Het teken van de Passionisten

Op een zomeravond in Castellazzo, terwijl hij na de H. Mis op weg naar huis is, vertelt de H. Paulus van het Kruis ons: "Tijdens de wandeling was ik in diep gebed verzonken: toen ik de hoek omging om naar huis te gaan, werd ik door God verheven tot de hoogten van beschouwing tot het punt dat ik al het andere vergat en een innerlijke zoetheid voelde: op dit moment zag ik mezelf, in de geest, van top tot teen in het zwart gekleed, met een wit Kruis op mijn borst en onder het Kruis de Allerheiligste Naam van Jezus in witte letters."

Het speciale insigne van elke Passionist is het 'Teken', het hartvormige embleem dat je hierboven ziet. Het vat in 1 beeld de betekenis van het Passionistische leven samen.

In het midden van het embleem staan ​​de woorden 'Jesu XPI Passio'. Geschreven in het Grieks en Latijn, de talen van de vroege Kerk, betekenen deze woorden: "het Lijden van Jezus Christus". (De drie nagels onderaan en het Kruis bovenaan herinneren ons symbolisch aan Zijn Lijden en dood.)

Elke Passionist legt een bijzondere gelofte af, een plechtige belofte, om zijn energie te besteden aan het bevorderen van de herinnering aan het Lijden van Jezus. Deze gelofte definieert het doel van de Passionistengemeenschap. We beloven de herinnering aan het Kruis diep in ons hart te bewaren en te doen wat in onze macht ligt om anderen eraan te herinneren.

Waarom beloven we om zoiets te doen? Het antwoord ligt in de betekenis van het Kruis en de dood van Jezus Christus voor de wereld. Ten eerste was de dood van Jezus niet slechts een wrede executie van een buitengewone Joodse leraar en profeet lang geleden. Zijn dood was een gebeurtenis die de menselijke geschiedenis veranderde. Jezus stierf opdat anderen zouden leven. God hield zo veel van de wereld dat Hij toestond dat Zijn enige Zoon Zijn leven voor ons gaf. Het Kruis wordt het symbool dat ons vertelt dat Gods Liefde sterker is dan de dood. Passionisten willen de wereld over die Liefde vertellen.

Maar er zijn andere redenen voor de Passionistengelofte. Jezus' dood aan het Kruis was een dood van gerechtigheid. Hij werd geëxecuteerd omdat Hij geaccepteerde waarden uitdaagde. Hij koos de kant van de armen en de verschoppelingen. Hij veroordeelde onderdrukkende structuren. Jezus was een profeet en profeten stuiten op sterke tegenstand.

Zijn Kruis herinnert ons eraan dat Christenen moeten luisteren naar de kreten van de armen. We zijn solidair met degenen, die de samenleving misschien vergeet of zelfs uitbuit. Het Kruis is een teken van gerechtigheid. De wereld herinneren aan het Kruis, is de wereld uitdagen voor zijn onrechtvaardigheid en verwaarlozing. Passionisten gaan die uitdaging aan.

Ten slotte betekent het gedenken van het Kruis, het gedenken van degenen in de wereld die het Kruis vandaag dragen: de gehandicapten, de zieken, de stervenden, de rouwenden, degenen die geïsoleerd en eenzaam zijn - allen die de last van pijn dragen. Jezus identificeerde zich met de "minsten". Hij deelde hun lasten en bracht hen hoop. Ook Hij droeg het Kruis.

Christenen die in Jezus geloven, vinden kracht in de herinnering aan zijn Lijden. Jezus kende pijn en dood. Hij proefde ook de overwinning van het Eeuwige Leven. De dood is niet het laatste woord voor degenen die geloven. Ook dit maakt deel uit van de verrijzenisboodschap die Passionisten aan de wereld verkondigen.

Het speciale teken dat we dragen is bedoeld om een ​​plechtige verbintenis te symboliseren om Gods grote Liefde te verkondigen, bekend gemaakt door het Kruis van Jezus. We voeden die herinnering in ons hart door gebed. Dat goede nieuws delen we met de hele wereld. We verkondigen het door middel van verkondiging, in onze parochies en retraitecentra, via radio en televisie, en door onze aanwezigheid in ziekenhuizen, klaslokalen, campussen, missies en die ministeries van dienstbaarheid aan de gemeenschap.