Deed Jezus aan politiek gedurende Zijn leven op aarde? 20/3/2017 Bruce Ashford

(…) In diepere zin was Jezus' bediening diepgaand, grondig en onontkoombaar politiek. Hier zijn drie bewijzen van de politieke aard van zijn bediening:

1. De naam van Jezus was niet "Christus".

De naam van Jezus was niet "Christus". Christus is geen naam maar een titel , een Grieks woord dat verwijst naar de langverwachte Joodse Messias, wiens redding niet alleen persoonlijke, maar ook sociale, culturele en politieke betekenissen had.

Het Romeinse rijk vormde de context van Jezus' bediening. Net als Egypte, Babylon en Perzië beledigde het Romeinse Rijk de Joden niet alleen door in het openbaar afgoden te aanbidden, maar ook door de Joden voortdurend te herinneren aan hun eigen ontrouw aan God. Dit soort frustratie bracht de Joden ertoe te verlangen naar de beloofde Messias die hen uit ballingschap zou herstellen; de langverwachte Messias zou beslissend optreden namens hen, en hij zou het politiek doen.

Toen Jezus verklaarde dat Gods koninkrijk nabij was (Mattheüs 3:2), hoorden zijn toehoorders Hem luid en duidelijk: er was een politiek Koninkrijk in opkomst. Niemand kon zich voorstellen dat Jezus een apolitieke reeks van bijeenkomsten voor ogen had.

De boodschap van Jezus was immers onontkoombaar politiek. Hij hekelde heersers, reëel en zelfbenoemd. Hij sprak over goed nieuws voor de armen. Hij leidde grote groepen mensen de woestijn in, een duidelijk teken van revolutionaire bedoelingen. Hij kondigde de aanstaande vernietiging van de Tempel in Jeruzalem aan. Aan het begin van een festival ter ere van de bevrijding van Israël, organiseerde Hij iets wat alleen maar op een Koninklijke processie kon lijken. En Hij vertelde opzettelijk en dramatisch een parabel van de vernietiging van de Tempel, waardoor Hij de woede van de autoriteiten op zichzelf aanwakkerde op een manier die Hij nooit had kunnen doen door melaatsen te genezen en prostituees te vergeven. Hij stierf de dood van de lestai, de politieke opstandelingen (Barabbas, en de twee rovers die gekruisigd werden met Jezus, waren lestai). Hoe kon hij niet ‘politiekÿ zijn geweest?

Een van de redenen waarom hedendaagse lezers het overduidelijk politieke aspect van Jezus' Koninkrijk zouden kunnen missen, is dat Hij tijdens Zijn eerste komst opzettelijk militaire macht en traditionele wegen van macht vermeed. Maar vergis je niet: toen Jezus keer op keer demonstreerde dat hij de Heer was, en toen de vroege kerk verklaarde: "Jezus is de Heer!" was het effect om te verklaren dat Jezus de Heer was en de Romeinse Caesar niet. Politieker kan het niet worden.

2. Jezus beloofde dat hij een wereldregering en een eenpartijsysteem zou instellen.

Toen Jezus Zijn Evangelie van het "Koninkrijk" predikte, zei Hij dat Hij op een dag zou terugkeren om een ​​wereldregering en een eenpartijstelsel in te stellen, met Hem als opperste heerser. Het boek Openbaring beschrijft dit Koninkrijk als een Koninkrijk dat wordt gekenmerkt door gerechtigheid, Liefde en vrede; waarin aanbidders van elke stam, taal en natie Hm zullen aanbidden (Openbaring 5:8-9) vanuit een hoofdstad genaamd het Nieuwe Jeruzalem (Openbaring 21:2), waarin er geen pijn meer zal zijn en geen tranen meer ( Openbaring 21:4-5).

Wat moeten we dan denken van Jezus' verklaring aan Pilatus dat Jezus' Koninkrijk 'niet van deze wereld' was (Johannes 18:36)? Moeten we denken dat Hij bedoelt dat Zijn Koninkrijk zich 'boven de aarde' zal bevinden in een soort etherisch land? Nee. In feite zal Zijn Koninkrijk een vernieuwing en herstel van deze kosmos zijn. Moeten we denken aan Zijn Koninkrijk als gelegen in de binnenste uithoeken van het hart van mensen? Nee. Zijn Koninkrijk is holistisch en omvat zowel de spirituele als de materiële, zowel de private als de publieke aspecten van ons leven.

Wat Jezus bedoelde toen Hij zei dat Zijn Koninkrijk 'niet van deze wereld' was, is dat het niet gekenmerkt zou worden door zonde of door de gevolgen van de zonde. In tegenstelling tot de Koninkrijken van vandaag, zal het worden gekenmerkt door Liefde in plaats van eigenliefde, gerechtigheid in plaats van onrecht, vrede in plaats van oorlog.

Een andere vaak verkeerd geïnterpreteerde verklaring van Jezus betreft de beroemde uitspraak om aan Caesar te geven wat van Caesar is, en aan God wat van God is (Marcus 12:13-17). Betekent dit dat ons leven verdeeld is in twee rijken, waarin we de regering de hoogste heerschappij laten hebben over de openbare aspecten van ons leven, terwijl we Jezus laten regeren over de privéaspecten? Absoluut niet. Het betekent het tegenovergestelde. Het betekent dat de rol van Caesar beperkt is, maar die van Jezus niet. Hij zegt iets in de zin van: ´Kijk naar deze munt. Er staat Caesars gezicht op. Goed, hij mag het hebben. Betaal je belastingen. Wees een goede burger. Maar geef hem nooit je ultieme trouw. Dat is alleen voor God voorbehouden."

3. Jezus' lijden leert ons hoe we politiek kunnen zijn in dit tijdperk voordat Hij terugkeert.

Maar men zou kunnen tegenwerpen: "Jezus werd gekruisigd; en als je gelijk hebt dat Zijn bediening politiek was, wil dat dan niet zeggen dat Hij faalde in zijn politieke doelstellingen? " Dit is een goede vraag, en het antwoord is "nee". De wereldse machten kruisigden Jezus omdat ze geen Messias wilden die hun heerschappij zou verstoren. En Jezus gaf zich gewillig over om gekruisigd te worden, zodat Hij ons kon redden van onze zonden en zodat we ambassadeurs van Zijn Koninkrijk (2 Kor. 5:20) zouden zijn. We blijven zijn ambassadeurs in een verloren wereld totdat Hij terugkeert om Zijn Koninkrijk te voltooien.

Maar Hij stierf niet alleen om ons ambassadeurs van Zijn Koninkrijk te maken; Hij leed om ons te laten zien hoe we ambassadeurs van Zijn Koninkrijk kunnen zijn. Deze getuigenis van lijden is onmiddellijk relevant voor Christenen die zich in temidden van wereldse Rijken op sociaal, cultureel en politiek gebied machteloos en gedecentraliseerd voelen.

Onze Heer regeert eigenlijk vanuit een boom. Zijn eerste komst nam niet de vorm aan van een opkomende politieke beweging om de heersende machten te ondermijnen en te vervangen door betere heersers. In plaats daarvan nam het de vorm aan van een vernederende en pijnlijke getuigenis, zelfs in een nederlaag. Toen de verrezen Jezus tegen de Apostelen zei: "Zoals de Vader Mij heeft gezonden, zo zend Ik jullie", strekte Hij Zijn handen en zijde naar hen uit, bevestigend dat hun openbare getuigenis ook met kruisen zou gepaard gaan. Een strijd van het wereldse tegen het Hemelse.

·        Een getuige die zijn kruis draagt, moet profetisch zijn; net zoals Jezus verklaarde dat Hij de Heer is en Caesar niet.

·        Een getuige die zijn kruis draagt, moet bereid zijn offers te brengen.

·        Een getuige die zijn kruis draagt moet, net zoals Jezus diende als een dakloze rondreizende leraar, bereid zijn om een positie van zwakte in plaats van macht aan te nemen, en met afkeuring in plaats van applaus.

·        Een getuige die zijn kruis draagt moet nederig, maar toch zelfverzekerd zijn.

Hoe duister onze wereld er op dit moment ook mag uitzien, het Koninkrijk van God zal op een dag tot leven worden gewekt, gemaakt om te buigen in onderwerping aan de Koning. Aangezien Jezus de overwinning zal behalen en de aarde zal herstellen, blijven we vol vertrouwen. En aangezien het Zijn overwinning zal zijn, blijven we nederig. Wanneer Hij als overwinnaar terugkeert, zullen Christenen van over de hele wereld Hem als Christenen ontmoeten.