Vastentijd 2021

18/2 Evangelie volgens H. Lucas 9:22-25:

Hij zei: ‘De Mensenzoon zal veel moeten lijden en door de oudsten, de hogepriesters en de schriftgeleerden worden verworpen en gedood, maar op de derde dag zal Hij uit de doden worden opgewekt.' Tegen allen zei Hij: ‘Wie achter Mij aan wil komen, moet zichzelf verloochenen en dagelijks zijn kruis op zich nemen en Mij volgen. Want ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen; maar wie zijn leven verliest omwille van Mij, zal het behouden. Wat heeft een mens eraan als hij de hele wereld wint, maar zichzelf verliest of schaadt.'

H. Gertrudis van Helfta (1256-1301), Benedictijnse non
The Herald of Divine Love, Bk. III ch. 30, SC 143 

Toen een feest naderde, begon ze zich onwel te voelen, en ze verlangde dat de Heer haar gezond zou houden tot na de feest, of in ieder geval om de zwakheid te verzachten, zodat ze niet zou worden verhinderd het feest te vieren; ze wilde zich echter geheel aan de Goddelijke Wil onderwerpen.

Ze ontving dit antwoord van de Heer: ´Door hierom te vragen, en vooral omdat je je wil aan de Mijne onderwerpt, leid je me naar een kleine tuin van verrukkingen, beplant met bloemen en heel mooi in Mijn ogen. Maar weet je, als Ik je gebed verhoor dat je niet gehinderd bent in Mijn dienst, dan zal Ik je volgen naar het deel van de tuin dat je zelf verkiest. Als Ik je gebed niet verhoor en je volhardt in geduld, zal je Me volgen naar het deel van de tuin dat Ik leuker vind. Ik heb meer plezier in je als je ondanks je moeite dit verlangen hebt te volharden dan als je je toewijdt samen met het merkbaar plezier.'

Overweging

U staat voor de keuze tussen leven en dood… Kies voor het leven, voor uw eigen toekomst en die van uw nakomelingen. - Deuteronomium 30:19

Bij het begin van onze Vastentijd kunnen we geen betere metgezel kiezen dan Mozes. In de eerste lezing van vandaag confronteert hij de Israëlieten, die het zwerven in de woestijn behoorlijk beu zijn, met een grimmige keuze: wil je leven of sterven? Mozes kon zien dat kortdurende lijden een kleine prijs was voor de ultieme volheid van leven in God. ‘Volg de wegen van de Heer ', zegt hij,‘ en je zult leven.'

De Vastentijd is een tijd om de woestijnervaring te omarmen, en de meesten van ons hebben onze eigen persoonlijke ‘woestijn ', en vertrouwen op God dat Hij ons erdoorheen zal leiden en verder naar de volheid van het leven dat Hij belooft. Om te beginnen hebben we allemaal onze persoonlijke zonde, die in de meeste gevallen neerkomt op een of andere vorm van egocentrisme. Er zijn andere lasten: een ziek gezinslid, persoonlijke ziekte, financiële zorgen, moeilijke relaties, en misschien zelfs wanhoop dat het leven gewoon niet erger kan worden. Wat onze eigen persoonlijke woestijn ook is, Christus is er met ons. In zijn eigen 40 dagen in de wildernis heeft hij het hele scala van menselijke verleidingen ervaren. Hij begrijpt waar we op dit moment kunnen zijn, en Hij zegevierde met Pasen, tegen alle verwachtingen in.

Net zoals het lijkt alsof de pandemie niet erger kan worden, zijn er tekenen van hoop: het herstel van een 90-jarige van Covid; een liefde die bloeit op een intensive care-afdeling; steun van buren en naasten, zelfs onbekenden die anders verborgen zouden zijn gebleven; de onverwachte vreugde die voortkomt uit zelfopoffering. De triomf van Pasen is overal om ons heen rustig aan het werk, en de Vastentijd is een gelegenheid om eraan deel te nemen. Zoals Jezus in het evangelie van vandaag zegt: 'Als iemand een volgeling van Mij wil zijn, laat hem dan afstand doen van zichzelf en elke dag zijn kruis opnemen en Mij volgen'. Om terug te gaan naar Mozes, laten we het Leven kiezen, niet de dood.

Gods zegen +