Ze vroeg er vanmorgen zelf achter, maar toen was er na 5 minuutjes potje-zitten nog altijd geen druppeltje te zien. Net de boterhammekes deze middag had ze meer succes. Na 2 minuten stond ze recht en verschoot ze zelf bij het zien van het resulaat (en van haar 2 juichende oudjes ook een beetje waarschijnlijk ). Toeval of welgemikt? Sebiet na het dutje nog eens proberen...
Vandaag was het hier zondag, rustdag! Eerst lekker uitgeslapen tot 8 uur, daarna flink gespeeld*, dan was het tijd voor een lekker middagdutje, en toen was het bezoek al gearriveerd (oma en opa én bompi). Lekker buiten gezeten, gespeeld in de zandbak en gegleden van de glijbaan. Om de dag af te sluiten zijn we met z'n allen nog een hapje gaan eten, alwaar Amélie heeft laten zien dat ze hééééééél hééééééél flink kan zijn (als het moet ). Iets te laat het bedje in, maar ach, het is vakantie...!!!
* We wisten al langer dat Amélie flink alleen kan spelen, maar ik sta er eerlijk waar van versteld hoe SUPERflink ze tot hiertoe al is geweest, zeker met al die regendagen die we al gehad hebben. Ik merk duidelijk dat ze de laatste tijd weer een flink stuk "groter" is geworden! Een zalig lief tettergatteke...
Wow, het dringt nog altijd niet echt door dat het nu wel degelijk vakantie is. En als ik momenteel naar buiten kijk is dat er jammer genoeg ook niet echt aan te zien. In tegenstelling tot de voorbije dagen, wat was het toen een lekker weertje he mensen!
De laatste werkdagen waren nogal aan de hectische kant laat ons maar zeggen. Rapporten, oudercontacten, schoolreisjes, overnachtingen op school met 70 bengeltjes... En dan maandag eindelijk het laatste dagje, vol met sport en zwemmen. De kindertjes (en wijzelf) waren doodop!
De eerste twee vakantiedagen waren ook vrij gevuld met booschapjes doen, bezoekjes aan de dermatoloog (daarover vanavond meer) en tussendoor toch wel eventjes genieten van het zonnetje! Met andere woorden, tijd nu voor het betere opruim- en poetswerk, want dat is er de laatste dagen niet van gekomen, en laat ons zeggen dat het hoog tijd wordt...
Het was tien voor zeven vanmorgen, jaja u leest het goed, 6u50. Zo maar eventjes 46 minuten langer dan normaal. Daar kan een mens nu goedgezind van worden! You go, girl!!
Heel af en toe mag ons patatje eens een klein slokje van de limonade van mama of papa proeven, en lekker dat dat is. Ze morst af en toe wel nog eens, dus als ik geen bavetje bij de hand heb durf ik de keukenhanddoek al wel eens onder haar kinneke houden. Daarstraks was Stijn buiten aan het drinken en trippelde Amélie rustig naar binnen. Enkele seconden later kwam ze doodserieus weer naar buiten...
Eerst Amélie...
En dan toch ook nog een slokje voor papa overlaten...
Amélie heeft altijd al een redelijk moeilijk velleke gehad. Als babytje kon ze niet tegen eender welk waspoeder of zeep, en ze had soms redelijk snel last van zweetuitslag. Maar sinds een aantal maanden heeft ze ook schrale, rode plekjes in haar knieholtes, die komen en gaan. Bij momenten bijna niks, en bij momenten echt grote plakken. Ik heb bijvoorbeeld nog geen enkele zonnecrème gevonden waar ze niet op reageert... Dan krijgt ze bijvoorbeeld ook plekjes op haar armen. Verdict van de dokter, atopische eczeem. Cortisonezalfke, speciale badolie, olie voor op de huid,... Maar tis echt nie beter. Daarom maar eens een afspraak gemaakt bij de dermatoloog... Op 2 juli weten we meer, afwachten...
Nieuwste hobby : Zo stil fluisteren (of met zo een fijn engelachtig zangstemmetje praten) dat mama en papa mij bijna niet meer kunnen verstaan, en het dan uitschreeuwen van plezier!
Een hele tijd geleden kocht ik in een winkel een tombola-lotje voor een of ander goed kinder-doel (kweet zelfs al niet meer hetwelke...) Twas meer om die lieve mevrouw een plezier te doen, want ik win won toch nooit iets... Zaterdag was ik in de buurt en uit curieusiteit ging ik eens kijken op de affiche met de gewonnen prijzen. En wat bleek? Madame hier had een video-camera gewonnen. Ikke blij! Geen hoogtechnisch vernuft, maar het filmt wel... Kheb het ondertussen natuurlijk al eens op ons Amélie uitgetest, maar ze is er nog niet zo voor te vinden. Ze kijkt liever zelf op het schermpje... Nu nog leren hoe ik een beetje deftig met dat ding moet werken...
Wenst u hetzelfde resultaat? "Parkeer" uw peuter van 21 maanden dan even voor 5 minuutjes in zijn/haar park en ga boven snel de was wegleggen. En vergeet niet... Het mandje met verzorgingsproducten nét binnen handbereik laten staan is essentieel! Veel plezier!!
Ook hier draait de gele Bumba-gekte op volle toeren. Vond het vroeger (en nu nog eigenlijk) nogal een commerciële geldklopperij. Maar ach, ze is zo zot van dat gele manneke! Zo zijn er dus puzzels, boekjes, knuffels, een washandje, een badhanddoek, sokken, een kegelspel en sinds kort ook een t-shirtje. Fier als ne gieter loopt ze daar dan in rond! En zij is blijkbaar niet de enige. Vorige week bij Lolo werd Zoë helemaal extatisch bij het zien van de t-shirt! Ze heeft de hele dag achter Amélie gelopen alsof het Bumba in hoogsteigen persoon was...
Amélie
).
