Dit weekend was er ook nog tijd om even te knuffelen met Babar, die na het overlijden van Oscar vorige week, een beetje alleen achter blijft. Maar geen nood, Timo zegt zijn vriendje elke dag goeiendag!
Zaterdag is de Sint langsgeweest bij Mamsie en Vava (en niet alleen voor Timo)... na wat aarzelen is ons sprotje uiteindelijk toch op verkenning gegaan...Vooral de nic-nac'jes vielen in de smaak Let vooral op de lekkere "dure" chocolade...
Sinds een week stapt ons sprotje van de ene plaats naar de andere en soms zelfs met een reuze vaart. Hij heeft zoveel vooruitgang geboekt op 1 week tijd. Hij kan zich nu echt al stappend verplaatsten over en rond obstakels... zalig!
Van't weekend heeft hij ons ook voor de eerste maal laten zien, dat hij kan doen alsof hij niest. Hij doet dan zijn oogjes toe, zet zijn handje voor zijn mond en niest. Soms neemt hij zelfs een zakdoek en veegt dan zijn neusje af.
Als hij Kusco hoort miauwen, dan wijst hij met zijn vingertjes zegt: "Eh". En doet dan zijn oogjes doet en doet het klagende gemiauw van Kusco na.
Nu hij zich vrij kan bewegen, heb ik het gevoel dat hij ook meer begrijpt, of dat hij beter kan laten zien dat hij mij begrijpt. Als ik hem zeg dat we gaan eten, gaat hij vanzelf naar de keuken. Als ik vraag of we gaan slapen, stapt hij naar de trap.
Wat wordt hij ineens groot!
In de crèche zaten de kindjes deze week allemaal rond de tafel om hun 4-uurtje te eten... dat was zo'n raar zicht, het leek net een kleuterklas... maar het is zo leuk om te zien dat ze groot worden!
Wat begon als een rustige winterwandeling in ons dorp eindigde voor sommigen onder ons in een waar sneeuwgevecht... met een héééééééééééééle natte broek als gevolg!
Dit weekend is de Sint langs geweest bij meter en daarna ook nog eens bij Papy en Mamy. Aan de foto's te zien, vraag ik me af wie er het meeste plezier aan beleefd... Timo of "de grote mensen"...
Nadat onze stofzuiger een duik in het keldergat genomen had en onherroepelijk beschadigd is geraakt, volgde nog een hele reeks "scherven brengen geluk". Laat ons hopen dat het bij een elektrisch radiatortje, wat (na zes jaar nog steeds ongebruikte) tassen en een beeldje blijft, want anders wordt het wel een hele dure verhuis!
In ons huisje zijn ze aan de installatie van onze badkamer begonnen en lagen er daarstraks 2 grote hopen gele zand voor de deur. Dus wie weet kunnen we tijdens de kerstvakantie echt wel verhuizen... ik hoop het maar!
Gisteren heeft ons sprotje nog twee prikjes gekregen. Hij was super flink en heel trots op zijn Winnie the pooh-pleistertjes. Toen ik ze daarstraks na het "spitter spetter spat" bad aftrok, kleefde Timo ze meteen weer op zijn beentjes... zo schattig he.
Timo heeft ondertussen ook ontdekt dat hij met zijn blokjes kan puzzelen door de juiste vormen, door de juiste gaatjes te duwen. Eens alle blokjes in het doosje zitten, gaat hij op zoek naar een ander spel... SUPER!
Ons sprotje is al een hele tijd aan het ontdekken en manipuleren à volonté. Zo neemt hij zelf zijn temperatuur met de infrarodthermometer, smeert hij zijn zalfje uit op zijn handjes, kamt zijn haartjes, poetst zijn tanden, schudt zijn puffs en zet ze in zijn mondje, doet alsof hij iets neemt om het dan aan te geven, doet mama's pantoffels aan, weet precies hoe mama's laptop open moet, kuist zijn neusje met een zakdoekje en "spuit" de sinomarin in zijn neusje, klimt vanzelf op zijn vrachtwagen, hij weet dat je met een stylo kan schrijven en dat je dat best op papier doet enzovoorts.
De handelingen worden steeds precieser en doordachter... zo leuk!
Jeeuj! Goed nieuws! De electriciteit in ons huisje is aangepast en de chape is gegoten op de bovenverdieping. Het sanitair is ook al geleverd, dus er is weer wat schot in de zaak!
Al 20 verhuisdozen zijn gevuld en dan zien we nog geen verschil *zucht* De kleerkast is uitgemest, het bureau zo goed als en ook Timo zijn kamer is al voor een groot deel leeggemaakt. Het resultaat is een bureau dat volgestouwd is met goed gevulde verhuisdozen.
Wanneer er weer wat verhuisdozen aankomen, begin ik met de benedenverdieping uit te pluizen. De zolder en de kelder houden we voor het allerlaatste, want dat is nog een hele karwei!
Terwijl de verhuisdozen stilletjesaan gevuld geraken is het nog steeds wachten op DE datum waarop we in ons eigenste huisje mogen intrekken. Het huisje is nu helemaal gevoegd, maar de verwarmingsbuizen zijn nog niet gelegd en ook de aanpassingen aan elektriciteit en muren, zijn nog niet doorgevoerd. En zolang al deze punten nog niet in orde zijn, kan de chape nog niet gegoten worden.
Het is ook nog wachten op de elektriciteit-, water- en telefoonaansluiting. En dat kan waarschijnlijk nog een hele poos duren.
We zien wel, we hebben nog tot eind januari om te verhuizen, maar hoe sneller hoe beter natuurlijk.
Dit weekend is papa 29 jaar geworden... en dat hebben we gevierd samen met Mamy Brisou, Papy en Peter. Timo was in topvorm en heeft volop geoefend om uit zitstand recht te gaan staan en vervolgens verder te stappen.