Met zijn 3'en vertrekken we samen om de weg van het appartement naar de camino vlot te vinden. Al gauw gingen we elk ons eigen tempo en stapten we elk alleen verder. In de alberges heb je niet echt privacy, een tijdje alleen stappen doet deugd en is relaxt. 

Landschapsgewijs was het weerom de moeite mooie  vergezichten, heuvels en heel af en toe in de verte de zee.

Een leuke plek met brievenbussen kwam ik ook tegen, zowel de postbode als de bakker zijn al langskomen

Gisteren kregen we 1 grote regenbui met dan nog wat kleinere en ook opklaringen, vandaag was het iets anders.

Na een kleine 2 uur stappen gingen de hemel sluizen open, ik vermoed dat ze er een heel grote poetsbeurt houden, het heeft de hele dag geregend, zelfs nu is het nog aan het regenen, ik zal maar denken al wat nu en vanacht valt kan morgen niet meer vallen.... 

Gelukkig voelt de regen niet echt koud aan, maar naar verloop van tijd is mijn broek toch kletsnat en voelt alles klam aan. 

Omwille van de regen heb ik niet elke 2 uur gestopt, de eerste pauze was nog net voor de regen, ik heb enkel nog gestopt om wat fruit te kopen en dit al stappend opgegeten. Al stappend was het nog ok van de warmte, ik vreesde dat ik koud zou krijgen als ik een pauze nam en heb dit dus niet gedaan. 

Na verloop van tijd voelde ik me een echt waterkonijn, mijn broek was kletsnat, het water liep eruit, mijn sokken sopten in de sandalen... 

De volgende regendag zal ik tot mijn regenbroek aandoen, heb hem anders voor niets meegesleurd. 

De route verliep vandaag niet altijd over verharde wegen maar ook over graspaadjes en grindpaadjes, de ene al met meer modder dan de andere. Een ideale dag om met sandalen te stappen. Het werd soms een hindernisparcour om niet door de modder te moeten, dankzij de bomen en vangrail is dit gelukt, zonder modder maar wel doorregent. 

%%%FOTO4%%

De meeste van de pelgrims uit het appartement van gisteren zouden in penduelles stoppen vandaag. Er is daar een alberge op basis van donativo met 14 bedden. Onderweg kwam ik ook nog reclame tegen van een private herberg voor 18€ incl diner en ontbijt (een aanvaardbare pelgrims prijs), voor alle zekerheid nam ik er een foto van, je weet maar nooit . 

Net voor aankomst waren we terug met een deel pelgrims samen, je komt elkaar tijdens de dag ook steeds op een of andere plaats tegen. 

Tegen 13u45 waren we na 27,8km / 563m stijgen / 546m dalen bij de alberge. 

Die opende pas om 15u, dus nog meer dan een uur wachten met kletsnatte kleren buiten onder het afdak, goed om ziek te worden. 

Ik had al niet echt heel warm, had de voorbije week al een lichte  hoest gehad (door zweten en afkoelen) en zag het niet zitten om te wachten, dus besloot ik om naar de private herberg te gaan. De anderen bleven wachten. 

Na een telefoontje met  de uitbater kwam hij eraan om me binnen te laten. In gebrekkig Engels (ik spreek geen Spaans, zou dat eigenlijk nog moeten leren) legde hij me uit dat kamer met diner en ontbijt 23€kost, dit klopte niet met hun reclame. Aan de hand van de foto kon ik dit uitleggen, en dankzij de foto kreeg ik de kamer en alles voor 18€.

Ze probeerden dus de pelgrims in de zak te zetten, maar niet met de deze... 

De alberge is basic een paar kamers net 6 bedden, een badkamer en dat is het. De eetzaal / keuken mag je enkel in op het uur dat er gegeten wordt. 

Maar mijn lange hete douche deed superveel deugd. 

Na de siësta richting lokale bar (er is geen leefruimte) om mijn blog en dergelijke wat bij te werken. 

 Ik ben de enige in de alberge die blijft eten, een heel groot bord met slaatje, tonijn, rijst, omelet met groenten, brood en yoghurt, geen vino deze keer. Was lekker. 

Net voor ik ging eten kreeg ik nog bezoek in "mijn alberge" een van de basic-pelgrims (de Vlaamse, op heel mijn tocht heb ik nog maar 2 Vlaamse pelgrims tegen gekomen) kwam eens kijken hoe het was en wat de plannen voor morgen zijn. 

Ook dat is pelgrimeren, alleen op weg  maar toch nooit echt alleen... 

Nog een tekstje uit de credential : je wordt niet gelukkig van het doel, maar van de weg ernaartoe.