Het Oude Testament bevat een voorafbeelding van de H. Maagd Maria – TLDM 17/12/2018

Jezus: "Mijn Moeder werd toegelaten om Mijn kruist e accepteren. Ze deed dit wegens haar grote hart voor Haar kinderen. Ik kijk niet graag, want het doet Mij verdriet de gruwel en het gebrek aan respect te zien dat aan Mijn Moeder geboden wordt. Het zijn enkel de vijanden van de Vader in de Hemel die deze waarheid ontkennen. Jullie zullen de woorden van Mijn Moeder niet stoppen. Zij is jullie Medeverlosseres, en als zodanig, is Zij het die de missie heeft gekreten om jullie terug op de weg naar het Koninkrijk te brengen. Zonder Haar zullen jullie verloren gaan. (5/8/1974)

Jezus: “Reken niet op broze menselijke relaties, omdat ze uitdoven. Terwijl Mijn Moeder, in Haar Onbevlekt Hart, er altijd zal zijn om jullie raad te geven, jullie te begeleiden, omdat er geen zuiverder liefde bestaat die aan de mensheid werd gegeven, dan uitgedrukt wanneer ze onderworpen was aan Mijn vervolging op aarde, en zag dat Ik moest vertrekken. Ze kende de Wil van de Vader, accepteerde dit en op die manier werd ze werkelijk de Moeder van de wereld. (30/5/1981)

Artikel van LepantoInstitute.com (13/12/2018) – door Carlos Caso-Rosendi

Kerstmis komt eraan. Dit is een goed moment voor een eenvoudige meditatie over de vele vrouwen van God die de perfectie van de Moeder van de Verlosser voorafgingen. Deze meditatie laat zien hoe het Oude Testament geleidelijk de vele kwaliteiten van de vrouw onthult die in Genesis 3:15 worden genoemd. Zowel de Messias als zijn Moeder waren eeuwenlang een mysterie. Dat mysterie werd eindelijk geopenbaard tijdens de eerste kerst in Bethlehem. Het jonge meisje dat in de profetie van Jesaja werd aangekondigd, bracht de Gezegende Zoon, Emmanuel, God met ons.

De Bijbel vertelt het verhaal van de H. Maagd Maria in zowel het Oude als het Nieuwe Testament. In het Oude Testament lezen we over Onze Gezegende Moeder in de profetieën die God heeft gebruikt om ons over haar kwaliteiten te leren.

Vijandschap sticht ik tussen jou en de vrouw, tussen jouw nageslacht en hare, zij verbrijzelen je kop, jij bijt hen in de hiel. – Genesis 3:15

In Genesis 3:15 vinden we de eerste profetie over Maria. Zij is degene die een dodelijke wonde zal toebrengen op het hoofd van de oude slang. Wanneer de Hebreeuwse schriftgeleerden vroeger dit vers vertaalden in het Grieks, gebruikten ze het woord gunai (vrouwe). Zij is degenen die het goddelijk gericht op de vaders van het “aderengebroed” (Matteüs 12:34) zal doen neerkomen., en Jezus verwijst naar hen als “zonen van jullie vader, de Duivel” (Johannes 8:44). In dit kleine vers vinden we het eerst teken van de belofte van het Evangelie. Het zaal van de vrouw is ook het zaad van Abraham, de vader van alle gelovigen. Dat zaad is Christus, die in de wereld komt door Maria. Dit wordt uitgelegd door de H. Paulus in Galaten3:16 : Nu gaf God zijn beloften aan Abraham en zijn nakomeling. Let wel, er staat niet ‘nakomelingen’, alsof het velen betreft, maar het gaat om één: ‘je nakomeling’ – en die nakomeling is Christus.

Het vijandschap tussen het zaad van de vrouw en het zaad of nageslacht van de oude slang blijft tot de Eindtijd zoals getoond in het visioen van de H. Johannes in het Boek Openbaring 11:19 tot 12:6.

Jesaja 7:14: Daarom zal de Heer zelf u een teken geven: de jonge vrouw is zwanger, zij zal spoedig een zoon baren en hem Immanuel noemen.

Het woord dat hier gebruikt wordt voor maagd is almah (jonge vrouw). De naam Immanuel betekent “God met ons”. Jesaja openbaart meer over deze zoon van de maagd.

Jesaja 11:1-5: Maar uit de stronk van Jesse schiet een telg op, een scheut van zijn wortels komt tot bloei. De geest van de Heer zal op hem rusten: een geest van wijsheid en inzicht, een geest van kracht en verstandig beleid, een geest van kennis en ontzag voor de Heer. Hij ademt ontzag voor de Heer; zijn oordeel stoelt niet op uiterlijk schijn, noch grondt hij zijn vonnis op geruchten. Over de zwakken velt hij een rechtvaardig oordeel, de amen in het land geeft hij een eerlijk vonnis. Hij tuchtigt de aarde met de gesel van zijn mond, met de adem van zijn lippen doodt hij de schuldigen. Hij draagt gerechtigheid als een gordel om zijn lendenen en trouw als een gordel om zijn heupen.

Deze profetie bevestigt dat een maagd uit de stam van Juda, en uit de familie van David de beloofde Messias zal baren. Jesse die hier vermeld wordt is de vader van Koning David, die uit de stam van Juda komt. Vroeg in de geschiedenis had Jacob geprofeteerd dat de Messias zou komen uit de stam van Juda.

Genesis 49:10: In Juda’s handen zal de scepter blijven, tussen zijn voeten de heersersstaf, totdat hij komt die re recht op heeft, die alle volken zullen dienen.

Hier begint Jesaja de rol van de moeder van de Messias te openbaren. In het Nieuwe Testament, wordt het verband gelegd wanneer we lezen hoe het in vervulling ging in het Evangelie van Matteüs.

Matteus 1:18-24: De afkomst van Jezus Christus was als volgt. Toen zijn moeder Maria al was uitgehuwelijkt aan Jozef maar nog niet bij hem woonde, bleek ze zwanger te zijn door de H. Geest. Haar man Jozef, die een rechtschapen mens was, wilde haar niet in opspraak brengen en dacht erover haar in het geheim te verstoten. Toen hij dit overwoog, verscheen hem in een droom een engel van de Heer. De engel zei: ‘Jozef, zoon van David, wees niet bang je vrouw Maria bij je te nemen, want het kind dat ze draagt is verwekt door de H. Geest. Ze zal een zoon baren. Geef hem de naam Jezus, want hij zal zijn volk bevrijden van hun zonden.’ Dit alles is gebeurd opdat in vervulling zou gaan wat bij monde van de profeet door de Heer is gezegd: De maagd zal zwanger zijn en een zoon baren, en men zal hem de naam Immanuel geven, wat in onze taal betekent ‘God met ons’.

Een tijdgenoot van Jesaja vermeldt ook de moeder van de Messias:

Micha 5:1-2: Uit jou, Betlehem in Efrata, te klein om tot Juda’s geslachten te behoren, uit jou komt iemand voort die voor mij over Israël zal heersen. Zijn oorsprong ligt in lang vervlogen tijden, in de dagen van weleer. Totdat de vrouw die zwanger is haar kind heeft gebaard worden zijn broeders aan hun lot overgelaten. Daarna zullen wie er nog over zijn terugkeren naar de andere Israëlieten.

Ook de profeet Jeremia lijkt het over de moeder van de Messias te hebben in dit mysterieus vers:

Jeremia 31:22: Hoelang nog blijf je talmen, hoe lang nog blijf je eigenzinnig, vrouwe Israël? De Heer zal iets nieuws op aarde scheppen: een vrouw maakt een man het hof.

Hier is de “opstandige dochter” Israël. De vers lijkt te suggereren dat God op het punt staat de voortdurende opstanden van Zijn volk op te lossen. De H. Hiëronymus legt dit vers uit als een profetisch model van de maagdelijke geboorte van Christus. Het “nieuwe” dat God heeft geschapen is Maria van Nazareth die de missie zal hebben om een perfecte mens te verwekken die niet aangetast is door de erfzonde.

Er zijn ook de andere profetische types van Maria, zoals Sara, Hanna, Debora, Jaël, Judit en Ester.

Sara

Sara is de vrouw van Abraham, de moeder van Isaac en de grootmoeder van Jacob, de vader van de twaalf stammen van Israël. Er zijn vele gelijkenissen tussen Sara en Maria van Nazareth. Zoals toen Maria moest vluchten naar Egypte voor een tijd (Genesis 12:10-20). Ze had geen kinderen (Genesis 16:1) en haar miraculeuze zwangerschap die aangekondigd werd door een hemelse boodschapper (Genesis 18:10). Ze stelde de engel een vraag die zeer gelijkt op de vraag die Maria stelde:

Lucas 1:34 : Maria vroeg aan de engel: “Hoe zal dat gebeuren? Ik heb immers nog nooit gemeenschap met een man gehad.”

Genesis 18, 13: “[…] waarom vraagt ze zich af of ze op haar leeftijd nog wel een kind ter wereld kan brengen?”

Zowel Sara en Maria leven op een belangrijke tijd in de geschiedenis, wanneer God een nieuw verbond sluit met Zijn volk.

Genesis 17:2: “Ik wil met jou (Abraham) een verbond aangaan en ik zal je veel, heel veel nakomelingen geven.”

Lucas 1:30-33: Maar de engel zei tegen haar: “Wees niet bang, Maria, God heeft je zijn gunst geschonken. Luister, je zult zwanger worden en een zoon baren, en je moet hem Jezus noemen. Hij zal een groot man worden en de Zoon van de Allerhoogste worden genoemd, en God, de Heer, zal hem de troon van zijn vader David geven. Tot in eeuwigheid zal hij koning zijn over het volk van Jakob, en aan zijn koningschap zal geen einde komen.”

Hanna

In vroegere tijden waren kinderen de kostbaarste schat van het gezin. Het was een zegen aanzien van God om vele kinderen te hebben . Wanneer een vrouw geen kinderen kon krijgen, moest ze de schaamte dragen onvruchtbaar te zijn. In veel gevallen, had de man een bijvrouw om het leven van de oorspronkelijke vrouw zeer moeilijk te maken. Dat was het geval met Hanna, de vrouw van Elkana, een man uit de stam Efraïm. Deze gelovige vrouw was onvruchtbaar, maar dat weerhield haar niet te bidden om nakomelingen.

Maar op een keer, tijdens het grote religieuze feest in Silo, kwam Hanna bij het Tabernakel en bad God om een kind. Ze bad in stilte omdat priester Eli van op afstand in de gaten hield. Eli bemerkt dat Hanna groot verdriet had en bitter weende toen ze aan het bidden was. Eli besluit hieruit dat ze teveel wijn gedronken had tijdens de viering. Hij berispt haar dronken te zijn in het Huis van de Heer. Ook Maria, samen met andere Christenen die verzameld waren in het cenakel werden beschuldigd dronken te zijn nadat ze het Pinksterfeest hadden gevierd. Het gebeurde op de dag dat de Kerk de H. Geest had ontvangen. (Handelingen 2:1-13)

1 Samuel 1:12-17: Diep bedroefd bad Hanna tot de Heer. In tranen legde ze een gelofte af: “Heer van de hemelse machten, ik smeek u, heb toch oog voor mijn ellende. Denk aan mij, uw dienares, vergeet mij niet. Schenk mij een zoon, dan schenk ik hem voor zijn hele leven aan u: nooit zal zijn haar worden afgeschoren.” Terwijl Hanna zo lang bad, keek Eli opmerkzaam naar haar mond. Ze bad namelijk in stilte: haar lippen bewogen wel,  maar haar stem was niet te horen. Daarom dacht Eli dat ze dronken was. Hij sprak haar aan en vroeg: “Gaat dit nog lang zo duren? Als u dronken bent, ga dan uw roes uitslapen!” “U vergist u, heer”, antwoordde Hanna. “Ik heb geen wijn of andere drank gedrongen. Nee, ik ga gebukt onder een zwaar verdriet en stort mijn hart uit bij de Heer. Denk niet dat ik een slechte vrouw ben; ik bid zo lang omdat ik overstelpt ben door droefheid en ellende.” “Ga dan in vrede”, antwoordde Eli. “De God van Israël zal u geven waar u om hebt gevraagd.”

Nadat ze de zegen van Eli had ontvangen, geloofde Hanna dat God haar gebed zou verhoren. Zij belooft God dat als Hij haar een zoon zou geven, zij hem zal toewijden aan de Heer om Hem heel zijn leven te dienen. Het antwoord op haar gebed en belofte was Samuel, de grote profeet-priester van Israël die in dat jaar werd geboren. Hanna vervulde haar belofte en vijf jaar later nam ze Samuel mee naar Eli, priester van God, om door hem te worden opgevoed.

Zoals Maria, was Hanna de moeder van een grote profeet, die ze van jongs af toewijdde aan de dienst van God. (vergelijk 1 Samuel 1:24 met Matteüs 2:22-40) Het lied van Hanna, opgenomen in het tweede hoofdstuk van 1 Samuel was zeer waarschijnlijk de inspiratie voor het Magnificat van Maria (Lucas 1:46-55).

1 Samuel 2:1-10: “Nu juicht mijn hart dankzij de Heer, fier heft mijn hoofd zich op, dankzij de Heer, mijn mond spreekt vrijmoedig tegen mijn vijanden, want dankzij uw hulp beleef ik vreugde. Geen is er heilig als de Heer, er is geen andere god dan u, geen rots is er als onze God. Gebruik toch geen grote woorden, blaas niet zo hoog van de toren, want de Heer is een alwetende God: door hem worden onze daden gewogen. De boog van de helden is gebroken, en wie wankelen weten zich gesterkt. Die genoeg hadden, verkopen zich voor brood, en wie hongerden zijn verzadigd. De onvruchtbare baart zeven zonen, en wie veel kinderen heeft, verwelkt. De Heer doet sterven en doet leven, zendt naar het dodenrijk en leidt eruit omhoog. De Heer maakt arm en hij maakt rijk, vernedert diep en heft hoog op. Hij verheft uit het stof wie berooid is, uit het vuil tilt hij op wie alles ontbeert. Hij laat hen wonen bij hooggeplaatsten, hij houdt een ereplaats voor hen vrij. Van de Heer zijn de pijlers der aarde waarop hij de wereld heeft vastgezet. Die hem trouw zijn, behoedt hij op hun pad, maar de zondaars komen om in het duister. Ontoereikend is de menselijke kracht: wie het opneemt tegen de Heer wordt gebroken, vanuit de hemel dondert hij hun toe. De Heer spreekt recht over heel de aarde, hij geeft macht aan de koning die hij kiest en verhoogt het aanzien van zijn gezalfde.”

Debora en Jaël

Debora is een voorbeeld van wijsheid, die rechter is over Israël. Ze was de vrouw van Lappidot, en ze was profetes. Ze hield zitting onder de Deborapalm tussen Rama en Betel, in het bergland van Efraïm, en daar kwamen de Israëlieten haar hun rechtsgeschillen voorleggen. (Rechters 4:4-5)

In die tijd waren de Israëlieten onderdrukt door de Kanaänieten en ze riep de stammen van Zebulon en Neftali op om te vechten tegen Sisera, de Kanaanitische  legeraanvoerder. Zij profeteerde dat de machtige verdrukker zou overgeleverd worden in de handen van een vrouw. Dit is een profetisch model van Mari, die de profetie van Genesis 3:15 in vervulling zal brengen door de kop van Satan, de oude slang, te verpletteren. De vrouw die door God wordt uitverkoren om het leven van Sisera te beeindigen is Jaël. Zowel Debora als Jaël zijn profetische types van Maria.

Rechters 4:17-21: Sisera vluchtte te voet naar de tent van Jaël, de vrouw van de Keniet Cheber, want hij wist dat er een bondgenootschap bestond tussen de familie van Cheber en koning Jabin van Hasor. Jaël kwam hem tegemoet en zei: “Kom binnen, heer, kom binnen. Wees niet bevreesd.” Hij ging bij haar de tent binnen en zij verborg hem onder een deken. “Geef me wat water te drinken,” vroeg hij, “ik heb zo’n dorst.” Jaël opende een melkzak, gaf hem te drinken  en dekte hem weer toe. Toen zei hij: “Ga in de tentopening staan. Als er dan iemand komt vragen of er een man bij u is, moet u zeggen: “Nee, er is hier niemand.” Jaël nam een tentpin en een hamer en sloop de tent binnen. Ze sloeg, terwijl hij daar uitgeput in slaap lag, de tentpin dwars door zijn hoofd de grond in, zodat hij stierf.

Judit

Het boek Judit vertelt ons hoe God het Joodse volk bevrijdde door Judit, een dappere God vrezende vrouw. Judit’s naam betekent “Jodin”. Zij is de voorafbeelding van Maria’s onfeilbaar vertrouwen in God. (Lucas 1:38). Net zoals Maria, bemiddelt ze voor God om de redding van Zijn volk.

Judit 9,4b-14: O God, mijn God, verhoor ook mij, een weduwe. U bent het die dat alles bewerkt hebt, evenals wat eraan voorafging en wat erop volgde. Wat vandaag is en morgen komt, hebt U gepland; wat U in uw geest had is gebeurd. De dingen waar U toe besluit dienen zich aan en zeggen: hier zijn we. Want al uw wegen hebt U reeds geëffend en wat U hebt beslist, hebt U reeds voorzien. Zie, de Assyriërs zetten een hoge borst op vanwege hun legermacht, zij beroemen zich op hun paarden en ruiters, gaan prat op de sterke arm van hun voetvolk en verlaten zich op schild en speer, op boog en slinger, en ze weten niet dat U de Heer bent die alle oorlogstuig kan vernietigen. De Heer is uw naam: verpletter dan met uw macht hun leger, breek in uw toorn hun kracht. Zij zijn immers van plan uw heiligdom te ontwijden, de tent te bezoedelen waarin uw heerlijke naam woont en met geweld de horens van uw altaar af te slaan. Straf hun overmoed, stort uw toorn uit over hun hoofd, schenk mijn hand de kracht die ik, als weduwe, nodig heb om mijn plan uit te voeren. Dood door het bedrog van mijn lippen de slaaf samen met zijn heer, de heer samen met zijn knecht. Verbrijzel hun trots door de hand van een vrouw. Want uw kracht ligt niet in een groot aantal en uw heerschappij steunt niet op geweldenaars, maar U bent de God van degenen die werden vernederd, de hulp van de geringen, de steun van de zwakkeren, de beschermer van de verworpenen, de redder van de wanhopigen. God van mijn vader, God van het erfdeel van Israël, gebieder van hemel en aarde, schepper van de wateren, koning van heel uw schepping, verhoor mijn smeekbede. Laat mijn bedrieglijk woord als een bloedige gesel neerkomen op hen die gruwelijke plannen smeedden tegen uw verbond, uw heilige woning, de berg van Sion en het huis dat uw zonen bezitten. Moge heel uw volk en alle stammen ervaren dat U God bent, de God van alle macht en kracht, want er is geen ander die het geslacht Israël beschermt dan U.

Koningin Ester

Koningin Ester is een van de mooiste profetische types van Onze Gezegende Moeder. Zij is een voorbeeld van vertrouwen in God en in de kracht van gebed en vasten. Wanneer de vijanden van Gods volk een boosaardig plan uitdokteren om ze te vernietigen, bemiddelt ze voor hen bij de koning, en riskeert haar leven. Zij is een voorbeeld van Maria, de moedige Koningin van Gods Volk.

Ester 8:4-6: De koning reikte Ester de gouden scepter. Ester stond op en ging nu voor de koning staan. Zij sprak: “Als het de koning zo aangenaam is en ik genade heb gevonden in zijn ogen, als mijn voorstel de goedkeuring van de koning kan wegdragen en ik hem welgevallig ben, laat er dan een schrijven uitgevaardigd worden om de brieven te herroepen, die de Agagiet Haman, de zoon van Hammedata, uitgedacht en geschreven heeft om in al de provincies van de koning de Joden uit te roeien. Hoe immers zal ik het onheil kunnen aanzien, dat mijn volk zal treffen? Hoe zal ik kunnen aanzien dat mijn familie wordt vernietigd?”

Het thema van Maria als de Nieuwe Eva wordt in dit verhaal vooraf afgebeeld. Aan het hof van Koning Ahasveros van Perzië wordt Koningin Vashti verbannen van het hof omwille van haar ongehoorzaamheid. Vier jaar later kiest Koning Ahasuerus Ester als zijn vrouw en koningin omdat ze mooi en intelligent is.

Later smeedden sommige vijanden van de Joden een complot om al de Joden te vernietigen in het hele keizerrijk. De enige die hen kan redden van de vernietiging is Ester, maar ze kan niet met Koning Ahasveros praatten tenzij ze wordt geroepen. Ieder die onuitgenodigd voor de Koning verschijnt wordt gestraft met de dood. Ester beslist om haar volk te redden. Daarom vastten en bidden zij en haar dienaressen samen met al de Joden van Perzië drie dagen lang. Op het einde van de drie dagen gaat Ester onaangekondigd het hof van de Koning binnen om te smeken voor haar volk. Dit herinnert ons aan de rol van Maria als middelares voor het volk van God. Deze bemiddeling gebeurt zowel door haar gebeden als haar smarten, net zoals Ester bad en vastte.

Uiteindelijk worden de Joden gered door de bemiddeling van Koningin Ester en worden hun vijanden overwonnen. Daarom viert het Joodse volk het Poerim feest. Oorspronkelijk werd de vastenperiode door Ester en het hele volk van Israël op de 14^de, 15^de en 16^de Nisan gehouden, wat ongeveer overeenkomt met de drie dagen van Christus Lijden en Dood. Daar kunnen we een overeenkomst zien: net zoals de Joden hun vijanden in het oude Perzië versloegen, zo versloeg Jezus de vijand van de hele mensheid op het Kruis op de 14^de Nisan, en dat is Goede Vrijdag.

Ester wordt in de Bijbel voorgesteld als een vrouw met een diep geloof en moed, die van haar volk houdt, en haar leven wil riskeren voor degenen die ze liefheeft. Zij is een instrument van redding die door God wordt voorzien om Zijn volk te redden en beschermen. Op dezelfde manier is Maria Gods instrument van redding. Door haar hebben we Onze Heer ontvangen. Net zoals Ester is zij een permanente middelares voor Gods troon voor het welzijn van al haar geliefde kinderen.

Toewijding aan de H. Maagd Maria is een essentieel deel van het Katholiek geloof. In andere Christelijke kerken hebben sommigen de neiging niet teveel te praten over de Moeder van God. De grote Christelijke apologeet C.S.Lewis, gaf een zeer goede analyse van dat probleem in zijn proloog van Mere Christianity: