Ons vorstenhuis krijgt het
zwaar te verduren nu de miljoenenfraude van Fabiola aan het licht gekomen is, maar
toch was de milde vorst van vorige nacht wel gekomen.Die zorgde er namelijk voor dat de ondergrond
lichtjes opgesteven was, en we eindelijk nog eens in het veld konden rijden
zonder tot aan ons knoesels in de modder te zakken.Net als vorige week 14 deelnemers op t
appèl. Els, Rudy R, RudyDC, Cedric,
Thomas, Geert S, Boeverke, Bart, Mario, Patrick, Axel,Karel,ikzelf, en sinds lang geleden was er ook nog ne keer nen tweeden Troch
bij.Neen, niet den Eddy maar zijne zoon
Niels. Het voelt toch een beetje vreemd aan als de zonen van de vaders beginnen
mee te rijden, en zo ga je toch eens nadenken over uw eigen
houdbaarheidsdatum.Toch een beetje
nieuwsgierig wat dat jong geweld zal geven.Hij heeft wel al wat kilometers in de benen van een paar toerkes met wat
speelkameraden, maar nu den eerste keer met de Modderfokkers zal toch nog iets
anders zijn.Na de inschrijving in de
sporthal Kristalbad spreken de B-kes af om van bij t begin op te splitsen, en
ons niet laten meelokken door de rappe mannen.Dat is echter buiten Rudy gerekend die tussen ons komt staan en zegt dat
hij het vandaag ook op zijn gemakske gaat doen.Dus vertrekken we toch maar samen en zien wel waar het schip
strandt.En het moet gezegd, de eerste
20 km blijft het vrij rustig en wordt er gewacht als iemand achterop
raakt.Maar het bloed kruipt waar het
niet gaan kan, en beetje bij beetje gaat het tempo de hoogte in en is de tijd
rijp om de splitsing door te voeren.Als
we even later aan de bevoorrading aankomen zien we de A-kes nog net
vertrekken.Wij laten ons niet meer
verleiden om aan te pikken, en nemen op t gemakske een slok en een beet,
waarna we onze rit vervolgen, en genieten van het al bij al goed berijdbaar
parcours.Tot we even verder een stuk
voor de wielen krijgen waar de plassen te breed en te diep waren om toe te
vriezen, en we alsnog een ploeterstukske te verwerken krijgen.Thomas weet mij zelfs te zeggen dat ik in t
verslag mag schrijven dat het op dat stuk ferm vettig lag. Ter hoogte van
Laarne-Kasteel neemt Geert afscheid, want hij moet nog gaan nieuwjaren bij zijn
meter, en dan kan je maar beter op tijd zijn.Als we een 8-tal km voor het einde het Malterpark gepasseerd zijn,
vraagt Rudy DC wat we gaan doen, onze rit uitrijden, of van hieruit naar De
Beize?Els, die niet echt in forme zit
vandaag, is al vertrokken, en Niels, die zich tot nu kloek gehouden heeft,
kiest ook voor deze optie.We kunnen
deze jonge mensen toch niet moederziel alleen naar huis sturen, en Rudy, Cedric
en ikzelf offeren ons op om hen te vergezellen, enkel Thomas vervolledigt zijn
rit.Laterin De Beize weet Els ons nog te vertellen dat
zij nog wat last ondervond van een zware astma-aanval van vorige vrijdag.Ze zegt er nog bij dat ze al jaren
longproblemen heeft, en dat ze eigenlijk maar over 70% van haar longcapaciteit
beschikt. Wij kijken elkaar ne keer aan en vragen ons af wat dat zou zijn als
ze over 100% beschikte, dan reed ze er ons allemaal af.Zon 10 minuutjes later komt Rudy R ook
moederziel alleen aan.De rest is een
voor een afgeslagen omdat ze vroeg thuis moesten zijn (of een beetje moe
waren).De rest van het verslag heb ik
niet uit eerste hand maar ik weet dat mijn bronnen betrouwbaar zijn.De A-groep krijgt gezelschap van een jonge
gast die nog maar een paar maanden aan het fietsen is, maar van zichzelf vindt
dat hij goed bezig is, en dat ze hem er niet zullen afrijden.Dat had hij dus niet moeten zeggen hé.Voor de rest denkt Mario dat hij met een
platte band zit, maar volgens Rudy zijn het zijn benen, en wanneer hij even
achterop raakt had hij een spatje modder in zijn oog.Dirk raakte ook eens achterop, maar enkel
doordat zijn ketting niet op zijne grote plateau raakte.Rudy V zou zeker rijden, tenzij het -5° zou
zijn, maar zag waarschijnlijk het kommatje niet tussen de 0 en de 5, ofwel
bewaarde hij zijn themometer in de diepvries . Ivan
Ja,
toen ze het kaf van het koren scheidden, ter hoogte van de putten van Meganck
Callewaarwaartegij, waren ze één kafje vergeten, den dezen. Maar dat ge dan zo
moet lachen met een mens op leeftijd (de oudste modderfokker die meereed), die
door levenslang paffen maar over 10% van zijn longcapaciteit meer beschikt, die
eigenlijk zou moeten brillen omdat hij maar over 50% van zijn gezichtsvermogen meer
beschikt, die van kleinsaf over 0% fietstechniek heeft beschikt en die over 0%
verstandsvermogens beschikt om toch te proberen meerijden met de freaks en de
getalenteerden en de getalenteerde freaks, dàt vind ik er een beetje zwaar over,
Ivan. Pure nijd en jaloezie en afgunstigheid, zeg ik, en iets tegen
westvlamingen hebben ook nog. En jaloezie ook. En pure nijd. Ik ga deze week
niet tegen u klappen, voilà. Gelijk andere weken trouwens, want gelukkig zien
we mekaar alleen maar de zondag.En dan
nog maar tot halverwege de rit, want dan rijd ik nog efkes met de elite mee,
haha. In alle geval, tegen dat het BK veldrijden 3 uur later begon, had ik toch
al weer warm. En er won toch wel een westvlaming zeker. Mario
PS.
Nog zeggen dat Gert Vergult aan de bevoorrading aansloot bij de elite, want hij
was zich eerst misreden.
Als ik den hof afrijd, zie ik nog net in de verte 2
fietsers den hoek omdraaien.Mijn eerste
achtervolging kan al beginnen.Even
verder sluit ik puffend aan bij mijn buren Rudy en Eddy De Clercq, en tegen het
einde van de Schriekstraat heeft Rudy Rogiers ons ook al te pakken en zijn we
al met 4.THussevelde is weer goed
vertegenwoordigd vandaag.De rest van
het gezelschap komt uit alle windstreken aangewaaid.Geert Schepens, Dirk De Boever, Luc Krick,
Stefan Imschoot, Mario Vaneechoutte, Thomas Bisschop, Frank Vandesteene, Jan
Willems en zoals het op 3 koningen hoort, komen er ook een paar uit het
Oosten.Al zijn ze maar met zijn tweeën,
en zijn het volgens mij ook niet echt wijzen: Danny Fack en Axel Troch.Een behoorlijke opkomst van 14
deelnemers.De nieuwjaarsspeach van
voorzitter Rudy heeft blijkbaar inspirerend gewerkt.Aangezien we deze middag onze nieuwjaar
moeten gaan wensen in De Beize, kiezenwe voor een rustig ritje op de weg.Hoewel rustig?We vertrekken langs
de Kalkense meersen richting Uitbergen en Schellebelle om zo richting Sint
Lievens Houtem te rijden en daar in t ronde de nodige molshopen aan te
doen.En telkens we zo een molshoop
achter de rug hebben, moet ik tot mijn grote spijt vaststellen dat de conditie
verre van schitterend is.Gelukkig is er
nog iemand bij wiens forme nog verder te zoeken is dan die van mij, en krijg ik
na ieder klimmetje net genoeg tijd om een beetje op asem te komen.Zodoende lukt het me om mij als een pitbull
in het wiel van grote broer vast te bijten.Mijn tactiek blijft niet onopgemerkt, en ik krijg van Jan en Frank de
opmerking dat er van een verslagske niet veel in huis zal komen, want dat ik
niet veel meer dan het achterwiel van Rudy zal gezien hebben. Ik toon hen welgemeend
mijn langste vinger, en merk op dat ik toch al evenveel kopwerk gedaan heb als
hun: ook geen.Het verslag wordt toch
nog een beetje gekleurd door Danny, die halfweg de rit voorstelt om misschien
op te splitsen in 2 groepjes.Rudy
begeleidt het eerste, en hij zal zich over de tweede groep ontfermen. Als
iedereen afscheid genomen heeft van Danny, besluit hij dat alleen maar alleen
is, en rijdt toch verder met ons mee.Hij maakt van de gelegenheid gebruik om een testritje te maken met Luc
zijnen nieuwen 29er.Eens de
heuvelzone achter de rug rijden we langs Melle, waar we van de zijkant van
Mellebrug afrijden tot op de Scheldedijk.We vervolgen richting Wetteren, waar we net voorbij den Passarel nen
pipo op nen koersvelo voorbij steken.Diene gast kon blijkbaar nie goed verdragen, dat hij op zijn
koersmachien voorbijgestoken wordt, door een bende op dikke banden en begint te
versnellen zodat hij ons weer voorbij steekt.Dat had hij dus niet moeten doen hé.Rudy zet zich op kop, Axel voor zich uit duwen, en jaagt de snelheid tot
over de 40Km per uur.Even verder neemt
Stefaan knap over, en op geen tijd zijn we aan Kalkenvaart, waar we linksaf
rijden.Ik hoop dat we nu rustig verder
naar Kalkendorp kunnen rijden, maar de strijd is in alle hevigheid
losgebarsten, en het valt helaas niet meer stil. Mijn beste pijlen zijn
ondertussen al verschoten, en ikzie mij
genoodzaakt mijn rookwaren aan Maarten te overhandigen, en de spurtende bende
te laten rijden.Hierdoor mis ik wel de
finale stoot van Danny, die bij het oprijden van het Vaartplein een hoekske wil
afsnijden rechts van het schuilhok, en daar onderuit schuift op de bemoste
ondergrond.Als hij een later alleen
aankomt aan De Beize, zegt hij dat het niet erg is dat er niemand op hem
gewacht heeft, en dat we toch nog allemaal zijn vrienden zijn.Toch ne toffe gast hé, onzen Danny..
ritverslag Overmere 23/12 door the one and lonely Axel...
Bericht aan de overlevenden van het einde van
de wereld!
Met 2 (Jo R. en ikzelf)hebben we het einde van
de wereld overleefd (daar kunnen geen kindjes van komen) en konden we vanuit
Overmere vertrekken voor een natte en modderige mtb-tocht op zoek naar
overlevingskansen en droge plekken op aarde. Jo heeft er zin in en laat mij na
enkele kilometers aan mijn lot over.Alleen met mijn aluminium ros ga ik voor de 50km, het eerste uur kunnen
we het nog tamelijk droog houden.Na de
eerste bevoorrading begint het te motregenen, maar dan wel van die motregen
waar je nat van wordt. In het begin veel meewind gehad, dan weet je, straks
tegenwind. En die begint nu. Tegenwind, regen en op sommige plaatsen slecht
berijdbare wegen en de moed (en het water) zakt tot in de schoenen totmijn linkerschoen het begeeft en de zool
loskomt van de schoen. Naast de Scheldedijk lijkt het alsof ik echt alleen op
de wereld ben. Hier en daar een paard of een koe zonder beschutting en met de
pootjes in het water die ook liever droog zouden zitten.
Een onstuimig viertal haalt me bijna in, maar
in al hun geweld gaat één van hen onderuit net op het moment dat ik achterom
kijk. Dat was plezierig! Na 40 km en de tweede bevoorrading besluit ik direct
het thuisfront op te zoeken omdat het water en de moed ontsnapt zijn door de
kapotte schoen. Ik ben ondertussen ook nat tot op mijn vel en begin het koud te
krijgen. Direct naar huis, fiets afspoelen, kledij afspoelen en dan zelf onder
de douche. Daarna op zoek naar nog eventuele overlevenden in de Beize. Daar
ontmoet ik Luc K en Yvan R Een tijdje later komt ook Danny F in de Beize,
niet afgespoeld tenzij hij een modderbad genomen heeft wat hem veel plaats
geeft.
Ik heb niet veel tijd en ga naar huis. Als er
nog overlevenden zijn, wil jullie volgende week zondag aub melden.
Het was nat en vuil, maar ben toch content
dat ik uitgereden ben. Hoe zou Frank het ondertussen stellen in de Hel van
Kasterlee?
Vrijdag 21 december : kerstspinning met aangepaste kledij en attributen ( The Gym Wetteren, 19u45) Nieuwe spinners welkom maar geef een seintje. Daarna hot-dogs à volonté in de Beize. Niet spinners - modderfokkers ook welkom !
Vrijdag 28 december geen spinning, vrijdag 4 januari wel spinning
Zaterdag 5 januari : nieuwjaarsreceptie in Wijnatelier vanaf 19u.
Het is even
voor half negen als ik als eerste het verlaten kerkplein oprij.Na een enkele minuutjes krijg ik het
gezelschap van Jo Roels en Els Van den Putte, even later gevolgd door Axel
Troch, Kenneth Vanderzypen en een van zijn
kennissen.We wachten nog even
tevergeefs op de rest van de bende, en besluiten dan maar naar den Skala te
vertrekken.We zijn maar met zn zessen,
ook als is het een thuismatch.Waarschijnlijk zal de koude en de motregen er wel voor iets tussen
zitten.Onderweg sluit Stefan Imschoot
ook nog aan, en aan de inschrijving staan Patje Roels en Frank Vandesteen ons
op te wachten.In totaal met negen dus,
en wie denkt dat Els op haar eentje moet gaan fietsen, heeft het mis.Els rijdt van tegenwoordig gewoon met de
mannen mee.Straf bezig.Wie hoopte om op zon ingerichte tocht een
paar nieuwe wegelkes te ontdekken, is eraan voor de moeite, want we krijgen
krek hetzelfde parcours van de vorige edities voor de wielen.Toch slagen we erin om na enkele kilometers,
ergens in de velden richting Wetteren, een verkeerde afslag te nemen.Het pijltje was dan ook heel dubbelzinnig
geplaatst.Gelukkig zien we snel onze
vergissing in en maken rechtsomkeer.Behalve Jo, die gaat vastberaden door waardoor we hem een tijdje kwijt
zijn.Als we aankomen aan de Schelde,
maken we de keuze om toch maar op, in plaats van naast de dijk te rijden,
kwestie van het materiaal een beetje te sparen.Toch zien we enkele die-hards lustig door de modder ploeteren, goe zot,
maar er moeten er van soorten zijn.Wanneer we even voorbij Den Aard in Schellebelle linksaf een veldwegel
indraaien, is er geen ontkomen aan de modder.Patje plaatst een versnelling, en neemt enkele lengtes.Niet voor lang, want even verder gaat hij
volledig in de breedte, en sierlijk onderuit in het slijk.We vervolgen richting Berlare waar we een
lusje maken tussen de zandbergen, waarna we via Zele, terug naar de
Gratiebossen in Berlare rijden.Het
materiaal krijgt het zwaar te verduren.Patje zit al een tijdje door zijn achterrem, en op een vettig stuk
begint het bij mij ook serieus te kraken.Als ik afstap om te kijken wat het probleem is, begint een achterligger
te foeteren dat ik in de weg sta.Ik
roep hem na dat ik niet kan kiezen waar ik in panne val, en gooi er nog een
paar lieve woordjes achteraan.Na een
beetje trekken en duwen krijg ik toch weer wat beweging in het achterwiel en
kan mijn weg vervolgen.De rest van de
vogels zijn intussen gaan vliegen, maar niet voor lang.Even verder staat Jo aan de kant met een
lekke band. Er wordt gekozen om een beetje bij te pompen, en te zien hoelang
het houdt. Niet ver dus, want na een paar kilometer kunnen we opnieuw aan kant,
dit keer om een nieuwe binnenband te steken.De rest van den toer werken we af zonder verdere problemen, en als we
Kalkendorp binnenrijden, besluiten we toch maar rechtstreeks naar De Beize te
rijden.Voor we binnen gaan, schudden we
de meeste modder een beetje van ons af, en Stefan, den properen jongen, doet
dit wel heel grondig.De modder vliegt
tot bovenaan het venster, en wie De Beize kent, weet dat dit redelijk hoog is.
Koen zal bijgevolg zijn ladder mogen bovenhalen om zijn vensters te kuisen
(Waarvoor Stefan oprecht en uitvoerig zijn excusesaanbiedt).Hopelijk kunnen we het volgende week ietske properder houden.
Ivan.
Toch nog een eenzame fietser gevonden ( foto) Alhoewel.... eenzaam.....
Als ik om 8 uur het kerkplein wordt opgeblazen tegen een
5 tal beaufort zie ik Els en Jo in hun camionette beschutting zoeken, terwijl
Jan dit in zijn eigen wagen doet. Wat later komt ook Boeverken het kerkplein
opgewaaid en Rudy V ook maar dan met de
camionet. Alle fietsen erin, nog even wachten en met zes naar Haasdonk.
Op den E 17 moet Els haar stuur stevig vasthouden en
krijgen we nog een paar druppels te verwerken. De laatste van de regenzone die
gans de zaterdag en zaterdagnacht was gepasseerd. Wat verder zagen we een klein
groen sportwagentje beneden in de graskant liggen, waarschijnlijk iemand die
zijn stuur niet zo goed vast heeft gehouden en iets te veel gas gaf, maar
daarover later meer.
Vlak voor de inschrijving krijgen we nog het
gezelschap van Frank.We praten nog wat over wat het af te leggen parcours
en zien iemand de wenkbrauwen fronsen als we zeggen dat de technischepassage door de Haasdonkse bossen er ook weer
zal bij zijn.
We zetten aan en Frank zet zich op de kop. Na een paar km komen we aan een
eerste splitsing en horen we dat Jo en Els voor een kortere afstand kiezen. Wat
verder is het even meewind en steekt Rudy ons voorbij om zo (naar eigen zeggen
he) toch ook even wat kopwerk te doen. Het parcours brengt ons tot in Kruibeke
alwaar de organisatie er jammer genoeg voor kiest ons langs wegenwerken te
sturen. Een traject waar we meer schade aan het materiaal toebrengen dan plezier
beleven. Wat later gaat het terug richting Beveren en krijgen we een eerste
bevoorrading in een grote vrachtwagen waar je langs een met paletten gemaakte
trap in moest. Het gevaarte stond hevig te schommelen door de nog steeds niet
afgenomen westenwind. Na nog een kleine plaspauze zetten we de achtervolging in
op Rudy die beslotenhad de versnapering
over te slaan. Over een heel lang nog net te doen modderstuk zet Jan een stevig
tempo in. Even verder draaien we echter 300 graden terug met vol wind op kop in
een open vlakte. We schakelen allemaal enkele tanden terug en de snelheid zakt
enorm. De andere rijders op die strook staan echter zo goed als stil.
Even later komen we eindelijk in de Haasdonkse bossen. Het eerste deel is niet
zo vettig en alweer Jan rijdt de boel aan flarden. Ik verschiet me een bult als
Frank op zij gaat en me laat passeren. Bij elk verhard tussenstuk jagen we er
nog een spurtje uit om nog wat voorliggers te pakken voor de volgende bosstroken. Het
duurt dan ook even voor we weer samen zijn op de tweede bevoorrading. In een
volgende bospassage zien we Rudy te voet, de ketting (voor de tweede week op
rij) in de hand. We helpen hem die er weer op leggen en vangen het laatste stuk
aan. In al die bospassages denken we even terug aan dat groene sportwagentje
want ikzelf slip een drietal keer en leg me evenveel keer neer. Eén keer zat er
een gelukkig dun boompje in de weg.Maar
ook Frank en Dirk doen een groene sportwagen imitatie. Te hoge snelheid of
stuur beter vasthouden ????
We zien Dirk zich nog eens plat leggen om dat laatste gaatje voor de finish te
dichten en doen hem dit niet kado. We eindigen dus met een slordige 46 km/u.
Winnaar van de dag was echter Jo die veel sneller of
de rest terug binnen was. Hij wou zijn techniek bijtrainen en koos onmiddellijk
voor de bossen. Die bleken toch wel minder uitgebreid voor 10 uur want na 9 km kwam hij terecht op een
verjaardagsfeestje van een onbekende eenzame Zelenaar. Sociaal als hij is
ondersteunde hij de mens hierin zo goed en kwaad als het ging.
In de Beize bleek Yvan een soloritje te hebben gedaan
langs de dijk, nou ja solo ??? Ook Luc is een uurken later op zijn fiets gesukkeld,
Karin en Jurgen deden een toerken op de baan en Rudy R werd na een naar verluid
zware nacht pas rond de middag in de Meersen gesignaleerd.