GOD ZOEKEN IN DE DAGELIJKSE PLICHTEN 

Onthechting van het hart 

,En al wat gij doet in woord of werk, doet alles in de naam van Jezus de Heer, God de Vader dankend door Hem' (Kol. 3,¹⁷) . Men moet God niet alléén in de uren van gebed zoeken, maar altijd, in alle handelingen en bezigheden van het leven. Er zijn bezigheden en moet vooral niet menen zich daaraan te mogen onttrekken bij het zoeken naar God. De omgang met de mensen zal op zichzelf daarom nooit een hinderpaal zijn voor de vereniging van de ziel met God ;men moet echter zuiver in de sfeer van Gods wil blijven, d.w.z. in het contact met de mensen, en bij de verschillende werkzaamheden moet men slechts één doel kennen: de vervulling van zijn plicht. Wanneer integendeel de neiging van de wil bij dit of dat stilstaat, er een zekere persoonlijke voldoening in zoekt, b.v. als men zijn nieuwsgierigheid wil bevredigen of een natuurlijke behoefte aan genegenheid, als men zich wil doen gelden of achting van anderen wil afdwingen, enz., dan treedt men buiten de weg van Gods wil. Dan hecht het hart zich aan de schepselen en vindt het daarin een werkelijke hinderpaal - de grootste! - voor zijn voortdurend God-zoeken.

De H. Joannes van het Kruis vraagt uitdrukkelijk de neiging van onze wil los te maken van alle dingen. Hij eist meer dan onthechting en lichamelijke verwijdering van de wereld, hij eist onthechting van het hart. 

De inwendige cel 

,Hetzij gij eet, hetzij gij drinkt, hetzij gij spreekt of over zaken handelt of iets anders doet, weest er altijd op bedacht God te zoeken en zorg dat de genegenheid van uw hart voor Hem bestemd is. Dit is een absoluut noodzakelijke voorwaarde om de inwendige eenzaamheid te bewaren, die eist dat de ziel geen enkele gedachte meer koestert die niet op God is gericht'. Om het mogelijk te maken God te zoeken en verenigd met Hem te leven, zelfs te midden van de drukte en in weerwil van de omgang met de wereld, is een inwendige eenzaamheid noodzakelijk. Zij bestaat in de onthechting. Een hart dat niet geheel onthecht is, zal altijd en overal iets vinden dat haar van het God-zoeken afhoudt, haar boeit en min of meer de gevangene maakt van de schepselen. Maar zodra de ziel onthecht is, verkrijgt ze de grote, de hoogste vrijheid om God te zoeken en door het geschapene heen slechts naar Hem te streven. Men wordt in staat om in elke bezigheid of activiteit alléén naar God te verlangen en al de genegenheid van het hart op Hem te richten. Het zoeken en de vereniging met Hem komen hier op aarde veel meer tot stand door de wil dan door het verstand. Zelfs als de plicht - studie, werk, onderwijs, apostolaat - intense aandacht van de geest vereist of grote toewijding, kan de ziel toch op God gericht zijn met de genegenheid van haar hart of door ,het verlangen van de liefde'. Dit zet haar aan om onophoudelijk in alles de wil en de glorie van God te zoeken. Wanneer de liefde tot Christus ons dringt, zal niets ons van Hem kunnen scheiden. 

Schep in mij een zuiver hart 

Zoals het dorstig hert naar de waterbron smacht, zo verlangt mijn ziel naar U, mijn God! Mijn ziel dorst naar U, zij verlangt, zoekt en wil slechts U.

,Barmhartige en goede Meester van mijn ziel, Gij hebt gezegd: ,Komt tot Mij, gij allen die dorst hebt en Ik zal u te drinken geven!' Leven dat elk wezen het leven geeft, weiger mij dat frisse water niet dat Gij belooft aan allen die er vurig naar verlangen. Heer, ik verlang er naar, ik vraag er U om, ik kom tot U... Verberg U niet voor mijn blikken, goede Meester, Gij kent mijn behoeften en weet dat dit water het enig geneesmiddel is dat Gij aan mijn gewonde ziel kunt geven, Bron van levend water, ontsprongen aan de wonden van mijn God, hoe overvloedig welt Gij op om onze dorst te lessen! ,Hoe veilig wandelt hij die zich weet te laven aan die goddelijke drank'!

Heer, Gij alléén kunt mijn ziel verkwikken die dorst naar de opperste waarheid, naar de oneindige liefde, naar de eeuwige schoonheid. Wanneer mijn hart stilstaat bij iets wat geschapen is, er enige voldoening in zoekt en zich - al is het maar een beetje - in beslag laat nemen door een aardse genegenheid, of zich ongeremd in de verwikkelingen en bekommernissen van het leven dompelt, dan kom ik daar al gauw verveeld en vermoeid, leeg' en gedrukt van terug. God, schep in mij een zuiver en rechtschapen hart, dat U overal en altijd zoekt; vermeerder in mij de liefde, opdat mijn genegenheden en verlangens naar U uitgaan! 

,Mijn God, wie kan zich vrijmaken van menselijke zwakheden, zo Gij hem niet tot U opheft in een zuivere liefde? Hoe kan de mens, geboren in het slijk der verwerping, zich tot U verheffen, Heer, als Gij hem niet opheft met de hand die hem schiep. Gij zult mij niet ontnemen, mijn God, wat Gij mij geschonken hebt in uw enige Zoon, Jezus Christus, in Wie ik alles heb ontvangen wat ik verlang. Daarom verheug ik mij, overtuigd dat Gij niet zult nalaten mij te aanhoren, als ik blijf vertrouwen. 

De hemel is van mij en ook de aarde; aan mij behoren de volkeren, de rechtvaardigen, de zondaars; de engelen zijn van mij en de Moeder van God en alle dingen. God zelf is van mij en is geheel voor mij want Christus is van mij en is geheel voor mij. Wat zoekt gij, wat vraagt gij toch, mijn ziel? Dit alles is van u en voor u. Daarom, sta niet stil bij kleinigheden, stel u niet tevreden met de kruimeltjes die van de tafel van de hemelse Vader vallen.

Treed uit uzelf en erken uw glorie: ga erin schuil, verheug u over en gij zult de verlangens van uw hart vervuld zien. 

Bron: Van Hart tot Hart, 1962

Gabriel van de H.Maria Magdalena o.c.d.

Bewerking; Karmelgemeenschap Bierbeek