28/11 Paus Franciscus - Er zullen grote veranderingen zijn in de Roomse Curie vóór Kerstmis 2022 - The Unsealed Message

Goeiedag, broeders en zusters, vandaag wil ik met jullie een belangrijk commentaar delen in verband met de grote veranderingen in de Roomse Curie. Dit naar aanleiding van het bezoek van Paus Franciscus aan Rome. Zoals gewoonlijk kondigt hij de komende gebeurtenis aan in aanloop tot Kerstmis. In 2022 heeft hij verklaart dat er veranderingen komen en de manier hoe we alle ellende, waarmee we geconfronteerd worden, kunnen overwinnen.

Dit is een zeer dringende boodschap van de Allerheiligste Drie-eenheid aan de hele wereld.

Paus Franciscus drong bij de Vaticaanse functionarissen op 24/11 erop aan een synodale omschakeling te ondergaan in zijn jaarlijkse toespraak aan de leden van de Roomse Curie in aanloop tot Kerstmis op 23/12. De Paus zei dat de H. Stoel administratieve instelling een model zou moeten zijn voor de wereldwijde katholieke kerk. Laten we niet vergeten dat de Roomse Curie niet alleen een logistiek en bureaucratisch instrument is om aan de behoeften van de universele kerk te voldoen, maar ook het eerste orgaan dat geroepen is om te getuigen, zei hij. Juist daarom groeit het in prestige en effectiviteit wanneer het de eerste persoon is, die de uitdagingen van die synodale omschakeling waartoe het ook geroepen is, omarmt. De organisatie die we moeten aannemen is niet deze van een bedrijf, maar evangelisch van aard.

De paus heeft zijn jaarlijkse decembertoespraak vaak gebruikt om zijn openhartige kijk op de toestand van de Roomse curie te geven en zijn visie voor het komende jaar te schetsen. In 2014 diagnosticeerde hij op beroemde wijze 15 spirituele ziekten die de curie teisteren, waaronder nieuwsgierigheid en het verafgoden van superieuren. Vervolgens bood hij in 2015 een catalogus aan van de benodigde deugden die de priesters nodig hadden om hun dienst vruchtbaarder te maken, waaronder nederigheid, respect, eerlijkheid en nuchterheid. In 2016 besprak hij verschillende soorten verzet tegen de verandering in de curie, waaronder kwaadwillig verzet dat zich verschuilt achter woorden van zelfrechtvaardiging en vaak beschuldigingen.

In 2020 benadrukte hij dat er een crisis is die de Kerk oproept tot vernieuwing door in zijn toespraak 44 keer het woord crisis te gebruiken. In 2021 onderstreepte hij het belang van nederigheid door het woord 36 keer te gebruiken in zijn toespraak van bijna 4000 woorden. Het mysterie van Kerstmis is het mysterie van God die het Woord binnengaat via de weg van nederigheid, zei hij tijdens zijn live gestreamde toespraak. Onze tijd lijkt de nederigheid ofwel te zijn vergeten ofwel te hebben gereguleerd tot een vorm van moralisme die haar ontdoet van haar explosieve kracht. De 85-jarige paus sprak toen voor een groot wandtapijt dat de geboorte van Christus uitbeeldde, en een reeks arrangementen en kerstbomen met zilveren en gouden kerstballen flankeerden hem aan weerszijden.

De paus overwoog het voorbeeld van Naäman de Syriër, een gevierde legeraanvoerder die in 2 Koningen 5 wordt beschreven als lijdend aan melaatsheid. De wapenrusting die hem bekend had gemaakt, bedekte in werkelijkheid een zwakke, gewonde en zieke mensheid, zei de paus. We vinden deze tegenstrijdigheid vaak in ons leven. Soms zijn grote gaven het pantser dat grote zwakheden bedekt. Naäman begon een fundamentele waarheid te begrijpen. We kunnen ons leven niet verstoppen achter harnassen, een rol die we spelen of door sociale erkenning. Het leidt uiteindelijk tot pijn. Het moment komt in het leven van elk individu waarop hij of zij de glinstering van de glorie van deze wereld opzij wil zetten voor de volheid van een authentiek leven zonder verdere behoefte aan harnassen of maskers.

De paus merkte op dat Naäman werd geholpen om genezing te vinden door een slavin, een joodse krijgsgevangene, die hem naar de profeet Elisa verwees, die hem adviseerde zich zeven keer uit te kleden en te wassen in de rivier de Jordaan. Naäman verzette zich eerst, maar trok toen zijn wapenrusting uit en deed wat de profeet voorstelde. De paus zei: dit is een grote les. De nederigheid van het blootstellen van zijn menselijkheid in overeenstemming met het woord van de Heer zorgde voor genezing voor Naäman. Het verhaal van Naäman herinnert ons eraan dat Kerstmis de tijd is waarin ieder van ons de moed moet vinden om onze wapenrusting uit te doen, de attributen van onze regels, onze sociale erkenning en de glitter van deze wereld af te leggen en de nederigheid van Naäman over te nemen. Hij voegde eraan toe dat zodra we onszelf ontdoen van onze gewaden, voorrechten, posities en titels, we allemaal melaatsen zijn. Wij hebben allen die genezing nodig.

Kerstmis is de levende herinnering aan dit besef en helpt ons het beter te begrijpen. Paus Franciscus vertelde de verzamelde Kardinalen en Bisschoppen dat nederigheid bestaat uit het erkennen van onze kwetsbaarheid en deze zonder schaamte aanvaarden. Hij benadrukte het gevaar van spirituele wereldsgezindheid, dat hij beschreef als een verleiding die moeilijk te ontmaskeren was, want het wordt verborgen door alles wat ons gewoonlijk geruststelt, onze regel, de liturgie, de leer, religieuze devotie. Bij gebrek aan nederigheid zullen we zoeken naar dingen die ons kunnen geruststellen en misschien vinden, maar we zullen zeker niet vinden wat ons redt, wat ons kan genezen. Hij merkte op dat het zoeken naar dat soort geruststelling de meest perverse vrucht is van spirituele wereldsgezindheid, want het onthult een gebrek aan geloof, hoop en liefde. Het leidt tot een onvermogen om de waarheid der dingen te onderscheiden.

De paus herinnerde eraan dat hij in oktober officieel een tweejarige synodale weg voor de wereldwijde Kerk heeft gelanceerd. Ook in dit opzicht kan alleen nederigheid ons in staat stellen om de dialoog aan te gaan en ernaar te luisteren, en onderscheid te maken om samen te bidden, zei hij. Als we ingesloten blijven in onze overtuigingen en het harde omhulsel van onze gedachten en gevoelens ervaren, zal het moeilijk zijn om ons open te stellen voor die ervaring van de geest die, zoals de Apostel zegt, voortkomt uit de overtuiging dat we in Ef 4:6 alle kinderen van één God en Vader van allen, worden genoemd. Hij die boven allen en door allen en in allen is.

Efeziërs 4:6: En er is één God die de Vader is van alle mensen. Hij staat boven iedereen. Hij werkt door iedereen heen en is in jullie allemaal

Dat woord allen laat geen ruimte voor misverstanden. Het klerikalisme dat zich als een perverse verleiding dagelijks in ons midden verspreidt, doet ons steeds denken aan een God die alleen tot sommigen spreekt terwijl de anderen slechts moeten luisteren en gehoorzamen. De synode is de ervaring dat we ons allemaal leden voelen van een groter volk, het heilige en trouwe volk van God, en dus discipelen die luisteren. En juist dankzij dit luisteren ook Gods Wil kunnen begrijpen, die altijd op onvoorspelbare manieren wordt geopenbaard.

In mei verklaarde het Vaticaan dat de synodale weg zou beginnen met een diocesane fase die zou lopen van oktober 2021 tot augustus 2022. Een tweede continentale fase zal plaatsvinden van september 2022 tot maart 2023. De derde universele fase zal beginnen met de 16e Gewone Algemene Vergadering van de Synode van Bisschoppen, die gewijd is aan het onderwerp “Voor een synodale Kerk: gemeenschap, participatie en missie” en gehouden wordt in het Vaticaan in oktober 2023.

Paus Franciscus zei dat het verkeerd was om de synode te zien als iets abstracts en ver van ons verwijderd. Hij drong er bij de functionarissen van de Curie op aan om een ​​voorbeeld te stellen voor Katholieken wereldwijd. Om deze reden als het Woord van God de hele wereld herinnert aan de waarde van armoede, moeten wij, leden van de curie, de eersten zijn, die ons verplichten ons te bekeren tot een stijl van soberheid, zei hij. Als het Evangelie gerechtigheid verkondigt, moeten wij de eersten zijn die proberen transparant te leven zonder vriendjespolitiek of kliekjes. Als de Kerk de weg van de synodaliteit volgt, moeten wij ons als eerste omschakelen tot een andere stijl van werken, van samenwerking en gemeenschap. Dit alles is alleen mogelijk door het pad van nederigheid te volgen. Zonder nederigheid zullen we dit niet kunnen doen.

De paus merkte op dat hij in zijn toespraak ter opening van de synodale vergadering op 9 oktober de nadruk legde op de woorden gemeenschap, participatie en missie. Deze woorden zijn de drie vereisten die ik zou willen aangeven als een stijl van nederigheid waarnaar we hier in de curie zouden moeten streven, zei hij. De paus legde uit dat participatie moet worden aangemoedigd door middel van een stijl van medeverantwoordelijkheid. Hij zei: ik word altijd getroffen als ik creativiteit tegenkom in de curie. Ik vind het erg leuk en niet zelden gebeurt dit vooral waar ruimte wordt gemaakt en ruimte wordt gevonden voor iedereen, zelfs voor degenen die hiërarchisch een marginale plaats lijken in te nemen. 

Gemeenschap, benadrukte hij, is geworteld in Christus. Velen van ons werken samen, maar wat gemeenschap opbouwt, is ook het vermogen om samen te bidden, om samen naar Gods woord te luisteren en om relaties op te bouwen die verder gaan dan werk, en gunstige relaties versterken door elkaar te helpen. Anders lopen we het risico niets meer te zijn dan vreemden, die op dezelfde plek werken, concurrenten die vooruitgang willen boeken of erger nog, relaties smeden op basis van persoonlijke interesses, en die de gemeenschappelijke zaak vergeten die ons bij elkaar houdt. Dit creëert verdeeldheid, facties en vijanden, terwijl samenwerking grootmoedigheid vereist om onze partijdigheid te accepteren en open te staan ​​om te werken in een groep, zelfs met degenen die niet denken zoals wij.

Beste broeders en zusters, laten we ons laten evangeliseren door de nederigheid van het Kind Jezus, en onze melaatsheid indachtig zijn en ons werelds denken, dat ons berooft van onze wortels en takken, schuwen. Alleen door te dienen en door ons werk als dienstbaarheid te zien, kunnen we iedereen echt helpen. We zijn hier, ik vóór iemand anders om te leren knielen en de Heer in zijn nederigheid te aanbidden. Geen andere Heren in hun lege attributen. We zijn als de herders, we zijn als de Wijzen, we zijn als Jezus. Dit is de les van Kerstmis. Nederigheid is de grote voorwaarde voor Geloof, voor dit geestelijk leven en voor heiligheid. In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.

Noot Claudia: Bergoglio heeft het altijd over gevoelens en gedachten met betrekking tot de Kerk en de Kerkelijke Leer. Maar Jezus heeft het in de Bijbel en de Traditie van de Kerk niet over gevoelens en gedachten van de mens, maar over te volgen GEBODEN VAN GOD, RICHTLIJNEN VOOR HET LEVEN, DEZE ZIJN TE NEMEN OF TE LATEN. Zaken die verworpen worden zoals bv. homoseksuele daden en inzegeningen ervan, vrouwelijke priesters, abortus, anti-conceptie, opheffing van het celibaat, samenvoeging tot een wereldreligie enz. blijven verworpen. (En daarbij nog de veranderingen die ten onrechte door het Tweede Vaticaans Concilie werden veranderd zoals de Communie op de tong.) Daar kan niet over onderhandeld worden. Zoals Paus Benedictus XVI zei: Het is geen cafetaria-geloof, wat je kunt aanvaarden en wat niet en zo denken dat je een ware Christen bent. Maar Bergoglio zal het wel beginnen te begrijpen als deze Bisschoppen zich afscheuren van het Vaticaan en hem niet meer erkennen als Paus en zijn positie op het spel staat.  Voor deze ultra-modernisten gaat geen enkele toegeving van het Vaticaan ver genoeg.

Berglogio zegt ook dat hij aangenaam verrast is als er “creativiteit” komt vanuit de curie. Maar hij heeft alle leden van de curie ontslagen en opzij gezet die tegen zijn koers invaren. Hoe moeilijk kan het dan nog zijn dat er alleen nog ja-knikkers overblijven.

23/12/2021 Paus Franciscus: tot de Curie: Nederigheid kern van Kerstmis - Robert Mickens - deroerom.nl

Paus Franciscus leest de functionarissen van de Romeinse Curie de les over hoe ze “het pad van nederigheid kunnen volgen”

Paus Franciscus hield deze week zijn  jaarlijkse toespraak eind december met de leden van de Curie. Het is voor de paus “een manier om broederschap met hen ‘hardop’ uit te drukken door middel van het uitwisselen van kerstgroeten”.

Maar de kersttoespraak van dit jaar tot voornamelijk bisschoppen en kardinalen was eigenlijk een kans voor de jezuïetenpaus om opnieuw een goede ouderwetse broederlijke correctie uit te delen. In een krachtig uitgesproken toespraak op donderdag die iets meer dan 30 minuten duurde, herhaalde hij – hoewel op een iets subtielere manier – waarschuwingen die hij in voorgaande jaren had gegeven tegen zaken als trots, starheid en klerikalisme. ”Als we de betekenis van Kerstmis in één woord moeten uitdrukken, lijkt het me dat nederigheid het nuttigst is”, zei Franciscus tegen de functionarissen van de Romeinse Curie.

“Kerst is de tijd waarin ieder van ons de moed moet vinden om onze wapenrusting uit te doen, de attributen van onze rollen, onze sociale positie af te leggen… en de nederigheid van Naäman aan te nemen”, zei hij. 
(De verwijzing was naar de Syrische generaal in het Oude Testament die genezen was van melaatsheid, maar pas nadat hij zich had gebogen om een ​​joodse slavin te raadplegen en vervolgens nederig de instructies van de profeet Elisa opvolgde om zich eenvoudig uit te kleden en te baden in de rivier de Jordaan.”)

spirituele wereldsgezindheid” ontmaskeren
“Zodra we ons ontdoen van onze klederen, voorrechten, posities en titels, zijn we allemaal melaatsen die genezing nodig hebben”, zei de paus tegenover tientallen kardinalen en andere functionarissen. Hunne ’eminenties’, allemaal gekleed in zwarte soutanes en rode schedelkappen en sjerpen, zaten roerloos terwijl hij hen toesprak….

Franciscus vertelde hen dat het “synodale proces” dat afgelopen oktober van start is gegaan, nederigheid zal vereisen – vooral van de kant van geestelijken – om iedereen (dwz de leken) te ontmoeten en echt te luisteren. “Het klerikalisme dat zich, als een perverse verleiding, dagelijks onder ons verspreidt, doet ons altijd denken aan een God die alleen tot sommigen zou spreken terwijl de anderen alleen moeten luisteren en gehoorzamen”, zei hij tegen hen. Die mentaliteit druist volledig in tegen de logica van synodaliteit en Franciscus is zich er duidelijk van bewust dat als deze houding niet wordt uitgeroeid uit de Romeinse Curie, het succes van het prille synodale proces in gevaar zou kunnen komen.

Hij zei dat deelname betekent dat de medewerkers van de Curie “een houding van medeverantwoordelijkheid” moeten aannemen, waarbij zelfs laaggeplaatste werknemers “een actieve rol te spelen” hebben en niet alleen plannen of programma’s uitvoeren die door hogere mensen zijn bedacht. “Gezag wordt dienstbaarheid wanneer het mensen deelt, betrekt en helpt groeien”, hield de paus vol. Hij zei dat communio alleen op de Vaticaanse werkplek kan worden gecreëerd als “we Christus weer in het middelpunt plaatsen” en “het vermogen vinden om samen te bidden, samen naar Gods woord te luisteren en relaties op te bouwen die het werk overstijgen”.

De les van Kerstmis
En tot slot zei Franciscus dat het omarmen van de missie van de kerk het enige is dat mensen in de Romeinse Curie (en de kerk) zal redden van “zich in te spannen” en “alleen open te staan ​​voor de beperkte horizon van hun eigen interesses. Zending houdt altijd passie voor de armen in. Maar niet alleen degenen die in materiële armoede leven, want zij die hongeren van brood en zij die hongeren van zin zijn even arm”.

De paus drong er bij de Curie-functionarissen op aan om “geëvangeliseerd te worden door de nederigheid van Kerstmis en de kribbe” en door de nederigheid van Jezus de Meester die de voeten van zijn discipelen wast.” Alleen door te dienen, en door ons werk als dienstbaarheid te zien, kunnen we echt voor iedereen nuttig zijn….”Nederigheid is de grote voorwaarde voor geloof, geestelijk leven en heiligheid”, verklaarde de jezuïetenpaus.
‘Dit’, zei hij, ‘is de les van Kerstmis.’

Noot Claudia: Onder het mom van nederigheid, wil Bergoglio gewoon een monddode, niet tegenspartelende Roomse Curie, die gewoon ja knikt voor alle beslissingen die op synodaal niveau worden genomen. Het gaat niet meer over de macht van het Roomse Leergezag, maar in handen van de plaatselijke Bisschoppen die naar hartenlust de liturgie en het leergezag veranderen, naar een onherkenbare “Kerk”. Een schisma met de Ware Kerk onder leiding van Christus en het traditionele Leergezag is onvermijdelijk.