1910: Het Anthoniaanse Vrouwenweeshuis van Pr. Annibale Maria Di Francia werd ingehuldigd in Trani, en sprak hij over Luisa en haar dagboek aan de Siciliaanse religieuzen. De nauwe relatie met Pr. Annibale uit Messina begon in die periode.

Pr. Annibale Maria Di Francia

20/3/1911: Luisa schreef voor het eerst naar Pr. Annibale Di Francia. Hij was onmiddellijk gefascineerd door Luisaÿs spiritualiteit. Hij was vooral gefascineerd door haar manier van denken over het Lijden van onze Heer, een daarom vroeg hij haar om die meditaties in een apart notitieboekje te schrijven. Hij publiceerde in 1915 het werk onder de titel "De uren van Lijden van onze Heer Jezus Christus met geestelijke reflecties en eerherstel".

De H. Pr. Annibale schreef het voorwoord bij de ÿ24 uren van het Lijdenÿ en gaf een idee van hoe Luisa Piccarreta was voor iedereen die haar ontmoette. Hij beschrijft: ´Deze echtgenote van de Gekruisigde Jezus, die de nacht doorbrengt in pijnlijke extase en in elk soort lijden, zit gedurende de dag op haar bed en doet haar handwerk – er is absoluut niets te zien, van iemand die zo heeft geleden tijdens de nacht. Er is niets buitengewoons of bovennatuurlijks in haar doen. Integendeel, ze verschijnt als een gezond persoon, gelukkig en joviaal. Ze praat, lacht als dat gepast is, maar ontvangt weinig vrienden. Soms neemt een onrustige ziel haar in vertrouwen en vraagt ​​om haar gebeden. Ze luistert vriendelijk en troost, maar gaat doet nooit Profetieën, nooit openbaringen. De grote troost die ze biedt is altijd dezelfde: de Goddelijke Wil ¡.

Het was een groot succes en hij besloot hetzelfde jaar en vervolgens in 1917 en in 1925 opnieuw uit te geven in een nieuwe editie. De tekst werd geleidelijk verrijkt met verdere 'praktijken' en enkele gebeden, en vooral met een bijlage dat voor het eerst een paar bladzijden van het dagboek vermeldde onder de titel "Verhandeling over de Goddelijke Wil". Hij schreef zelfs een omzendbrief aan de Bisschoppen om het gebruik van het boek in de instituten in hun bisdommen aan te bevelen.

Naast Pr. Annibale Di Francia bezochten ook andere beroemde Priesters Luisa, zoals bijvoorbeeld Pr. Gennaro Braccali, de Jezuïet, Pr. Eustachio Montemurro, die stierf in de geur van heiligheid, en Pr. Ferdinando Cento, Apostolische nuntius en Kardinaal.

Haar biechtvader, die stierf op 10/9/1922, werd opgevolgd door de kanunnik, Pr. Francesco De Benedictis. Hij stierf echter op 30/1/1926. Aartsbisschop Giuseppe Leo vaardigde een jonge priester af, Pr. Benedetto Calvi, als haar gewone biechtvader. Hij bleef bij Luisa tot ze stierf en deelde al dat lijden en misverstanden waarmee de Dienares van God in de laatste jaren van haar leven te kampen had.

Pr. Benedetto Calvi

1926: Pr. Annibale, de stichter van de Rogationisten en Dochters van de Goddelijke IJver, herzag de eerste 18 delen van het Boek van de Hemel en, zoals we kunnen zien aan de vele brieven die met Luisa werden uitgewisseld, bereidde hij de publicatie van de teksten voor. Aartsbisschop van Trani, Giuseppe Maria Leo, had Pr. Annibale aangesteld als 'kerkelijk onderzoeker' voor publicaties in zijn bisdom, en nadat Pr. Annibale zijn Nihil-obstat had gegeven, plaatste de Aartsbisschop ook zijn 'imprimatur' op de eerste 18 delen en werden vrijgegeven voor publicatie.

1927: De dood van H. Pr. Annibale Maria Di Francia. De eerste 18 delen werden uitgegeven, maar de overige niet meer, aangezien de H. Annibale Maria Di Francia overleed in 1927. Zijn dood betekende voor Luisa een enorm verdriet en een groot gemis want er was tussen hen een zeer intense spirituele band ontstaan. Maar zoals altijd, uitte zij ook dan haar ‘fiatÿ. Deze priester had haar ook aangezet tot het schrijven van haar overwegingen bij de Lijden van Jezus – nadat ze ook al haar Kerstnoveen had opgetekend.

7/10/1928: Ondertussen verhuisde Luisa – dit was de wens van Pr. Annibale – naar het klooster van de Dochters van de Goddelijke IJver, een orde door hem gesticht, die hij in Corato voor Luisa had laten bouwen.

1930: Het Dagboek werd uitgegeven onder de titel "In het koninkrijk van de goddelijke wil. Geschiedenis van een ziel. Eerste deel. Opkomen van de Dageraad." geboren. Daarin werden het 1e, 2e, 3e deel en bijna het volledige 4e deel van het dagboek gepubliceerd met veel correcties vergeleken met het originele manuscript van Luisa.

Al in 1930 ontstonden echter de eerste misverstanden en de eerste waarschuwing van de Heilige Congregatie van het Heilig Officie in Vaticaanstad over het veronderstelde financiële gewin voor Luisa Piccarreta uit de publicaties en ook over de vraag of een Priester haar moest bevrijden van haar "gebruikelijke toestand".

Ook op leerstellig niveau waren er veel controverses met betrekking tot de "speciale en unieke missie" van Luisa om iedereen de waarheid te laten weten van "leven in de Goddelijke Wil van Jezus". Ondertussen werd in het 'Huis van de Goddelijke Wil' elk jaar de kerstnoveen bezield door het lezen van de meditaties 'Excessen of Liefde' die Luisa reeds mediteerde sinds de leeftijd van 17 jaar. Dit gebeurde ook in de maand mei en oktober met het voorlezen van het boek De Maagd Maria.

1932: Het Boek ‘De Maagd Maria in het Koninkrijk van de Goddelijke Wilÿ en Meditaties voor de maand mei werden gepubliceerd. Het werd opnieuw uitgegeven in 1933 en in 1937. Ten slotte zorgde Pr. Benedetto in 1934 voor de 5e editie van de ‘24 Uren van het Lijden van Jezusÿ met de bijgevoegde verhandeling over de Goddelijke Wil.

1938: Het onderzoek van het Heilig Officie bereikte naar aanleiding van verdere bezorgdheid zijn hoogtepunt en leidde tot twee onverwachte en pijnlijke daden. De eerste was in mei met de eis van de 34 handgeschreven notitieboekjes van Luisa's dagboek in te dienen aan de Karmeliet Lorenzo van de H. Basilius, theoloog van de apostolische dataria. De tweede was in juli, toen het Heilig Officie de publicaties verbood en op de Lijst van verboden boeken geplaatst. Ze onderwierp zich onmiddellijk aan het gezag van de Kerk en al haar geschriften werden verborgen in het geheim van het Heilig Officie.

Deze storm bezorgde Luisa een uiterst scherpe pijn maar in totale gehoorzaamheid legde zij zich erbij neer. Jezus troostte haar en nodigde haar uit niet bezorgd te zijn: ´Niet een woord zal ervan verloren gaan¡.

7/10/1938: Luisa op bevel van bovenaf verplicht het klooster te verlaten en een nieuwe woonruimte te zoeken. Ze bracht de laatste negen jaar van haar leven door in een privéwoning aan de Via Maddalena, een plaats die de ouderen van Corato goed kennen. Het was dichtbij de woning van haar biechtvader. Ook daar bleef ze, ondanks haar teleurstellingen en bittere lijden, inspanningen leveren om in totale overgave in de Goddelijke Wil te leven. Er zijn vele getuigenissen van mensen die voortdurend bij haar om troost en gebed kwamen vragen (oorlogstijd) en vertelden: ‘Zij is iemand van Godÿ.

Na Pr. Annibale zorgde Pr. Benedetto Calvi, in samenwerking met Rogationist Pr. Pantaleone Palma, voor een nieuwe impuls voor de publicatie van het Boek van de Hemel.

4/3/1947: Luisa sterft aan een ernstige longontsteking. Ze werd bijna 82 jaar.  Vier dagen lang was haar lichaam te zien voor het publiek en iedereen bevestigde dat haar ledematen flexibel waren, behalve enkele wervelkolomwervels waardoor ze niet in een kist kon worden gelegd. Het was dus nodig om een speciale kist te bouwen, waarin ze zittend kon zijn, de positie waarin iedereen haar kende. Van dichtbij én veraf  kwam men ‘Luisa la santaÿ, de Heilige Luisa begroeten. Haar begrafenis werd een ware triomf. Het was een ´feestdag voor de hele stad Corato¡. Luisa werd begraven op het kerkhof van Corato in de familiekapel van Pr. Benedetto Calvi.

In april 1947 werd de Aartsbisschop van Trani. Francesco Paolo Petronelli gaf een mandaat om informatie te verzamelen met betrekking tot Luisa's rehabilitatie door de Heilige Stoel en een jaar later gaf de nieuwe aartsbisschop Reginaldo Giuseppe Maria Addazi OP toestemming om een heiligenkaartje van Luisa af te drukken met een relikwie, waardoor ze de titel kreeg van ´Dienares van God" en smeekte om haar zaligverklaring met een speciaal "gebed ". In 1963 regelde hij ook dat haar stoffelijke resten overgebracht werden naar de parochiekerk van Santa Maria Greca. Daar rust ze nu sinds de verjaardag van haar geboorte 2019 in de  gerestaureerde Sacramentskapel.

Kerk te Corato

OLVrouw als beschermster van Corato