Ik ben enkele dagen thuis voor het regelen van de papier-, was en plastoestanden die helaas ook aan deze situatie verbonden zijn. Maar vooral wil ik ons Rienske extra aandacht geven (hoewel ze al behoorlijk verwend werd door anderen...). Opa Ciska neemt ondertussen de honeurs waar. Geen gemakkelijke opgave want er komt ongeloofelijk veel kijken bij zo'n A-isolatie. En dan is er natuurlijk Douwke die met al haar pijntjes en ongemakken veel steun nodig heeft. Afgelopen week "beperkte" zich dat "gelukkig" tot misselijkhied, koorts en ontstekingen en aftjes in haar mond. De meest vervelende therapie is al voorbij: konijneneiwitten (ATG) en een dagelijkse subcutane injectie. Op die laatste reageerde Douwke niet al te best (Douwke heeft écht véél schrik van spuitjes...), dus hebben ze die injectie maar omgezet in een intraveneuze toediening, veel gemakkelijker aangezien ze al een blijfcatheder heeft. Mijn dank aan de dokter die deze beslissing nam en aan de verpleegsters die de eerste dagen onze kleine leeuwin met fluwelen handschoentjes probeerden aan te pakken. Het ergste voor Douwke is echter de eenzame opsluiting, elke avond heeft ze serieus last van de "isolatie-blues". Eerlijk gezegd, ik heb er ook wel eens last van, en ik mag dan nog af en toe eens uit die glazen kooi (de luxe-suite, zoals een verpleger het noemde). Willen jullie een briefje, tekening of een kaartje sturen, dat kan naar dit adres: Douwke Marckx, 3K6 UZ Gent, De Pintelaan 185, 9000 Gent. Weet wel dat de kaarten enz. zelf niet mee binnen mogen op haar kamertje (besmettingsgevaar), tenzij ik ze in een volledig ontsmet plastiek hoesje kan stoppen... Net als Wim wil ik ook nog eens graag iedereen bedanken die ons helpt, ons steunt of gewoon al aan ons denkt. En natuurlijk mag een woordje van dank aan de dokters en verplegers/verpleegsters van 3K6 niet ontbreken: merci! Daarnaast wens ik onze "lotgenoten" allemaal veel sterkte en wil ik jullie meegeven dat ik ondanks de angst ook al veel mooie dingen in deze ziekte heb gevonden.