Om 2:45u ‘s nachts op 28 mei 1939 verscheen OLHeer toen ik wakker lag in mijn bed thuis. Het was donker in de kamer, maar plotseling werd het helder licht, en wanneer ik mij omdraaide in bed om te zien van waar het licht kwam zag ik Jezus op een stoel zitten naast mijn bed. Ik zag de tekens op Zijn voorhoofd waar de doornen zijn wenkbrauw had doorboord. Hij was glorierijk mooi en was gekleed in een gouden gewaad die elk kleur weerspiegelde. Mijn eerste gedachte zei ik tot Hem: “Bent u gekomen voor mij (om mij mee te nemen)?” Zijn antwoord was “Nee. Je tijd is nog niet gekomen.” Ik vroeg dan over mijn geliefde overleden moeder en Hij verzekerde mij dat ze in de Hemel was. Hij zei dan dat Hij zou terugkeren in 31 dagen. Als ik mijn arm uitstak om Zijn schitterend gewaad aan te raken, verdween Hij.

Op 28 juni 1939 verscheen Jezus terug om 2:45u ‘s nachts. De kamer werd stralend en daar stond Hij in de deuropening, gekleed in het wit en de ‘Kleine Bloem’ Theresia van Lisieux was bij Hem. Hij zei “Ik ben gekomen zoals Ik heb gezegd.” De H. Theresia kwam naar mijn bed en deed het deken weg en plaatste haar hand op mijn buik en zei “Ik ben de Kleine Bloem. Je bent gezuiverd in het vuur en goed bevonden. Geloof geneest alle zaken.” Zij ging daarna terug bij de Heer staan, en Jezus zei “Ik zal terugkomen. Er is nog werk te doen.” Daarna verdwenen ze en viel ik onmiddellijk in slaap. Toen ik wakker werd om 5u was ik verbassd dat de wonde op mijn buik volledig dicht was gegroeid. Het rauw vlees die zich over mijn hele buik bevond was weg. De gescheurde ingewanden waren volledig genezen. Mijn gezin en vrienden kwamen de volgende dagen mij bezoeken en waren vol vreugde.

Om 2:45u ‘s nachts op 15 augustus 1939 zat ik recht en weende van de pijn dat veroorzaakt was door het gips rond mijn been, en de kamer was plots vol licht en de H. Theresia stond bij mijn bed. Ze zei: “Dat is maar een zeer kleine zaak. Sta recht en ga.” Ik plaatste mijn voeten op de grond en stond recht, en het gips die over een grote lengte was aangebracht sprong open over de hele lengt en ik kon gemakkelijk eruit stappen. De H. Theresia zei toen: “Ga nu naar de Kerk” en ze verdween onmiddellijk.

Ik had 2.5 jaar niet meer zonder krukken gewandeld, en ik zag dat mijn voet perfect recht was en genezen, en ik wandelde vrij in huis rond. Ik werd om 6:00u met de auto naar het Mercy Ziekenhuis gebracht en ging ongeveer 60m zonder hulp. Ik hoorde de Mis voor de eerste keer in mijn leven. Het was het feest van de Tenhemelopneming. Daarna kon ik gaan zonder de minste moeite.

Later in de maand augustus was er nog een buitengewoon mirakel in het gezin, en hoewel er niet veel aandacht was aan geschonken, beschouwde Rhoda dit het grootste mirakeld at Onze Heer had bewerkt voor haar. Haar man George stopte met drinken. Hij was op een nacht thuis gekomen en wilde naar bed en Onze Heer stond voor hen. George wilde Jezus niet zien en keerde om. Maar Onze Heer stond daar ook. Elke kant dat George wilde uitgaan, stond Jezus daar. Wanneer George dit vertelde aan Rhoda liet ze onmiddellijk Mgr. Habig komen om met George te praten. De bisschop vroeg George of Jezus iets had gezegd. Maar George antwoordde: Nee, Hij moest niets zeggen. Voor het einde van het jaar ontving George de H. Communie naast zijn vrouw. Hun dochter Anna Mae volgde later. Ook zes andere familieleden bekeerden zich. En dan waren de talloze zielen die voor haar huis verzamelden elke dag en wilden spreken met de “vrouw die miraculeus was genezen”. Dit zorgde voor vele bekeringen. Zij zagen Zijn liefde en barmhartigheid geopenbaard in het leven van Rhoda.

Op 39 december 1939 verscheen Onze Heer opnieuw om 3:30u in de ochtend in mijn kamer. Hij zei onder anderen: “Je zult vele zielen winnen door je devotie tot het Heilig Hart en de Kleine Bloem.” Hij zegende dan een groot aantal religieuze dingen die ik klaar had gezet voor Zijn komst. Ook de Kleine Bloem verscheen op deze gelegenheid en, en als ze vertrokken zei ze: “Ik zal terugkeren op mijn verjaardag.”

Ze hield haar belofte en keerde terug op 2 januari om 4:10u ‘s ochtends. Ze gaf mij een persoonlijke boodschap en maande mij aan niet haar niet zoveel te beminnen en eren maar meer Jezus lief te hebben.

Op 8 januari 1940 om 1:30 ‘s nachts kwam de Kleine Bloem terug en liet zeven frisse rozenblaadjes op mijn gezicht en borst vallen en zin me ze te fotograferen. Ik deed het en er waren vele afbeeldingen van OLHeer en de Kleine Bloem en andere Heiligen zichtbaar op de foto.

Op 3 april 1940 om 2:40 ‘s nachts verscheen OLHeer opnieuw en dicteerde een boodschap die ik opschreef  en waarin Hij onder andere zei: “Genezingen die nog wonderbaarder zijn dan je jouwe zullen op deze plaats gebeuren.” Hij sprak ook van de vele bekeringen die zouden gebeuren en verklaarde: “Ik zal je een lange tijd niet terugzien. Er zal veel voltooid zijn vooraleer Ik terugkeer.”