regelmatig grasduin ik op de website van 'the irish times'. vandaag een artikel over de redding van drie duitsers die het meer overstaken met een boot en strandden op priests island. de derde bleek lange tijd spoorloos, omdat hij in een dinghy op zoek was gegaan naar hulp (slim!). het meer is 30 km lang en het 2de grootste van ierland (op de shannon).
meer dan 20 jaar geleden vaarden we het meer over. je wordt ervoor gewaarschuwd (via borden) het meer niet over te steken bij slecht weer. met de trage boot die we toen hadden (cruising stond toen nog in zijn kinderschoenen in ierland; bij onze tweede cruising hadden we in alle opzichten een topboot!) duurde het meer dan tien uur om het meer over te steken. het begon al te schemeren toen we athlone bereikten. en op de golven verschenen witte schuimkoppen. over de hele lengte van het meer zijn er 9 boeien en aan boord was een verrekijker om de boeien op te sporen. want als je verdwaalt op het meer, ben je overal en nergens! bovendien beschikte je toen nog niet over een boordgsm, wel over een vuurpijl en een noodvlag.
bij de terugkeer moesten we dus alweer het meer over. het was zo mistig dat we geen hand voor ogen zagen en een eerste poging om ons op het meer te begeven, mislukte. we moesten terugkeren naar de haven en wachten tot de mist optrok.
op het meer zijn er enkele eilandjes, die tot 1950 bewoond waren. het moet een hels overleven geweest zijn, zeker zonder de moderne communicatiemedia van nu. ik probeer me het leven van de afgezonderde eilandbewoners voor te stellen.
volgend jaar wil ik voor de vijfde keer naar ierland! als god het wil!
een verjaardagscadeautje van mijn vriendin! cohen volg ik al sinds mijn zestiende en de laatste jaren groeide de intentie om hem live aan het werk te zien, temeer omdat de canadees dit jaar 78 wordt!
met 9 zijn we in gent. eerst eten in 'faits divers', daarna te voet naar het sint pietersplein. om 20 uur stipt huppelt de singer/songwriter het podium op: hij krijgt zijn eerste staande ovatie.
cohen heeft -geïmpressioneerd door de locatie bij zijn vorige tournee in 2010- deze keer gent gekozen als start van zijn wereldtournee. 5 keer speelt hij hier. prachtig decor en een goed geluid. het publiek is in de ban van cohen. veel jonge mensen ook onder het publiek.
de begeleidingsgroep is super, o.m. met de spaanse luitist javier mas en de moldavische violist alexandru bublitchi . de backing vocals: de webb sisters (doen heel iers aan in hun muziek) en sharon robinson.
het is een gedisciplineerd publiek op het plein, dat wel enkele keren rechtveert of uitgelaten applaudiseert. en cohen blijft een gentleman: neemt zijn hoed af, wanneer zijn begeleiders een solomoment brengen en telkens als hij een song beëindigt.
zelf was ik zo in de ban van deze levende legende dat ik achteraf het gevoel heb dat sommige nummers mij ontgaan zijn
4 keer brengt cohen bisnummers (9 in totaal), o.m. 'I tried to leave you' ;-) en 'save the last dance for me' (origineel van the drifters?).
zelfs spaanse en canadese kranten brengen verslag uit van het concert. de canadese 'la presse': une soirée impeccable!
het is middernacht als cohen afsluit.
ik geniet nog na van een prachtige avond. met dank aan anne!