Voorbereiding voor H. Kerstmis van Luisa Piccarreta

21 december – Zesde overvloed van Liefde

“Mijn dochter, kom, bid tot mijn lieve Mama om een kleine plaats voor jou te reserveren binnen Haar Moederlijke Schoot, dat je de pijnlijke staat kunt zien waarin Ik Mijzelf bevind.” In gedachten leek het dat onze Koningin Mama mij een kleine plaats had gemaakt om Jezus tevreden te stellen, en plaatste mij erin. Maar de duisternis was zodanig dat ik Hem niet kon zien; ik kon enkel Zijn adem horen, terwijl Hij bleef zeggen in mijn innerlijk: “Mijn dochter, kijk naar een andere Overvloed van Mijn Liefde. Ik ben het Eeuwig Licht; de zon is de schaduw van Mijn Licht. Maar zie je waar Mij Liefde Mij heeft geleid – in wat een donkere gevangenis Ik ben? Er is geen schijn van licht; het is altijd nacht voor Mij –maar een nacht zonder sterren, zonder rust. Ik ben altijd wakker…wat een pijn! De smalheid van deze gevangenis –zonder in staat te zijn om maar de kleinste beweging te doen; de dikke duisternis…zelfs Mijn adem, als Ik adem door het ademen van Mijn Mama –O, wat een gezwoeg is dit!

Voeg daaraan de duisternis van de zonden van de schepselen toe. Elke zonde was een nacht voor Mij, en tezamen vormden ze een afgrond van duisternis, zonder grenzen. Wat een pijn! O, Overvloed van Mijn Liefde –die Mij brengt van een Immensiteit van Licht en Ruimte tot in een afgrond van dikke duisternis, zo smal dat men de vrijheid van te ademen verliest; en dit alles uit Liefde voor de schepselen." Toen Hij dit aan het zeggen was, kreunde Hij –kreunde Hij bijna verstikken omwille van het gebrek aan ruimte; en Hij huilde. Ik was verteerd door het huilen. Ik dankte Hem, ik had medelijden met Hem; ik wilde Hem een beetje licht geven door mijn Liefde, zoals Hij me had gezegd. Maar wie kan alles zeggen? Dan voegde dezelfde innerlijke stem eraan toe: “Genoeg voor nu; ga naar de Zevende Overvloed van Mijn Liefde.”