Deze morgen al om kwart voor 8 de fiets op, want er wachtte ons een lange rit. Voor het eerst sinds lang zou het een zonnige dag worden . De kalimijnen toonden zich nu in al hun pracht. Op weg naar Widdershausen moesten we door een industriegebied en daar was het baggeren door de modder. Als de vuiligheid aan dit tempo aan onze fietsen blijft hangen, herkennen we straks de kleur niet meer. Wel schadelijk voor de remmen en het versnellingsapparaat . Daarna leidde een pad op houten palen ons door een moerassig deel met een mooi uitzicht op de Monte Kali. Via golvende autoluwe wegen bereikten we al snel Kieselbach. Gelukkig moet de Krayenberg niet meer beklommen moet worden , maar kan je een alternatief bospad nemen. Met het weer van de voorbije dagen was het echter een mountainbikeparcours. De fietsen slipten regelmatig weg en het kostte heel wat moeite om ze onder controle te houden. We naderden al snel Bad Salzungen, maar we lieten dit door onze route links liggen. Dan bereikten we Immelborn, een stadje met een ooievaar in het wapenschild. De witte ooievaar broedt sinds 1936 in het midden van de stad op een oude schoorsteen. Het nest was echter leeg op het moment van onze passage. Daarna peddelden we Breitungen binnen. Een gezellig terrasje lonkte naar ons naast de mooie kerk. Deze kerk was veel mooier dan de Romaanse kloosterkerk "Basilika", waar we speciaal een omweg voor maakten. Tussen Breitungen en Wasungen is de Werraroute heraangelegd met een autoluw pad. De klimmetjes worden beperkt tot een minimum en je kan genieten van de natuurpracht rondom je. Daarna ging het richting Meiningen via een kronkelende weg door weilanden met een blik op de buitenwijken. In Meiningen zelf vonden we onderdak in het schitterende Hennebergerhaus. Een echte toplocatie !
Reacties op bericht (0)
Beoordeel dit blog
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Gastenboek
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek