Trompetten van waarschuwing - deel 1 - Mark Mallett (13/10/2014)

Dit was een van de eerste woorden of "trompetten" waarvan ik voelde dat de Heer me wilde laten blazen, te beginnen in 2006. Er kwamen vanmorgen veel woorden tot me in gebed die, toen ik terugging en dit hieronder opnieuw las, logischer waren dan ooit in het licht van wat er gebeurt in Rome, de islam en al het andere in deze huidige storm. De sluier wordt opgetild en de Heer openbaart ons steeds meer de tijden waarin we ons bevinden. Wees niet bang, want God is met ons en leidt ons in de "vallei van de schaduw des doods". Want zoals Jezus zei: "Ik zal bij jullie zijn tot het einde..." Dit schrijven vormt de achtergrond voor mijn meditatie op de Synode, die mijn geestelijk leidsman me heeft gevraagd te schrijven.

Voor het eerst gepubliceerd op 23/8/2006:

Jeremia 4:19: Ik kan niet zwijgen, tot in mijn ziel voel ik het hoorngeschal, hoor ik het krijgsgeschreeuw.

Ik kan het 'woord' dat al een week in mij opwelt niet langer vasthouden. Het gewicht ervan heeft me meerdere keren tot tranen toe bewogen. De lezingen van de Mis van vanmorgen waren echter een krachtige bevestiging - "ga je gang", om zo te zeggen.

TE VER

De mensheid is gebieden binnengegaan die zelfs de engelen doen huiveren. Onze trots heeft de kern van het leven en de menselijke waardigheid geraakt en heeft het goddelijke geduld tot het uiterste gedreven. Ik heb het over de gruwelijke experimenten die op dit moment plaatsvinden in laboratoria over de hele wereld:

* Pogingen om het menselijk leven te klonen;

* Embryonaal stamcelonderzoek waarbij een mens wordt gedood om het leven van een ander te verbeteren;

* Genetische manipulatie, in het bijzonder die van het kweken van menselijke cellen bij dieren waardoor hybride wezens ontstaan;

* Selectieve reproductie, waardoor ouders voor abortus kunnen kiezen als de baby niet "perfect" is, en binnenkort het vermogen om je kinderen genetisch te ontwerpen.

We hebben de plaats van God ingenomen als onze eigen scheppers en ontwerpers, en hebben de stuwkracht van het leven in onze mensenhanden genomen. De lezingen van de Mis gisteren (22 augustus) klonken in mijn hart als een donderslag:

Ezechiël 28:2,6: Dit zegt God, de Heer: Je bent hoogmoedig geworden, je hebt gezegd: ‘Ik ben een god, ik zit op een godentroon, temidden in zee.ÿ Je achtte jezelf een god gelijk, terwijl je een mens bent, en geen god. Daarom, zegt God, de Heer, omdat je jezelf een god gelijk acht, zal ik vreemde volken op je afsturen, de wreedste  van allen.

De Psalm die op deze lezing volgt:

Deuteronomium 32:35: Want de dag van hun ongeluk is nabij, hun noodlot komt onafwendbaar op hen af.

Er zijn mensen die dit zullen lezen en het boos afdoen als angstaanjagend - de "God is een toornige god die ons onzinnig zal straffen", zoals een man het onlangs uitdrukte.

Ook ik geloof in een liefdevolle, Barmhartige God. Maar Hij liegt niet. Het is duidelijk dat God in zowel het Nieuwe als het Oude testament de zonde straft om Zijn volk te zuiveren en tot Zich terug te trekken.

Hebreeën 12:6: Want de Heer berispt wie Hij liefheeft, straft elke zoon van wie Hij houdt.

Degenen die dit willen verwateren, verdraaien de heilzame waarheid en schaden het geweten van de onschuldige.

Heeft God grenzen aan Zijn geduld? Wanneer we onze kinderen universeel beginnen te onderwijzen en te indoctrineren in de wegen van de wereld, en hun onschuld vanaf het allereerste begin bederven door materialisme, vervormingen van seksualiteit en het ontbreken van de Evangelieboodschap, dan hebben we uiteindelijk de grens bereikt! Want als je de wortel doodt, sterft de rest van de boom. Als de toekomst van de samenleving vergiftigd is, is de toekomst bijna dood. Waarom zou God willen dat de kleintjes verloren gaan, nu op een schaal die nooit eerder gezien werd in de menselijke geschiedenis?

HET BEGINT 

1 Petrus 4:17: Besef goed dat de tijd van het oordeel is aangebroken, Dat oordeel begint bij Gods eigen mensen. 

Ik hou van de geestelijkheid van de Kerk met heel mijn hart. Ik geloof dat ze echt een andere Christus zijn. Maar de stilte van de preekstoel op morele instructies van de afgelopen veertig jaar heeft grote delen van de Kerk vernietigd.

Hosea 4:6: Mijn volk komt om doordat het met Mij niet vertrouwd is.

Het is veertig jaar geleden sinds het Tweede Vaticaans Concilie. Het is bijna veertig jaar geleden dat de Geest werd uitgestort in de Charismatische Vernieuwing in 1967. Het is bijna veertig jaar geleden dat Israël in hetzelfde jaar Jeruzalem in bezit nam. God heeft zijn Geest in overvloedige vrijgevigheid uitgestort, maar wij hebben deze genaden verspild als de verloren zoon. God heeft Zijn Moeder zelfs op buitengewone manieren gestuurd. Maar we zijn een koppig volk, en dus zijn we op dit uur aangekomen.

Dit is de psalm die de Kerk elke dag bidt in het getijdengebed:

Psalm 95:10-11: Veertig jaar voelde Ik weerzin tegen hen. Ik zei: ´Het is een stuurloos volk dat Mijn wegen niet wil kennen.¡ En Ik zwoer in Mijn woede: ´Nooit gaan zij Mijn rustplaats binnen.¡

Het doet me verdriet om te zeggen, maar te veel herders van de kKrk hebben de schapen in de steek gelaten. En de Heer heeft de roep van de armen gehoord. Ik kan niet duidelijker spreken dan de profeet Ezechiël. Dit hoorde ik vanmorgen nadat dit was opgeschreven:

Ezechiël 34:1-11: De Heer richtte zich tot mij: ‘Mensenkind, profeteer tegen de herders van Israël, profeteer en zeg tegen hen: ´Dit zegt God, de Heer: Wee jullie, herders van Israël, want jullie hebben alleen jezelf geweid! Horen herders niet hun schapen te weiden? Jullie eten wel van hun kaas, jullie gebruiken hun wol voor je kleren en jullie slachten de vette dieren, maar de schapen weiden, dat doen jullie niet. Zwakke dieren hebben jullie niet laten aansterken, zieken dieren niet genezen, gewonde dieren niet verbonden, verjaagde dieren niet teruggehaald, verdwaalde dieren niet gezocht - jullie hebben de dieren hart en wreed behandeld. Zonder herder raakten ze verstrooid, en werden ze door wilde dieren verslonden. Mijn schapen zijn verstrooid, ze dwalen rond in de bergen en hoog in de heuvels; over heel het aardoppervlak raken ze verstrooid, en er is niemand die naar ze omziet, niemand die naar ze op zoek gaat.

Daarom, herders, luister naar de woorden van de Heer; Zo waar Ik leef - spreekt God, de Heer -, mijn schapen hadden geen herder, ze werden weggeroofd en door de wilde dieren verslonden; en jullie, herders, keken niet naar mijn schapen om, jullie hebben alleen jezelf geweid maar niet mijn schapen! Daarom, herders, luister naar de woorden van de Heer: Dit zegt God, de Heer: Ik zal de herders straffen en mijn schapen opeisen; zij zullen ze niet meer mogen weiden. Ook zullen ze niet langer zichzelf weiden: Ik zal Mijn schapen uit hun mond redden, ze zullen ze niet meer eten! Dit zegt God, de Heer: Ik zal Zelf naar Mijn schapen omzien en Zelf voor ze zorgen.

De schapen hebben ernaar verlangd om te eten bij de voederbak van de waarheid. Maar in plaats daarvan zijn ze door de wolven, de ‘stemmen van de redeÿ, naar lege en desolate weiden gelokt die de naam ‘moreel relativismeÿ dragen. Daar zijn ze verslonden door de geest van de wereld, omdat ze in de put van leugens zijn gevallen.

Maar het zijn de voederbakken, die door de herders leeg zijn gelaten die de Toorn van Gods gerechtigheid hebben ontstoken.

Over menselijke genetische kwesties is er grotendeels stilte. Er is een grote druk in de wereld om het huwelijk opnieuw te definiëren, gevolgd door een herziening van historische en educatieve teksten om kleuters te indoctrineren over genderalternatieven. Stilte. Abortus gaat door met nauwelijks een georganiseerde opstand. En binnen de Kerk blijven echtscheiding, promiscuïteit en materialisme vrijwel onaangeroerd. Stilte.

... zulke leiders zijn geen ijverige herders die hun kudden beschermen, ze zijn eerder als huurlingen die vluchten door in stilte hun toevlucht te zoeken wanneer de wolf verschijnt ... Als een Pastoor bang is geweest om te beweren wat juist is, heeft hij dan niet zijn rug toegekeerd en is hij niet gevlucht door te zwijgen? -H. Gregorius de Grote, Vol. IV, Liturgie van de getijden, p. 343

En degenen die ogen hebben maar weigeren te zien - zowel geestelijken als leken - zullen proberen de indruk achter te laten dat het in de Kerk of de wereld niet zo slecht gaat.

Jeremia 6:14:  Ze zeggen: ´Alles gaat naar wens.¡ Nee, niets gaat naar wens!

Zulke stemmen zijn die van valse profeten voor wie Christus ons waarschuwde. Wanneer bijna alle jongeren in de Kerk in een massale uittocht zijn vertrokken, huilt de Hemel. Alles gaat niet naar wens! De kerk is…

... een boot die op het punt staat te zinken, een boot die aan alle kanten water opneemt. – Kardinaal Ratzinger (Paus Benedictus XVI), 24/3/2005, Goede Vrijdag-meditatie over de derde val van Christus

Zielen gaan verloren. Zo hebben iconen en beelden van onze Heilige Moeder en van Jezus op wonderbaarlijke wijze tranen vergoten - tranen van bloed.

Matteüs 24:4,11-12: Jezus antwoordde hun: ‘Pas op dat niemand jullie misleidt. Want er zullen velen komen die Mijn Naam gebruiken en zeggen: ´Ik ben de Messias,¡ en ze zullen veel mensen misleiden. Er zullen talrijke valse profeten komen die velen zullen misleiden. En doordat de wetteloosheid toeneemt, zal bij velen de liefde bekoelen.

Degenen die zeggen dat de Kerk passé is, dat de morele leringen "geen grond raken", die het eens  zijn met sommige leringen, maar andere verwerpen die niet bij hun levensstijl passen - deze zijn hun eigen "goden", hun eigen "verlossers" geworden ', hun eigen 'Messias'. Ze zijn bedrogen. Zolang hun buik vol is, weten ze het niet. Maar als het bord leeg is en de put droog, zullen de fundamenten van de waarheid worden blootgelegd.

De valse profeten hebben een ander Evangelie verkondigd - een Evangelie van "zelfsturing". Als gevolg hiervan is de rook van Satan de Kerk binnengekomen via de geestelijkheid, waardoor de ogen van de gelovigen verblind zijn voor de waarheid die hen zou bevrijden. Een Evangelie van bevrediging is expliciet gepredikt door valse profeten, of impliciet door te zwijgen. Zo is het kwaad toegenomen en is de Liefde van velen bekoeld.

Ik heb jullie reeds geschreven over een waarschuwing:

Er is een geest van bedrog losgelaten in de wereld, en veel Christenen worden erdoor verslonden.

2 Tessalonicenzen 2:6-12: Dan weet u ook wat de wetteloze nog tegenhoudt en dat hij pas zal verschijnen op de voor hem vastgestelde tijd. Hoewel in het verborgene de wetteloosheid nu al werkzaam is, moet eerst degene die hem tegenhoudt verdwijnen. Pas dan verschijnt hij - en dan zal de Heer Jezus hem doden met de adem van Zijn mond en vernietigen door de aanblik van Zijn komt. De komst van de wetteloze mens is het werk van Satan en gaat gepaard met groot machtsvertoon en valse teken en wonderen, en allen die verloren zullen gaan, zal hij met kwaadaardigheid verleiden. Want ze hebben de liefde voor de waarheid, die hen had kunnen redden, niet aanvaard. Daarom treft God hen met verblinding, zodat ze dwalen en de leugen geloven. Zo zal iedereen die de waarheid niet gelooft maar behagen scheppen in onrecht, worden veroordeeld.

Ik zie het duidelijk! De Heer zift, de verdeeldheid neemt toe en zielen worden gemarkeerd voor wie ze dienen. Materiële rijkdom, comfort en valse vrede hebben velen in de westerse beschaving ertoe gebracht in slaap te vallen.

Word wakker! Sta op uit de dood!

Het uur komt en is al aangebroken dat de wereld getuige zal zijn van het kantelen van de weegschaal.

Zoals de lezing van 22 augustus hierboven uit Ezechiël zegt, is Gods manier van omgaan met naties die afdwalen en zich niet willen bekeren, door ze over te dragen aan hun vijanden. Hoewel ik hoop dat ik het bij het verkeerde eind heb, heeft de Heer mij (en anderen) laten zien dat Hij zal toestaan ​​dat een vreemd land in het bijzonder Noord-Amerika binnenvalt. Hij heeft ook laten zien welk land het zal zijn (wat ik hier niet zal zeggen), hoewel de aard van de invasie niet duidelijk is. Ik heb dit woord nu een jaar overwogen voordat ik het hier schreef.

Jesaja 5:26: Hij steekt de strijdvaan op voor verre volken, Hij fluit ze bijeen van de uiteinden der aarde, en daar komen ze, in allerijl.

VANDAAG IS DE DAG 

En daaom smeek ik u nogmaals: "Vandaag is de dag van redding!" Dit is de tijd om je hart geestelijk schoon te maken, om jezelf in het reine te brengen met God door je te bekeren en je af te keren van zonde en deze dwaasheid van materiële achtervolging - het gouden kalf van de moderne samenleving. Misschien zullen de komende kastijdingen worden verminderd als slechts één van jullie vandaag acht slaat op dit woord. Hij zoekt, zoekt, naar offerzielen.

Ik heb de Liefde van Jezus geproefd - en op dit moment stroomt Zijn hart over van Liefde voor deze gevallen wereld. De volledige schatkamer van Gods Barmhartigheid staat nu open voor iedereen, voor elke ziel. Hoe enorm is Zijn geduld en Barmhartigheid geweest!

Degenen die hun toevlucht zoeken in de H. Harten van Jezus en Maria hebben absoluut niets te vrezen. Keer terug naar de Sacramenten van de Biecht en de Eucharistie. Ren, als het moet. Ik spreek dringend, want de dagen zijn kort, de wind van verandering waait en de "schaduwen zijn lang geworden", zegt Paus Benedictus. "Waak en bid" dagelijks zoals onze Heer beval. Vast en bid dat je "de beproeving zult doorstaan" die eraan komt. Ik zeg "komt" omdat ik denk dat het misschien te laat is om de oogst die we hebben gezaaid af te wenden. De pijlers van het fundament van de westerse beschaving, van de voedselproductie tot de kapitalistische economie, zijn tot op het bot rot.

Het moet allemaal naar beneden komen.

De Hemel is bereid om te genezen, maar we roepen de dood op door dood te zaaien. God is ¥langzaam tot toorn te bewegen en rijk aan Barmhartigheid¡. Maar onze arrogantie en openlijke opstandigheid en bespotting van God, vooral in "entertainment", lijken erop gericht Zijn Toorn te bespoedigen. De natuur begint, en kreunt, schudt en brult al om ons te waarschuwen. Deze tijd van genade nadert zijn einde. Het is bijna middernacht, hoewel ik God smeek om het onvermijdelijke te verzachten voor een onberouwvolle wereld. Hij heeft Zijn Zoon gestuurd. Wat kunnen we nog meer vragen?

Toen ik de Heer door mijn tranen vroeg om ons meer tijd en genade te schenken, hoorde ik alleen stilte... misschien oogsten we nu de stilte die we hebben gezaaid.

En laten we niet zeggen dat het God is die ons op deze manier straft; integendeel, het zijn de mensen zelf die hun eigen straf voorbereiden. In zijn goedheid waarschuwt God ons en roept Hij ons op het rechte pad, met respect voor de vrijheid die hij ons heeft gegeven; daarom zijn mensen verantwoordelijk. – Zr. Lucia, zieneres uit Fatima, in een brief aan de Heilige Vader, 12/5/1982.