Guy Vandendriessche Oyez ! Oyez ! Oyez ! Aandacht ! Aandacht ! Boeren, Burgers en Buitenlui !...Ja, zo begint een Engelse 'town crier', een Vlaamse 'belleman' of een Nederlandse 'stadsomroeper' zijn betoog. U krijgt hier een overzicht van de herkomst van deze beroepsactiviteit, met een blik in het verleden en hoe het op de dag van vandaag nog steeds, zij het nu eerder als hobby of toeristische attractie, in ere wordt gehouden.
Hier kunnen jullie dan ook mijn reilen en zeilen als de Izegemse stadsomroeper volgen, vanaf het begin (met de opening van de Izegemse Centrale Doortocht in 2004)tot op heden. De nieuwste berichten staan telkens bovenaan.
Lees er alles over op dit blog. WELKOM ! En vooral : Zegt het voort ! Zegt het voort !
Stadsomroepersconcours in De Rijp, Nederland 13 december 2008
Het omroepersconcours in De Rijp wordt gehouden tijdens het Midwinterfeest. Er zal worden gestreden om de Koos Verdonk bokaal. Tevens zal hier de Nederlands Kampioen 2008 bekend worden en ook de winnaar van de competitie 'Broederschap van Bellemannen/ Omroepers van de Lage Landen'.
Het programma van het 8e concours van 2008, dat ook meetelt voor het Nederlands Kampioenschap is:
10.30u
: Officiële ontvangst door de burgemeester van Graft-De Rijp, mevrouw Ria Oosterop-van Leussen in het gemeentehuis.
13.00u
: Op de veranda van restaurant 'De Regther' doen de omroepers hun 1e, verplichte roep.
15.00u
: De omroepers doen hun 2e, vrije roep op de veranda van restaurant 'De Regther'.
16.30
: Prijsuitreiking voor het historisch raadhuis op de Kleine Dam.
Ik kon er door ziekte jammergenoeg niet bijzijn, maar een verslagje en foto's werden me doorgestuurd door de Voorzitter van de Eerste Vereniging Stads- en Dorpsomroepers Nederland, Peer Witzel uit Alphen-aan-de-Maas.
Het was een prachtige, zonnige, maar o zo’n koude zaterdag. Om kwart over tien was ik present in het ”Rijperhuis” en werd daar zeer hartelijk ontvangen door de plaatselijke omroeper, Jan Prins, zijn vrouw Gees en de zuster van Jan.
Nadat we een bakje koffie met een lekkere koek op hadden, en alle omroepers, 13 in getal, aanwezig waren, gingen we naar het gemeentehuis, wat naast het “Rijperhuis” ligt.
De burgemeester, mevrouw Ria Oosterop van Leusen, ontving ons en hield, toen iedereen plaats had genomen, een welkomstwoord met de nodige historische informatie over De Rijp.
Nadat daarna de omroepers hun geloofsbrieven afhadden gegeven, de loting plaatsplaats gevonden had,werd er weer naar het “Rijperhuis” gegaan om aldaar een gesmeerd broodje te eten.
Het was al flink druk in het dorpje. De vele kraampjes met kerstprullaria lokten talrijke voorbijgangers en vooal de standjes met glühwein deden goede zaken in de snijdende kou.
Er liepen veel mensen rond, waarvan leek of ze zo uit een schilderij van Anton Pieck waren gestapt.
Bij “De Rechter”gingen we naar boven. We stonden in een prachtig zonnetje, maar ook pal in de zuidoostenwind.
Het punt vanwaar wij riepen lag uit de route, daarom was de belangstelling niet groot (mede door de vrieskou).
Volgens toeschouwers was het wel een hele mooie locatie omdat je zo ongehinderd over de gracht kon roepen en het geluid zeer ver reikte.
Dat er niemand bevroren is die dag is een wonder. De jury was tegenover het balkon aan de Tuingracht geïnstalleerd. Deze jury bestond uit de eerder genoemde burgemeester, de plaatselijke dominee Menno Rappold en een voertuigen verkoper Leo Borst.
Na twee roepen afgezien te hebben waren we om kwart voor vier verlost van alle kwaad. Iedereen was tot het uiterste gegaan. We hadden alom respect voor de kranige jury, incluis onze penningmeesteres Ria Engel, die daar aan een tafeltje ons moest beoordelen.
Inderdaad waren er omroepers die zich speciaal voor deze dag in een andere “outlook” gestoken hadden. Henk met zijn vollere baard en hoge hoed,Johnny met zijn burgerpak en hoge zijde hoed en ik, Peer met de bakkebaarden, die ik vanaf 1 januari heb laten staan,extra voor deze dag.
Zo zie je maar weer, door elke omroeper loopt een streepje.
( maar goed dat zulke mensen er nog zijn, en wij maken er deel van uit)
Om half vijf begaf de stoet zich naar het historisch raadhuis op de Kleine Dam.
Daar werd eerst de dagprijs, te weten de Koos Verdonk Bokaal, ( de voorganger van Jan) uitgereikt. 3 was Peer Witzel, 2 was Jan Prins en 1 wasÂ…. de net van een operatie herstelde Klaas Koper.
Hierna viel de eer om de prijzen uit te reiken voor “Het Broederschap van Bellenmannen / Omroepers Der Lage Landen” . 3 was Klaas Koper, 2 was Sybe van der Meulen en 1 Henk van den Nieuwenhuizen.
Nu bleef alleen de uitreiking van het Nederlands Kampioenschap nog over. Het was tot op de laatste dag spannend gebleven, tenminste wat de tweede en derde plaats betrof. Voor de wedstrijd scheelde het tussen Klaas en Peer maar 1 punt. 3 Peer Witzel, 2 Klaas Koper 1 Henk van den Nieuwenhuizen.
Het was te koud om onnodig lang te blijven, dus werd er na het maken van de nodige foto’s gelijk naar het ”Rijperhuis” gegaan om aldaar van een lekker warm buffet te genieten.
Om acht uur nam iedereen wel tevreden afscheid van elkaar en kon de terugreis aanvaard worden.
Ik had de eer en het genoegen deze vernisage te mogen 'openen' en de mensen te begeleiden van het Izegemse stadhuis naar de bibliotheek en terug.
Natuurlijk mocht ik even op de foto met de kunstenares zelf.
Op mijn vraag 'waarom ze niet al haar werken "signeerde"', antwoorde ze, dat ze elk van haar schilderijen 'tekende' met enkele druppels bloed, zodat haar DNA voor eeuwig met het werk verbonden zou zijn en zodoende later (mits ontleding) de identiteit aldus bekend zou zijn.
Contemplatieve kunst, verwordende betekenissen.
“Zo mijn leven geen getuigenis van schoonheid is, laat het dan de schoonheid van de waanzin zijn.”
"In andere geschriften verwijs ik naar de zwaarte van wat me drijft, me meeneemt en bepaalt wat onuitspreekbaar is, een illusie die twijfel nalaat, een gebeuren van intense verbondenheid."
"Dit wezenlijke gewaarworden van niet, tot nog toe rationele waarnemingen, vervoert me naar de grenzen van het waarneembare."
"Noem het geen waanzin, noem het meditatieve leegtes van aanwezige onnoembaarheden."
"Intens zoek ik de dingen nauwkeurig te benoemen, mijn kennis is te beperkt, mijn drijfveer des te subtieler."
"Dit wil geschreven worden, verwoord, betast naar degelijkheid, kritisch afgewogen tegenover een weten dat nauwkeurigheid vereist. Mijn logica volgt de gekende paden niet, verwerp ze niet."
"Volg de gedachtengang, volg hem vanuit een andere oorsprong dan de Westerse, de materiële, de wereldlijke. Benader hem vanuit je wezenlijke verbondenheid met het tijdelijke, benader hem vanuit die andere dimensieswaarover je weinig bewustzijn ontwikkelde."
De vragen stellen zich.
Zijn er dan fundamentale verschillende leefwerelden, verschillende denkwerelden ?
Hoe ontplooien en vormen zich de normen, de begrippen, de waarden ?
Welke invloeden zijn voor het denken bepalend en door omgeving of opvoeding gekeurd ?
Welk denken is het 'ik', welk denken is het 'ander' ?
Welke verschillen tonen zich in die denkpatronen van een Westerse of een Oosterse wereld ?
Hoe heeft die gedachtenontwikkeling zich gemanifesteerd vanuit de verschillende invalshoeken ?
Hoe worden prikkels, stimulansen en waarden anders bepaald omdat ze anders ervaren worden ?
Wat is daarin de bepalende visie met betrekking tot het bewustzijn ?
Onderstaand verhaal werd me deze week toegestuurd door Roland Bergeys, en het komt uit zijn eigen bundel 'Land van Klei' (uitg. Write History). Het vertelt de geschiedenis van de schoolmeester, de steenbakkersdochter en de kleiraapster in de Rupelstreek anno 1900.
Het staat thevens op de gelijknamige liedjes- en verhalenCD van de groep 'BERLINE' waarvan hij deel uitmaakt, uitgegeven met de steun van provincie Antwerpen. De bundel, zowel als de CD, kunnen besteld worden bij Roland zelf op Roland.ci.bergeys@skynet.be of via de website van de groep www.bloggen.be/berline.
DANK AAN ROLAND VOOR DEZE BIJDRAGE.
De bellenman en de kleiraapster
De echte naam van het dorp doet er niet toe, het verhaal van de bellenman en de kleiraapster kan afkomstig zijn uit elk oord waar steenbakkerijen uit de grond rezen. Toch ken ik het van mijn grootvader: hij hoorde het van Ward de molenaar die het zelf vernam van Ida de naaister, die het op haar beurt gehoord had van de meid van de pastoor, en dat is eigenlijk uit eerste hand.
In die tijd vlogen de raven zowaar op hun rug over het dorp om de miserie niet te zien: schouwen leken kale stammen waar de rivier tussen kronkelde, en de mensen werkten zich in het zweet. Vele mensen. Oud. En jong. Gelijk Jetje. Jetje was zes jaar. Haar oogjes glommen boven haar blozende wangen die vertelden dat ze bang was van dat harde leven - tot wanhoop van haar ouders (die zelf kleistekers waren), tot woede van hun bazen. Kijk, daarom werd Fil ingezet: hij woog droog honderd veertig kilo, en sommigen dachten dat hij de duivel was in pitteler, met zijn vieze varkenskop en met Schorre, zijn hond. Hij was ooit als bellenman opgedaagd zoals een vloek uit het niets, en al gauw betaalden de fabrieksbazen hem haast uitsluitend om het volk naar het werk te jagen.
Fil zou Jetje wel temmen!Â… Hij rammelde zijn bel in haar oor, en stampte haar naar de groeve, waar ze duizenden keren per dag haar rugje zou krommen. En toch voelde Jetje dat dit niet voor altijd zou zijn.
Ze besefte niet dat ze daar ook zelf zou voor zorgen.
Fil verkocht na zijn uren tevens oud ijzer, en de laatste tijd was hij ook aan de drank geraakt - zijn bel belde nog amper op bevel, de mensen roddelden over hem en de roddel bereikte het gemeentehuis. Kortom: de burgemeester zag er niks anders op zitten, dan hem af te danken.
Hij gaf de ontslagbrief aan zijn bode. Deze liet hem echter domweg in de kroeg liggen, en zo ging hij van zijn kozijn Flor Fluwijn, tot bij Mie De Bruyn, en belandde langs Moorke Pek en Jeanne Ajuin van Wiske Vaneck van Jef Van Bikkel, bij Suzanne Van Sikkel - vroùw van Zwart Fredje, die hem zou afgeven aan de ouders van… juist: Jetje…..
Iedereen. Iedereen wist dat de bellenman zou mogen ophoepelen, behalve hijzelf - hij waggelde hij nog altijd door de straten, met Schorre in zijn zog. Vandaar: Jetje moest die nare brief maar afgeven, hij was toch al kwaad op haar. Wat later hoorde het meisje ook overal de stemmen van de anderen: “A-Allez, kind, ga nu.”
De bellenman was juist aan het stapelen: roest op ijzer, ijzer op roest en vet tot de mieren ertussen werden geplet, en hij wou een stoof met brute kracht, een lach vol macht, zacht op zijn belt zetten, toen hij in de verte Jetje zag aankomen. Ze had een enveloppe vast.
Hij snauwde haar meteen toe: “Naar de groeve, scharminkel!”
Schorre toonde zijn tanden, waarna ze opstapte. Ach, dacht ze, ze zou die brief morgen wegsmijten. En zo ging Fil weer op toer, met al wat ijzer op zak om te verkopen, onwetend over zijn ontslag, onwetend ook, dat hij bezig was aan zijn laatste dagÂ…
Hij viel en viel enÂ…. het was de schok, gevolgd door de brandende pijn in zijn armen, die verraadde dat hij klem zat tussen schip en kade. Schorre stoof jankend weg.
De knal had Fil doen schrikken, en hem doen zakken tot de puntjes van zijn pitteler de golven streelden. Hij slikte een krop weg, toen hij stappen hoorde op de kaai - kleine, fijne stappen. De bemanning sliep nog. En stekers of dragers gingen trager. Neen: dit waren stappen van een kind. Die stopten. Tot nog slechts het kabbelen van het water te horen was.
En daarop kwam een neusje over de rand piepen: Jetje!!Â…
Haar mond vertrok, zijn mond vertrok… ze had nog altijd die enveloppe bij en hij wou bulderen: “Duizend bommen en granaten!”
“Verdommese rotwicht!”
“Teef!”
“Ongelukkige!”
“Ik vermoord je, ik…”
maar hij bedacht zich: nimmer had de bellenman zo lief naar iemand gelachen, en nooit had Jetje zo braaf een bevel opgevolgd. Met een knipoog liet ze de brief naar beneden dwarrelen, terwijl de ogen van Fil zich open sperden.
Kwam het door de angst, waren het zijn spieren die zijn gewicht niet meer konden torsen, of waren het de luttele grammen papier die op hem landden die het drama voltrokken, hoe dan ook: hij was ooit opgedaagd als een vloek, en hij zou gaan met een vloek - plof, het nat in!
Eventjes hoorde het meisje zijn bel klinken, dan zag ze wat luchtbubbels uiteenspatten, en dat, dat was het. Nooit zou hij nog boven water komenÂ…
En zie: stilaan zouden de raven normaal over het dorp gaan vliegen, vakbonden deden bazen inbinden, de burgemeester werd herkozen, de bode werd na veel herkansingen klerk, en nog een poosje werkte Jetje in de groeve samen met ma en pa, tot ze trouwde met een patattenboer. Pas jaren later stierven ze elk een natuurlijke dood.
Tot zover deze historie over het dorp - ze is raar, maar waar, en hoor je daar boven de rivier een bel luiden, dan is dat de noodklok van Fil de duivel, de mottige bellenman - weinigen weten waarom, maar ik ken het verhaal van mijn grootvader die het hoorde van Ward de molenaar, die het had vernomen van Ida de naaister en van de meid van de pastoor, en datÂ… is eigenlijk uit eerste hand.
Rolls Royce Euro Millions voor 25 jaar Kiosk Izegem
Heeft u hem al gezien? Hij rijdt al enkele maanden in België rond en gaat nergens onopgemerkt voorbij !
Paul, de held van de Euro Millions reclamesaga, wijdt zich nog steeds aan zijn hobby : tuning.
Maar Paul wil niets doen zoals de andere : hij heeft zijn nieuwe aankoop, een Rolls Royce Silver Cloud II, getuned. En wat een resultaat!
Misschien heeft u ooit wel eens het geluk een ritje te maken in deze Rolls? Wie weet!
En ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van krantenwinkel Kiosk, uitgebaat door de zussen Martine en Carine Cools in de Roeselaarsestraat te Izegem, plaatsten ze die fameuse 'Rolls Royce' uit het reclame-clipje van 'Euro-millions' voor de deur. Daar konden de klanten die hun biljet vandaag (donderdag 27 november) indienden op de foto met de gepimpte limousine.
Met dank aan 'Het Laatste Nieuws'-reporter Piet Vancouillie voor deze prachtige foto.
Guy Vandendriessche en Gerard Vercauteren (respectievelijk de Bellemannen van Izegem en Temse) waren, samen met enkele leden van de Europese Snorrenclub Antwerpen en van de Nederlandse Snorrenclub Flevoland te zien op de... Crazy Hair Day Parade Zaterdag 22 november 2008 Kunsthal Rotterdam, Museumpark, Westzeedijk 341, 3015 AA Rotterdam
Het nieuwe Ronsese periodiek, dat op de kerstmarkt in december het levenslicht moet zien, zal Den Belleman' heten. Op de eerste open redactievergadering van zaterdag bleken de aanwezigen voor deze titel gewonnen 'omwille van de symbolische waarde ervan'. 'Een Belleman is historisch gezien een persoon die, met de nodige bombarie, lokaal nieuws aan de man bracht door dit luidkeels mondeling mee te delen vanop populaire volkse plaatsen', zo lezen we in het eerste verslag. 'Ook in de lokale cultuur heeft de Belleman zijn plaats, met name als voorgaander in de jaarlijkse Fiertelbedevaart. Dit Ronsisch volkssymbool werd overigens ook vereeuwigd door middel van een fier standbeeld vlakbij de Sint-Hermeskerk.'
Kampioenschap Groot Temse 2de Duivenmarkt en promo jeugddag te Temse - 2008
Tekst : Filip Noens Edited : Martin Degrave
Ook dit jaar was het Jeugd Ontmoetigs Centrum “Den Artist” op zondag 26 oktober 2008 in de ban van de duivensport. Boven, onder, links en rechts overal waren er pluimen te bespeuren. Dit van zowel regionale, provinciale en nationale kampioenen uit de duivensport welke deelnamen aan deze duivenmarkt. Waarvoor dank aan de deelnemers en aanwezigen welke deze dag aangenaam maakte. Het bezoekersaantal overtrof weer de verwachtingen en door de herschikking van de zaal tegenover vorig jaar was alles overzichtelijker geworden met meer zitplaatsen dan de eerste editie. Inderdaad duiven waren er voor iedereen zowel de vitesse liefhebber als de fondliefhebber. Zo kon iedereen uit een mooi aanbod kiezen om zich te versterken voor de toekomst. Zelfs de liefhebbers die eens een ander kleurtje op de hokken wilde had keuze over. Ja er waren snelle duifjes bij de collectie er was er zelfs eentje die een demonstratie gaf hoe snel hij wel uit een keefje kon ontsnappen. Dit om toch niet van baasje te moeten verwisselen en leuk boven alle bezoekers de markt kon aanschouwen.
Hoog en droog moet die gedacht hebben. Het marktgebeuren werd eveneens gecombineerd met het aspect Promo Jeugd en starters in de duivensport. Dit door toedoen van tal van sponsors en Kampioenen uit de sport die iets extra wegschonken voor de jeugdliefhebber maar ook informatie meegaven aan de jeugdliefhebber. Het podium met jeugdschenkingen was dan ook goed gevuld met deze sponsorpakketten, waardebons, tegoedbons en duifjes. Voor al deze schenkingen wil de organisatie alvast iedereen bedanken die hiervoor zijn steentje bijgedragen heeft.
!!Aandacht Aandacht Aandacht !!
Al deze schenkingen werden uitgereikt door Gerard, de belleman van Temse, welke met luide en duidelijke stemme er voor zorgde dat elkeen dit kon horen.
Informatief voor de starters en jeugdliefhebbers waren er info en welkombrochures van de K.B.D.B. welke vlot bedeeld werden. Ook een mooie powerpoint voorstelling over de ogentheorie gemaakt door Dhr Mebis viel in de smaak en kon op veel belangstelling rekenen. De promo film van N.P.O. stichting promotie duivensport werd door de meeste jeugdleden bekeken en konden de bouwtekeningen van deze promo hokjes opvragen. Alvast vele blije gezichten op deze dag die uitkijken naar de toekomst .
Welke sigaren behoren tot uw favorieten ? Gerard: De La Habanera ,La Holora ,Don Rodger en ik heb het laatste jaar een heel goede sigaar ontdekt een Dominicaanse longfiller in simpele verpakking, namelijk sigaren van Occidental Cigars Santiago. Deze zijn per 16 verpakt en kosten rond de 40 euro.
Hoe maakt U uw sigaren aan? Gerard: Ik steek altijd de sigaar aan met een speciale aansteker zonder aan de sigaar te trekken zodat deze niet opwarmt.
Welk moment van de dag verkiest u om een sigaar te roken ? Gerard: Het meeste genot heb ik sÂ’morgens na het ontbijt.Hoe bewaard U uw sigaren? In een humidor? Gerard: Ik heb een ijskast van veertig liter die niet aan staat die dienst doet als opslagplaats voor mijn sigaren.
U heeft een prachtige snor. Heeft u ooit al eens per ongeluk schade aan uw snor toegebracht door het roken ? Gerard: Neen ik heb nog nooit mijn snor verbrand om dat ik mijn sigaar aansteek met die speciale aansteker. Ook als het voor valt dat de sigaar uit is, steek ik nooit mijn sigaar aan met de sigaar in de mond.
Het dienstverleningsaanbod van DVC de Triangel in Lovendegem richt zich naar kinderen, jongeren en volwassenen met een matige, ernstige en diepe verstandelijke handicap al dan niet met bijkomende ondersteuningsvragen (medisch, autisme, psychische problemen, motorische handicap, ...).
En Luc De Pompier (http://luc-de-pompier.skynetblogs.be) maakte zich weer eens verdienstelijk, zie ! Een toertje achterop deze Harley 'Special Fire Edition' (speciaal door HD ontworpen voor de Amerikaanse motorrijders bij de brandweer na de aanslag op de WTC-torens - zie www.bloggen.be/motorrijder) was allicht een hele belevenis voor die gastjes.
After 25 years of ringing, the town crier deafened by his own bell
At his peak, town crier Keith Jackman used to reach noise levels of 118 decibels - similar to Concorde taking off.
So it comes as little surprise that 25 years of ringing a bell and shouting have taken their toll and the 86-year-old great-grandfather has lost the hearing in both his ears.
'Twenty five years of ringing the bell in my right hand has had an effect on my hearing,' he said. 'I guess it's an occupational hazard'.
Bell in hand but with heavy-duty ear protection, town crier Keith Jackman sets about his task. The former engineer believes ringing the bell for 25 years made him deaf
'The local council tested me once on a noiseometre and it registered 118 decibels. Concorde taking off is only a bit louder than that.'
Although he retired from the job in Christchurch, Dorset, three years ago, he was brought back when his successor died.
Mr Jackman said his hearing started to deteriorate in his right ear about ten years ago because he rang the bell in his right hand.
'It was very gradual so at first I didn't notice anything different but then I started to struggle to pick up people's words and the television always sounded muffled'.
'My left ear was okay but in the last couple of years that began to deteriorate as well. Now I can't hear hardly anything at all.'
But having had two hearing aids fitted, the retired engineer has promised to be back on the streets.
'I can hear okay now,' he added. 'I didn't realise what I was missing out on, like the sound of birdsong.'
And Keith is so pleased with the hearing aids he took to the streets of Christchurch at the weekend to urge people to get their hearing tested.
Opnieuw werd ik als belleman ingeschakeld om deze zesde editie van de Izegemse Bibliotheek Verwendag in goede banen te leiden. En het begon met een rondgang op de zaterdagmarkt waarbij ik de activiteit nog eens in kleuren en geuren uit de doeken deed en terzelfdertijd de vroege marktgangers uitnodigde op de koffie in de leeszaal van de Bib. Tegen de middag veranderde dit al snel in een aperitiefje !
De aanwezigen konden daar genieten van de rustige ballades van het Vlaams-Nederlandse duo Amaai. Deze tweemansformatie uit Kemmel beschikt over een uitgebreid repertoire Ierse Folk-muziek. De combinatie van gitaar, banjo en zang zorgt voor prettig in het oor liggende geluiden, met plezier en enthousiasme gebracht. (voor boekingen en info : dewilde.c@telenet.be)
In de leeszaal was er nog steeds de tentoonstelling 'Expo 1958'.
Wie zich op deze 'dag van de bib-klant' als nieuw lid inschreef kreeg een mooie gezinsagenda kado. Trouwe klanten kregen een handig sleuteltasje als geschenk, gekoppeld aan een bibliotheekwedstrijd.
En uiteraard werden de kinderen niet vergeten : elke jeugdige bezoeker ontvangt gratis een blozende 'pink lady'-appel die ze zelf uit het fruitstalletje mochten plukken.
Twee grimeuses van 'Kindergrime Kaatje Lannoo' uit Gent zorgden ervoor dat er daar in een mum van tijd tal van heksen, clowns, tijgertjes en spidermannetjes rondliepen.
Ikzelf kon aan de verleiding niet weerstaan. Deze lieftallige schminkster probeerde een smurf van mij te maken...
Gelukkig kon ik die operatie vroegtijdig afblazen...
Met dank aan Ann en Karien (bibliotheek Izegem) voor de foto's.
De American Bell Association International, Inc. is een vriendenclub bestaande uit verzamelaars, jong en oud, die er een hobby van gemaakt hebben om bellen en klokken te verzamelen en er nog iets van op te steken ook. Verzamelaars van bellen zijn zowiezo geïntrigeerd door hun vorm, het geluid maar zeker ook door de geschiedenis die er achter steekt. En men vindt in zo'n verzameling een zeer uitgebreide diversiteit : de ene zoekt naar muziek-bellen, de andere dan weer naar bronzen of houten modellen, er zijn er die dan alleen geïnteresseerd zijn in ceramieke, glazen, kristallen of porseleinen bellen, kortom men heeft ze gemaakt in ontelbare soorten materie... ja zelfs in goud en zilver !
Sommige vullen dan hun verzameling nog aan met dingen die aan hun collectie verwant is : prenten en foto's, tekeningen, plaketten, allerlei prularia als daar zijn asbakken, dozen, juwelen, ... zelfs poëzie.
The "V for Victory" bells were cast with metal from German aircraft shot down over Britain during WWII.
Onder de leden zijn er dan ook bepaalde handelaars die kopen en verkopen, er zijn er die zelf bellen en klokken maken en ook beiaardiers maken deel uit van dit genootschap.
Chinese enamel
De American Bell Association, opgericht in 1940 en een organisatie zonder winstbejag, omvat momenteel om en bij de 1500 leden, zowel in de Verenigde Staten als in het buitenland. De groep heeft tot doel de leden kennis over 'de bel' bij te brengen, dit door middel van artikels uit magazines en gespecialiseerde tijdschriften, boeken en bepaalde programma's worden uiteengezet op de Chapter Meetings, de regionale meetings en de jaarlijkse Conventie.
Mechelse belleman op Kinderkankerdag Plankendael 2008
Mechelse belleman op Kinderkankerdag Plankendael 2008
Massale belangstelling voor Kinderkankerdag in Planckendael Zondag 5 Oktober 2008
De 15de Nationale Kinderkankerdag die zondag in het Mechelse dierenpark Planckendael wordt gehouden, is een ongezien succes. Dat zegt organisator Karel Verbist. Er zijn meer dan duizend aanwezigen, waaronder 525 jonge kankerpatiënten.
Ze mogen een hele dag in het park rondlopen en er is ook animatie voorzien. Omdat sommige kinderen erg ziek zijn, wordt ter plaatste niets aan het toeval overgelaten. Er staan medische teams stand-by en alle nodige medicatie is aanwezig, mocht zich een noodgeval voordoen. Tweehonderd medewerkers waren zaterdag en zondag in de weer om van het evenement een succes te maken. De bedoeling van de Kinderkankerdag, die wordt georganiseerd door de Stichting tegen Kanker, is kinderen met ernstige medische aandoeningen een dag in het zonnetje te zetten en hen hun kanker te doen vergeten.
Vanuit alle hoeken komt er steun voor het initiatief.
Zo gaan alle kinderen op de foto op een motor van de Mechelse motorbrigade, en op het einde van de dag krijgen alle kinderen een pakket met verantwoord snoepgoed en speelgoed mee naar huis.
Er worden ook huifkarren ingezet die heel Planckendael rondrijden, zodat de minder mobiele aanwezigen ook een leuke dag kunnen beleven. Met de opkomst van zondag heeft de Kinderkankerdag zijn maximumcapaciteit bereikt.
On Saturday, September 17 the good Lord blessed us with a great day at the Niagara Wine and Grape Festival in St. Catharines. Under the leadership of Host Crier Mark Molnar, we lead a fantastic parade through an outstanding and extremely appreciative crowd with seven Criers and one super escort in attendanceÂ… yesÂ… Liz McKee !
Criers in attendance were: Mark Molnar, Bill McKee, David McKee, Derrick Tidd, Tony Vandermaas, Bruce Kruger and the newest member of the Guild, Ron Meisner, recently appointed Town Crier of Welland. Ron is a retired school teacher and a tremendous addition to the Guild. It was wonderful to meet him and we look forward to many more encounters with his friendship. RonÂ’s alter ego is Santa which he has not only the looks associated to this gentleman but he also has SantaÂ’s great gifted personality. Welcome Ron!
After the parade, we were treated to a super reception at the VIP HQ hosted by the Mayor of St. Catharines who was very hospitable. The wine and tidbits were great. All of the Criers in attendance wish to extend their most sincere gratitude to Mark for his wonderful oversight for this event.
Ik ben Guy , en gebruik soms ook wel de schuilnaam 'De belleman'.
Ik ben een man en woon in Izegem (België) en mijn beroep is Officiële Stadsomroeper van Izegem en museummedewerker.
Ik ben geboren op 04/06/1955 en ben nu dus 70 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Europese Snorrenclub Antwerpen.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
){kind=link}
