Dit alles behoeft nauwelijks een verklaring. Wij hebben het meegemaakt.

De geschiedenis maakt melding van pogroms, vervolgingen en gruwelen tegenover het verstrooide zaad van Israël in Spanje, Rusland, Engeland en niet vergeten in Duitsland en Italië. En wat te zeggen over de behandeling van de Joden in vele Arabische landen? Nu nog leven vele Joden daar in getto’s. Vele Joden hebben deze landen als vluchtelingen verlaten, terwijl ze al hun bezittingen moesten achterlaten.

Gedurende de middeleeuwen is er een tijd geweest, een donkere en wanhopige tijd voor Israël, zodat het aantal Joden was verminderd tot nog geen miljoen overlevenden. Dit doet ons vragen: Waarom? Hoe was dit volk in staat om al deze pogingen om het te vernietigen te overleven? Na hun verstrooiing en lijden onder de volken te hebben voorzegd, spreekt de profetie ook over hun uiteindelijke bevrijding:

Lev 26:40, 42, 44-45 Dan zullen zij hun schuld en die van hun voorouders bekennen, hoe zij Mij ontrouw zijn geweest en tegen Mij in zijn gegaan. Dan zal Ik weer denken aan mijn verbond met Jakob, denken aan mijn verbond met Isaak en Abraham, en aan het land. Maar zelfs als zij in het land van hun vijanden zijn, zal Ik in mijn verachting en afschuw tegenover hen niet zo ver gaan, dat Ik een eind aan hen maak; dan zou Ik ontrouw zijn aan mijn verbond met hen. Ik ben Jahwe uw God. Ik zal weer denken aan het verbond met hun voorvaderen, die Ik onder de ogen van de volken uit Egypte heb geleid, en Ik zal hun God zijn. Ik, Jahwe.

Israël als volk is even onvernietigbaar als het Woord van God. De Heer heeft de belofte gegeven, dat het zaad van Abraham voor altijd zal bestaan, om tenslotte volledig in het eigen land te worden hersteld. Hetzelfde lezen wij in Deuteronomium. Wat het profetische woord 3500 jaar geleden heeft meegedeeld, wordt in Deuteronomium 28 herhaald.

Deut 28:64-67 Jahwe zal u onder alle volken verstrooien, van het ene eind van de aarde tot aan het andere; daar zult ge andere goden dienen, die gij en uw voorouders niet hebben gekend, goden van hout en van steen. En bij die volken zult gij geen rust vinden, geen veilige plek zal er zijn voor uw voeten. Jahwe zal daar uw hart laten sidderen, uw ogen doen kwijnen en uw ziel laten versmachten. Voortdurend zal uw leven in gevaar zijn; dag en nacht zult ge in angst zitten, omdat ge uw leven niet zeker zijt. In de ochtend zult ge zeggen: `Was het maar avond!' en 's avonds zult ge zeggen: `Was het maar ochtend!', om de schrik die uw hart vervult en om dat wat uw ogen moeten aanzien.

In deze teksten hebben wij de meest aanschouwelijke en gedetailleerde beschrijving van de belevenissen van Israël gedurende eeuwen, dat ze onder de volken verstrooid waren. Ondanks alle pogingen van mensen en duivel om hen te vernietigen, zijn zij er doorheen gekomen, al die 3500 jaren lang. Zij hebben hun identiteit onder de andere volken niet verloren, zelfs niet in Amerika, de smeltkroes der volken.

Immigranten uit andere landen verliezen spoedig de kenmerken van hun vreemde afkomst. Na 1 of 2 generaties zijn zij volkomen in de grote massa opgegaan en hun oorspronkelijke afkomst vergeten. Maar met de Joden is dat nooit het geval geweest, want God heeft hen bijeen gehouden als een afzonderlijk volk, omdat Hij hen voorbeschikt had voor de heerlijke tijd van Zijn toekomstig koninkrijk.

Na eeuwen buiten hun vaderland te hebben gewoond en verkeerd te hebben onder vreemde volken, hebben zij toch hun identiteit, hun gewoonten en hun godsdienst weten te bewaren. Dat is een groot wonder!

Vermindering van Palestijns gebied gedurende de jaren is een leugen

Kaart 1 : In 1947 was het land niet Palestijns, maar onder Brits mandaat.

Kaart 2 : Het plan van 1947 om Israël te verdelen werd door de Palestijnen verworpen en ze verkozen oorlog. Als ze het plan hadden aanvaard dan was het groene gebied van hen.

Kaart 3 : De groene zones werden geregeerd door Jordanië en Egypte, niet door de Palestijnen!

Kaart 4 : Huidige situatie : de groene gebieden vertegenwoordigen voor de eerste keer in de geschiedenis dat de Palestijnen zichzelf regeren. Het werd hen toegestaan door Israël.

De terugkeer in het eigen land

Wij laten de profetieën, die handelen over Israëls verstrooiing en hun rondzwerven onder de volken nu rusten om onze aandacht te besteden aan de profetieën die spreken over hun bijeenvergadering in hun eigen land.

Voordat wij er een aantal teksten over aanhalen, willen wij u in herinnering brengen, dat zij werden uitgesproken in dezelfde tijd als waarin gesproken werd over de verstrooiing. Weet u, dat ze allemaal letterlijk vervuld zijn.

Wij kunnen dit feit niet te sterk benadrukken. De profetieën over Israëls zegeningen in het land, hun deportatie omstreeks 600 jaar voor onze jaartelling, hun vervolging, al deze dingen zijn LETTERLIJK vervuld.

De aanwezigheid van een letterlijk volk Israël in het beloofde land, na duizenden jaren van verdrukking is een onmiskenbaar bewijs, dat de oudtestamentische profetieën letterlijk vervuld worden.

Toen deze profetieën, die nu reeds vervuld zijn, werden uitgesproken, werd tegelijk gesproken over een betere toekomst voor ditzelfde volk Israël. Het had te maken met een verre toekomst, dan zou ditzelfde volk op een bijzondere manier opnieuw Gods zegen ervaren.

Hoe kunnen mensen dan toch beweren, dat er geen zegen meer is voor dit volk? Volgens welke uitlegmethode kunnen zij dan met dezelfde zekerheid zeggen, dat de onvervulde profetie van Israëls heerlijke toekomst nooit zal worden vervuld?

De Schrift vergeestelijken

De vergeestelijking van het Woord van God door overigens consequente mensen is in 1 woord een raadsel. Door alle profetieën van Israëls verstrooiing, lijden en vervolging uit het verleden toe te passen op het letterlijke Israël en vervolgens zonder een spier te vertrekken alle beloften voor Israëls toekomstige zegeningen toe te passen op de kerk, is een onvergefelijke fout, die Gods plan tot herstel van Israël vertroebelt. Veel te lang hebben wij de vervloekingen uit de Schrift op Israël toegepast, en de zegeningen aan dit volk ontstolen, omdat wij de beloften van een heerlijke toekomst voor dit volk verwierpen. Als de “vergeestelijking” van de Schrift het werk is van een geest, dan moet dit een boze geest zijn geweest. Wij kunnen beter luisteren naar het Woord van God.

Deut 30:1-5 Wanneer alles wat ik u nu heb voorgehouden over u is gekomen, de zegen en de vloek, en wanneer gij het in uw hart overdenkt, onder welke volken Jahwe uw God u ook heeft verspreid, zodat gijzelf met uw kinderen terugkeert tot Jahwe uw God en Hem met heel uw hart en heel uw ziel weer gehoorzaamt, zoals ik u dat heden voorhoud, dan zal Jahwe uw God u in uw vroegere staat herstellen; Hij zal zich over u ontfermen en u opnieuw bijeenbrengen uit al de volken, waaronder Hij u verstrooid had. Al zijt ge verspreid tot het eind van de wereld, Jahwe uw God zal u weer bijeenbrengen. Hij zal u daarvandaan terughalen en u brengen naar het land dat uw voorouders in bezit genomen hadden; en gij zult het weer in bezit nemen.

Deze beloften werden op Gods bevel door Mozes gegeven, jaren voordat het volk een voet in het beloofde land had gezet. Nadat de Israëlieten Kanaän waren binnengetrokken, hebben zij het ongeveer 800 jaar in bezit gehad. Ongeveer 700 jaar voor onze jaartelling werd het noordelijke rijk der 10 stammen, Israël gedeporteerd naar Assyrië. Zo’n 100 jaar later werd het tweestammenrijk Juda, overweldigd door Nebukadnezar. Hij verwoestte de tempel en voerde allen, behalve een overblijfsel van het volk, weg naar Babel.

Dit scheen het einde te zijn van dit uitverkoren volk. Velen van hen gaven alle hoop op en kwijnden weg in ballingschap. Juist in die tijd zond God hun zijn profeten om de gelovigen te bemoedigen en hun te verzekeren, dat God Zijn verbondsbelofte niet was vergeten. Deze profeten herinnerden Israël eraan, dat niet alleen hun ballingschap, hun verstrooiing en hun lijden eeuwen tevoren waren voorzegd, maar ook hun definitieve bevrijding. Wij wijzen u op de woorden van Ezechiël toen hij Israël aan dit alles herinnerde. Na hun in gedachten te hebben gebracht, dat hun tegenwoordige toestand voorzegd was, gaat hij verder met te spreken over de beloften, die Dezelfde betrouwbare God besproken heeft over hun uiteindelijke bevrijding.

Ezech 36:24, 28 Ik zal u terugvoeren uit de volken, u samenbrengen uit alle landen en u leiden naar uw eigen grond. Ge zult wonen in het land dat Ik uw vaderen gegeven heb; gij zult mijn volk en Ik zal uw God zijn.

Nog niet vervuld

Nu zijn er mensen, die ons willen doen geloven, dat de terugkeer van Juda uit Babylon na de 70 jarige ballingschap, de vervulling was van al deze profetieën betreffende Israëls herstel. Dit is echter absoluut onmogelijk, omdat slechts 40.000 mensen met Nehemia terugkeerden, terwijl deze bijna allen tot het zuidelijke koninkrijk Juda behoorden. Zij kregen hun onafhankelijkheid noch hun land terug. Tot aan de verwoesting van Jeruzalem waren zij onderdanen van vreemde, heidense mogendheden. Deze terugkeer van een handjevol Joden naar Palestina in 530 voor Christus was maar tijdelijk. In 70 na Christus werd Jeruzalem volkomen verwoest en de overlevende bewoners werden verstrooid naar de vier hoeken van de aarde.

In onze tijd is een grote stroom Joden naar hun vaderland teruggekeerd om de definitieve uitspraken van Gods Woord waar te maken.

Een paar Schriftgedeelte van de honderden die er in de Bijbel over spreken, zullen u bewijzen, dat het algehele herstel van Israël in het eigen land niet te vergelijken is met hun terugkeer uit de Babylonische gevangenschap van weleer.

Jesaja spreekt:

Jes 11:11-12 Op die dag strekt de Heer opnieuw zijn hand uit, om de rest van zijn volk vrij te kopen, wat er overbleef, uit Assur en Egypte, uit Patros en Kus, uit Elam en Sinear, uit Hamat en van de eilanden der zee. Hij geeft een signaal aan de volken, Israëls verdreven brengt Hij bijeen en het verstrooide Juda verzamelt Hij van de vier uithoeken der aarde. 

Jeremia spreekt :

Jer 23:3,7-8 Zelf breng Ik de overgebleven schapen bijeen uit alle landen waarheen Ik ze heb verdreven. Ik breng ze terug naar hun weiden; ze worden weer vruchtbaar en talrijk. Eens komt de tijd godsspraak van Jahwe -, dat men niet meer zegt: `Zowaar Jahwe leeft, die de Israëlieten uit Egypte heeft geleid', maar: `Zowaar Jahwe leeft, die de nakomelingen van Israël heeft teruggebracht uit het noorden, uit alle landen waarheen Hij hen had verdreven. Op hun eigen grond zullen zij weer wonen.'

Ezechiël spreekt :

Ezech 37:20-22 En als ze u daar zien met de beschreven stukken hout in de hand moet ge hun zeggen: Dit zegt Jahwe de Heer: Ik haal de Israëlieten weg uit de volken waar ze heengevoerd zijn; uit alle richtingen breng Ik ze weer bijeen en voer ze terug naar hun eigen grond. En daar, op de bergen van Israël, maak Ik en volk van hen: een koning zal heersen over hen allen. Niet langer zullen het twee volken zijn, over twee rijken verdeeld.

Amos spreekt :

Schriftgedeelte na Schriftgedeelte kan worden aangehaald, maar in het bijzonder willen wij uw aandacht nog vestigen op één tekst, die, al zouden wij deze alleen kennen, voldoende zou zijn. Luister naar Amos:

Amos 9:14-15 Dan herstel Ik mijn volk Israël in zijn vroegere staat, dan herbouwen zij de verwoeste steden en bewonen die weer, dan planten zij wijngaarden en drinken hun wijn, leggen zij boomgaarden aan en eten hun vruchten. Ik zal hen planten in hun eigen grond en zij worden niet meer weggerukt uit de grond die Ik hun heb gegeven. Zo spreekt Jahwe, uw God.

In dit gedeelte belooft de God van Israël hen een definitief herstel, een weer terugbrengen in hun land, OM NOOIT MEER DAARUIT VERDREVEN TE WORDEN. Deze woorden kunnen niet mis verstaan worden. Wij herhalen ze:

Amos 9:15 Ik zal hen planten in hun eigen grond en zij worden niet meer weggerukt uit de grond die Ik hun heb gegeven. Zo spreekt Jahwe, uw God.

God gaf hun het land, dat bij de belofte aan Abraham reeds inbegrepen was, en Zijn woord faalt nooit. Vandaag na jaren van verdrukking is er weer een politiek georiënteerd Israël in het eigen land en spoedig zal de geestelijke ontwaking plaats vinden overeenkomstig het Woord van God.

Jer 31:34 Dan hoeft niemand een ander nog voor te houden: `Leer Jahwe kennen.' Want iedereen, groot en klein, kent Mij al - godsspraak van Jahwe -. Ik vergeef hun misstappen, Ik denk niet meer aan hun zonden. 

Er moet nog slechts 1 ding gebeuren voor de algehele herstelling van Israël. Dat is de komst van hun Messias-Koning. De toekomstige gebeurtenissen zullen als volgt plaats vinden: Eerst zal de grote verdrukking plaatsvinden, dan de Komst van de Messias-Koning en de opname van de Restkerk. Dan de Slag van Armageddon en dan zal Israëls algehele, glorierijke herstel komen. Let wel eerst zullen de Joden in de Antichrist de langverwachte Messias zien, maar ze zullen spoedig inzien dat het de Antichrist is en ze zullen zich van hem afkeren.

De vijgeboom – beeld van Israël – is gaan uitlopen; de knoppen zijn tevoorschijn gekomen en na eeuwen lang schijnbaar verdord te zijn geweest, staat de boom, rijkelijk bloeien, weer in de tuin van Kanaän. Spoedig zullen de vruchten volgen. Jezus zei:

Marc 13:28-29 Trekt uit de vergelijking met de vijgenboom deze les: Wanneer zijn twijgen al zacht worden en beginnen uit te botten, weet ge dat de zomer in aantocht is. Zo ook, wanneer gij deze dingen ziet, weet dan dat het nabij is, ja voor de deur staat. 

Hoofdstuk 4 – De brandende braamstruik – beeld van Israël

Een bespreking over het wondervolk Israël zou nauwelijks volledig zijn, als er ook geen aandacht zou worden besteed aan de profetische beschrijving van Israël, zoals wij die vinden in de geschiedenis van de brandende braamstruik in de woestijn, in het begin van de geschiedenis van Israël.

Brandende braamstruik

In Exodus 3 lezen wij over Mozes, de bevrijder van Israël :

Ex 3:1-2 Mozes hoedde de kudde van zijn schoonvader Jetro, de priester van Midjan. Eens dreef hij de kudde tot ver in de woestijn en kwam hij bij de berg van God, de Horeb. Toen verscheen hem de engel van Jahwe, in een vuur dat opvlamde uit een doornstruik. Mozes keek toe en zag dat de doornstruik in lichter laaie stond en toch niet verbrandde.

Ieder die de moeite wil nemen om het hele gedeelte te lezen, zal het onmiddellijk duidelijk worden, dat dit brandende braambos een beeld is van Israël. Het is een beeld, niet alleen van de Hebreeën ten tijde van Mozes die door de vuuroven der vervolging van Egypte heen gegaan zijn en op bovennatuurlijke wijze werden bewaard, maar het is ook een profetie van de hele toekomst: van hun rondzwerven onder de volken, van het moeten verduren van vervolgingen, maar tevens van hun blijven bestaan.

Nooit zouden ze volkomen uitgeroeid worden, ze zouden niet verteerd worden. Het zou niet mogelijk zijn een betere beschrijving van de geschiedenis van dit volk te geven dan die van de braamstruik; altijd brandend, maar niet vernietigd.

Waarom kon de braamstruik niet verbranden en waarom kan Israël niet uitgeroeid worden? Omdat in het midden van de struik en omdat in het midden van het volk hun JAHWEH Elohim, hun God was, Die hier de Engel van Jahweh genoemd wordt. De vernietiging van het volk van de braamstruik zou gelijk staan met de vernietiging van de Almachtige God zelf. En dat is onmogelijk!

De brandende braamstruik

Israëls plaats in de historie is een plaats geweest van vuur. Geen andere natie is zo gezegend en zo vervolgd als dit volk. Vanaf het begin van zijn geschiedenis kan geen beter beeld voor alles wat er gebeurd is worden gebruikt, dan dat van het gaan door het vuur. Overal in het Woord van God hebben wij de profetieën, die met nooit verminderde volharding en ongewone duidelijkheid vertellen, dat de geschiedenis van Gods volk er een zou zijn van verdrukking en van zorg.

Wanneer wij, die het voordeel hebben te kunnen terugzien vanuit onze tijd naar het verleden, dan kunnen wij de geschiedenis van de brandende braamstruik volgen en kunnen wij niet anders doen dan de feiten als juist aanvaarden.

De geschiedenis heeft bewezen, dat het Woord van God betrouwbaar is. Vanaf de geboorte van het volk in Egypte is de geschiedenis een aaneenschakeling van vreselijke vervolgingen geweest. Wij zien hen in Egypte, zwoegend in hun zweet. Ook toen Mozes rustig de kudden weidde, zuchtten zij in slavernij, werden geslagen en misbruikt, moesten ten dode toe arbeiden en werden zelfs gedwongen hun onschuldige baby’s in de rivier te werpen. Op een ander plaats zien wij hen in de vreselijke vuuroven van de ballingschap, toen zij in Babylon hun harpen aan de wilgen hingen en weigerden de liederen Sions te zingen.

Hoewel er een overblijfsel onder Nehemia en Zerubbabel terugkeerde naar Palestina, bleven zij niettemin onderdanen van vreemde machthebbers. Tenslotte, toen in 70 na Christus de heiden Titus Jeruzalem plunderde en het totaal verwoestte, werden zij over de hele wereld verspreid.

Bijbels Judaïsme (2100 v. Chr. – 331 v. Chr.): Met de eerste tempel : Salomo, Davids zoon voltooide de eerste tempel in 960 v. Chr. en deze tempel bleef tot de Babyloniërs de tempel vernietigden in 586 v. Chr.

De overgang van de 1ste tempel naar de 2de tempel periode kan gezien worden in de Bijbelboeken Ezra en Nehemia. De Joodse bevolking die werd opnieuw een mate van onafhankelijkheid toegestaan onder Perzische heerschappij. Maleachi (420 v. Chr.) was het laatste boek van het Oude Testament dat geschreven werd gedurende deze periode.

Tussen de 1ste tempel en de 2de tempel was een periode van 70 jaar. De bouw van de 2de tempel werd voltooid in 516 v. Chr.

Hellinistisch Judaïsme (331 v. Chr. – 135 n. Chr.): In 331 n. Chr. verslaat Alexander de Grote Perzie. Na zijn dood wordt zijn koninkrijk onderverdeeld tussen 4 van zijn generaals. Twee van hen stichten de Ptolemaeus en Seleucide Koninkrijken. In 165 v. Chr. probeert Antiochus IV de Joden te dwingen Grieken te worden. Dit leidt tot het Koninkrijk van de Makkabeeën voor 100 jaar. In 63 v. Chr. nemen de Romeinen de controle over Jeruzalem en Judea wordt door de Romeinen overheerst. In 70 n. Chr. vernietigden de Romeinen onder Titus Jeruzalem en de 2de tempel. De Joden verspreidden zich in het buitenland over de Perzische en Romeinse gebieden. Volgens Josephus stierven meer dan 1 miljoen Joden en werd Jeruzalem en de tempel vernietigd. In 132 n. Chr. kwam Bar Kokhba in opstand tegen de Romeinse autoriteit en werd hij geprezen als de messias door Akiva. De Romeinse legers die geleid werden door Hadrianus verpletterden de opstand, 580.000 Joden kwamen om en de stad Jeruzalem werd opnieuw vernietigd.

Rabbijnse Judaïsme (135 n. Chr. – 1750): Met de vernietiging van de tempel en Jeruzalem werd de Joodse gedachte gericht op kennis en gebed. De Mishna, en de Talmoed werden de focus van de Joodse bevolking die in het buitenland was verspreid.

De wereld van de Joden in het Oosten, Babylon en het Westelijke Rome ontwikkelden zich in twee afzonderlijke Rabbijnse scholen: de Ashkenazi en de Sefardische. In Europa werden de Joden vervolgt omwille van hun geloof. Velen werden gedwongen om zich te bekeren tot het Christendom. Deze periode deed de hoop op de komst van de Messias vermeerderen. In 1648 verklaarde Shabbetai Zvei zich als de messias.

Modern Judaïsme (1750 – nu): Met de “Verlichting van Europa” zien de Joden de noodzaak om te hervormen. Er zijn hervormingen in bepaalde bewegingen. Vanaf 1850 wordt het conservatieve Judaïsme opgericht om de Joodse tradities en taal te bewaren. Om de vele stromingen te zien in het hedendaagse Jodendom kunt u zich richten tot www.bestjewishstudies.com

Vanaf die tijd tot nu heeft de braamstruik onafgebroken gebrand. In Babylon, in Perzië, Griekenland en Rome, kwijnden ze weg van droefheid. Toen werd nieuwe brandstof op het bos gegooid, eerst in Rusland en vervolgens werd het vuur in grote woede aangewakkerd in Duitsland, door de duivelse, antisemitische, krankzinnige Hitler. Het vuur ging verder in Italië, Polen, in alle centraal-Europese landen en korte tijd daarna brak het opnieuw uit in Egypte, toen er meer dan 30.000 met geweld verdreven werden en uit het land verbannen. Slechts de eeuwigheid zal de volle omvang van het lijden dat dit volk door de handen van zijn vijanden heeft verduurd, onthullen.

Het is triest dat het gezegd moet worden, maar dit lijden werd veroorzaakt door de handen van hen, die de grootste vrienden van Israël moesten zijn.

In het kort is dit het verhaal van de brandende braamstruik. Als men de tekst nauwkeurig en in zijn geheel leest, zal men zien, dat God Mozes onderwees, dat hoewel de Israëlieten in Egypte wegkwijnden, HIJ ALTIJD MET HEN ZOU ZIJN EN HEN BEWAREN, ondanks alle satanische pogingen van de duivel en de farao samen.

De braamstruik bewaard

Maar nu komt het wonder: de struik verteerde niet. Het spreekt ons van het wonder van Israëls bewaring door alle tijden heen. Er bestaat geen groter argument voor de inspiratie van de Bijbel dan de JODEN VAN VANDAAG.

Duizenden jaren geleden voorzegde God de geschiedenis van dit volk, dat hoewel verstrooid onder alle volken, nooit zou worden vernietigd en NOOIT HUN IDENTITEIT ZOU VERLIEZEN. Het is onmogelijk, ons een volk voor te stellen, dat eeuwen lang geen vaderland had, dat verstrooid was onder alle volken der aarde en toch onbesmet bleef en zich niet vermengd heeft met andere naties. Terwijl immigranten uit andere volken zich in 1 of 2 generaties in het nieuwe vaderland hebben geassimileerd en daar hun bijzondere nationale eigenschappen hebben verloren, is dit bij Israël nooit gebeurd.

Hij blijft de EEUWIGE JOOD. Dit alles geschiedt volgens Gods Woord. God bewaart de Jood voor Zijn toekomstige plan om de wereld te redden. God is in de brandende braamstruik en die verteert niet.

Men zou een boek kunnen samenstellen met teksten uit het hele Woord van God, die alle verklaren, dat Israël onvernietigbaar is, want het is het volk van de branden braamstruik.

Wij zullen een aantal teksten opnoemen.

Gen 17:7-8 Ik sluit een verbond met u en uw nakomelingen, geslacht na geslacht, een altijddurend verbond: Ik zal uw God zijn en de God van uw nakomelingen. Geheel Kanaän, het land waar gij nu als vreemdeling verblijft, zal Ik aan u en uw nakomelingen geven om het voor altijd te bezitten, en Ik zal hun God zijn.

Luister ook naar Jeremia, als hij spreekt over het lijden van Israël onder de volken:

Jer 30:10-11 Vrees dus niet, Jakob, mijn dienaar - godsspraak van Jahwe -, wees niet bang, Israël: Ik bevrijd u en uw kinderen uit het verre land van hun gevangenschap. Dan woont Jakob weer ongestoord en veilig, zonder dat iemand hem opschrikt. Want Ik ben bij u om u te redden - godsspraak van Jahwe -. Met alle volken, waarover Ik u verstrooid heb, reken Ik voor goed af, maar met u doe Ik dat niet. Wel tuchtig Ik u zoals ge verdient; Ik laat u niet ongestraft.

En dezelfde profeet verklaart:

Jer 31:8, 10-11 Ik haal hen terug uit het noorden; van het einde der aarde breng Ik hen bijeen, ook de blinden en lammen, de zwangere en barende vrouwen. In dichte drommen keren zij terug. Volken, hoor het woord van Jahwe; maak het op de verste eilanden bekend: Hij die het volk van Israël verstrooid heeft, brengt het ook weer bijeen. Hij hoedt het als een herder zijn kudde. Jahwe heeft Jakob verlost en van zijn overheersers bevrijd.

Men zou een groot aantal teksten uit alle profetische boeken kunnen opnoemen, wij zullen ons tot nog één aanhaling uit Amos beperken:

Amos 9:8 Ja, de ogen van de Heer, Jahwe, zijn op dit zondig koninkrijk gericht. Ik ga het van de aardbodem verdelgen. Maar toch zal Ik het huis Jakob niet geheel en al verdelgen, zo luidt de godsspraak van Jahwe. 

Wij geloven zeer sterk, dat de dag van Israëls gaan door het brandende braambos bijna voorbij is. Na nog een korte periode van zéér zware vervolging tijdens de grote verdrukking, die de Bijbel “de benauwdheid van Jacob” noemt, waarover geschreven wordt in Jeremia 30:7, zal Israël blijvend worden bevrijd. De profeet beschrijft het met deze woorden:

Jer 30:7-8 Wee! Dit is de grote dag, met geen ander te vergelijken.
Het is een angstige tijd voor Jakob, maar hij wordt er uit gered, Op die dag - godsspraak van Jahwe van de legerscharen - haal Ik het juk van hun nek en breek hun boeien. Ze zullen geen vreemden meer dienen.

Dan, en niet eerder, zal de brandende braamstruik uitdoven en in de plaats daarvan komt een vruchtbare boom. Dat is Gods werk. Wij lezen erover in Jesaja:

Jes 27:6 In de toekomst schiet Jakob weer wortel, zodat de hele aarde met de vruchten overdekt wordt.