de auteur is historicus en schetst het leven, het werk en de sitz-im-leben van meester frantz schmidt van neurenberg, die 45 jaar lang een officiƫle beul was.
alle executies en lijfstraffen die hij in zijn 45-jarige loopbaan uitvoerde, hield hij bij in een dagboek.
als beul moest hij optornen tegen heel wat sociale discriminatie en toch lukte het hem om deel uit te maken van de sociale elite.
dit is sociale geschiedenis zoals ik die graag lees!
een beul als frantz was begaan met zijn werk, hoe raar dat ook moge klinken. het was noodzaak om de straffen correct uit te voeren en toch- voor zoveel als mogelijk- rekening te houden met verzachtende omstandigheden.
bovendien was een beul ook een 'genezer'; het was aan hem om zijn slachtoffers ook te verzorgen met kruiden en zalfjes (behalve bij executies natuurlijk).
in het dagboek is ook te lezen dat frantz empathie heeft voor daders en slachtoffers.
met dit boek is alweer een taboe doorbroken; de middeleeuwers waren ook mensen met gevoelens en aspiraties.