Linda Noskewicz

Een kort woordje over een berisping dat ik kreeg van God – en we zouden er allen moeten uit leren. Vandaag vermaande God mij omdat ik wrevel koesterde dat ik niet wilde toegeven. Ik was kwaad omdat iemand waarvan ik dacht dat ze naar mij had geluisterd, het niet had gedaan. Het wekte wrevel bij mij op. En in mijn diepste was ik ook kwaad op anderen voor zaken die ze hadden gedaan, onbenulligheden eigenlijk, maar ik had ze erop geoordeeld. Ha, bij de eerste lezing in de Mis, kwam er een duidelijke boodschap. God zal over ons oordelen zoals wij de anderen hebben geoordeeld. We zouden niet mogen oordelen over anderen op de eerste plaats – ik. Ten tweede toonde  Hij waar ik dezelfde dingen had gedaan waar ik kwaad om was! Ik had niet naar anderen geluisterd wanneer ik hen 100% aandacht had moeten geven, vooral mijn man. Ik heb dwaze dingen gezegd en gedaan.

Het is zoals het verhaal van de splinter en balk in het oog. Lijk naar de grote balk in je eigen oog vooraleer anderen te beschuldigen van hun splinter. Het is gemakkelijk om deze zaken te vergeten wanneer je niet 100% naar God luistert. Ik voel mij zeer gezegend dat Papa er (opnieuw) op wees omdat ineens deze domme wrevel uit mijn hart verdween!

Hij liet mij ook weten terwijl ik bad in de Mis dat Hij wil dat we eerst naar de Biecht gaan vooraleer te Communie te gaan. Het is een belediging voor Jezus wanneer we naar Hem in de Communie gaan met zondige zielen. Ik denk dan aan een prachtig feest waar we niet met schoenen met modder moeten binnenkomen of met een vuil hemd. Zo is het ook met de Biecht en de Communie.

Veel mensen zeggen dat ze hun zonden “rechtstreeks aan de bron” willen belijden. Ik begrijp het, maar we kunnen de dingen die God ons vraagt niet kiezen. Hij heeft Petrus tot Zijn Rots van de Kerk gemaakt. Hij was de eerste Pau. Jezus zei hem die zonden die Petrus vergaven, Jezus vergaf. Maar hoe zou Petrus kunnen weten wat de zonden van de mensen waren, tenzij ze het hem vertelden? Daarom moeten wij naar de Biecht gaan. De priesters zijn Jezussen in de Biecht en zij moeten onze zonden kennen opdat ze deze kunnen vergeven in Jezus’ Naam. Technisch gezien, IS dit naar de bron gaan.

In elk geval ik vind de biecht moeilijk, maar bevrijdend. Het is zoals de woorden luidop zeggen en de last laten gaan. Ik voel mij daarna zoveel beter. Zo ging mijn conversatie met Hem in de Mis. God is zo wonderbaarlijk en niet complex voor mij. En ik voel Zijn liefde helemaal over mij, vooral als ik fel inspanning doe om gehoorzaam te zijn (en daarom is het nooit gemakkelijk voor mij!).