De maand november is weer bijna voorbij, december komt stilletjes aan dichterbij, Sinterklaas heeft zijn intrede gedaan en in alle winkels ligt de kerstversiering te blinken... Wat vliegt de tijd! Is het omdat ik thuis ben, en ik ervan geniet.... of gaat het leven van een dertiger gewoon sneller dan dat van een twintiger ;-)
Een leuke week gehad. Geen last meer gehad van kwaaltjes of dergelijke. Ik dan toch niet.... Kindjes daarentegen hebben het deze week wel weer te verduren gehad. Dinsdag was Noortje aan de beurt, buikpijn. Gelukkig was het snel voorbij en kon ze woensdag weer naar school. Vrijdag Mats aan de beurt. Kleine ventje had hoge koorts en wist geen blijf met zichzelf. Vandaag is koorts weg, maar loopt hij nog rond met een verkoudheid, hoesten en vooral veel snot. Dacht eerst dat het van de tandjes was, omdat hij zoveel zevert, maar nu dat hoesten erbij....
Gisteren had ik kaarten voor een theatervoorstelling van Sinterklaas in Hasselt, maar omdat Mats koorts had en Maarten moest werken, zijn oma en opa met Noor naar Hasselt geweest. Mijne kleine meid heeft ervan genoten  Ze was doodmoe toen ze thuiskwam. Zelfs de frietjes smaakten haar niet meer. Dan maar vroeg bedje in.
Namiddag kindjes naar oma en opa gebracht, vanavond mogen ze daar weer gaan logeren. Jaja, weer! Ze moeten de laatste tijd daar veel gaan logeren. Niemand vindt dit erg, maar blijf het moeilijk hebben met de reden..... Ze moeten omdat ik weer naar ziekenhuis moet, pff!
Maar nog eventjes geduld en ben van de chemo af  Nog 2 te gaan, morgenmiddag nog maar 1, de laatste. Geeft een goed gevoel, chemo loopt op zijn eind. Dus dat hoofdstuk kunnen we bijna afsluiten, maar is ook een dubbel gevoel....
Nu met de chemo weet ik wat ik moet verwachten en hoe mijn lichaam reageert. Dus dat geeft ook een veilig gevoel. Een gevoel dat ik alles in de hand heb, ik weet wat er gaat komen en mijn lichaam neemt het nog wel goed op. Maar wat komt er na chemo? Hier kan nog niemand mij een antwoord op geven.
Iedereen wacht genetisch onderzoek af, dit bepaalt het verdere verloop.... Dus moeten wij ook afwachten. Daarom dat ik mij voorlopig nog goed voel bij de chemo. Weet dat dit misschien vreemd klinkt, maar die onzekerheid over de toekomst is echt niks voor mij. Ik ben een "planner" en vul graag mijn agenda en schema'tjes op voorhand in. Maar op dit moment kan ik voor 2014 nog niks plannen en daar heb ik het moeilijk mee. Zijn het bestralingen, of worden het nog operaties? Pff, niemand kan of durft mij iets te zeggen.... Maar ik wil het weten! Liefst zo snel mogelijk.
Wil ook weten wat de toekomst brengt voor Noor en Mats, is het genetisch, hebben zij verhoogde kans op borstkanker, ja of neen? Noor en Mats op de eerste plaats natuurlijk, maar ook de rest van mijn familie, moeten zij verwittigd worden, hebben ook zij een verhoogd risico op borstkanker... Zoveel vragen en geen antwoorden! Aaahhhh.... niet leuk!
Stap voor stap krijg ik dan als antwoord, allemaal goed en wel, maar ik wil mij graag voorbereiden op de volgende stap.
Maar volgende stap is dus chemo 5, morgenvroeg 8u30 vijfde verdiep, stoel 31 is voor mij. Daar gaan we weer. Zie niet op tegen de chemo, heb er vorige keer (buiten buikgriep) goed op gereageerd, maar zie op tegen die koude. Die ijshandschoenen en -sloffen, brr... dat wordt weer rillen en beven.... Vanavond nageltjes nog een extra laagje bescherming geven en dan kunnen we er weer tegen
24-11-2013 om 18:36
geschreven door Erika 
|