen rond het ontstaan van hun beweging. Ik ontmoette daar sekteleden van over de hele wereld die me aanspraken op een toon die weinig vrijheid uitstraalde. Zo vonden ze dat enkel hun leer mij zou kunnen redden. Dat ik vreselijk zou mislukken mocht ik kraantjeswater blijven drinken in plaats van hun kangenwater ( is duur gefiltreerd water dat ze promoten en met woekerwinsten verkopen),....Kortom: dat alles wat ik ondernam zoveel beter zou zijn met de hulp van hun club.
Ik ben daar letterlijk gaan lopen. Hoeveel wereldrecords er toen gesneuveld zijn, ik heb er het raden naar. Maar die dag ben ik volwassen geworden. Het heeft mijn kijk op de dingen totaal veranderd. Het koppel bleef pogingen doen om het contact te herstellen. Zelfs nadat hen duidelijk mijn standpunt was medegedeeld.
Zelden heb ik mensen geblocked op facebook, maar bij hen zag ik geen andere keuze. Tot op heden doen zij moeite om contact te zoeken. Begin ik een nieuwe pagina op facebook. Binnen de dag is die vrouw "fan". Organiseren ze een evenement en reageer ik niet via email: ik krijg een uitnodiging in de bus.
Op de expo vijf jaar terug ontmoette ik enkele beginnelingen. Sommigen twijfelden, maar het viel me op dat hun vertrouwen in "de top" haast ziekelijk was. De rijke kaderleden werden als helden verafgood terwijl het om een bende bedrieglijke manipulators ging. Ze winnen je vertrouwen en testen nadien hoever ze kunnen gaan. Hun sekte is uiteraard geen sekte, maar een liefdadigheidsinstelling.
En aan de sekteleidster die waarschijnlijk wel een manier vindt om ook deze blog te lezen: heb je mijn nieuw adres al? Zo neen, je krijgt het niet. Zo ja, gelieve je te onthouden van verdere uitnodigingen. Ik zou het enorm appreciƫren.