Valentina Papagna – zieneres uit Sydney

Zegenen van een stervende man 4/9

Wij hadden geregeld om de moeder van een ernstig zieke man te ontmoeten, Angelo op woensdag 4 september in de St Patricks Kerk in Sydney. Angelo was 49 jaar.

‘s Morgens, terwijl ik mijn morgengebeden bad en het Angelus bad, verscheen de engel plotseling en zie : “Ik word gezonden door de Heer Jezus Christus. Hij zei mij je een boodschap te geven, dat je Zijn zegen brengt naar de zieke persoon wiens moeder je volgende week zou ontmoeten.”

De engel zei: “Wacht niet tot volgende week woensdag, je moet morgen gaan, want anders zal het te laat zijn. Je moet de zegen doorgeven dat onze Heer Jezus hem zendt. Je moet hem zegenen in Jezus’ Naam, de Heer die jou zendt. Onze Heer verzoekt dit omdat er niet veel tijd is voor hem. Je moet het nu doen. Zegen ook zijn moeder.”

De engel stond voor mij terwijl hij mij deze levensbelangrijke boodschap bracht. Tegelijk verscheen aan mijn linkerkant de duivel, die verscheen als een normale mens gekleed in conventionele kledij. Op een zeer gewone toon zei de duivel: “Je moet niet naar hem luisteren. Je kan je tijd nemen. Je kan gelijk wanneer gaan. Relax, maak je niet teveel zorgen erover. Je moet het niet onmiddellijk doen.”

Ik keerde mij naar de duivel en met op strenge toon zei ik: “Ik zal mijn Heer Jezus Christus gehoorzamen en het doen wat Hij van mij verlangt, niet wat jij zegt!” Na deze woorden verdween de duivel.

Ik nam deze boodschap ernstig. Ik vroeg mij af hoe ik deze boodschap zou overbrengen aan de moeder van de stervende man. Ik riep mijn vriendin Maria en vroeg haar om de moeder te contacteren. Ze vertelde de moeder over de hoogdringendheid van de boodschap.

De volgende dag, vrijdag, was het nogal koud en regenachtig buiten en was er veel wind. Ongeacht hoe ongezellig het weer was, nam ik de bus naar het station en reisde naar Strathfield. Mijn vriendin Maria pikte mij op aan het station en bracht mij onmiddellijk met de wagen naar het ziekenhuis om de stervende man te bezoeken. Toen we aankwamen bij de ingang van het ziekenhuis belden we met de GSM naar de moeder en zij kwam ons groeten en ons bij haar zoon brengen.

We kwamen in de kamer die vol mensen was. Zijn familie omringde hem: zij vrouw, kinderen en verwanten. Ik kon Angelo zien liggen in bed met een masker op zijn mond. Hij leek levensloos. Zijn moeder stond aan zijn bed en zei “Valentina is hier!”

Toen hij deze woorden hoorde, en tot onze complete verbazing, kwam hij ineens recht en deed het masker af. Hij zat een paar seconden recht in het bed. Zijn levensloos lichaam vulde zich met kracht.

Glimlachend, groette hij mij en zei: “Hello Valentina.”

Daarna ging hij terug liggen. Ik was zo verbaasd hoe hij van het ene moment op het andere zo vol leven kon zijn. In die korte tijd voelde ik in mijn hart dat hij al zijn lijden vergat.

Toen zei iemand in de kamer “Laat ons beginnen met een gebed.” Ik denk dat het zijn zoon was. Al degenen die aanwezig waren baden een tientje van de H. Rozenkrans. Wanneer we klaar waren hoorde ik onze Heer zeggen: “Breng nu Mijn zegen naar hem en offer zijn ziel aan Mij. Spreek hem een beetje over de andere wereld, zodat hij niet bang is om naar Mij te komen. Vertel hem van Mijn Goedheid en Liefde en de prachtige Hemel en de thuiskomst die hem en iedereen wacht.”

Ik deed wat onze Heer had gevraagd. Angelo ontving de zegen van onze Heer. Met mijn rechterduim maakte ik het Kruisteken op zijn voorhoofd en dan op zijn borst en elk van zijn handen. Toen ik dit deed zei ik: “Heer, zegen Angelo in dit leven, en in het volgende, voor eeuwig.”

Dan sprenkelden we wijwater in de kamer en iedereen die er aanwezig was. Ik bemerkte twee engelen aan het voeteinde van het bed, een aan elke hoek van het bed. Nadat we het wijwater hadden gesprenkeld zei de vrouw van Angelo tot mij: “Goed van je om dit te doen, ik kon zwarte schaduwen zien zweven in de kamer.”

Ik vertelde Angelo alles wat onze Heer mij had gevraagd en zei: “Je moet niet bang zijn om te sterven. Je komt gewoon in een andere wereld. Het is een prachtige wereld, zo vredig en vol liefde. Jezus is daar bij ons. Vele keren ben ik er geweest. Het is zo prachtig. Het is echt! Ik kan niet in woorden uitdrukken hoeveel vrede, geluk en vreugde God ons geeft.”

We moeten allen een kleine zuivering meemaken omdat we allen zuiver moeten zijn voor God. We zijn allen zondaars. We zijn ons allen bewust dat we zondaars zijn.

Maria en ik namen daarna afscheid van Angelo en de familie, en vertrokken uit de kamer, omdat er meer mensen binnenkwamen om hem te komen bezoeken.

Onze Heer toonde mij hoe er een grote geestelijke strijd is voor de ziel van een stervende persoon, en we moeten vechten voor die ziel, als ze van deze wereld vertrekt. De familie en vrienden die rond een stervende persoon aanwezig zijn moeten onophoudelijk bidden. Het is zeer belangrijk omdat het gebed bescherming vrijmaakt over de ziel en de ziel toelaat vredig te vertrekken.

De volgende dag stierf Angelo in de namiddag. Moge hij in vrede rusten.