Herman De Landtsheer, assistent trainer Club Brugge en videoanalyst
Rode Duivels.
Zaal
Breugel, Kalkendorp 28, 9270 Kalken
Maandag 25/02/13 van 19:00 tot 22:00
Herman De Landtsheer en Tom
Boudeweel,
twee sportieve Kalkenaren op één avond
Herman heeft zich geleidelijk aan opgewerkt in de voetbalwereld. Door een
blessure vroegtijdig moeten afhaken als speler, maar als trainer en analist
ondertussen de absolute top. Hij had als hoofdtrainer verschillende ploegen uit
de regio onder zijn hoede. Daarna vond hij zijn weg in het nationaal voetbal
bij Sporting Lokeren en KAA Gent. Momenteel werkt hij als sporttechnisch
assistent bij Club Brugge en als gewaardeerde videoanalist van de Rode Duivels.
Herman geeft ook les aan de trainersschool als specialist multimedia en hij is
actief als jeugdprospector Oost-Vlaanderen
Tom herkent u zeker als
sportverslaggever van Sporza Radio.
Zijn stem toch.
Als commentator op de voetbalvelden in de eerste klasse en tal van
internationale wedstrijden weet hij als geen ander de luisteraar te boeien.
Tom is ook thuis in andere sporten, hij tekende present op de Olympische Spelen
van Peking en London.
Een avond om naar uit te
kijken.
De toegang is gratis, maar
een vrijwillige bijdrage blijft welkom en zal besteed worden aan een goed doel.
Op een winterse zondag te Uitbergen, meer bepaald in de
Strijpwegel, doet zich volgende conversatie voor: Jo, zou het veel
bijgesneeuwd hebben deze nacht?. Maar Els toch, hoe kan ik dat nu weten? Al
die sneeuw heeft dezelfde kleur, zunne!.
Op nog 8 andere plaatsen in Kalken en omgeving worden er
mensen wakker met het vaste voornemen de koude wind, de striemende
sneeuwvlagen, de vriestemperaturen, de gladdigheid, kortom het winterse gevaar
en de winterse pijnen, te trotseren. De gebroeders Rogiers in het Hussevelde,
de jongste van de Poelmans, den Danny, Axel Troch tussen de whiskyflessen,
Geert Schepens in Laarne, Jan Willems in Schellebelle, Stefan Imschoot wie weet
waar nu weer, en ondergesneeuwde, euh getekende, in de Zomerstraat begot. Ik
heb wel 20 minuten nodig voor het aankleden. Twee lagen truikes bovenop mijn
onderlijveke met daartussen mijn overlevingsdoek (zilverpapier, zeg maar) en
daarboven mijn regenvestje dan toch maar, mijn fietsonderbroek (want in het
verleden zijn er al geweest wiens edele delen vastgevroren raakten aan hun zadel;
ik zal geen namen noemen, maar sindsdien is Danny Fack toch nooit meer helemaal
dezelfde geweest), mijn lange broek met daaronder mijn beenovertrekken, mijn
winterkousen (dubbele met plastiek tussen), schoenen en schoenovertrekken, mijn
mouwovertrekken, mijn nekverwarming die ik ook over mijn kop kan trekken en mijn
hoofdband en helm. Banden goed zacht gezet en hupsakee. Ha ja, mijn dikke
winterhandschoenen nog, natuurlijk. Eer ik aan de Woesten ben, is mijn gezicht
al vervroren. Nochtans ingewreven met Nivea kinderpoepekescrème, wat volgens
mij toch nog iets deftiger is dan uierzalf, zoals door Els gebruikt wordt. Ik
peins bij mijzelf, wijl ik al aan het afzien ben van de kou op mijn bakkes: ik
ga gewoon eens kijken wie daar aan de kerk staat. Dan heb ik al bewezen dat ik
er was, en dan gaan we toch allemaal naar huis gaan, dat peins ik, want de
weinige die er gaan zijn, die gaan ook wel zien dat het veel te koud is. En dan
weer rap achter de stoof kruipen, dat hoop ik.
Maar ja, er staat aan de kerk 10 man, waarvan zelfs 1
vrouw, en van naar huis gaan is er geen sprake. Er zijn er de eerste kilometers
die wat met kouw vingers rijden, en vooral Rudy R heeft er verder last van,
omdat het tempo volgens hem te laag ligt, en de helft van de tijd zwaait hij
met zijn armen gelijk molenwieken. Met zijn spijkerbanden rijdt hij alsof er
nergens ijs ligt, de ene keer zonder handen, dan van achter naar voren tussen
de dubbele rij en hard Boe roepen om de mensen te doen verschieten in de hoop
dat ze omvallen zodat er (uit)gelachen kan worden. Ah, ware het niet dat we
goed overweg kunnen met kinderen, anders zouden we daar toch niet mee kunnen
lachen, want het is zo al niet makkelijk om recht te blijven, en als er dan nog
een zot op spijkerbanden voorbij schiet, is het nog extra moeilijk. Langs een
kant een geluk van de poedersneeuw die bijna ononderbroken valt en alzo de
ijspistes bedekt en berijdbaar maakt. Anderzijds moet ge met een bril rijden en
die slaat soms aan of er komt ijs op en dus zien we maar de helft van de leute,
ook al omdat het de hele tijd oppassen is.
Er zijn 8 valpartijen te melden, ons aangeboden door
slechts 3 mensen. Ivan maakt de schoonste slipper. Ja, nee, ja, nee, en
eindelijk dan toch joepie: JA! Spijtig dat mijn fietscameraatje net deze opname
mist. Het is dan ook op een zeer verraderlijk stuk: het ziet er effen en
besneeuwd uit, maar het is één ijspegel onder een dun laagje poeder. Els schiet
met 4 grondbezoeken de hoofdvogel af. De eerste keer staat wel op film, de
tweede is in een diepe put, waardoor haar naam vanaf nu niet meer Els
Vandeputte, maar Els Indeputte is. Stefan is gelijk jaloers en probeert nog een
gelijkspel met Els uit de brand te slepen, want naar het einde van de rit maakt
hij nog 3 tuimelpertes, waarvan één in de pinnekensdraad aan de Valentinos.
De Konijnenberg in Berlare bezoeken we 2 keer want de
eerste keer was zo plezant dat we hem nog eens doen. Het is veel leutiger nu
het zand hardgevroren ligt. De klimmekes zijn beter te doen en de afdalingskes vereisen
wat extra-glijwerk om recht te blijven. De tweede keer wordt er echter een
alternatief parkoers gepakt en ik beland in een afdalingske in de decor. Els
doet me na, maar eindigt wel op de grond. Tuimelperte 3 was dat, geloof ik.
Over het Donkmeer rijden zit er nog niet in, want het
ligt nog niet dik genoeg. In de Gratiebossen is er een pauze. Geert S moet even
plassen, maar het lukt gelijk niet goed. Ja, wie al niet groot geschapen is, heeft
het bij vriesweer nog moeilijker om hem te vinden. Els wil ook een foto nemen
(euh, van de groep welteverstaan), maar ze weet nog niet goed waar haar
inzoom-knopje staat, zegt ze. Dus wat doet ze? Ze zet een paar stappen
achteruit! Kijk, ik probeer het al 40 jaar, en ik zal blijven proberen hoor, maar
vrouwelijke logica begrijpen, nee, het zal er in dit leven toch niet meer
inzitten, vrees ik. Geert heeft ondertussen zijn plasser toch gevonden en ook
een klisplant (maar niet op dezelfde plaats van zijn plasser, voor de mensen
die al ongerust begonnen te worden), zo een met van die kleverige bollen (de
klisplant dus). Rudy R is slachtoffer en plakt weldra vol klisbollen. Dom van
Geert, want dan weet ge zo dat Rudy tien keer meer wraak gaat nemen (Kinderen,
hé). In plaats van ook een paar klisbollekens af te trekken, trekt Rudy meteen
de hele plant uit. Geert en ik beginnen al rap weg te fietsen, maar ja, in de
sneeuw lukt dat niet meteen, en wie moeten ze weer eerst hebben? De enige
Westvlaming in het gezelschap natuurlijk. Maar Geert krijgt er van een lopende
Rudy met klisplant ook serieus van.
Dees pakken ze ons toch weeral niet meer af. Wat een kick
toch, zo een sneeuwritje. Voor de moddermietjes, die niet willen onderdoen voor
dappere Els, is er gelukkiglijk nog een herkansing, want de hele week wordt er
nog vorst voorspeld, dus over de Donk rijden zit er toch nog in. Afspraak om 27
januari 2013 rond 9 uur aan de kerk, veronderstel ik.
De Beize is gesloten, dus we eindigen met zessen in het Parochiehuis.
Het is nog altijd min 5. We plukken al onze kliskes van onze kleren en maken
een mooi stapeltje op tafel. En dan zegt Rudy dat hij zijn spijkerbanden weer
gaat afsmijten. Want eigenlijk is er zo geen leut aan, hé. Al peins ik dat hij
ze volgende week toch nog wel gaat laten opstaan om nog eens uit te pakken op Lake
Donk.
Ons vorstenhuis krijgt het
zwaar te verduren nu de miljoenenfraude van Fabiola aan het licht gekomen is, maar
toch was de milde vorst van vorige nacht wel gekomen.Die zorgde er namelijk voor dat de ondergrond
lichtjes opgesteven was, en we eindelijk nog eens in het veld konden rijden
zonder tot aan ons knoesels in de modder te zakken.Net als vorige week 14 deelnemers op t
appèl. Els, Rudy R, RudyDC, Cedric,
Thomas, Geert S, Boeverke, Bart, Mario, Patrick, Axel,Karel,ikzelf, en sinds lang geleden was er ook nog ne keer nen tweeden Troch
bij.Neen, niet den Eddy maar zijne zoon
Niels. Het voelt toch een beetje vreemd aan als de zonen van de vaders beginnen
mee te rijden, en zo ga je toch eens nadenken over uw eigen
houdbaarheidsdatum.Toch een beetje
nieuwsgierig wat dat jong geweld zal geven.Hij heeft wel al wat kilometers in de benen van een paar toerkes met wat
speelkameraden, maar nu den eerste keer met de Modderfokkers zal toch nog iets
anders zijn.Na de inschrijving in de
sporthal Kristalbad spreken de B-kes af om van bij t begin op te splitsen, en
ons niet laten meelokken door de rappe mannen.Dat is echter buiten Rudy gerekend die tussen ons komt staan en zegt dat
hij het vandaag ook op zijn gemakske gaat doen.Dus vertrekken we toch maar samen en zien wel waar het schip
strandt.En het moet gezegd, de eerste
20 km blijft het vrij rustig en wordt er gewacht als iemand achterop
raakt.Maar het bloed kruipt waar het
niet gaan kan, en beetje bij beetje gaat het tempo de hoogte in en is de tijd
rijp om de splitsing door te voeren.Als
we even later aan de bevoorrading aankomen zien we de A-kes nog net
vertrekken.Wij laten ons niet meer
verleiden om aan te pikken, en nemen op t gemakske een slok en een beet,
waarna we onze rit vervolgen, en genieten van het al bij al goed berijdbaar
parcours.Tot we even verder een stuk
voor de wielen krijgen waar de plassen te breed en te diep waren om toe te
vriezen, en we alsnog een ploeterstukske te verwerken krijgen.Thomas weet mij zelfs te zeggen dat ik in t
verslag mag schrijven dat het op dat stuk ferm vettig lag. Ter hoogte van
Laarne-Kasteel neemt Geert afscheid, want hij moet nog gaan nieuwjaren bij zijn
meter, en dan kan je maar beter op tijd zijn.Als we een 8-tal km voor het einde het Malterpark gepasseerd zijn,
vraagt Rudy DC wat we gaan doen, onze rit uitrijden, of van hieruit naar De
Beize?Els, die niet echt in forme zit
vandaag, is al vertrokken, en Niels, die zich tot nu kloek gehouden heeft,
kiest ook voor deze optie.We kunnen
deze jonge mensen toch niet moederziel alleen naar huis sturen, en Rudy, Cedric
en ikzelf offeren ons op om hen te vergezellen, enkel Thomas vervolledigt zijn
rit.Laterin De Beize weet Els ons nog te vertellen dat
zij nog wat last ondervond van een zware astma-aanval van vorige vrijdag.Ze zegt er nog bij dat ze al jaren
longproblemen heeft, en dat ze eigenlijk maar over 70% van haar longcapaciteit
beschikt. Wij kijken elkaar ne keer aan en vragen ons af wat dat zou zijn als
ze over 100% beschikte, dan reed ze er ons allemaal af.Zon 10 minuutjes later komt Rudy R ook
moederziel alleen aan.De rest is een
voor een afgeslagen omdat ze vroeg thuis moesten zijn (of een beetje moe
waren).De rest van het verslag heb ik
niet uit eerste hand maar ik weet dat mijn bronnen betrouwbaar zijn.De A-groep krijgt gezelschap van een jonge
gast die nog maar een paar maanden aan het fietsen is, maar van zichzelf vindt
dat hij goed bezig is, en dat ze hem er niet zullen afrijden.Dat had hij dus niet moeten zeggen hé.Voor de rest denkt Mario dat hij met een
platte band zit, maar volgens Rudy zijn het zijn benen, en wanneer hij even
achterop raakt had hij een spatje modder in zijn oog.Dirk raakte ook eens achterop, maar enkel
doordat zijn ketting niet op zijne grote plateau raakte.Rudy V zou zeker rijden, tenzij het -5° zou
zijn, maar zag waarschijnlijk het kommatje niet tussen de 0 en de 5, ofwel
bewaarde hij zijn themometer in de diepvries . Ivan
Ja,
toen ze het kaf van het koren scheidden, ter hoogte van de putten van Meganck
Callewaarwaartegij, waren ze één kafje vergeten, den dezen. Maar dat ge dan zo
moet lachen met een mens op leeftijd (de oudste modderfokker die meereed), die
door levenslang paffen maar over 10% van zijn longcapaciteit meer beschikt, die
eigenlijk zou moeten brillen omdat hij maar over 50% van zijn gezichtsvermogen meer
beschikt, die van kleinsaf over 0% fietstechniek heeft beschikt en die over 0%
verstandsvermogens beschikt om toch te proberen meerijden met de freaks en de
getalenteerden en de getalenteerde freaks, dàt vind ik er een beetje zwaar over,
Ivan. Pure nijd en jaloezie en afgunstigheid, zeg ik, en iets tegen
westvlamingen hebben ook nog. En jaloezie ook. En pure nijd. Ik ga deze week
niet tegen u klappen, voilà. Gelijk andere weken trouwens, want gelukkig zien
we mekaar alleen maar de zondag.En dan
nog maar tot halverwege de rit, want dan rijd ik nog efkes met de elite mee,
haha. In alle geval, tegen dat het BK veldrijden 3 uur later begon, had ik toch
al weer warm. En er won toch wel een westvlaming zeker. Mario
PS.
Nog zeggen dat Gert Vergult aan de bevoorrading aansloot bij de elite, want hij
was zich eerst misreden.
Als ik den hof afrijd, zie ik nog net in de verte 2
fietsers den hoek omdraaien.Mijn eerste
achtervolging kan al beginnen.Even
verder sluit ik puffend aan bij mijn buren Rudy en Eddy De Clercq, en tegen het
einde van de Schriekstraat heeft Rudy Rogiers ons ook al te pakken en zijn we
al met 4.THussevelde is weer goed
vertegenwoordigd vandaag.De rest van
het gezelschap komt uit alle windstreken aangewaaid.Geert Schepens, Dirk De Boever, Luc Krick,
Stefan Imschoot, Mario Vaneechoutte, Thomas Bisschop, Frank Vandesteene, Jan
Willems en zoals het op 3 koningen hoort, komen er ook een paar uit het
Oosten.Al zijn ze maar met zijn tweeën,
en zijn het volgens mij ook niet echt wijzen: Danny Fack en Axel Troch.Een behoorlijke opkomst van 14
deelnemers.De nieuwjaarsspeach van
voorzitter Rudy heeft blijkbaar inspirerend gewerkt.Aangezien we deze middag onze nieuwjaar
moeten gaan wensen in De Beize, kiezenwe voor een rustig ritje op de weg.Hoewel rustig?We vertrekken langs
de Kalkense meersen richting Uitbergen en Schellebelle om zo richting Sint
Lievens Houtem te rijden en daar in t ronde de nodige molshopen aan te
doen.En telkens we zo een molshoop
achter de rug hebben, moet ik tot mijn grote spijt vaststellen dat de conditie
verre van schitterend is.Gelukkig is er
nog iemand bij wiens forme nog verder te zoeken is dan die van mij, en krijg ik
na ieder klimmetje net genoeg tijd om een beetje op asem te komen.Zodoende lukt het me om mij als een pitbull
in het wiel van grote broer vast te bijten.Mijn tactiek blijft niet onopgemerkt, en ik krijg van Jan en Frank de
opmerking dat er van een verslagske niet veel in huis zal komen, want dat ik
niet veel meer dan het achterwiel van Rudy zal gezien hebben. Ik toon hen welgemeend
mijn langste vinger, en merk op dat ik toch al evenveel kopwerk gedaan heb als
hun: ook geen.Het verslag wordt toch
nog een beetje gekleurd door Danny, die halfweg de rit voorstelt om misschien
op te splitsen in 2 groepjes.Rudy
begeleidt het eerste, en hij zal zich over de tweede groep ontfermen. Als
iedereen afscheid genomen heeft van Danny, besluit hij dat alleen maar alleen
is, en rijdt toch verder met ons mee.Hij maakt van de gelegenheid gebruik om een testritje te maken met Luc
zijnen nieuwen 29er.Eens de
heuvelzone achter de rug rijden we langs Melle, waar we van de zijkant van
Mellebrug afrijden tot op de Scheldedijk.We vervolgen richting Wetteren, waar we net voorbij den Passarel nen
pipo op nen koersvelo voorbij steken.Diene gast kon blijkbaar nie goed verdragen, dat hij op zijn
koersmachien voorbijgestoken wordt, door een bende op dikke banden en begint te
versnellen zodat hij ons weer voorbij steekt.Dat had hij dus niet moeten doen hé.Rudy zet zich op kop, Axel voor zich uit duwen, en jaagt de snelheid tot
over de 40Km per uur.Even verder neemt
Stefaan knap over, en op geen tijd zijn we aan Kalkenvaart, waar we linksaf
rijden.Ik hoop dat we nu rustig verder
naar Kalkendorp kunnen rijden, maar de strijd is in alle hevigheid
losgebarsten, en het valt helaas niet meer stil. Mijn beste pijlen zijn
ondertussen al verschoten, en ikzie mij
genoodzaakt mijn rookwaren aan Maarten te overhandigen, en de spurtende bende
te laten rijden.Hierdoor mis ik wel de
finale stoot van Danny, die bij het oprijden van het Vaartplein een hoekske wil
afsnijden rechts van het schuilhok, en daar onderuit schuift op de bemoste
ondergrond.Als hij een later alleen
aankomt aan De Beize, zegt hij dat het niet erg is dat er niemand op hem
gewacht heeft, en dat we toch nog allemaal zijn vrienden zijn.Toch ne toffe gast hé, onzen Danny..
ritverslag Overmere 23/12 door the one and lonely Axel...
Bericht aan de overlevenden van het einde van
de wereld!
Met 2 (Jo R. en ikzelf)hebben we het einde van
de wereld overleefd (daar kunnen geen kindjes van komen) en konden we vanuit
Overmere vertrekken voor een natte en modderige mtb-tocht op zoek naar
overlevingskansen en droge plekken op aarde. Jo heeft er zin in en laat mij na
enkele kilometers aan mijn lot over.Alleen met mijn aluminium ros ga ik voor de 50km, het eerste uur kunnen
we het nog tamelijk droog houden.Na de
eerste bevoorrading begint het te motregenen, maar dan wel van die motregen
waar je nat van wordt. In het begin veel meewind gehad, dan weet je, straks
tegenwind. En die begint nu. Tegenwind, regen en op sommige plaatsen slecht
berijdbare wegen en de moed (en het water) zakt tot in de schoenen totmijn linkerschoen het begeeft en de zool
loskomt van de schoen. Naast de Scheldedijk lijkt het alsof ik echt alleen op
de wereld ben. Hier en daar een paard of een koe zonder beschutting en met de
pootjes in het water die ook liever droog zouden zitten.
Een onstuimig viertal haalt me bijna in, maar
in al hun geweld gaat één van hen onderuit net op het moment dat ik achterom
kijk. Dat was plezierig! Na 40 km en de tweede bevoorrading besluit ik direct
het thuisfront op te zoeken omdat het water en de moed ontsnapt zijn door de
kapotte schoen. Ik ben ondertussen ook nat tot op mijn vel en begin het koud te
krijgen. Direct naar huis, fiets afspoelen, kledij afspoelen en dan zelf onder
de douche. Daarna op zoek naar nog eventuele overlevenden in de Beize. Daar
ontmoet ik Luc K en Yvan R Een tijdje later komt ook Danny F in de Beize,
niet afgespoeld tenzij hij een modderbad genomen heeft wat hem veel plaats
geeft.
Ik heb niet veel tijd en ga naar huis. Als er
nog overlevenden zijn, wil jullie volgende week zondag aub melden.
Het was nat en vuil, maar ben toch content
dat ik uitgereden ben. Hoe zou Frank het ondertussen stellen in de Hel van
Kasterlee?
