is the name, biking is the game

23-01-2013, 17:12 Geschreven door mf
Reageren (0)

https://www.dropbox.com/sh/xtzc4ed6undi2bq/U6iGIpIKek

23-01-2013, 16:25 Geschreven door mf
Reageren (0)

Op een winterse zondag te Uitbergen, meer bepaald in de Strijpwegel, doet zich volgende conversatie voor: ‘Jo, zou het veel bijgesneeuwd hebben deze nacht?’. ‘Maar Els toch, hoe kan ik dat nu weten? Al die sneeuw heeft dezelfde kleur, zunne!’.

Op nog 8 andere plaatsen in Kalken en omgeving worden er mensen wakker met het vaste voornemen de koude wind, de striemende sneeuwvlagen, de vriestemperaturen, de gladdigheid, kortom het winterse gevaar en de winterse pijnen, te trotseren. De gebroeders Rogiers in het Hussevelde, de jongste van de Poelmans, den Danny, Axel Troch tussen de whiskyflessen, Geert Schepens in Laarne, Jan Willems in Schellebelle, Stefan Imschoot wie weet waar nu weer, en ondergesneeuwde, euh –getekende, in de Zomerstraat begot. Ik heb wel 20 minuten nodig voor het aankleden. Twee lagen truikes bovenop mijn onderlijveke met daartussen mijn overlevingsdoek (zilverpapier, zeg maar) en daarboven mijn regenvestje dan toch maar, mijn fietsonderbroek (want in het verleden zijn er al geweest wiens edele delen vastgevroren raakten aan hun zadel; ik zal geen namen noemen, maar sindsdien is Danny Fack toch nooit meer helemaal dezelfde geweest), mijn lange broek met daaronder mijn beenovertrekken, mijn winterkousen (dubbele met plastiek tussen), schoenen en schoenovertrekken, mijn mouwovertrekken, mijn nekverwarming die ik ook over mijn kop kan trekken en mijn hoofdband en helm. Banden goed zacht gezet en hupsakee. Ha ja, mijn dikke winterhandschoenen nog, natuurlijk. Eer ik aan de Woesten ben, is mijn gezicht al vervroren. Nochtans ingewreven met Nivea kinderpoepekescrème, wat volgens mij toch nog iets deftiger is dan uierzalf, zoals door Els gebruikt wordt. Ik peins bij mijzelf, wijl ik al aan het afzien ben van de kou op mijn bakkes: ik ga gewoon eens kijken wie daar aan de kerk staat. Dan heb ik al bewezen dat ik er was, en dan gaan we toch allemaal naar huis gaan, dat peins ik, want de weinige die er gaan zijn, die gaan ook wel zien dat het veel te koud is. En dan weer rap achter de stoof kruipen, dat hoop ik.

Maar ja, er staat aan de kerk 10 man, waarvan zelfs 1 vrouw, en van naar huis gaan is er geen sprake. Er zijn er de eerste kilometers die wat met kouw vingers rijden, en vooral Rudy R heeft er verder last van, omdat het tempo volgens hem te laag ligt, en de helft van de tijd zwaait hij met zijn armen gelijk molenwieken. Met zijn spijkerbanden rijdt hij alsof er nergens ijs ligt, de ene keer zonder handen, dan van achter naar voren tussen de dubbele rij en hard ‘Boe’ roepen om de mensen te doen verschieten in de hoop dat ze omvallen zodat er (uit)gelachen kan worden. Ah, ware het niet dat we goed overweg kunnen met kinderen, anders zouden we daar toch niet mee kunnen lachen, want het is zo al niet makkelijk om recht te blijven, en als er dan nog een zot op spijkerbanden voorbij schiet, is het nog extra moeilijk. Langs een kant een geluk van de poedersneeuw die bijna ononderbroken valt en alzo de ijspistes bedekt en berijdbaar maakt. Anderzijds moet ge met een bril rijden en die slaat soms aan of er komt ijs op en dus zien we maar de helft van de leute, ook al omdat het de hele tijd oppassen is.

Er zijn 8 valpartijen te melden, ons aangeboden door slechts 3 mensen. Ivan maakt de schoonste slipper. Ja, nee, ja, nee, en eindelijk dan toch joepie: JA! Spijtig dat mijn fietscameraatje net deze opname mist. Het is dan ook op een zeer verraderlijk stuk: het ziet er effen en besneeuwd uit, maar het is één ijspegel onder een dun laagje poeder. Els schiet met 4 grondbezoeken de hoofdvogel af. De eerste keer staat wel op film, de tweede is in een diepe put, waardoor haar naam vanaf nu niet meer Els Vandeputte, maar Els Indeputte is. Stefan is gelijk jaloers en probeert nog een gelijkspel met Els uit de brand te slepen, want naar het einde van de rit maakt hij nog 3 tuimelpertes, waarvan één in de pinnekensdraad aan de Valentinos.

De Konijnenberg in Berlare bezoeken we 2 keer want de eerste keer was zo plezant dat we hem nog eens doen. Het is veel leutiger nu het zand hardgevroren ligt. De klimmekes zijn beter te doen en de afdalingskes vereisen wat extra-glijwerk om recht te blijven. De tweede keer wordt er echter een alternatief parkoers gepakt en ik beland in een afdalingske in de decor. Els doet me na, maar eindigt wel op de grond. Tuimelperte 3 was dat, geloof ik.

Over het Donkmeer rijden zit er nog niet in, want het ligt nog niet dik genoeg. In de Gratiebossen is er een pauze. Geert S moet even plassen, maar het lukt gelijk niet goed. Ja, wie al niet groot geschapen is, heeft het bij vriesweer nog moeilijker om hem te vinden. Els wil ook een foto nemen (euh, van de groep welteverstaan), maar ze weet nog niet goed waar haar inzoom-knopje staat, zegt ze. Dus wat doet ze? Ze zet een paar stappen achteruit! Kijk, ik probeer het al 40 jaar, en ik zal blijven proberen hoor, maar vrouwelijke logica begrijpen, nee, het zal er in dit leven toch niet meer inzitten, vrees ik. Geert heeft ondertussen zijn plasser toch gevonden en ook een klisplant (maar niet op dezelfde plaats van zijn plasser, voor de mensen die al ongerust begonnen te worden), zo een met van die kleverige bollen (de klisplant dus). Rudy R is slachtoffer en plakt weldra vol klisbollen. Dom van Geert, want dan weet ge zo dat Rudy tien keer meer wraak gaat nemen (Kinderen, hé). In plaats van ook een paar klisbollekens af te trekken, trekt Rudy meteen de hele plant uit. Geert en ik beginnen al rap weg te fietsen, maar ja, in de sneeuw lukt dat niet meteen, en wie moeten ze weer eerst hebben? De enige Westvlaming in het gezelschap natuurlijk. Maar Geert krijgt er van een lopende Rudy met klisplant ook serieus van.

Dees pakken ze ons toch weeral niet meer af. Wat een kick toch, zo een sneeuwritje. Voor de moddermietjes, die niet willen onderdoen voor dappere Els, is er gelukkiglijk nog een herkansing, want de hele week wordt er nog vorst voorspeld, dus over de Donk rijden zit er toch nog in. Afspraak om 27 januari 2013 rond 9 uur aan de kerk, veronderstel ik.

De Beize is gesloten, dus we eindigen met zessen in het Parochiehuis. Het is nog altijd min 5. We plukken al onze kliskes van onze kleren en maken een mooi stapeltje op tafel. En dan zegt Rudy dat hij zijn spijkerbanden weer gaat afsmijten. Want eigenlijk is er zo geen leut aan, hé. Al peins ik dat hij ze volgende week toch nog wel gaat laten opstaan om nog eens uit te pakken op ‘Lake Donk’.

Mario

22-01-2013, 13:17 Geschreven door mf
Reageren (0)

22-01-2013, 12:57 Geschreven door mf
Reageren (0)

21-01-2013, 12:21 Geschreven door mf
Reageren (0)

18-01-2013, 10:41 Geschreven door mf
Reageren (0)

Ons vorstenhuis krijgt het zwaar te verduren nu de miljoenenfraude van Fabiola aan het licht gekomen is, maar toch was de milde vorst van vorige nacht wel gekomen.  Die zorgde er namelijk voor dat de ondergrond lichtjes opgesteven was, en we eindelijk nog eens in het veld konden rijden zonder tot aan ons knoesels in de modder te zakken.  Net als vorige week 14 deelnemers op ’t appèl. Els, Rudy R, Rudy  DC, Cedric, Thomas, Geert S, Boeverke, Bart, Mario, Patrick, Axel,  Karel,  ikzelf, en sinds lang geleden was er ook nog ne keer nen tweeden Troch bij.  Neen, niet den Eddy maar zijne zoon Niels. Het voelt toch een beetje vreemd aan als de zonen van de vaders beginnen mee te rijden, en zo ga je toch eens nadenken over uw eigen houdbaarheidsdatum.  Toch een beetje nieuwsgierig wat dat jong geweld zal geven.  Hij heeft wel al wat kilometers in de benen van een paar toerkes met wat speelkameraden, maar nu den eerste keer met de Modderfokkers zal toch nog iets anders zijn.  Na de inschrijving in de sporthal Kristalbad spreken de B-kes af om van bij ’t begin op te splitsen, en ons niet laten meelokken door de rappe mannen.  Dat is echter buiten Rudy gerekend die tussen ons komt staan en zegt dat hij het vandaag ook op zijn gemakske gaat doen.  Dus vertrekken we toch maar samen en zien wel waar het schip strandt.  En het moet gezegd, de eerste 20 km blijft het vrij rustig en wordt er gewacht als iemand achterop raakt.  Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, en beetje bij beetje gaat het tempo de hoogte in en is de tijd rijp om de splitsing door te voeren.  Als we even later aan de bevoorrading aankomen zien we de A-kes nog net vertrekken.  Wij laten ons niet meer verleiden om aan te pikken, en nemen op ’t gemakske een slok en een beet, waarna we onze rit vervolgen, en genieten van het al bij al goed berijdbaar parcours.  Tot we even verder een stuk voor de wielen krijgen waar de plassen te breed en te diep waren om toe te vriezen, en we alsnog een ploeterstukske te verwerken krijgen.  Thomas weet mij zelfs te zeggen dat ik in ’t verslag mag schrijven dat het op dat stuk ferm vettig lag. Ter hoogte van Laarne-Kasteel neemt Geert afscheid, want hij moet nog gaan nieuwjaren bij zijn meter, en dan kan je maar beter op tijd zijn.  Als we een 8-tal km voor het einde het Malterpark gepasseerd zijn, vraagt Rudy DC wat we gaan doen, onze rit uitrijden, of van hieruit naar De Beize?  Els, die niet echt in forme zit vandaag, is al vertrokken, en Niels, die zich tot nu kloek gehouden heeft, kiest ook voor deze optie.  We kunnen deze jonge mensen toch niet moederziel alleen naar huis sturen, en Rudy, Cedric en ikzelf offeren ons op om hen te vergezellen, enkel Thomas vervolledigt zijn rit.  Later  in De Beize weet Els ons nog te vertellen dat zij nog wat last ondervond van een zware astma-aanval van vorige vrijdag.  Ze zegt er nog bij dat ze al jaren longproblemen heeft, en dat ze eigenlijk maar over 70% van haar longcapaciteit beschikt. Wij kijken elkaar ne keer aan en vragen ons af wat dat zou zijn als ze over 100% beschikte, dan reed ze er ons allemaal af.  Zo’n 10 minuutjes later komt Rudy R ook moederziel alleen aan.  De rest is een voor een afgeslagen omdat ze vroeg thuis moesten zijn (of een beetje moe waren).  De rest van het verslag heb ik niet uit eerste hand maar ik weet dat mijn bronnen betrouwbaar zijn.  De A-groep krijgt gezelschap van een jonge gast die nog maar een paar maanden aan het fietsen is, maar van zichzelf vindt dat hij goed bezig is, en dat ze hem er niet zullen afrijden.  Dat had hij dus niet moeten zeggen hé.  Voor de rest denkt Mario dat hij met een platte band zit, maar volgens Rudy zijn het zijn benen, en wanneer hij even achterop raakt had hij een spatje modder in zijn oog.  Dirk raakte ook eens achterop, maar enkel doordat zijn ketting niet op zijne grote plateau raakte.  Rudy V zou zeker rijden, tenzij het -5° zou zijn, maar zag waarschijnlijk het komma’tje niet tussen de 0 en de 5, ofwel bewaarde hij zijn themometer in de diepvries . Ivan

Ja, toen ze het kaf van het koren scheidden, ter hoogte van de putten van Meganck Callewaarwaartegij, waren ze één kafje vergeten, den dezen. Maar dat ge dan zo moet lachen met een mens op leeftijd (de oudste modderfokker die meereed), die door levenslang paffen maar over 10% van zijn longcapaciteit meer beschikt, die eigenlijk zou moeten brillen omdat hij maar over 50% van zijn gezichtsvermogen meer beschikt, die van kleinsaf over 0% fietstechniek heeft beschikt en die over 0% verstandsvermogens beschikt om toch te proberen meerijden met de freaks en de getalenteerden en de getalenteerde freaks, dàt vind ik er een beetje zwaar over, Ivan. Pure nijd en jaloezie en afgunstigheid, zeg ik, en iets tegen westvlamingen hebben ook nog. En jaloezie ook. En pure nijd. Ik ga deze week niet tegen u klappen, voilà. Gelijk andere weken trouwens, want gelukkig zien we mekaar alleen maar de zondag.  En dan nog maar tot halverwege de rit, want dan rijd ik nog efkes met de elite mee, haha. In alle geval, tegen dat het BK veldrijden 3 uur later begon, had ik toch al weer warm. En er won toch wel een westvlaming zeker. Mario

PS. Nog zeggen dat Gert Vergult aan de bevoorrading aansloot bij de elite, want hij was zich eerst misreden.

16-01-2013, 18:01 Geschreven door mf
Reageren (0)

11-01-2013, 17:10 Geschreven door mf
Reageren (0)

Als ik den hof afrijd, zie ik nog net in de verte 2 fietsers den hoek omdraaien.  Mijn eerste achtervolging kan al beginnen.  Even verder sluit ik puffend aan bij mijn buren Rudy en Eddy De Clercq, en tegen het einde van de Schriekstraat heeft Rudy Rogiers ons ook al te pakken en zijn we al met 4.  T’Hussevelde is weer goed vertegenwoordigd vandaag.  De rest van het gezelschap komt uit alle windstreken aangewaaid.  Geert Schepens, Dirk De Boever, Luc Krick, Stefan Imschoot, Mario Vaneechoutte, Thomas Bisschop, Frank Vandesteene, Jan Willems en zoals het op 3 koningen hoort, komen er ook een paar uit het Oosten.  Al zijn ze maar met zijn tweeën, en zijn het volgens mij ook niet echt wijzen: Danny Fack en Axel Troch.  Een behoorlijke opkomst van 14 deelnemers.  De nieuwjaarsspeach van voorzitter Rudy heeft blijkbaar inspirerend gewerkt.  Aangezien we deze middag onze nieuwjaar moeten gaan wensen in De Beize, kiezen  we voor een rustig ritje op de weg.  Hoewel rustig?  We vertrekken langs de Kalkense meersen richting Uitbergen en Schellebelle om zo richting Sint Lievens Houtem te rijden en daar in ’t ronde de nodige molshopen aan te doen.  En telkens we zo een molshoop achter de rug hebben, moet ik tot mijn grote spijt vaststellen dat de conditie verre van schitterend is.  Gelukkig is er nog iemand bij wiens forme nog verder te zoeken is dan die van mij, en krijg ik na ieder klimmetje net genoeg tijd om een beetje op asem te komen.  Zodoende lukt het me om mij als een pitbull in het wiel van grote broer vast te bijten.  Mijn tactiek blijft niet onopgemerkt, en ik krijg van Jan en Frank de opmerking dat er van een verslagske niet veel in huis zal komen, want dat ik niet veel meer dan het achterwiel van Rudy zal gezien hebben. Ik toon hen welgemeend mijn langste vinger, en merk op dat ik toch al evenveel kopwerk gedaan heb als hun: ook geen.  Het verslag wordt toch nog een beetje gekleurd door Danny, die halfweg de rit voorstelt om misschien op te splitsen in 2 groepjes.  Rudy begeleidt het eerste, en hij zal zich over de tweede groep ontfermen. Als iedereen afscheid genomen heeft van Danny, besluit hij dat alleen maar alleen is, en rijdt toch verder met ons mee.  Hij maakt van de gelegenheid gebruik om een testritje te maken met Luc zijnen nieuwen 29’er.   Eens de heuvelzone achter de rug rijden we langs Melle, waar we van de zijkant van Mellebrug afrijden tot op de Scheldedijk.  We vervolgen richting Wetteren, waar we net voorbij den Passarel nen pipo op nen koersvelo voorbij steken.  Diene gast kon blijkbaar nie goed verdragen, dat hij op zijn koersmachien voorbijgestoken wordt, door een bende op dikke banden en begint te versnellen zodat hij ons weer voorbij steekt.  Dat had hij dus niet moeten doen hé.  Rudy zet zich op kop, Axel voor zich uit duwen, en jaagt de snelheid tot over de 40Km per uur.  Even verder neemt Stefaan knap over, en op geen tijd zijn we aan Kalkenvaart, waar we linksaf rijden.  Ik hoop dat we nu rustig verder naar Kalkendorp kunnen rijden, maar de strijd is in alle hevigheid losgebarsten, en het valt helaas niet meer stil. Mijn beste pijlen zijn ondertussen al verschoten, en ik  zie mij genoodzaakt mijn rookwaren aan Maarten te overhandigen, en de spurtende bende te laten rijden.  Hierdoor mis ik wel de finale stoot van Danny, die bij het oprijden van het Vaartplein een hoekske wil afsnijden rechts van het schuilhok, en daar onderuit schuift op de bemoste ondergrond.  Als hij een later alleen aankomt aan De Beize, zegt hij dat het niet erg is dat er niemand op hem gewacht heeft, en dat we toch nog allemaal zijn vrienden zijn.  Toch ne toffe gast hé, onzen Danny..

Ivan

Filmpkes Mario :

https://www.dropbox.com/sh/1c89jn83r42utqi/UTq8_x0ZBR

07-01-2013, 00:00 Geschreven door mf
Reageren (0)

06-01-2013, 20:53 Geschreven door mf
Reageren (0)

30-12-2012, 22:19 Geschreven door mf
Reageren (0)

https://plus.google.com/photos/109698844485779128683/albums/5825837156426073185

25-12-2012, 12:11 Geschreven door mf
Reageren (0)

Bericht aan de overlevenden van het einde van de wereld!

Met 2 (Jo R. en ikzelf)hebben we het einde van de wereld overleefd (daar kunnen geen kindjes van komen) en konden we vanuit Overmere vertrekken voor een natte en modderige mtb-tocht op zoek naar overlevingskansen en droge plekken op aarde. Jo heeft er zin in en laat mij na enkele kilometers aan mijn lot over.  Alleen met mijn aluminium ros ga ik voor de 50km, het eerste uur kunnen we het nog tamelijk droog houden.  Na de eerste bevoorrading begint het te motregenen, maar dan wel van die motregen waar je nat van wordt. In het begin veel meewind gehad, dan weet je, straks tegenwind. En die begint nu. Tegenwind, regen en op sommige plaatsen slecht berijdbare wegen en de moed (en het water) zakt tot in de schoenen tot  mijn linkerschoen het begeeft en de zool loskomt van de schoen. Naast de Scheldedijk lijkt het alsof ik echt alleen op de wereld ben. Hier en daar een paard of een koe zonder beschutting en met de pootjes in het water die ook liever droog zouden zitten.

Een onstuimig viertal haalt me bijna in, maar in al hun geweld gaat één van hen onderuit net op het moment dat ik achterom kijk. Dat was plezierig! Na 40 km en de tweede bevoorrading besluit ik direct het thuisfront op te zoeken omdat het water en de moed ontsnapt zijn door de kapotte schoen. Ik ben ondertussen ook nat tot op mijn vel en begin het koud te krijgen. Direct naar huis, fiets afspoelen, kledij afspoelen en dan zelf onder de douche. Daarna op zoek naar nog eventuele overlevenden in de Beize. Daar ontmoet ik Luc K en Yvan R Een tijdje later komt ook Danny F in de Beize, niet afgespoeld tenzij hij een modderbad genomen heeft wat hem veel plaats geeft. 

Ik heb niet veel tijd en ga naar huis. Als er nog overlevenden zijn, wil jullie volgende week zondag aub melden.

Het was nat en vuil, maar ben toch content dat ik uitgereden ben. Hoe zou Frank het ondertussen stellen in de Hel van Kasterlee?

Axel

23-12-2012, 23:46 Geschreven door mf
Reageren (0)

22-12-2012, 10:45 Geschreven door mf
Reageren (0)

17-12-2012, 14:56 Geschreven door mf
Reageren (0)

15-12-2012, 10:33 Geschreven door mf
Reageren (0)

Het is even voor half negen als ik als eerste het verlaten kerkplein oprij.  Na een enkele minuutjes krijg ik het gezelschap van Jo Roels en Els Van den Putte, even later gevolgd door Axel Troch, Kenneth Vanderzypen en een van zijn kennissen.  We wachten nog even tevergeefs op de rest van de bende, en besluiten dan maar naar “den Skala” te vertrekken.  We zijn maar met z’n zessen, ook als is het een thuismatch.  Waarschijnlijk zal de koude en de motregen er wel voor iets tussen zitten.  Onderweg sluit Stefan Imschoot ook nog aan, en aan de inschrijving staan Patje Roels en Frank Vandesteen ons op te wachten.  In totaal met negen dus, en wie denkt dat Els op haar eentje moet gaan fietsen, heeft het mis.  Els rijdt van tegenwoordig gewoon met de mannen mee.  Straf bezig.  Wie hoopte om op zo’n ingerichte tocht een paar nieuwe wegelkes te ontdekken, is eraan voor de moeite, want we krijgen krek hetzelfde parcours van de vorige editie’s voor de wielen.  Toch slagen we erin om na enkele kilometers, ergens in de velden richting Wetteren, een verkeerde afslag te nemen.  Het pijltje was dan ook heel dubbelzinnig geplaatst.   Gelukkig zien we snel onze vergissing in en maken rechtsomkeer.  Behalve Jo, die gaat vastberaden door waardoor we hem een tijdje kwijt zijn.  Als we aankomen aan de Schelde, maken we de keuze om toch maar op, in plaats van naast de dijk te rijden, kwestie van het materiaal een beetje te sparen.  Toch zien we enkele die-hards lustig door de modder ploeteren, goe zot, maar er moeten er van soorten zijn.  Wanneer we even voorbij “Den Aard” in Schellebelle linksaf een veldwegel indraaien, is er geen ontkomen aan de modder.  Patje plaatst een versnelling, en neemt enkele lengte’s.  Niet voor lang, want even verder gaat hij volledig in de breedte, en sierlijk onderuit in het slijk.  We vervolgen richting Berlare waar we een lusje maken tussen de zandbergen, waarna we via Zele, terug naar de Gratiebossen in Berlare rijden.  Het materiaal krijgt het zwaar te verduren.  Patje zit al een tijdje door zijn achterrem, en op een vettig stuk begint het bij mij ook serieus te kraken.  Als ik afstap om te kijken wat het probleem is, begint een achterligger te foeteren dat ik in de weg sta.   Ik roep hem na dat ik niet kan kiezen waar ik in panne val, en gooi er nog een paar lieve woordjes achteraan.  Na een beetje trekken en duwen krijg ik toch weer wat beweging in het achterwiel en kan mijn weg vervolgen.  De rest van de vogels zijn intussen gaan vliegen, maar niet voor lang.  Even verder staat Jo aan de kant met een lekke band. Er wordt gekozen om een beetje bij te pompen, en te zien hoelang het houdt. Niet ver dus, want na een paar kilometer kunnen we opnieuw aan kant, dit keer om een nieuwe binnenband te steken.  De rest van den toer werken we af zonder verdere problemen, en als we Kalkendorp binnenrijden, besluiten we toch maar rechtstreeks naar De Beize te rijden.  Voor we binnen gaan, schudden we de meeste modder een beetje van ons af, en Stefan, den properen jongen, doet dit wel heel grondig.  De modder vliegt tot bovenaan het venster, en wie De Beize kent, weet dat dit redelijk hoog is. Koen zal bijgevolg zijn ladder mogen bovenhalen om zijn vensters te kuisen (Waarvoor Stefan oprecht en uitvoerig zijn excuses  aanbiedt).  Hopelijk kunnen we het volgende week ietske properder houden.

Ivan.

Toch nog een eenzame fietser gevonden ( foto) Alhoewel.... eenzaam.....

14-12-2012, 13:33 Geschreven door mf
Reageren (0)

08-12-2012, 09:19 Geschreven door mf
Reageren (0)

01-12-2012, 00:00 Geschreven door mf
Reageren (0)

29-11-2012, 23:46 Geschreven door mf
Reageren (0)