Begin van een nieuw schooljaar, dus de
zomer loopt op zijn laatste poten.Het
begint al een beetje frisser te worden maar we houden het droog.Veel volk op t kerkplein voor een
plaatselijk ritje.Geert kan al meteen
aan de slag als mechanieker, want het achterwiel van Els draait voor geen
meter.Blijkbaar heeft zij vorige
vrijdag een tuimelperte gezet waardoor haar remschijf gebogen is, maar na wat
plooi en trekwerk is dit euvel rap verholpen.Na kort overleg besluiten we het toerken van onze midsummerride nog eens
te rijden, kwestie van het geheugen van de rapvergeters een beetje op te
frissen.We besluiten ook via Wetteren
af te komen om daar een beetje morele steun te betuigen aan Steven De Mey die
er om 11u15 een kermiskoers rijdt tegen de plaatselijke vedetten.Wij zijn met 9:Rudy R, Rudy DC, Axel, Danny F, Els, Luc, Geert, Jo en ikzelf.Rudy V neemt de rest op sleeptouw:Nadine, Jurgen en Karine, Guy, Carlo en Johan
P.Ook zij zakken na hun rit af naar
Wetteren.We vertrekken aan een gezapig
tempo, en nemen hier en daar een extra lusken bij om toch een beetje kilometers
in de benen te hebben.Hierdoor ontstaat
wel een beetje verwarring over het te volgen parcours, waardoor we er in slagen
om voor Uitbergenbrug al een paar keer verkeerd te rijden. Toch maar beter dat
Rudy een beetje vooraan komt rijden, zodat hij ons feilloos door de wegeltjes
en paadjes van Lede, Serskamp, Impe en omliggende kan loodsen.De wegeltjes zelf liggen er poerdrooge bij,
zelf de vermaarde modderpoelen in de bossen zijn nagenoeg opgedroogd. Het
nadeel hiervan is wel dat het behoorlijk stampen en dagen is, maar da
groepken is hier dan ook van de streek.Het lijkt wel een ritje te worden om goed uit de doppen te kijken, want
overal waar er iets in de weg kan lopen of staan, is dit meestal het
geval.Het is dan ook serieus
verschieten, als we na een blinde bocht oog in oog komen te staan met een
ruiter met paard.Even verder doet Els
waar ze de laatste tijd zeer goed in is, ne keer vallen.Gelukkig in ne malsen gracht en midden in de
bossen, waar niemand buiten ons haar gekrijs kon horen.Stel u voor dat iemand dit toch gehoord had,
en daarna 8 mannen en 1 vrouw den bos ziet uitkomen.Ze zouden er nog slechte gedachten van kunnen
krijgen.We vervolgen via Schellebelle
richting Wetteren, waar Danny ons een rondleiding geeft door de straten waar
hij opgroeide.Rudy wordt er zowaar stil
van, en besluit dat Danny al bij al nog goed terecht gekomen is, als je bekijkt
van waar hij komt.Na een kort
intermezzo aan CC Nova, waar de aankomststreep van de koers lag, keren we terug
naar Kalken.Bij aankomst op het terras
van De Beize worden we opgewacht door Annemie en Machteld, die met den fiets
bij den bakker waren gereden, maar hiervoor toch in volle koerstenue waren
gesprongen.Later komen ook nog Johan VH
en vriendin Sabine aan, die op verplaatsing gingen fietsen.En terwijl Koen zijn pinten tapte, tapte Guy
moppen, waarvan ik jullie er eentje niet wil onthouden.Waarom geeft men na de geboorte het kindje
een klets op de billen???Bij de domme
kindjes valt het piemeltje er dan af.
Van horen zeggen : Steven werd 5de..... Proficiat !
Al 4 modderfokkers zijn kandidaat http://doodle.com/863ucy4knckh4zmc om de tocht van 165 km aan te vatten. Start en ontbijt vanaf 8u in de hovingen van het kasteel van Laarne De rit gaat over rustige wegen ( enkele drukke kruispunten oversteken ) langs Berlare - Zele - Dendermonde - enkele mooie Scheldedorpjes (Sint Amands - Mariekerke - Weert...) naar het spookdorp Doel ,voorbij de kerncentrale, dan richting Stekene - Moerbeke - Mendonk - Lochristi .... terug naar Laarne.
Rit en ontbijtbuffet : 12 euro pp 3 drankbonnen inbegrepen. Inschrijven via www.oigo.be
nadien mogelijkheid tot deelname aan de BBQ ( 18 euro pp ) ( ook inschrijven via de website )
Naast de motorrit kan men zich ook inschrijven voor - ontbijt met bubbels - ballonvaart - huifkartocht - Bbq Dit alles in de hovingen van het kasteel van Laarne.
In de namiddag is er ook de mogelijkheid om gewoon enen te komen drinken in 'Marc's Motorcafé' ! ja onze Marc !
Na 14 dagen zonder fiets (een downhill
van Ax 3 Domaines op een step kan moeilijk fietsen genoemd worden), hoog
tijd om terug het aluminium ros te beklimmen. Eens kijken of de betere
conditie van voor het verlof nog intact is (3 kg extra laten anders
vermoeden). Weinig volk op deze zondagmorgen, 8 uur is dan ook vroeg.
Geert S en Davy P vonden dit nog niet vroeg genoeg en vertrokken om
7.30u naar de bergen van Vlezenbeek. Els VDP, Danny F, Patrick R, Rudy
R, Luc K en mezelf volgen Rudy Rogiers die duidelijk met méér conditie
uit Frankrijk gekomen is. Ik heb liever een strage start, maar Rudy ziet
het duidelijk anders. Op sommige momenten zie ik 37 op mijn tellerke
verschijnen. Meestal gaat Danny vooraan het tempo wat hoger jagen, maar
nu is het hem snel genoeg. Bij aankomst in Puivelde zou ik al liever
terugkeren. Op mijn vraag hoeveel km we ter plaatse gaan rijden zegt
Rudy: De 50km natuurlijk, op het gemakske. Allée dan. We rijden een
tamelijk strak tempo tot aan de bevoorrading en ik kan goed mee. Maar
daarna gebeurt het. Twee onverlaten die een beetje komen uitdagen en
zwaar trappend en zwoegend ons willen testen. Het tempo gaat
vliegensvlug de hoogte in en ik kan amper aanklampen. Een beetje verder
verlies ik mijn fietspomp, ik heb dit niet onmiddellijk door, maar een
vriendelijke medefietser maakt me dit duidelijk, efkes terugkeren is de
boodschap. Eenzame tocht staat me te wachten, denk ik. Niets is minder
waar, want mijn 5 gezellen staan me een beetje verder op te wachten J.
Rudy zegt me dat het niet het moment was om mijn pomp te verliezen,
ikzelf ben daar niet helemaal van overtuigd. Het tempo gaat weer de
hoogte in en ik heb mijn korte beentjes opgeblazen in de snelle herstart
na de bevoorrading. Gelukkig heeft Rudy een beetje compassie met mij en
heeft hij niet allen goede benen uit Frankrijk meegebracht, maar ook
goede armen. Zon duwke af en toe (oké, oké, soms een duw) houdt me bij
de groep. Op 500m voor het einde van de rit gaat een grote groep
wandelaars de wegel in die wij ook in moeten. We willen die niet
allemaal omverrijden en besluiten om terug te keren naar Kalken. De
terugweg wordt ietske trager aangevat en ik kan aanklampen, maar de
beentjes zijn leeg. In Lokeren valt Patje plat en een hoeragevoel
overvalt mij. Els, Danny, Luc en ik besluiten op het gemak verder te
fietsen. Kwestie dat Rudy en Patje zich na de herstelling van de lekke
band ook eens kunnen uitleven. Danny heeft een ander idee dan wij over
op het gemak verder rijden. Ik kan de moed niet meer opbrengen om nog te
volgen en laat me uitzakken en ook Els en Luc hebben het liever wat
trager. Op de laatste klim van de dag, de brug over de E17 perst Els er
nog eens alles uit. Wat Danny daarover te vertellen heeft, is niet
vatbaar voor publicatie. De traditionele eindsprint laten we aan ons
voorbijgaan. Moe maar voldaan komen we na 93 km op de teller aan bij De
Beize. Efkes later volgen Rudy en Patje die blijkbaar wat stoom
afgelaten hebben na de herstelling van de lekke band.
Daar zitten
nog wat modderfokkers die plaatselijk reden. Rudy DC, Ivan R met
vrouwtje Christine, Jo R en even later komen Rudy V , Dirk DB, Gunter B
en Ann P ook nog aan. Deze laatste met een gemeenschappelijke 29er. Dat
worden problemen bij een boedelscheiding. Jan W is wedstrijd gaan rijden
in Achouffe of zo en heeft daar dan nog gewonnen ook. Proficiat!
'zouden de B's terug afzonderlijk
rijden, zodat de betere bij de A's zich volledig kunnen uitleven en zodat er
nieuwe leden kunnen bijkomen of geen trouwe afhaken'
Afspraak : STEEDS om 8u30 aan de kerk voor een plaatselijke rit of toertocht in de buurt. Uiteraard aan een iets rustiger tempo...
We verzamelen om 8u30 aan
de kerk voor een ritje met de fiets naar Oosterzele. Er is ook nog een
tweede delegatie die met de wagen naar Bornem gaat om daar de
fiets-dodentocht te rijden. Onder hen herken ik Nancy, Carlo, en de
familie Neus met Tom, Veerle en zoon Warre. Wanneer een nieuw gezicht
zich achter ons posteert, leg ik hem de twee mogelijkheden uit, maar hij
had via den blog al gelezen van den uitstap naar Oosterzele en zijn
keuze was al gemaakt. Bij nader toezien blijkt het dan nog ne gebuur te
zijn ook, Geert Van Nieuwenhuyse uit de Scheestraat. Reden nog mee
naar Oosterzele: Els, Rudy R, Rudy DC, Luc K, Patje R, Stefan I, Peter
R, Danny F, Philippe D, en ikzelf. Volgens Rudy is de rit naar ginder
een goeie 16Km lang, maar een onderbroken brug oven de E40 verplicht ons
tot een omleidingske, waardoor ik al met een dikke 21Km op de teller (
van thuis ) aan de inschrijving aankom. We vertrekken allemaal samen,
met in het achterhoofd de bedoeling om indien nodig bij een van de
splitsingen voor een kortere afstand te kiezen. Het gaat zoals
gewoonlijk goed vooruit, en de warmte plus het heuvelachtig parcours met
enkele nijdige klimmetjes, maken het behoorlijk lastig. Toch geeft
onze nieuwkomer geen krimp. Als ik hem aan de eerste bevoorrading vraag
of ik zijn papieren eens mag zien, vraagt hij mij verwonderd wat ik
bedoel. Als ik hem zeg dat hij toch wel over goede papieren moet
beschikken om zomaar van den eerste keer met De Modderfokkers mee te
rijden, zie ik zijn oogskes blinken van contentement. Na het laven van
de dorstigen en spijzen van de hongerigen vervolgen wij onze tocht.
Rudy, die nog altijd in bloedvorm verkeert na zijn 3-weekse
trainingsstage doorheen Frankrijk, stelt voor om vanaf nu een beetje
door te fietsen, en zo geschiedde. Met als gevolg dat er hier en daar (
waaronder ik ) al eentje naar asem moet happen. Blijkbaar krijgt onze
neofiet het ook al een beetje lastig, want even later hoor ik achter mij
ineens wat gerammel. Geert heeft zich verslikt in een bocht, en bijt
in het zand. Of zou het toch de vermoeidheid zijn die begint parten te
spelen. Aan de tweede bevoorrading komt hij me vragen of dit het
normale tempo is dat wij anders ook rijden. Ik antwoord dat het voor
mij eigenlijk ruim rap genoeg is, maar dat dit voor de rest dagelijkse
kost ik. Zijn oogskes worden ineens een stukske doffer. Wanneer we
terug op weg gaan voor het laatste deel van onze rit, komt Rudy DC met
het lumineuze voorstel om eventueel een stukske van de rit af te
snijden. Als je de keuze krijgt om na de rit op het terras van De
Beize, eentje op een rappeke, of twee op t gemak te drinken, is de
beslissing rap genomen. Blijkbaar waren er nog van t zelfde gedacht,
want als we ter hoogte van de grote baan richting Wetteren komen, zegt
Geert iets dat klinkt als hemoetopmijniemeewachteeeeeh, ga
alliieernaarhuissj. Hij zou toch beter een beetje dictielessen volgen
bij zijn vrouwke Els, die logopediste is, want zijn uitspraak laat
serieus te wensen over. Gelukkig begrijpen Clerqsken en ik zijn
bedoeling, en vergezellen hem op de terugweg. Op de scheldedijk tussen
Wetteren en het pompstation aan de Vaart stelt Geert zelfs nog voor om
ook nog een stuksken op kop te rijden, zijn benen zijn blijkbaar wa
beter, en zijn praten begint ook weer te lukken. Zo hebben we ze graag
zie, tot op het been gaan, en dan toch nog een tandje proberen
bijsteken. Aangekomen in De Beize, feliciteer ik hem nogmaals met zijn
knappe prestatie. Van den eerste keer 80 zware kilometers, dat zullen
er hem weinig nadoen. Een half uurke later komen Danny en Els er ook
aan. Zij waren al verder gereden terwijl de lekke band van Stefan
hersteld werd ( ook een manier om een pauze in te lassen ) Els ziet er
een beetje verslunst uit en zegt dat we neig bedankt zijn om zomaar
zonder iets te zeggen vertrekken, en haar aan haar lot over te laten.
Als we haar erop attent maken dat we het nochtans gezegd hadden,
antwoordt ze bitsig dat we het dan nog een keer moeten zeggen, want dat
ze niet luistert als ze moe is. Daar is natuurlijk weinig tegen in te
brengen.
Eerste week in congé, zon 28 graden. Ik lig in t zetelke onder
mijn lindeboom, die net nu in volle bloei staat en een heerlijk aroma
verspreidt, plus een prachtig uitzicht over de hussevelse weilanden. Je
zou er zowaar lyrisch van worden. Voor mij geen overvolle stranden met
bleitende bengels, puffen in de file of wachten op de luchthaven voor
een uitgebreide douanecontrole na een vlucht met een uurke vertraging.
Ieder zijn meug natuurlijk, maar geef mij maar rustig relaxen in eigen
tuin en op zondag een ritje in de buurt zoals eergisteren. We
verzamelen om 8.30u voor een uitstapje richting Sint-Lievens Houtem om
daar de plaatselijke MTB route te volgen o.l.v. Danny F. De andere
aanwezigen waren: Thomas B, Axel T, Geert S, Rudy DC, Rudy V, Jan W,
Patrick R, Luc K, Stefan I,Carlo G, Els VDP, en ikzelf. De mist van
vanochtend is ondertussen opgetrokken, en het belooft een zomerse zondag
te worden. Danny loodst ons feilloos tot voorbij zijn geboorteplaats
Wetteren, maar een beetje verder raakt hij het goede spoor toch bijster.
Gelukkig is Jan er om zijn rol als gids over te nemen. Hetgeen hij
trouwens met gemak doet. Niet moeilijk in een steek die hij zo een
beetje als zijn speeltuin mag beschouwen, en waar hij bijna elk wegeltje
weet liggen. Hoewel, veel wegeltjes blijven er niet meer over, want
veel van de gekende paadjes en boerewegels zijn ondertussen
gebetonneerd, en lijken meer op autostrades dan op een
mountainbikeparcours. Gelukkig biedt de tweede helft van de rit meer
afwisseling, en kunnen we ons hart ophalen in enkele bosjes met een paar
technische passages. De steile afdaling, niet voor mietjes, wordt maar
door een paar waaghalzen op de fiets genomen. Els, een van de
voorzichtigen van de bende, doet de afdaling te voet, kwestie van haar
verlof zonder breuken te kunnen inzetten, en Danny keert zelfs gewoon
terug op zijn stappen. Voor de terugtocht richting Kalken krijgen we
wind op kop, en dan vindt Rudy DC het maar normaal dat hij een stukske
op kop gaat rijden. Samen met Patje houdt hij het tempo netjes tussen
de 30 en 35km/u. Toch niet slecht voor een bende mannen op leeftijd (en
vrouw, nog niet op leeftijd) met velos met dikke banden. Dat zal die
gast met zijn koersmachien ook wel gedacht hebben, toen we hem voorbij
stoven aan zo,n kleine 40per uur ( ha ja, als ge iemand voorbij gaat,
moet er altijd een schepke bij hé). Volgens mijn informanten haalde Luc
het in de spurt naar De Beize ( hij weet zijn momenten wel goe te
kiezen, laatst op t kerkplein en eerst aan de café ) , waar we werden
opgewacht door Nadine F en Guy R, en ever later vergezeld door Annemie
VdV en Christine DS die ook uitpakten voor een plaatselijk ritje. Nu
Koen terug is van verlof, en volgens de tekst op zijn T-shirt er weer
voor de volle 30% ( al is dit een zeer optimistische schatting) zal voor
gaan, kan onze zomer alvast niet meer kapot.
Ivan.
Ook nog vermelden dat om 11u50 een oud bekende modderfokker MR aankomt in de beize na een solo rit van meer dan 40 km. Hij had nog net genoeg asem om een Vedett te bestellen, op een rapke , want om 12u moest hij op een receptie zijn....
