|
Wees niet bang! 14/3/2020
Matteus 17:5-8: Hij was nog niet uitgesproken of de schaduw van een
stralende wolk gleed over hen heen, en uit de wolk klonk een stem: Dit is Mijn
geliefde Zoon, in Hem vind Ik vreugde. Luister naar Hem! Toen de leerlingen
dit hoorden, wierpen ze zich neer en verborgen uit angst hun gezicht. Jezus kwam
dichterbij, raakte hen aan en zie: Sta op, jullie hoeven niet bang te zijn.
Ze keken op en zagen niemand meer, Jezus was alleen.
Johannes 11:39-44: Jezus zei: Haal de steen weg. Marta, de zuster van
de dode, zei: Maar Heer, de stand! Hij ligt er al vier dagen! Jezus zei tegen
haar: Ik heb je toch gezegd dat je Gods grootheid zult zien als je gelooft?
Toen haalden ze de steen weg. Daarop keek Hij omhoog en zie: Vader, Ik dank U
dat U Mij hebt verhoord. U verhoort Mij altijd, dat weet Ik, maar Ik zeg dit ter
wille van al die mensen hier, opdat ze zullen geloven dat U Mij gezonden hebt.
Daarna riep Hij: Lazarus, kom naar buiten! De dode kwam tevoorschijn, zijn
handen en voeten in linnen gewikkeld, en zijn gezicht bedekt door een doek.
Jezus zei tegen de omstanders: Maak de doeken los, en laat hem gaan.
Beste vrienden, in ongekende tijden als deze is het goed om
onszelf eraan te herinneren dat we mensen van het Goede Nieuws zijn, geroepen
om tekenen van hoop voor anderen te zijn. De boodschap van het Evangelie is
altijd: wees niet bang! We weten allemaal dat er talloze redenen voor hoop
zijn, maar ik leef niet altijd alsof dat waar is. Mea maxima culpa!
In de bovenstaande schriftgedeelten gaat Jezus tot het
uiterste om ons te laten zien dat Hij de leiding heeft, hoe de dingen er ook
uitzien. In de eerste tekst zijn Petrus, Jacobus en Johannes getuige - slechts
enkele dagen voor de Kruisiging - van de onvoorstelbare glorie van Jezus, Zoon
van God. Jezus wilde hen en ons een heerlijke lichtstraal geven om de
duisternis te verdrijven die spoedig zou volgen.
De tweede tekst uit de Schrift hierboven geeft een meer doordringende
les: wanneer iets lijkt te zijn gestorven, zelfs als er een grote stank is,
moeten we alles doen wat we kunnen om te negeren wat onze zintuigen ons zeggen,
we moeten ons vertrouwen in God behouden en te wachten met vreugdevolle hoop dat
Hij iets spectaculairs doet! Bid:
"Jezus, ik vertrouw op U." Bid het totdat je het meent!
Onze Heer heeft ons inderdaad talloze troost en genade
gegeven voor de tijd waarin we ons bevinden. Wie kan deze tekst vergeten uit
het dagboek van de H. Faustina:
'Toen er een grote storm naderde, begon ik het kroontje
(van Goddelijke Barmhartigheid) te bidden. Plots hoorde ik de stem van een
engel: "Ik kan niet naderen in deze storm, omdat het licht dat uit haar
mond komt, zowel mij als de storm terugdrijft." Dat was de klacht van de
engel bij God. Ik besefte toen hoeveel schade hij door deze storm zou hebben
aangericht; maar ik erkende ook dat dit gebed God aangenaam was, en dat dit
kroontje het krachtigst was. - Divine Mercy in My Soul, St. Faustina Kowalska
# 1791
Het Getijdengebed heeft altijd hele mooie bemoedigende
woorden. Op 21 februari was de tweede lezing uit een brief van H. Petrus
Damianus, getiteld "Laten we ons verheugen in de vreugde die volgt op
verdriet". Hier zijn een paar teksten:
'Troost ligt al binnen je bereik, als je gezond verstand
niet afgestompt is. Mijn zoon, kom in dienst van God. Sta in gerechtigheid en
vrees. Bereid je ziel voor; je ziel staat op het punt beproefd te worden. Deze
woorden van de Schrift laten zien dat je een zoon van God bent en als zodanig
bezit moet nemen van je erfenis. Wat is er duidelijker dan deze oproep?
"Maar voor Gods uitverkorenen is er grote troost; de
kwelling duurt maar een korte tijd. Dan buigt God zich voorover, wiegt de
gevallen mens, fluistert troostende woorden. Met hoop in zijn hart richt de
mens zich op en loopt weer naar de glorie van geluk in de Hemel.' [
]
'Daarom, mijn broer, veracht als jij bent door mensen, als
het ware door God geslagen, wanhoop niet. Wees niet depressief. Laat je
zwakheid je niet ongeduldig maken, laat in plaats daarvan de sereniteit van je
geest op je gezicht schijnen. Laat de vreugde van je geest tot uitbarsting
komen. Laat dankwoorden op je lippen komen.' [
]
'De Schrift stelt ons gerust: laat je begrip je geduld
versterken. Kijk in sereniteit uit naar de vreugde die volgt op verdriet. Hoop
leidt je naar die vreugde en liefde wekt je ijver op. De goed voorbereide geest
vergeet het lijden van buitenaf en keert verlangend naar wat het in zichzelf
heeft overwogen.'
Moge God ons allemaal dieper in Zijn heilige en
aanbiddelijke Wil leiden. Fiat!
|