SERIE: OFFERZIELEN – deel 4

ARTIKEL 2 - De hieruit te verwachten geestelijke voordelen

Het lijdt geen twijfel dat uit deze zo zegenrijk ingestelde en voor heel de Kerk voorgeschreven oefening vele en buitengewone genadegaven zullen voortvloeien, niet alleen voor de individuen, maar ook voor het gezin en de gehele kerkelijke en burgerlijke gemeenschap. Onze Verlosser heeft aan de H. Margareta Maria beloofd, dat “allen die Zijn Hart deze eer zouden brengen, met een overvloed van genaden zouden worden verrijkt".

Eerst en vooral zullen de zondaars, “opzien naar Hem, Die zij doorstoken hebben" (Joh. 19, 37), en bewogen door de zuchten en tranen der gehele Kerk, uit berouw over het onrecht de oppersten Koning aangedaan, “in zichzelf keren" (Is. 46, 8) uit vrees, anders in hun zonden verstokt, — wanneer zij eenmaal Hem, Die zij doorboorden, zullen zien “komende op de wolken des hemels" (Mt. 26, 64) — te laat en te vergeefs om Zijnentwil te zullen weeklagen.

De rechtvaardigen daarentegen zullen nog meer gerechtvaardigd en geheiligd worden en zich met ijver geheel en al wijden aan de dienst van hun Koning, Die zij zo veracht en bestreden, met zoveel en zo grote smaad bejegend zien. Vooral echter zullen zij branden van verlangen om het heil der zielen te bevorderen, wanneer zij voortdurend die klacht van het goddelijk Offerlam overwegen: “Welk nut is er in Mijn Bloed?" (Ps. 19, 10), en daarnaast de vreugde, die er zal zijn in dat zelfde Hart van Jezus “over één zondaar, die boetvaardigheid doet" (Lc. 15, 7).

Dit ene vooral wensen en verhopen Wij vurig, dat dezelfde gerechtigheid Gods, die ter wille van tien rechtvaardigen de inwoners van Sodom barmhartig zou hebben gespaard, nog bereidwilliger heel het menselijk geslacht zal sparen, zo zij door de gemeenschap der gelovigen, verenigd met haar Hoofd en Middelaar Christus, Die mede smeekt voor allen en in aller naam, smekend wordt aangeroepen en gunstig gestemd.

ARTIKEL 3 - Maria Reparatrix

Moge ten slotte de goedertieren Maagd en Moeder Gods goedgunstig neerzien op onze wensen en daden. Daar Zij ons immers Jezus, de Verlosser schonk, Hem opvoedde en onder het Kruis als Offer opdroeg, is Zij, om Haar mystieke verbintenis met Christus en door Diens bijzondere uitverkiezing, eveneens Reparatrix en wordt Zij als zodanig aangeroepen.

Eerherstel aan de H. Maagd Maria (www.maria-domina-animarum)

Lieve Moeder Maria,
Toen God Uw ziel geboren liet worden, was dit slechts om de Verlossing van de mensheid voor te bereiden. U hebt dan ook geen ogenblik voor Uzelf geleefd.
Onze benevelde ogen hebben Uw grootheid echter nooit herkend, en sedert het zwaard van onze zelfzucht Uw ziel doorboorde, hebt U Tranen zonder einde over onze wereld gestort. Doch zelfs huilen hebt U nooit ter wille van Uzelf gedaan, maar voor ons Heil.
Met Uw Tranen wast U onze ziel, en behoedt U haar voor de totale ondergang.

Uw mond gaf God de toestemming, het zaad van onze Verlossing in U te zaaien. Als enig antwoord kwam hierop uit onze mond het verscheurend oordeel 'kruisig Hem!' Het heeft U niet belet, dank zij de woorden uit Uw mond Gods welwillendheid voor ons te winnen.
Uw Hart heeft nooit een ogenblik voor Uzelf geklopt. Het is slechts vervuld geweest van een grenzeloze Liefde voor God, én voor de mensen, die Uw Hart met doornen blijven kronen. Naarmate wij U meer pijn deden, ging U ons nog méér liefhebben, bedelend om een beetje Liefde uit onze besmeurde harten, niet voor Uzelf, doch om het aan God te geven, opdat Hij ons mooier zou zien dan wij werkelijk zijn.

Uw Aanwezigheid trekt de Heilige Geest aan, die ons hart opent voor de Vlam van Liefde uit Uw Onbevlekt Hart. Zo laat U ons hart ontbranden in het heilig Vuur dat ons laat proeven van de Hemelse Gelukzaligheid die U zo voor ons verlangt.

Uw handen hebben van ons mensen nooit iets ontvangen, tenzij het mishandeld en vermoord Lichaam van Uw Goddelijk Kind. Niettemin blijven deze Handen Goddelijke Genaden over ons uitstorten, en reiken zij ons dagelijks in de Eucharistie het Geschenk van Uw Zoon aan.
Uw voeten hebben Uw allerheiligste lichaam over wegen geleid die waren bezaaid met de doornen van onze zonden en het puin van onze onwilligheid om Gods Wet te volgen. Niettemin hebt U toegestemd, ons met Uw voeten te verlossen van het serpent dat door onze eigenwaan zo sterk is geworden en Uw Smarten nog dagelijks vergroot.

Lieve Moeder Maria, de mensen hebben U miskend, veracht, versmaad en gepijnigd. Onze ondankbaarheid heeft U zwaar onrecht aangedaan. Daarom smeek ik U in naam van de hele mensheid in verleden, heden en toekomst om vergiffenis.
Wil tot goedmaking het nederig geschenk aanvaarden van alles wat ik heb: mijzelf.
Ik geef mij aan U in de totaliteit van mijn wezen, zonder de minste voorwaarde te stellen, en voor eeuwig. Omdat ik U innig liefheb, en omdat het mij een eer is, door U te worden gebruikt zoals het U behaagt.
Ik doe geheel afstand van mijn eigen wezen, en geef U mijzelf tot eerherstel voor de heiligschennissen tegen U begaan.

Mogen mijn tranen parels te Uwer ere zijn, en mogen zij de uitingen zijn van zoet lijden dat U helpt, onze wereld te verlossen.
Moge mijn mond U eren door U te prijzen, Uw weldaden te bezingen en de waarheid over U te verkondigen.
Moge mijn van Liefde brandend hart Uw onderkomen zijn, een warm oord van troost in Uw heilige Smarten.
Wil mijn handen in de Uwe nemen ter bezegeling van de verzoening, en laat mij Uw voeten kussen in nederige dankbaarheid, en tot uitdrukking van de passende eerbied die U zo zelden hebt gekregen. Amen.

Vertrouwend op Haar voorspraak bij Christus, die als énige “Middelaar tussen God en de mensen" (1 Tim. 2, 5) Zijn Moeder heeft uitverkoren als Toevlucht der zondaren en Uitdeelster en Middelares van alle genade, — verlenen Wij U en de gehele U toevertrouwde kudde, als onderpand van de hemelse bijstand en als blijk van Onze vaderlijke genegenheid, van ganser harte Onze Apostolische Zegen.

Gegeven te Rome, bij Sint-Pieter, de 8 Mei 1928, het zevende jaar van Ons Pontificaat.

PAUS PIUS XI.

De uitboeting van zonden (wikipedia) : Vagevuur is in de katholieke leer een naam voor een plek of staat na de dood voor zielen die naar de hemel gaan, waar men wordt gelouterd of gestraft, voor nog niet uitgeboete zonden die wel al vergeven zijn (in het geval van zware zonden in de biecht of door een volmaakt berouw). Anders gezegd: iedere zware zonde, hoe groot ook, kan worden vergeven door een volmaakt berouw (als biechten niet mogelijk is) of middels een berouwvolle biecht, maar de schuld die aan de zonde aankleeft moet nog worden goedgemaakt, uitgeboet. Men kan dit bij zijn leven doen door zijn lijden, ziekte enz. geduldig te dragen, werken van barmhartigheid te doen, gebed, het bijwonen van de H. Mis, maar is men tekortgeschoten dan boet men de rest van de schuld in het vagevuur uit. De doodzonde leidt tot de eeuwige verdoemenis (de hel), en moet tijdens het leven berouwd worden. De dagelijkse zonden worden al vergeven wanneer men met aandacht de heilige Mis bijwoont. Het zijn zonden die niet tot de dood leiden.

Het vagevuur is een plaats die zowel de gerechtigheid van God als zijn barmhartigheid recht doet. God, in zijn volmaakte rechtvaardigheid, verdraagt geen onzuiverheid en onrecht, maar zijn oneindige barmhartigheid wil dat niemand verloren gaat. De ziel ondergaat daarom zijn gerechte straf, maar is wel gered. Hij gaat niet verloren in de hel. De zielen in het vagevuur worden vaak arme zielen genoemd vanwege het lijden dat zij ondergaan. De ziel zelf echter weet dat hij gered is en dat hij na een periode van rechtvaardige straf die hij door zijn daden of het nalaten van goede daden zelf op zich heeft geladen, met God verenigd zal worden in de hemel. Dit is zijn grootste vreugde en troost in zijn lijden. Nadat de ziel is gelouterd krijgt hij toegang tot de hemel, alwaar hij tot de dag van de wederkomst van Christus voort mag leven voor Gods' Aangezicht, hierbij God lovend, met alle engelen en heiligen. Na de wederkomst van Christus worden allen opgewekt om het laatste oordeel te ondergaan.

Een niet-vergeven doodzonde kan niet in het vagevuur worden vergeven. De gelovigen die in deze staat (van doodzonde) sterven gaan voor eeuwig verloren in de hel, waaruit geen bevrijding mogelijk is.

Mystiek lijden van de offerziel uit: faithofthefathersmysticism.blogspot.be

Verspil nooit het lijden want het verenigt de ziel met Christus en Zijn lijden en in onze zwakheid worden we dan EEN met het Goddelijke. Als God al het werk doet om ons lijden te verheffen zodat de lijdende betekenisvol wordt, wordt het door de wereld als nutteloos aanzien.

Het is door de offerzielen dat Christus in staat is de Machtige Hand van God de Vader tegen te houden, want we verdienen de Goddelijke Gerechtigheid. Het lijden wordt verenigd met het Barmhartig Hart van een Liefdevolle Vader die wenst dat AL Zijn kinderen gered worden. Het is wanneer we ons lijden verenigen met het lijden van Jezus op het Kruis dat we mede-verlossers worden met de Verlosser, niet omdat we goed zijn maar omdat God goed is. We lijden in al zijn vormen, niet om het lijden zelf, maar als boetedoening voor de beledigingen tegen de Drie-ene Geest als we de voetstappen volgen van Christus, onbevreesd als we onze ogen richten op Christus en Zijn Kruis en door Zijn lijden worden we gesterkt om ons lijden te dragen, niet om onzentwil maar voor Hem.

In onszelf hebben we niets aan te bieden aan God omdat alle goede daden die we stellen hun oorsprong hebben in de Drie-ene Geest, maar door Gods Liefdevolle Goedheid kan Hij alleen het lijden waardig maken en heilig wanneer het aan Hem aangeboden wordt als gave. Wanneer we dit offeren aan onze liefdevolle Vader in de Hemel wordt ons lijden verlossend omdat we de wond van de ziel van de mens, die God beledigt, helpen herstellen.

Het is God alleen die de mens kan doen opstaan uit zijn laagheid om één te worden met de Redder van ALLEN, want de weg naar ware heiligheid ligt niet alleen in goede werken of zelfs een deugdzaam leven, maar het hangt af van Gods goedheid. We worden uitgenodigd door ons lijden om geplaatst te worden bij de Almachtige niet vanuit onze eigen onwaardigheid, maar omdat God het zo wenst.

Verlossend lijden is Christus’ kus aan Zijn lijdende kinderen als ze beslissen hun kleine offers te verenigen met het Lijden van de Man van Smarten. Dit wordt niet gedaan uit zelfbehoud maar in het geven van zichzelf. Ze geven uit zichzelf, maar ook zij gaan door hun kleine lijdensweg als uitboeting voor de zonden van de wereld. Door Christus wordt hetgeen geleden wordt zuiverend en verlossend zodat alle mensen kunnen gered worden, vooral dan de verloren kinderen die de Barmhartige Liefde van de Drie-ene Geest hebben geweigerd.

De rol van de offerziel staat in direct verband met de gekruisigde Christus, en door de Mysterieuze Liefde van God worden we allen verenigd in het Goddelijke, in 1 Wil, en dat is om ALLE mensen te redden. Door het verlossend lijden brengen we eerherstel voor de zielen die Gods reddende genade weigeren door hun noden boven de onze te plaatsen als we verzoening brengen verenigd met de gekruisigde Christus voor de talrijke zonden van de mens, die de Vader verdriet doen en schreeuwen om Goddelijke Gerechtigheid. Deze Goddelijke Gerechtigheid kan enkel verminderd worden door het lijden van Christus en Zijn leger van medeverlossers die lijden in vereniging met 1 Wil, de Goddelijke Wil. Zoals het in Kolossenzen vermeld staat: Op het ogenblik verheug ik mij dat ik voor u mag lijden en in mijn lichaam aanvullen wat nog ontbreekt aan de verdrukkingen van de Christus, ten bate van zijn lichaam, dat is de kerk. Haar dienaar ben ik geworden krachtens het goddelijk ambt, dat mij met het oog op u is verleend, om namelijk het woord van God te brengen in heel zijn volheid: om het geheim te verkondigen dat verborgen was voor alle eeuwen en alle generaties, maar dat nu is geopenbaard aan zijn heiligen. Hun heeft God bekend willen maken hoe machtig en hoe wonderbaar dit geheim is onder de heidenvolken. En het luidt: ‘Christus is in u’, en ook: ‘de hoop op een eeuwige heerlijkheid'. (Kol.1:24-27). Het is niet zozeer een liefde voor lijden, maar het is lijden voor liefde.

Hoewel Christus verzoening bracht voor de zonden van de mens voor alle tijden, is het door Christus dat de lijdende mens kan reparatie brengen voor wat er ontbreekt in het lichaam van Christus door Zijn Kerk. We zien door het Lijden van Onze Heer de weg naar Redding niet omdat we het verdienen maar omdat God het zo gewild heeft. Zo worden we ook één met het Goddelijke als ons lijden weerklank biedt en één wordt met dat van het Heilig Offer van onze Heer en Redder Jezus Christus op Calvarie.

Er is geen groter verlies in de Hemel dan dat van de Vader die zich realiseert dat door ons gebrek aan reparatie vele van Zijn kinderen niet delen in de Zalige Aanschouwing. Het bedroeft de Drie-ene Geest wanneer deze gave wordt verworpen als de ziel voor zichzelf lijdt, nutteloos. Terwijl de ziel die zijn eigen lijdensweg verenigt met onze Heer deelt in de Zalige Aanschouwing. Hoewel deze Zalige Aanschouwing zwak is op aarde, zal het volledig gekend worden als de ziel het Mysterie van Mysteries, het Koninkrijk van de Hemel bereikt en zijn rechtmatige Beloning ontvangt.

Wat ook weinig begrepen is namens wie de offerziel bereid is te lijden. Niemand behalve heroϊsche zielen verlangen te lijden van verschrikkelijke pijnlijke ziekten. De wereld zal je vertalen dat het dwaas zou zijn te lijden voor een ander, maar God zag het anders toen Hij Zijn enige Zoon zond om te sterven in je plaats. Het is gemakkelijk voor ons om te lijden in plaats van onze kinderen, de meeste ouders zouden gewillig willen lijden als ze hun kinderen zouden kunnen redden. Sommige zielen zouden ook gewillig willen lijden voor deze mensen die grote dingen bewerkstelligen in de wereld. Wie is echter gewillig te lijden voor de drugverslaafden die stelen of doden om hun verslaving in stand te kunnen houden? Wie onder ons zou willen lijden om de vrouwen en mannen die ervoor kiezen om hun ongeboren babies te doden? Lijden krijgt een nieuwe betekenis wanneer we lijden voor degenen die geen dankbaarheid tonen en waarvan we misschien nooit zullen weten hoeveel pijn het betekende om te helpen hun ziel redden. Het is het offerziel, vandaar de naam, die door hun onbaatzuchtige en heilige liefde van de lijdenskelk drinken om de ongeliefde te redden. Het zijn deze heroϊsche zielen die lijden voor wat velen onder ons het uitschot van de maatschappij zouden noemen en door hun lijden komt goed uit het kwaad voort.

We moeten maar kijken naar onze gewonde wereld om de noodzaak en de diepte van deze zielen te begrijpen die worden uitgenodigd om hun lijden te verenigen met de Gekruisigde voor de liefde van de mens alleen. Het is deze eenheid met het Goddelijke dat iemand uit de slavernij bevrijdt en in Zijn Heilige Aanwezigheid als geliefde kinderen die zo’n Enorme Liefde die aan ons gegeven werd niet verdienen. Zijn we gewillig om dezelfde prijs te betalen voor zielen zoals ons die zo’n liefde niet verdienen?

Wat een offerziel ook werkelijk heroϊsch maakt is wanneer God lijkt zich af te keren van hun alomvattend lijden alsof Hij doof wordt voor hun smeekbeden. Toch blijft de offerziel verder lijden zonder klagen zoals onze Heilige Moeder die beneden het Kruis van geliefde Zoon stond.

Als God de ziel dichter trekt naar Zich toe wordt het visioen in de offerziel verstoord, net zoals wanneer we ons gezicht dicht tegen een Spiegel houden onze weerspiegeling niet langer duidelijk kan gezien worden. Dit is ook het geval met de Drie-ene Geest: hoe meer Hij een persoon tot Zich trekt, hoe meer de ziel verstoort wordt om God duidelijk te zien. De Drie-ene Ziel is niet weggetrokken van de ziel, Hij heeft gewoonweg ze omhuld binnen Zijn Goddelijke omhelzing. Vandaar dat wij met ons beperkt zicht deze beweging van Onze God niet kunnen bemerken en de offerziel denkt dat ze aan haar lot is overgelaten.

Enkel door God krijgt ons lijden betekenis als we volgen in de stappen van Degenen die werd Gekruisigd omwille van de Liefde.

Wat wordt er bedoeld met ‘haar kleine weg’ - Uit: www.littleflower.org

Therese

Therese zag zichzelf als een kind van God. Ze hield ervan de dingen eenvoudig te houden en richtte zich tot God zoals een kind doet. Vertrouwen, vooral vertrouwen op God, is een kinderlijke deugd. Sommige spiritualiteiten hebben ingewikkelde praktijken en buitengewone tochten van de ziel aangeraden als antwoord op Gods genade en liefde. De spiritualtiteit van Therese is echter eenvoudig en ze noemt het haar “kleine weg”. Ze geloofde en leerde ons dat het leven genoeg uitdagingen en kansen biedt voor genade. Ze leert ons dat God overal is – in elke situatie en persoon – en in de gewone, eenvoudige details van het leven. 

"Alles is genade" is waarschijnlijk de kern van haar spiritualiteit. Haar “kleine weg” leert ons om de gewone dingen van het leven te doen met buitengewone liefde. En glimlach, een bemoedigend woord, een telefoontje, lijden in stilte, altijd een positieve instelling, een onopgemerkte taak om het leven van een ander te verlichten, en zovele andere eenvoudige daden, gedaan met liefde – dit zijn de voorbeelden van haar spiritualiteit. De kleinste actie, met liefde gedaan is belangrijker dan grote daden die voor persoonlijke glorie, dankbaarheid of gewoonweg uit gehoorzaamheid gedaan worden. Therese leer tons dat Jezus overal is en de kracht is voor liefde en goedheid die in ons werken. Zo is de kracht en aanwezigheid van genade. Therese had een verborgen leven. Voor velen in het klooster, was ze een gewone persoon. Haar grootheid lag in de constante liefde voor de anderen op de meest eenvoudige manieren.

Zelfs in gebed leert Therese eenvoudigheid – tot God spreken en tot Jezus in een directe, persoonlijke manier vanuit het hart. Ze deed niet graag lange gebeden. Ze viel in slaap gedurende het gemeenschapsgebed. Ze bad niet graag de rozenkrans. Ze bad uit haar hart zoals een kind eerlijk en uit vertrouwen spreekt tot een ouder die ze graag zien. God roept ons op te reageren op de Goddelijke Liefde in een kinderlijke relatie van liefde, diep vertrouwen in “Abba” (Papa), en door de eenvoudige dingen te doen voor anderen met liefde.

Therese was trouw aan het Evangelie van Jezus en de kern van zijn boodschap. Ze nodigt ons uit om haar te vergezellen in haar “spirituele kinderlijkheid” of “kleine weg”. De aantrekkingskracht en eenvoud van haar boodschap is de reden waarom onze Kerk haar uitriep als Kerklerares in 1997.

De H. Bernadette Soubirous – A Holy Life: the Writings of St. Bernadette – Patricia A. McEachern, PhD.

Bernadette

1873

Vanaf dit moment heeft alles wat mij betreft geen belang meer voor mij. Ik moet volledig tot God behoren, en enkel en alleen tot God. Nooit voor mijzelf.

Maria offerde alles aan God; ze had alleen Hem nodig. Vanaf deze dag, zal ik haar voorbeeld volgen: de Heer alleen zal mijn deel zijn. Waarom ben ik hier gekomen (klooster te Nevers) als het niet om Onze Heer lief te hebben is met heel mijn hart. Als bewijs van mijn liefde voor Hem, moet ik lijden en alles met plezier offer aan Hem, net als Maria heeft gedaan. Moed, mijn ziel, door gebed kunnen we alles doen wat van ons gevraagd wordt. Het hart van Jezus is daar: laat ons kloppen.

O Goddelijke Jezus, prent in mijn hart een beschikking zoals iemand die uw kruis zo liefhad dat hij na honderd jaar te dienen zijn enige beloning de genade was om 1 uur te lijden voor U, en hij zou geloven dat zijn dienst te goed werd beloond.

O Deugd! Hoe zelden zien we je, en toch hoe echt ben je!

O Jezus en Maria, laat mijn hele troost in deze wereld zijn jullie lief te hebben en te lijden voor zondaars.

O mijn Jezus, leer me de heilige Jaloersheid van de hemelse Liefde begrijpen! Bevrijd me van aardse gehechtheid en richt al mijn hartstochten op tot U. Moge mijn gekruisigd hart voor altijd verloren zijn in het Uwe en verborgen in de mysterieuze wonde veroorzaakt door de lans.

O Jezus, ik zou liever duizend keer dood gaan dan U ontrouw te zijn!

O Onbevlekte Maria! O glorierijke H. Jozef! En jij, H. Johannes, geliefde leerling van het Goddelijk Hart, leer me de grote wetenschap van liefde! Moge het mij sterker maken! Moge ik omhoog rijzen, moge ik vliegen en mij verliezen, mij verenigen en met jou verdwijnen in het aanbiddelijk hart van Jezus, en de Gekruisigde Jezus, het goddelijke hart van Naastenliefde, zuiverheid, zelfverloochening en perfecte onderwerping.

Ik moet voortdurend sterven aan mezelf en beproevingen accepteren zonder te klagen. Ik werk, ik lijd en ik heb lief met geen andere getuigenis dan Zijn hart. Iemand die niet bereid is alles te lijden voor de Geliefde en Zijn wil te doen in alle dingen is het niet waard de zoete naam van Vriend te dragen, want hier beneden, bestaat Liefde zonder lijden niet. Het is in het liefde voor het kruis dat iemand Zijn hart ontdekt, want de goddelijke Liefde bestaat niet zonder lijden.

Ik zal elk moment doorbrengen al liefhebbend. Iemand die liefheeft bemerkt haar beproevingen niet, of eerder: ze is in staat om ze lief te hebben.

Waarom moeten we lijden? Omdat hier beneden pure Liefde niet kan bestaan zonder te lijden. O Jezus, Jezus, ik voel niet langer mijn kruis wanneer ik aan het Uwe denk.

O mijn ziel, volg Jezus trouw na: hij is teder en nederig van hart. Degenen die nederig van hart zijn zullen verheerlijkt worden. Hoe mooi zal de hemelse kroon zijn voor degenen die echt nederig zijn ondanks uiterlijke vernederingen, degenen die de nederigheid van de Redder volgen op alle manieren.

O Maria, mijn tedere Moeder, hier ben ik, uw kind die niets meer kan verdragen. Zie neer op mijn noden en bovenal mijn geestelijke pijn. Heb medelijden met mij; verleen dat ik op een dag met U moge zijn in de Hemel.

Ik zal alles doen voor de Hemel, mijn ware thuis. Daar zal ik mijn Moeder vinden in alle luister van haar glorie en zal ik mij verheugen met haar in de vreugde van Jezus zelf.

O Maria, mijn goede Moeder, help me Uw voorbeeld te volgen om genereus te zijn in elk offer dat Onze Heer me vraagt gedurende mijn leven.

O mijn Moeder, offer mij aan Jezus. Neem mijn hart en verenig het met het hart van mijn Jezus.

Jezus kwam op aarde om mijn voorbeeld te zijn. Ik wil Hem volgen en van harte in zijn voetsporen stappen.

Goddelijk Hart van mijn Jezus, verleen dat ik U altijd moge liefhebben, en steeds meer.

O Maria, ontvang mijn hart als een boetedoenend offer voor mijn beledigingen; moge het smartvol gebroken worden.

O mijn Moeder, ik offer alle ander gehechtheden op zodat mijn hart volledig moge behoren aan U en aan mijn Jezus.

O mijn Moeder, kom mij te hulp; verleen me de genade om aan mezelf te sterven zodat ik niet langer veilig leef in mijn zoete Jezus en voor mijn Jezus.

Ik wil U volgen en zoals U zijn, O mijn Jezus; ik zou liever gekruisigd worden met U dan alle plezier van deze wereld beleven zonder U.

Mijn zoete jezus, geef me een grote liefde voor het kruis, en als ik niet sterf door de handen van anderen zoals U, moge ik dan sterven door de intensiteit van mijn liefde.

O mijn Jezus, help mij U lief te hebben; houd van mij, en kruisig mij dan zoveel als je wilt.

Jezus, mijn God, ik houd van U boven alles.

Lieve tedere Jezus, wees niet mijn rechter, maar mijn Redder.

Ik wil alles opofferen en lijden zonder klagen sinds mijn Jezus me van alle angst bewaart.

Liefde overwint, liefde brengt vreugde, degenen die het Heilig Hart liefhebben verheugen zich.

O mijn geliefde Jezus, de verzuchtingen van mijn hart stijgen op voor U alleen.

Margaretha Maria Alacoque zei: “Ik wilde dat niemand mij bewaarde van mij te bespotten, mij te vernederen en mij te beledigen; want het is alles wat ik verdiende.”

O Jezus, U die verlaten werd, werd de toevlucht van zielen die verlaten werden. Uw liefde leert me dat ik kracht moet verkrijgen die ik nodig heb om te verdragen dat ik verlaten ben. Die kracht verkrijg ik door te zien hoe U verlaten werd. Ik ben ervan overtuigd dat de meest verschrikkelijke verlatenheid dat Ik zou kunnen ervaren, zou zijn om geen deel te hebben aan de Uwe. Door Uw dood, gaf U me leven; U bevrijdde mij van het lijden dat ik verdiende door in mijn plaats te lijden. Omwille van wat U op het kruis geleden hebt, zal onze Hemelse Vader mij niet in de steek laten. Hij is nooit zo dichtbij door Zijn barmhartigheid als wanneer ik bijna verenigd ben met U in Uw verlatenheid.

O Jezus, licht van mijn ziel, verlicht me gedurende tijden van beproeving; en omdat deze beproevingen nuttig zijn voor mij, let dan niet op mijn vrees of mijn zwakheid.

O mijn God, ik vraag niet om mij te bewaren van lijden, maar om bij mij te zijn in kwelling. Leer me om U te zoeken als mijn enige trooster; steun mijn geloof; versterk mijn hoop; zuiver mijn liefde. Verleen me de genade om Uw hand te herkennen middenin lijden en om geen andere trooster te willen dan U.

Verneder mij zoveel U wilt. Troost mij enkel wanneer het mij helpt lijden te aanvaarden en vol te houden tot de dood. Sinds de genaden die ik vraag de vruchten zijn van Uw verlatenheid, breng deugd voort uit mijn zwakheid en verheerlijk Uzelf in mijn miserie, O mijn Jezus, de enige toevlucht van mijn ziel.

O Allerheiligste Moeder van mijn Jezus, U die de extreme verlatenheid zag en voelde van Uw lieve Zoon, help me in mijn verlatenheid. En jullie, heiligen van de Hemel die door deze beproeving zijn gegaan, heb medelijden met degenen die het nu lijden en bid dat ik de genade krijg om trouw te zijn tot de dood.

Ik richt mij tot U, O Vader van barmhartigheid! Ontvang mij, O God van alle troost! Ondersteun me met Uw genade en verleen dat zoveel lijden en zoveel liefde niet tevergeefs is.

Jezus geeft alles aan degenen die zich volledig overgeven. Hoe meer hindernissen er zijn voor mijn liefde, hoe sterker ze wordt. Het is mijn enig bezit. Zelfs al word ik dag en nacht gekweld, niemand kan mijn liefde wegnemen uit mijn ziel. Hoe meer ik lijd, hoe meer ik nader tot Zijn hart.

Een rechtvaardige persoon is een slachtoffer en zijn leven een voortdurend offer. Uit liefde tot Jezus, zal ik vechten tegen mijn eigen verlangens, zelfs in de meest onbeduidende zaken.

Waak over mij, Vader, zodat alles wat ik doe moge de intentie hebben van Jezus te behagen.

O allerbarmhartigst Hart van mijn Jezus, aanvaard elk van mijn tranen, elke uiting van pijn, als een smeekbede voor degenen die lijden, voor degenen die wenen, voor degenen die U vergeten.

O Maria, O Moeder van smarten! Aan de voet van het kruis, werd U onze Moeder. Ik ben het kind van Uw smart, het kind van Calvarie.

O meest liefdevolle Jezus, de verzuchtingen van mijn hart stijgen op tot U. Mijn Jezus, ik lijd en ik heb U lief.

Ik lijd. Mijn trooster, mijn geklaag stijgt op tot U zonder ophouden. Jet os om U meest aanbiddelijk Hart dat ik tranen vergiet. Het is tot Uw hart dat ik mijn verzuchtingen en mijn leed mededeel. Ik verenig mijn lijden met het Uwe. Mijn Jezus, heilig ze door deze heilige vereniging. Laat deze vereniging ze zoeter en lichter maken en laat me groeien in liefde.

Mijn goddelijke bruidegom heeft me doen verlangen naar een nederig en verborgen leven. Jezus heeft me dikwijls gezegd dat ik niet zal sterven tot ik alles aan Hem geofferd heb. En om mij ervan te overtuigen, heeft Hij mij dikwijls gezegd dat wanneer het voorbij is, in het uur van de dood, hij alleen, de Gekruisigde Jezus, mij zal troosten. Ik zal enkel Hem dragen, mijn trouwe vriend, met mij naar mijn graf. Het is dwaasheid om mij te hechten aan iets anders dan Hem.

Het gebed van een arme bedelaar aan Jezus:

O Jezus, verleen me, bid ik, het brood van nederigheid, het brood van gehoorzaamheid, het brood van naastenliefde, het brood van kracht om mijn wil te breken en het zoals het Uwe te maken, het brood van innerlijke versterving, het brood van onthechting, het brood van geduld om de pijn te verdragen dat mijn hart lijdt. O Jezus, U wil mij kruisigen, fiat, het brood van kracht om goed te lijden, het brood van enkel U te zien in alles, op elk moment, Jezus, Maria, het Kruis, ik wil geen andere vrienden dan deze.

Als ik mijn karakter helemaal opnieuw moest opbouwen, eindeloos moest strijden tegen mijn eigen neigingen en ze vernietigen, of zelfs mijn hart verscheuren, zou ik dit alles doen om het waard te zijn U te dienen. Ik ben volledig ervan overtuigd dat het mirakel dat U bewerkt hebt om het geloof van onze heilige patroon te belonen maar een schaduw is van de glorierijke verrijzenis die U mij zal verlenen als ik trouw ben aan mijn roeping.

De trouwe ziel gehoorzaamt Gods wil voor de Kerk. Haar bruidegom wil dat ze perfect is op alle gebied, ze alles doet met geloof en naastenliefde. Op deze manier, zal de Vader de gids zijn voor haar daden; de Zoon, de bron van haar licht; en de Heilige Geest de bron van haar liefde.

Vereniging, intieme vereniging met Jezus, hart tot hart met Jezus, zoals de H. Johannes, in zuiverheid en in liefde.

O Jezus, houd me als de Uwe.

Mij hoop is op U gevestigd, Heer. Wees mijn toevlucht, want U bent mijn kracht. In Uw handen, Heer, beveel ik mijn geest. U hebt mij verlost, Heer, God van Waarheid.

Ik was niets, toch hebt U uit deze nietigheid, Jezus, iets wonderbaarlijk gemaakt. Ik durf dit zeggen omdat door de Heilige Communie ik EEN word met God. Jezus geeft mij Zijn hart; mijn hart is samengevoegd met het Zijne. Ik ben de bruid van Jezus, de vriend van Jezus, met andere woorden, een andere Jezus. Zo moet ik leven door Jezus, en mijn dood moet lijken op de dood van Jezus zelf. Hoe subliem is onze dood als we trouw zijn!

Boven alles moet ik aan niemand anders gehecht zijn dan aan Jezus Christus. Ik vraag hem voor Zijn licht, Zijn kracht, Zijn goddelijk leven. Ik moet streven voor een heilige dood in Hem en met Hem. Ik ben een Religieuze, daarom heb ik een professie gedaan van perfectie.

Het Christelijk leven betekent inderdaad strijd en beproeving, maar het betekent ook troost. En hoewel ik Tabor moet verlaten en Calvarie moet beklimmen, zal ik op een dag Calvarie verlaten met Jezus en terugkeren naar Tabor. Een voorsmaak van de hemel wacht me daar. Mijn ziel volgt slechts 1 pad: van Golgotha naar Tabor. Het laat Golgotha achter om kracht en moed te zoeken op Tabor. Het leven is zo’n ladder.

Ik moet werken met al mijn kracht om zelfliefde en zelfzucht te vernietigen.

Jezus wil niet dat we gehecht zijn aan bezittingen, aan menselijke eer, aan schepselen. Hij vraagt nederigheid. Maar zijn liefde en zijn generositeit maken deze onthechting minder moeilijk en minder wreed voor onze natuur. Niets anders telt voor mij, niets heeft enige waarde voor mij maar Jezus, geen plaats, geen ding, geen persoon, geen idee, geen gevoel, geen eer, geen lijden, niets kan mij afkeren van Jezus. Voor mij is Jezus zelf mijn eer, mijn vreugde, mijn hart, mijn geest, hij die ik liefheb, mijn thuis, de Hemel hier op aarde. Jezus is mijn schat en mijn liefde en de Gekruisigde Jezus is mijn enig geluk.

Jezus, houd me onder Uw kruis. Moge de crucifix niet enkel iets zijn dat ik draag, waar ik naar kijk, maar laat het leven in mijn hart. Laat me omgevormd zijn in een levende crucifix, in vereniging met jou door de Eucharistie. Door te mediteren over Uw leven en de meest intieme gevoelens van Uw hart, laat me zielen tot U brengen van hoog op dit kruis waar je liefde me voor altijd vasthoudt.

Heb medelijden. Bescherm ons tegen de bekoringen van de Demon en de illusies die deze bekoringen met zich meebrengen. Bescherm ons van het soort lijden en sensualiteit dat ons ontrouw maakt aan God.

Nieuw onderzoek van het geweten. Heb spijt over het groot tekort aan naastenliefde tot Jezus, heb spijt over het verstikken van de naastenliefde van Jezus Christus zelf. Zo vele mensen zeggen dat Vader Villefort overloopt van naastenliefde. Hoe zou ik graag zoals hem zijn.

Oplossing: in de toekomst, betoon meer naastenliefde voor de armen (zowel de geestelijk als materieel armen).

Voorbereiding voor de Heilige Communie: De beste voorbereiding is meditatie. Ik doe dat zo slecht! Hernieuw en versterk het besluit dat ik daarover gemaakt heb.

Maar ik ben zo uitgeput in de morgen. Herinner mijzelf aan de verleiding die Vader Avila ervaarde op een dag wanneer hij op zijn weg was om de Mis te celebreren. Hij twijfelde omdat hij zo afgemat was. Onze Heer verscheen hem, toonde hem de wonden op zijn hart en herinnerde hem eraan dat moeheid hem er niet van weerhouden had om de hele calvarieweg te doen. Moed! Ik moet ook leren om vol te houden. Als ik moe ben, zelfs uitgeput, kan ik rusten in het hart van Jezus.

Grijp elke kans om olie en wijn te storten op de wonden zoals Jezus deed, geen azijn, en niet zonder rekening te houden met de persoon. Of zoals Jezus, ga naar de armsten, en degenen die het meest lijden, naar de nederigsten, de meest verlatenen. Beoefen meer naastenliefde in de toekomst, herken hun fysieke en geestelijke armoede.

Alles is de wil van de Vader: vaderland, rijkdom, geluk, werk, voedsel, leven, Jezus’ dood. Laat zijn wil de mijne zijn.

Mijn ziel, verheug je dat je een beetje lijkt op Jezus omdat je verborgen bent in je nederigheid!

Moge ik Jezus toelaten om me gemakkelijker te leiden. Moge ik klaar zijn om alles te aanvaarden, zelfs versterving, krachteloosheid, leven in duisternis, verborgen zijn in een donkere gevangenis zoals Jezus. Als ik dit toelaat, zal deze gevangenis of welke versterving het ook is, het het hart zijn van Maria voor mij.

Jezus Christus bij Zijn geboorte: ik overweeg Hem daar met Maria en Jozef. Welke omstandigheden! Liggend in een kribbe waar dieren uit eten! Nederigheid, ontbering, lijden.

Voor de grotere glorie van God, is het belangrijkste niet om vele dingen te doen, maar alle dingen goed te doen.

Wat baat het een man om het universum te vergaren als hij zijn ziel verliest? Een verschrikkelijke gedachte, maar diepe waarheid! Zoals de H. Ignatius zei: Hoe onbeduidend lijkt de aarde mij, als ik de Hemel beschouw.

Een goede religieuze zou God moeten vragen om: meer nederigheid dan verstervingen, meer geduld dan lijden, meer gewilligheid dan werken, meer liefde dan daden, meer zelfverloochening dan bevelen, meer resultaten dan woorden, meer ijver voor heiligheid dan voor gezondheid.

Het kruis: O mijn God, als ik mijn bloed niet kan vergieten en mijn leven voor U geven, moge ik dan ten minste sterven aan alles dat U mishaagt: zonde, aardse verlangen, vleselijke verlangens, de wereld en mijzelf. Kruis van mijn Redder, heilig kruis, kruis waardig van aanbeden te worden, in u alleen zijn mijn kracht, mijn hoop en mijn vreugde. U bent de boom van leven, de mysterieuze ladder die de aarde verenigt met de Hemel, het altaar waarop ik mij wil offeren door te sterven met Jezus.

Oneindig zelfverloochenende Liefde en trouw aan Jezus, mijn Bruidegom, tot de dood.

Het hart van Jezus met al zijn schatten is mijn deel. Ik zal daar leven en sterven in vrede, zelfs middenin lijden.

Mijn Jezus, vul mijn hart met zoveel liefde dat op een dag het zal breken enkel om bij U te zijn. Mijn Jezus, U weet dat ik U geplaatst heb als een zegen op mijn hart. Blijf daar altijd.

Bezinning gegeven door Vader Sécail in 1873: God is mijn Schepper, mijn Redder, mijn Heiliger. Ik behoor tot God, daarom is Hij de absolute meester van mijn lichaam, mijn ziel en mijn daden. Hij wil dat ik mijn wil offer aan Hem op elk moment en in alles. In de handen van mijn oversten, zou ik zoals een staf zijn. Niet kijken of ze fouten maken. Ik weet dat ik nooit verkeerd kan zijn als ik gehoorzaam met een geest van geloof. Mijn kroon in de Hemel zou schijnen van onschuld en zijn bloemen zouden stralen als de zon. Offers zijn de bloemen die Jezus en Maria kiezen. Ik moet een slachtoffer zijn: ik moet mij elke dag opofferen zoals Jezus en Maria deden.

Over onthechting: de H. Ignatius zegt niet dat we moeten onverschillig zijn, maar dat we proberen om onverschillig te worden. Mijn hart is gemaakt voor God en Hij is jaloers. Ik wil dat het volledig het Zijne is. Ik zal een heilige worden als ik nederig ben, volgzaam en genereus.

Over de armoede van Jezus Christus: armoede zou niet enkel moeilijk mogen zijn, maar kruisigend. Jezus verkoos de meest nederige dingen om zijn noden te bevredigen, zoals hooi om zijn lichaam op te leggen. Als Hij enige voorkeur had, was het altijd voor te lijden; in tegenstelling tot Hem kies ik voor comfort en plezier. Met de hulp van Uw genade, start ik vandaag dat het voorbij is. Ik wil in Uw voetsporen lopen, lijden, mijn zwakheden overwinnen en sterven aan alles wat niet van U is, om te leven voor Jezus, met Jezus en in Jezus. Op deze manier, zal ik volledig aan Jezus behoren. Hoe zoet zal het zijn te sterven op deze manier met Jezus!

Over bekoring: de Heilige Schrift zegt ons dat wie zich overgeeft aan bekoring zal verloren gaan. Vrees nooit bekoring: het is nuttig en noodzakelijk voor ons. Ik moet mijzelf wapenen met gebed en volledig vertrouwen op Onze Heer en niet op mijzelf. Ik moet elke beproeving doorstaan met nederigheid en blinde, eenvoudige en gelukkige gehoorzaamheid. De gekruisigde Jezus is mijn voorbeeld. Ik moet onvermoeibaar werken om zoals Hem te zijn. Ik zou niet langer mijzelf mogen toelaten om bedroefd te zijn voor iets anders dan Hem beledigd te hebben of niets hebben om te lijden voor hem uit liefde.

Wat het mijne was is niet langer van mij, ik heb alles gegeven aan Jezus. Mijn voornemen: kracht om mijn wil te breken zelfs in de meest onbeduidende dingen. Twee keer per dag pauseren om reparatie te brengen voor de tijd die ik heb verloren. Onthechting aan schepselen en dingen. Waken over mijn emoties. Luisteren naar Jezus die dikwijls tegen me zegt: “Mijn dochter, geef me je hart, Ik wil het volledig voor mijzelf.”

Gemeenschapsleven, heilig leven.

Hoe meer ik over God nadenk, hoe meer God naar mij kijkt. Hoe meer ik bid tot Hem, hoe meer Hij aan mij denkt.

Vader Douce: Je moet je kruis dragen verborgen in je hart zoals Maria deed.

Voornemen: ik zal mij verheugen wanneer ik naar de gastenkamer ga, zelfs al is mijn hart vol droefheid. Ik zal zeggen tot God: Ja, ik zal naar daar gaan op voorwaarde dat je een ziel bevrijdt uit het Vagevuur of een zondaar bekeert.

Vader Douce: Plaats jezelf in het hart van Maria en blijf daar. Maar er je thuis van op aarde. O mijn Moeder, het is tot Uw hart dat ik kom om de ellende van mijn hart neer te leggen; het is daar dat ik kracht en moed ontvang. Wees niet bang om het kruis te dragen. Hoe meer ik aan Jezus geef, hoe meer Hij me zal geven. Uit liefde voor Jezus, moet ik mijn zwakheid overwinnen of sterven.

De H. Johannes de Doper op de oever van de Jordaan: Hoe streng en onverbiddelijk is hij! Jezus is nog niet gekomen, maar kijk hoe de H. Johannes de weg voor Hem voorbereidt; hoe hij berouw opwekt; hoe hij de komst van Jezus aankondigt! Hoe hij tot Jezus leidt! Hoe hij zich vernedert voor Jezus! Debeo a te baptizari. Zie hoe nederig en gehoorzaam hij is voor Jezus: Sic nos decet implere omnem justitiam, (dus betaamt het ons alle gerechtigheid te vervullen) Jezus zei, Omnem. Als Redder, door verzoening te brengen voor zonden; als een zondaar, door Zich te vernederen en hun plaats in te nemen; als de Rechtvaardige, door Zich opnieuw te zuiveren. Omnem, voor de H. Johannes de Doper, als heraut, door eer te brengen aan Zijn missie; als een dienaar, door deze Meester te gehoorzamen die hem eerbetoon brengt. Nog een andere reden voor de H. Johannes de Doper om uit te roepen: “Oportet ilium crescere, me autem minui.” (Hij moet meer worden, ik minder) Ik moet doen zoals Hem want ik ben nog altijd zo menselijk, onbuigzaam zoals Johannes de Doper.

Ik moet dit absoluut doen zodat God meer verheerlijkt wordt, zodat mijn roeping beter vervuld wordt, zodat Zijn genade niet verloren gaat in mij, zodat ik moge verzoening aanbieden voor het verleden en in de toekomst verbeteren. Maar hoe vermeerderen en hoe verminderen? Voor Jezus te doen vermeerderen, moet ik verminderen. Zijn aanwezigheid vermeerdert in proportie hoeveel ik moet verminderen. Als ik dit niet doe, verhinder ik Hem om te vermeerderen.

Waarom is Hij zo klein in mij? Het is omdat ik niet klein genoeg ben, niet nederig genoeg. Daarom moge ik nederiger worden, moge ik mij vernederen, en Jezus zal vermeerderen. Groei, Jezus, groei in mij, in mijn hart, in mijn geest, mijn verbeelding, mijn zintuigen, door Uw bescheidenheid, Uw zuiverheid, Uw nederigheid, Uw ijver, Uw liefde. Groei met Uw genade, Uw licht, Uw vrede. Groei ondanks mijn weerstand, mijn hoogmoed. Groei tot U de volheid van menselijke perfectie bereikt. Groei zoals U deed in Nazareth voor God en voor de mensen, voor de glorie van Uw Vader.

Ad majorem Dei gloriam (Tot meerdere eer van God) : We worden bekoord door hoogmoed met dezelfde mate dat we Gods glorie, Gods liefde, nederigheid en armoede ervaren. Om ons te bewaren van plezier en eer te verkiezen, moeten we zorgen dat we niet teveel deze dingen zoeken. Wanneer we bekoord worden om Gods wet te breken, moeten we ons te graag zien om een dagelijkse zonde te begaan. We moeten onszelf te graag zien om een doodzonde te plegen.

Breng geloof in praktijk door aan deze 4 waarheden te denken: God is altijd aanwezig, niets gebeurt zonder Zijn toelating of buiten Zijn wil, alles wat we doen voor anderen doen we voor Hem, alle goedheid en vriendelijkheid zijn in Hem te vinden.

Beleef je geloof met deze waarheden: Verdrijf alle zonde, troost alle droefheid, verdrijf alle lusteloosheid. Verrijk de ziel met het leven van genade. Op een dag zal God zeggen over ons: quoniam bene (voor altijd). Hoe? Door vereniging met Jezus en Maria.