Dag 88: Najera -> Santo Domingo de la Calzada 21 km
Wat een nacht!!! Feest in Najera en de uitgaansbuurt van de jeugd lag net onder onze slaapzaalvenster.
Van vermoeidheid werden er wat hazenslaapjes aaneengeregen en om halfzes zijn we dan vertrokken.
De wegaanduidingen waren in het donker moeilijk op te merken maar al vlug zagen we andere pelgrims voor ons en dan is het volgen.
We wandelden vrij vlug tussen de akkers en de wijngaarden.
Er waaide een matig windje op kop en het bleef bijna de hele tocht bewolkt. Ideaal wandelweer.
Het werd een heel mooie landschapwandeling, de kronkelende camino volgend, omhoog en omlaag, met pelgrims voor je en achter je en heel in de verte zijn het nog gekleurde streepjes.
Om kwart over elf waren we bij het klooster, onze overnachtingsplaats en om 12 uur ging de poort open. Paul en ik werden als eersten ingeschreven... niet dat dat enig voordeel had.
We hebben (weer) een stapelbed en we hebben gedoucht maar 't is erg oud en primitief en er verblijven toch zeker 30 pelgrims verspreid over verschillende kamers en kamertjes.
En de mensen van het onthaal spreken en verstaan enkel Spaans.
Maar... misschien is het vannacht wel heel rustig... en eens goed slapen dan zijn de kleine ongemakjes beter verteerbaar.
Zonnige groetjes vanuit de kloostertuin, onder de vijgenboom,
Een nacht zoals zovele voorgaande, we liggen er redelijk op tijd in en iedereen respecteert de stilte, maar dan moet er iemand naar 't toilet, lichtje aan, deuren klapppen... hee! vroege vertrekkers...het warme weer...een slaap met intervals En dat beginnen we nu wel te voelen . Als we ergens wat rust nemen, vallen onze oogjes al eens toe.
Dat zijn de kleine ongemakjes voor een pelgrim.
Vandaag hebben we een kortere wandeling gemaakt. Om kwart voor zes vertrokken en voor 11 uur waren we in Najera. Een wandeling door de Rioja-wijngaardstreek.
We zien elke dag mensen terug van vorige dagen,...een goeiedag, een eindje samen wandelen, een gezellige babbel, een ervaring of een tip, een heel persoonlijk iets... pelgrims van over de hele wereld verstaan elkaar.
Seffens gaan we het stadje verkennen en als we wat interessants zien of meemaken, vertel ik jullie dat morgen.
We hebben een goede nacht gehad met z'n drieen op ons kamertje en de deur naar het balkon wijd open.
Het was druk aan de ontbijttafels maar men had voldoende en gevarieerd voorzien.
Voor zes uur waren we weer de deur uit en er waaide een aangename wind.
Al vlug kregen we de stad Logrono in zicht. We volgden kilometers het brede geasfalteerde pelgrimspad tot aan de stadskern en daarna nog een heel eind door de nauwe,hoogbebouwde straatjes van de oude stad tot we inhet commerciele gedeelte arriveerden waar we een eerste koffiepauze namen en ons wat bevoorraadden.
Het duurde daarna nog een heel eind eer we de bebouwing achter ons lieten en in de mooi onderhouden groene stadsrand terechtkwamen.
Kilometers wandel-, fiets-, joggingpad kregen we daarna voorgeschoteld en jong en oud was sportief bezig.
Het werd alsmaar warmer maar in de schaduw van het groen, soms een douche van de gazonsproeier en de nog steeds aanwezige wind, regen we de kilometers aaneen.
En uiteindelijk zagen we Navarrete tussen wijngaarden liggen.
We hebben weer een tamelijk rustige slaapplaats gevonden, een middagdutje gedaan en het stadje wat verkend. Er is hier heel wat opvang voorzien voor pelgrims. De kerken, de laatste tijd, zijn oogverblindend mooi...goud in overvloed. En de riojawijn gaat er ook vlotjes in.
Maar wat ons toch het meest gaat bijblijven zijn de leuke gesprekken met andere pelgrims. Vandaag waren dat een Zuid-Koreaan, twee Oostenrijkers, een Canadees gezin, een wirwar van talen waarin wij Belgen dan vaak als tolk fungeren.
Heel warme groetjes maar we houden het hoofd koel,
doen jullie dat ook maar...