3 Tips om het Kruisteken te maken – Philip Kosloski  14/9/2020 (Uit: Aleteia)

Het Kruisteken kan een integraal onderdeel zijn van ons geestelijk leven, vooral als we het vroom, vaak en openlijk doen.

Het kruisteken maken is een oude toewijding die begon bij de eerste Christenen en tot op de dag van vandaag in de Kerk voortduurt. Toch is het relatief gemakkelijk om het doel uit het oog te verliezen en het Kruisteken onzorgvuldig te maken, zonder dat het zelfs maar een gebed is.

Hier zijn drie basistips uit het Katholiek gebedenboek en de handleiding van meditaties die ons kunnen helpen ons gebruik van de traditie te evalueren en ervoor te zorgen dat het een groter effect op ons spirituele leven heeft.

1 VROOM

'Je moet het met toewijding maken, dat wil zeggen met dankbaarheid voor de zegeningen die je geniet door het Lijden van Christus, en met oprecht berouw over je zonden. Onthoud dat een half Kruisteken maken in werkelijkheid een heiligschennis is en dat je jezelf vergelijkt met degenen die het belachelijk maken en veroordelen.

Hoeveel Christenen maken snel en zonder nadenken het Kruisteken? Doe het wat trager en maak het Kruisteken op een meer bewuste manier, denk aan het offer dat Jezus aan het Kruis heeft gebracht.

2 DIKWIJLS

Vervolgens moet je regelmatig het Kruisteken maken. Dit wordt ingeprent door het voorbeeld van de eerste Christenen, die zich door dit heilige teken aan God hebben toegewijd en bij elke handeling Zijn zegen hebben afgesmeekt. Het wordt ook sterk aanbevolen door alle grote Heiligen en Kerkvaders; onder de andere door de H. Efraïm, die over dit onderwerp zegt: ‘Bedek jezelf met het Kruisteken, zoals met een schild, en sla met het Kruisteken je ledematen en je hart. Wapen jezelf ten allen tijde met dit teken, want het is de overwinnaar van de dood - de opener van de poorten van het Paradijs - de grote bewaker van de Kerk. Draag deze wapenrusting overal met je mee, elke dag en nacht, elk uur en elk moment. Of je nu aan het werk bent, eet of drinkt, reist, of wat je ook doet, teken en wapen jezelf met het reddende teken van het Kruis. "

Het Kruisteken kan deel uitmaken van onze dagelijkse routine, niet alleen als we tijd vrijmaken voor gebed, maar ook als we onze dagelijkse taken uitvoeren. Dit kan ons helpen elk moment van de dag te heiligen en het aan God aan te bieden.

3 OPENLIJK

Ten slotte moet je openlijk het Kruisteken maken, want het is door dit teken dat je jezelf een Christen toont, en bewijst dat je niet beschaamd bent voor het Kruis en de vernedering van je God en  gekruisigde Redder. Terwijl anderen opscheppen over linten en sterren, die worden gedragen en naar opgekeken wordt omdat het insignes van wereldse eer zijn, verleend door de groten van de aarde, zou je het Kruisteken het grootste geluk moeten vinden, de grootste eer, om die heilige banier van de Koning der koningen te dragen, die uitdrukking geeft aan Zijn grootste mysteries. Maak daarom gebruik van dit heilig teken, dat je als Christen aanwijst tegenover onbekenden in het verste deel van de wereld. Je moet het altijd openlijk en zonder aarzeling maken.

Het maken van het Kruisteken kan de aandacht van anderen trekken en we kunnen aarzelen om dat te doen, vooral op openbare plaatsen. We moeten echter moedig zijn en niet bang zijn om ons Christendom te belijden, waar we ook zijn.

Het kruisteken is een Christelijke symbolische handeling die erin in bestaat met de rechterhand een kruis te slaan vanaf het voorhoofd naar de borst en vervolgens van de linker tot de rechterschouder.

Er is een verschil tussen enerzijds de oosters-orthodoxe kerken en de overige kerkgenootschappen in de manier waarop het kruisteken wordt gemaakt. Bij de oosters-orthodoxe kerken is de volgorde van handelen: hoofd - borst - rechterschouder - linkerschouder. Bij de overige kerken wordt na hoofd en borst, eerst de linkerschouder en dan de rechterschouder aangeraakt.

Naast het verschil zoals dat beschreven in de vorige paragraaf is er ook een verschil in de manier waarop de hand wordt gebruikt bij het maken van het kruisteken. In de oosters-orthodoxe kerken wordt uitsluitend de duim, wijs- en middelvinger gebruikt (als symbool van de Heilige Drie-eenheid) met de ringvinger en pink naar binnen gevouwen (als symbool van de goddelijke en menselijke natuur van Christus). Bij de Russische oudgelovigen maakt men gebruik van een ouder kruisteken, waarbij duim, pink en ringvinger samen worden gebracht als symbool van de Drie-eenheid en wijs- en middelvinger gestrekt worden gehouden, waarmee beide naturen van Christus worden uitgedrukt. Bij de andere kerken gebruikt men de volle hand (de duim naar binnen gevouwen).

Het kruisteken symboliseert (al dan niet uitgesproken) de zegenbede: In de naam van de Vader (aanraking hoofd) en de Zoon (borst) en de H. Geest (linker- en rechterschouder), Amen. In het Latijn: In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti, Amen.