De H. Maagd Maria in het Koninkrijk van de Goddelijke Wil – Luisa Piccarreta

Dag 27: De Hemelse Koningin in het Koninkrijk van de Goddelijke Wil. Het Uur van Smart weerklinkt: het Lijden. Een Godsmoord. Het geween van de hele Natuur.

De ziel tot haar Bedroefde Moeder: Mijn lieve Moeder van Smarten, vandaag, meer dan ooit, voel ik de onweerstaanbare behoefte om dicht bij U te zijn. Nee, ik zal niet van Uw zijde wijken, om toeschouwer te zijn van Uw bittere Smarten en om U, als Uw dochter om de Genade te vragen om in mij Uw Smarten en deze van Uw Zoon Jezus te plaatsen, en ook deze van Zijn dood; zodat Zijn dood en Uw Smarten mij de Genade kunnen geven om mijn wil voortdurend te laten sterven en daarop weer te laten verrijzen in het leven van de Goddelijke Wil.

Les van de Koningin van Smarten: Geliefde dochter, ontzeg me je gezelschap niet in zoveel bitterheid. De Godheid heeft de laatste dag van mijn Zoon hier beneden al verordend. Een Apostel heeft Hem reeds verraden, Hem overgeleverd in handen van de Joden, om Hem te laten sterven. Mijn geliefde Zoon, door een Overvloed aan Liefde ingenomen en Zijn kinderen, die Hij met zoveel liefde op aarde kwam zoeken, niet willen verlaten, heeft Hij Zich al achtergelaten in het Sacrament van de Eucharistie, zodat wie Hem wil, Hem kan bezitten. Het leven van mijn Zoon staat op het punt te eindigen, en Hij staat op het punt om naar Zijn Hemelse Vaderland te vliegen.

Ah! Geliefde dochter, het Goddelijke Fiat gaf Hem aan mij, en in het Goddelijke Fiat ontving ik Hem; en nu, in hetzelfde Fiat, geef ik Hem terug. Mijn Hart is verscheurd; Onmetelijke zeeën van Smarten overspoelen mij. Ik voel dat het leven me verlaat vanwege de afschuwelijke opwellingen van Smart. Maar niets kon ik het Goddelijke Fiat ontzeggen; integendeel, ik voelde me geneigd Hem op te offeren in de Goddelijke en Almachtige Wil, ik voelde daardoor zo'n kracht dat ik mezelf tevreden zou hebben gesteld met te sterven in plaats van iets aan de Goddelijke Wil te ontzeggen.

Mijn dochter, luister naar mij: mijn Moederhart is verdronken in pijn; gewoon eraan denken dat mijn Zoon, mijn God, mijn Leven moet sterven, is meer dan de dood voor jouw Moeder. Toch weet ik dat ik moet leven. Wat een kwelling, wat een diepe wonden vormen zich in mijn Hart, die het helemaal doordringen met scherpe zwaarden.

Toch, geliefde dochter, treur ik door dit te zeggen, maar ik moet je dit zeggen: in deze pijnen en diepe wonden, en in de pijnen van mijn geliefde Zoon, was er je ziel - je menselijke wil. Omdat je wil zich niet door Gods Wil liet beheersen, bedekten We het met pijn, balsemden we het, versterkten we het met Onze pijnen, zodat het zichzelf zou brengen tot het ontvangen van het Leven in de Goddelijke Wil.

Ah! Als het Goddelijke Fiat mij niet had ondersteund en Zijn koers had voortgezet met oneindige zeeën van Licht, Vreugde, Geluk, langs de zeeën van mijn bittere Smarten, zou ik net zo vaak zijn gestorven voor zoveel pijnen als mijn lieve Zoon had geleden. O! Wat voelde ik mij gekweld toen Hij Zich voor de laatste keer liet zien - bleek, met een droefheid van de dood op Zijn Gezicht en met trillende stem, alsof Hij in snikken wilde uitbarsten, zei Hij tegen me: "Tot ziens, Mama. Zegen jouw Zoon en geef Mij de gehoorzaamheid om te sterven. Mijn Goddelijke Fiat en het jouwe hebben Mij doen verwekken, en Mijn Goddelijke Fiat en de jouwe moeten Mij doen sterven. Schiet op, O Lieve Mama, spreek je Fiat uit, en zeg Mij: Ik zegen Je en ik geef Je de gehoorzaamheid om gekruisigd te sterven. Zo wil de Eeuwige Wil het, en zo wil ik het ook.''

Mijn dochter, wat een klap voor mijn doorboorde Hart. Toch moest ik het zeggen, omdat er geen gedwongen Pijnen in Ons waren, maar allemaal vrijwillig. Daarom zegenden We elkaar en wisselden We die blik die niet meer los kan komen van de Geliefde, vertrok mijn Geliefde Zoon, mijn Zoete Leven; en ik, je bedroefde Mama, bleef. Maar het oog van mijn Ziel verloor Hem nooit uit het oog. Ik volgde Hem in de Tuin, in Zijn vreselijke doodsangst, en - O! Wat bloedde mijn Hart toen ik zag dat Hij door iedereen in de steek werd gelaten, zelfs door zijn meest trouwe en geliefde Apostelen.

Mijn dochter, het verlaten van geliefden is een van de grootste zorgen voor een mensenhart in de stormachtige uren van het leven; vooral voor mijn Zoon, die zoveel van hen had gehouden en zoveel Goeds voor hen had gedaan, en die bezig was met het geven van Zijn leven voor degenen die Hem zojuist in de extreme uren van Zijn Leven hadden verlaten - meer nog, zij waren weggelopen. Wat een verdriet! Wat een verdriet! En toen ik Hem zag, gekweld en bloed zwetend, werd ik samen met Hem gekweld en ondersteunde ik Hem in mijn Moederlijke armen.

Ik was onafscheidelijk van mijn Zoon. Zijn Pijn werd weerspiegeld in Mijn Hart, vloeibaar gemaakt door Smart en Liefde, en ik voelde de Pijn meer dan wanneer het de mijne was. Daarom volgde ik Hem de hele nacht; er was niet één pijn of beschuldiging die ze Hem gaven, die niet weerklonk in mijn Hart. Maar bij het aanbreken van de ochtend, niet langer in staat om het te verdragen, wilde ik Hem bij elke stap volgen, ook lichamelijk, vergezeld van de leerling Johannes, Maria Magdalena en andere vrome vrouwen, van het ene tribunaal naar het andere.

Mijn liefste dochter, ik hoorde de slagen die op het naakte Lichaam van mijn Zoon vielen. Ik hoorde de spot, het satanische gelach en de slagen die ze Hem op Zijn Hoofd gaven toen ze Hem met doornen kroonden. Ik zag Hem toen Pilatus Hem aan de mensen toonde - misvormd en onherkenbaar. Ik voelde me verdoofd door de "Kruisig Hem, Kruisig Hem!" Ik zag Hem het Kruis op zijn schouders nemen, uitgeput, hijgend.

Ik kon niet er niet van afzien om Hem mijn laatste omhelzing te geven en Zijn gezicht af te drogen, dat helemaal nat was van Bloed, en ik versnelde mijn stappen. Maar nee! Er was geen medelijden met Ons. De wrede soldaten trokken Hem aan de touwen en deden Hem vallen. Lieve dochter, wat een schrijnende pijn, niet in staat te zijn om mijn Lieve Zoon in zoveel Pijn te helpen. Bij elke pijn opende zich daarom een zee van verdriet in mijn doorboorde Hart.

Ten slotte volgde ik Hem naar Golgotha, waar Hij, temidden van ongehoorde pijn en vreselijke verwrongen posities, werd gekruisigd en aan het Kruis werd opgeheven. Pas toen werd het mij toegestaan ​​om aan de voet van het Kruis te zijn, om van Zijn stervende lippen de Gave van al mijn kinderen en het recht en zegel van mijn Moederschap over alle schepselen te ontvangen. Kort daarna, temidden van ongehoorde rillingen en krampen, blies Hij Zijn laatste adem uit.

De hele natuur rouwde en huilde om de dood van haar Schepper. De zon huilde, verduisterde zich en trok zich geschokt terug van de aardbodem. De aarde huilde met een sterke beving en scheurde op verschillende plaatsen open, vanwege het verdriet van de dood van haar Schepper. Allen huilden: de graven door te openen, de doden door op te staan; en zelfs het voorhangsel van de Tempel huilde van verdriet door zich open te scheuren.

Ze verloren allen hun vreugde en voelden angst en verschrikking. Mijn dochter, je Moeder bleef versteend van verdriet, wachtend om Hem in mijn armen te ontvangen, om Hem in het graf te sluiten.

Luister nu naar mij in mijn intense Smart; met de pijn van mijn Zoon wil ik tot je spreken over het grote kwaad van je menselijke wil. Kijk naar Hem in mijn bedroefde armen, hoe misvormd Hij is. Hij is het ware portret van het kwaad dat de menselijke wil de arme schepselen aandoet. En mijn dierbare Zoon wilde zoveel Pijnen lijden om deze wil, die opnieuw gevallen was in de afgrond van alle ellende, te doen verrijzen; en elke pijn van Jezus en elk van mijn Smarten riep ze op om te verrijzen ​​in de Goddelijke Wil. Onze Liefde was zo groot dat Wij, om deze menselijke wil in veiligheid te brengen, hem vervulden met Onze Pijnen, tot het punt dat Wij hem verdronken en opsloten in de Onmetelijke zeeën van mijn Smarten, en die van mijn Geliefde Zoon.

Geef mij daarom, op deze Dag van Smarten voor je bedroefde Moeder – en allen voor jou - in ruil daarvoor je wil, in mijn handen, opdat ik deze kan insluiten in de Bloedende Wonden van Jezus, als de mooiste Overwinning van Zijn Lijden en Dood, en als de Triomf van mijn bitterste Smarten.

De ziel: Moeder van Smarten, Uw Woorden verwonden mijn hart, en ik voel mij sterven te horen dat het mijn opstandige wil was die U zozeer deed lijden. Daarom bid ik tot U om het in te sluiten in Jezus' Wonden, zodat ik van Zijn Pijn kan leven en van Uw bittere Smarten.

Klein Offer van de dag: Eer mij vandaag door de Wonden van Jezus te kussen en vijf Akten van Liefde te bidden, en mij te bidden dat mijn Smarten je wil kunnen verzegelen in de opening van Zijn H. Zijde.

Schietgebed: Laat de Wonden van Jezus en de Smarten van mijn Mama mij de Genade geven om mijn wil te doen Verrijzen in Gods Wil.

Gebed tot de Hemelse Koningin                              

Onbevlekte Koningin, mijn Hemelse Moeder, ik kom op Uw Moederschoot om mij over te laten in Uw armen als Uw lieve dochter/zoon, om U met de vurigste verzuchtingen in de grootste genade te vragen in deze maand die aan U is toegewijd: dat U mij toelaat dat ik in het Koninkrijk van de Goddelijke Wil leef.

Heilige Moeder, U die de Koningin van dit Koninkrijk bent, laat mij toe erin te leven als Uw dochter/zoon, dat het Rijk niet langer verlaten is, maar bevolkt door Uw kinderen. Daarom, Hoogste  Koningin, vertrouw ik mij aan U toe, opdat U mijn stappen in het Koninkrijk van de Goddelijke Wil kan leiden; en terwijl ik Uw Moederlijke Hand stevig vasthoud, zal U mijn hele wezen leiden om het Eeuwig Leven te leiden in de Goddelijke Wil. U zal mijn Moeder zijn, en aan U, als mijn Moeder geef ik mijn wil, zodat U het kan ruilen met de Goddelijke Wil, en zo ik er zeker van kan zijn dat ik niet uit het Koninkrijk van Gods Wil ga. Ik bid U daarom mij te verlichten, zodat ik begrijp wat ´Gods Wil' betekent.

Klein offer gedurende de hele maand:

Laten we elke morgen, middag en nacht - drie keer per dag – op de schoot zitten van onze Hemelse Moeder en haar zeggen: 'Mijn Mama, ik zie je graag; en jij ziet mij graag. Geef een slokje van de Goddelijke Wil aan mijn ziel. Geef me je zegen, dat ik al mijn handelingen kan doen onder je Moederlijke blik.'

(vertaling van het boek The Virgin Mary in the Kingdom of the Divine Will – website luisapiccarreta.me)