In de Bijbel staat het verhaal van Naäman, een Syrische krijgsheer.

Er was oorlog geweest in Israël. Soldaten hadden een meisje uit Samaria meegenomen naar hun eigen land, Aram (Damascus). Daar werkte ze in het huis van Naäman, een officier, en zijn vrouw. Het meisje merkte al snel dat Naäman en zijn vrouw verdriet hadden. De man had een heleboel witte plekken op zijn lichaam. Hij was melaats! Niemand kon hem helpen. ‘In mijn land woont een profeet die zieke mensen beter kan maken’, zei het meisje tegen de vrouw van Naäman. Die vertelde dat zo snel mogelijk aan haar man. Naäman ging meteen aan zijn koning vragen of hij naar Samaria mocht. ‘Natuurlijk’, antwoordde die, ‘ik zal u een brief meegeven voor de koning van Israël om hem te vragen jou beter te maken.’ Naäman liet de paarden voor zijn wagen spannen en ging samen met zijn bedienden naar Israël.

Toen de koning van Israël de brief gelezen had, zei hij: ‘Het spijt me. Ik kan u niet beter maken. Dat kan alleen God.’ De profeet Elisa hoorde waarom die hoge officier naar Israël was gereis, daarom liet hij zijn knecht tegen de koning zeggen: ‘Stuur Naäman naar mij toe’.

Naäman reed naar het huis van Elisa. Hij dacht dat de profeet zijn hand op de witte vlekken zou leggen en dat die dan zouden verdwijnen. Maar Elisa keek er niet eens naar. ‘Dompel u zeven keer onder in het water van de Jordaan’ liet hij via een bediende aan Naäman zeggen. De officier werd vreselijk kwaad. ‘Als ik beter kan worden door in een rivier te duiken, kan ik dat net zo goed in mijn eigen land doen.’ Eén van de bedienden zei tegen Naäman: ‘Als de profeet gezegd had dat u iets heel moeilijks moest doen, had u dat toch zeker gedaan. ‘Ik zou het toch maar proberen.’ ‘Daar heeft u gelijk in,’ gaf de officier toe. Hij ging naar de Jordaan, trok zijn kleren uit en stapte in het water. Toen hij voor de zevende keer in het water was gedoken, was er geen wit plekje meer op zijn huid te zien. ‘Ik ben genezen!’ schreeuwde hij. ‘Ik ben niet meer melaats!’ En hij danste van blijdschap.

Zo hard zijn paarden konden lopen reed hij naar Elisa om hem te bedanken. Hij wilde de profeet dure geschenken geven. ‘Die heb ik niet verdiend,’ zei de profeet Elisa. ‘Het is God die u beter heeft gemaakt.’ ‘Dan zal ik voortaan alleen uw God dienen,’ beloofde Naäman.

Eén van Naäman’s bedienden wees hem er dus op dat hij de instructies van de profeet niet mocht terzijde schuiven omdat ze eenvoudig en gering waren.

Wil je jezelf vergeten en deze “nietigheid” bereiken? Accepteer dan Jezus’ instructies aan Luisa (zelfs al zijn ze eenvoudig en gering) en zeg gedurende de dag “Jezus wil…”.

Deze raad werd beproefd. Wanneer je reeds in de supermarkt bent, zeg dan niet, “Jezus wil naar de supermarkt gaan.” Wanneer je aan het eten bent, “Jezus wil de maaltijd nemen.” Dan heeft Jezus niet veel keuze in de zaak. Neem de tijd om te pauzeren en zeg: “Jezus wil…” en laat Jezus kiezen terwijl jij luistert. Je zal dan Jezus toelaten je leven te beleven. Je zal werkelijk leven in het huidig moment omdat je nooit weet wat Hij daarop wil doen. De duizend en één dingen waarvan je vindt dat ze moeten gedaan worden zullen je niet langer storen, omdat Jezus de leiding zal hebben en ze miraculeus zullen gedaan worden, als God het wil.

En eens je doet wat Jezus wil doen, denk er dan dikwijls aan dat “Het Jezus is die wil winkelen in de supermarkt en dat jij winkelt samen met Hem.”

En wanneer je gedachten afdwalen als je wat repetitieve, wereldse taken doet, luister dan naar Jezus’ stem als Hij je fluistert “Laat niet voorbijgaan wat We bezig zijn op dit moment.”

Er is geen betere manier van leven. Je dag zal vrede kennen en gemak. Uiteindelijk als je Jezus’ raad trouw volgt, zal je niet langer je dagelijks leven leiden en zeggen “Jezus wil…” Je zal zo’n eenheid met Jezus voelen dat je weet dat je alles samen met Hem doet op elk moment.