|
xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Moederdag vandaag, maar in Australië wordt dat vandaag niet gevierd
.
Wat een nacht
Ik dacht dat een cruise was om te rusten.
De ganse nacht heeft de boot aan het varen geweest omdat er en zeer grote afstand moest overbrugd worden.
De motoren brulden de ganse nacht door het schip. Een super intelligent iemand had een ijzeren plafond in de kamers geplaatst die heel de nacht aan het knetsen was geweest.
Gisteren had men vermeld dat er wel wat geluidshinder zou kunnen zijn gedurende het nachtelijk varen, maar dat de oordopjes een goede oplossing waren. Op het vliegtuig krijg ik ook meestal oordopjes, maar ik heb die nog nooit gebruikt
De eerste 3 uur heb ik kunnen slapen, dan heb ik een uur wakker gelegen van het lawaai. Uiteindelijk heb ik die oordopjes maar ingedaan en geslapen tot 6 uur (dan was het tijd om op te staan). Ik zal maar niet vertellen hoeveel Annick heeft geslapen, maar Ragna had niets gehoord en rustig geslapen
Om 8 uur kwamen we aan in Cooktown. Iedereen had blijkbaar problemen gehad om te slapen, enkel Ragna was de enige uitzondering.
In Cooktown is blijkbaar niet veel te doen of te zien. Als je hier enkele dagen verblijft vermoed ik dat de luiheid en drank snel een toevlucht kunnen worden
Maar gelukkig zijn we hier maar enkel uurtjes (wat net één uurtje te veel is).
Een geluk dat het nog markt was en dat onze gids nog veel uitleg gaf van de verschillende plaatsen, planten, bloemen
Omdat het hier nog steeds (midden in de winter) 28° Celsius is, bloemen hier nog steeds de favoriete bloemen van Annick en Ragna: De Frangipani Flower.
Ragna kon zich ook zeer goed amuseren op het muzikale schip, dit is een bootje dat voor de kinderen als speeltuin gemaakt is, en waar een massa slaginstrumenten in verwerkt zitten (Xylofoon, grote trom, panfluit,
) Hier heeft ze haar muzikale kunsten nog eens kunnen bovenhalen.

Daarna zijn we naar het James Cook museum geweest... Je moet het gezien hebben en dan kan je het verhaal van de stad zo wat volgen.
- Scheepsherstelling van de Endavour (Schip van James Coock)
- In 1873 is er goud gevonden en is er een ware stormloop ontstaan naar dit gebied (Op een bepaald moment waren er 20.000 inwoners, nu nog 2000).
- De Chinezen hebben er destijds een hele handel opgezet: tandartsen, kleding, schoenen, opium,
- Daarna is de stad stilaan uitgestorven, en nu is het enkel nog een gegeerde plaats voor mensen die overal zeer ver af willen wonen.
In dit museum staan ook het origineel anker van de Endavour en een van de kanonnen die over boord zijn geworpen om het schip vrij te maken van het rif. Ook het verhaal van een groep nonnen die indertijd van Ierland naar hier zijn gekomen en hun kleding niet hebben aangepast (of mogen aanpassen).
Daarna hebben we koers gezet naar Two Island National Park.
Dit is een eiland dat geen overblijfsel is van een afgescheurd stuk continent, maar een reeks riffen die boven water staken, waar takken en ander drijvend materiaal is blijven aanhangen. Via de vogels zijn er voldoende mineralen bijgebracht zodat er nu planten en bomen groeien op dit eiland.
De bedoeling was om hier de eerste keer te kunnen snorkelen, een wandelingetje op het strand te maken, en een glaasje te genieten bij de zonsondergang.
Op het strand lagen alle schelpen die je in je leven maar wenst te rapen
Koralen in alle vormen,
Fantastisch! Helaas mag je van The Reef geen dood of leven materiaal meenemen. Anders hadden we nog meer overgewicht gehad. We zijn dus zeer braaf geweest, enkel wat schelpen bij elkaar gezocht, wat fotos van genomen, maar niets mee naar huis genomen. Ik heb enkel wat schelpzand in een flesje gedaan voor mijn verzameling.
Het snorkelen was spectaculair, zeer veel riffen, alle verschillende kleuren, een massa vissen, en een paar zeekomkommers. Helaas zijn de fotos niet van de beste kwaliteit. Het probleem is dat de golven ons constant in beweging houden, en dat daardoor de meeste fotos bewogen zijn.
Zelfs Annick heeft hier een tijdje aan het snorkelen geweest en genoten van het onderwaterspektakel.
Op het einde waren er in de verte nog een groep walvissen die een show van jewelste gaven. Het leek wel een waterballet van uit het water springende tientonners. Ik heb hier wel fotos van, maar ze zijn echt te ver om alles duidelijk te zien.
|