We verzamelen om 8u30 aan
de kerk voor een ritje met de fiets naar Oosterzele. Er is ook nog een
tweede delegatie die met de wagen naar Bornem gaat om daar de
fiets-dodentocht te rijden. Onder hen herken ik Nancy, Carlo, en de
familie Neus met Tom, Veerle en zoon Warre. Wanneer een nieuw gezicht
zich achter ons posteert, leg ik hem de twee mogelijkheden uit, maar hij
had via den blog al gelezen van den uitstap naar Oosterzele en zijn
keuze was al gemaakt. Bij nader toezien blijkt het dan nog ne gebuur te
zijn ook, Geert Van Nieuwenhuyse uit de Scheestraat. Reden nog mee
naar Oosterzele: Els, Rudy R, Rudy DC, Luc K, Patje R, Stefan I, Peter
R, Danny F, Philippe D, en ikzelf. Volgens Rudy is de rit naar ginder
een goeie 16Km lang, maar een onderbroken brug oven de E40 verplicht ons
tot een omleidingske, waardoor ik al met een dikke 21Km op de teller (
van thuis ) aan de inschrijving aankom. We vertrekken allemaal samen,
met in het achterhoofd de bedoeling om indien nodig bij een van de
splitsingen voor een kortere afstand te kiezen. Het gaat zoals
gewoonlijk goed vooruit, en de warmte plus het heuvelachtig parcours met
enkele nijdige klimmetjes, maken het behoorlijk lastig. Toch geeft
onze nieuwkomer geen krimp. Als ik hem aan de eerste bevoorrading vraag
of ik zijn papieren eens mag zien, vraagt hij mij verwonderd wat ik
bedoel. Als ik hem zeg dat hij toch wel over goede papieren moet
beschikken om zomaar van den eerste keer met De Modderfokkers mee te
rijden, zie ik zijn oogskes blinken van contentement. Na het laven van
de dorstigen en spijzen van de hongerigen vervolgen wij onze tocht.
Rudy, die nog altijd in bloedvorm verkeert na zijn 3-weekse
trainingsstage doorheen Frankrijk, stelt voor om vanaf nu een beetje
door te fietsen, en zo geschiedde. Met als gevolg dat er hier en daar (
waaronder ik ) al eentje naar asem moet happen. Blijkbaar krijgt onze
neofiet het ook al een beetje lastig, want even later hoor ik achter mij
ineens wat gerammel. Geert heeft zich verslikt in een bocht, en bijt
in het zand. Of zou het toch de vermoeidheid zijn die begint parten te
spelen. Aan de tweede bevoorrading komt hij me vragen of dit het
normale tempo is dat wij anders ook rijden. Ik antwoord dat het voor
mij eigenlijk ruim rap genoeg is, maar dat dit voor de rest dagelijkse
kost ik. Zijn oogskes worden ineens een stukske doffer. Wanneer we
terug op weg gaan voor het laatste deel van onze rit, komt Rudy DC met
het lumineuze voorstel om eventueel een stukske van de rit af te
snijden. Als je de keuze krijgt om na de rit op het terras van De
Beize, eentje op een rappeke, of twee op t gemak te drinken, is de
beslissing rap genomen. Blijkbaar waren er nog van t zelfde gedacht,
want als we ter hoogte van de grote baan richting Wetteren komen, zegt
Geert iets dat klinkt als hemoetopmijniemeewachteeeeeh, ga
alliieernaarhuissj. Hij zou toch beter een beetje dictielessen volgen
bij zijn vrouwke Els, die logopediste is, want zijn uitspraak laat
serieus te wensen over. Gelukkig begrijpen Clerqsken en ik zijn
bedoeling, en vergezellen hem op de terugweg. Op de scheldedijk tussen
Wetteren en het pompstation aan de Vaart stelt Geert zelfs nog voor om
ook nog een stuksken op kop te rijden, zijn benen zijn blijkbaar wa
beter, en zijn praten begint ook weer te lukken. Zo hebben we ze graag
zie, tot op het been gaan, en dan toch nog een tandje proberen
bijsteken. Aangekomen in De Beize, feliciteer ik hem nogmaals met zijn
knappe prestatie. Van den eerste keer 80 zware kilometers, dat zullen
er hem weinig nadoen. Een half uurke later komen Danny en Els er ook
aan. Zij waren al verder gereden terwijl de lekke band van Stefan
hersteld werd ( ook een manier om een pauze in te lassen ) Els ziet er
een beetje verslunst uit en zegt dat we neig bedankt zijn om zomaar
zonder iets te zeggen vertrekken, en haar aan haar lot over te laten.
Als we haar erop attent maken dat we het nochtans gezegd hadden,
antwoordt ze bitsig dat we het dan nog een keer moeten zeggen, want dat
ze niet luistert als ze moe is. Daar is natuurlijk weinig tegen in te
brengen.
Eerste week in congé, zon 28 graden. Ik lig in t zetelke onder
mijn lindeboom, die net nu in volle bloei staat en een heerlijk aroma
verspreidt, plus een prachtig uitzicht over de hussevelse weilanden. Je
zou er zowaar lyrisch van worden. Voor mij geen overvolle stranden met
bleitende bengels, puffen in de file of wachten op de luchthaven voor
een uitgebreide douanecontrole na een vlucht met een uurke vertraging.
Ieder zijn meug natuurlijk, maar geef mij maar rustig relaxen in eigen
tuin en op zondag een ritje in de buurt zoals eergisteren. We
verzamelen om 8.30u voor een uitstapje richting Sint-Lievens Houtem om
daar de plaatselijke MTB route te volgen o.l.v. Danny F. De andere
aanwezigen waren: Thomas B, Axel T, Geert S, Rudy DC, Rudy V, Jan W,
Patrick R, Luc K, Stefan I,Carlo G, Els VDP, en ikzelf. De mist van
vanochtend is ondertussen opgetrokken, en het belooft een zomerse zondag
te worden. Danny loodst ons feilloos tot voorbij zijn geboorteplaats
Wetteren, maar een beetje verder raakt hij het goede spoor toch bijster.
Gelukkig is Jan er om zijn rol als gids over te nemen. Hetgeen hij
trouwens met gemak doet. Niet moeilijk in een steek die hij zo een
beetje als zijn speeltuin mag beschouwen, en waar hij bijna elk wegeltje
weet liggen. Hoewel, veel wegeltjes blijven er niet meer over, want
veel van de gekende paadjes en boerewegels zijn ondertussen
gebetonneerd, en lijken meer op autostrades dan op een
mountainbikeparcours. Gelukkig biedt de tweede helft van de rit meer
afwisseling, en kunnen we ons hart ophalen in enkele bosjes met een paar
technische passages. De steile afdaling, niet voor mietjes, wordt maar
door een paar waaghalzen op de fiets genomen. Els, een van de
voorzichtigen van de bende, doet de afdaling te voet, kwestie van haar
verlof zonder breuken te kunnen inzetten, en Danny keert zelfs gewoon
terug op zijn stappen. Voor de terugtocht richting Kalken krijgen we
wind op kop, en dan vindt Rudy DC het maar normaal dat hij een stukske
op kop gaat rijden. Samen met Patje houdt hij het tempo netjes tussen
de 30 en 35km/u. Toch niet slecht voor een bende mannen op leeftijd (en
vrouw, nog niet op leeftijd) met velos met dikke banden. Dat zal die
gast met zijn koersmachien ook wel gedacht hebben, toen we hem voorbij
stoven aan zo,n kleine 40per uur ( ha ja, als ge iemand voorbij gaat,
moet er altijd een schepke bij hé). Volgens mijn informanten haalde Luc
het in de spurt naar De Beize ( hij weet zijn momenten wel goe te
kiezen, laatst op t kerkplein en eerst aan de café ) , waar we werden
opgewacht door Nadine F en Guy R, en ever later vergezeld door Annemie
VdV en Christine DS die ook uitpakten voor een plaatselijk ritje. Nu
Koen terug is van verlof, en volgens de tekst op zijn T-shirt er weer
voor de volle 30% ( al is dit een zeer optimistische schatting) zal voor
gaan, kan onze zomer alvast niet meer kapot.
Ivan.
Ook nog vermelden dat om 11u50 een oud bekende modderfokker MR aankomt in de beize na een solo rit van meer dan 40 km. Hij had nog net genoeg asem om een Vedett te bestellen, op een rapke , want om 12u moest hij op een receptie zijn....
Terwijl er een deel modderfokkers op week-end zijn verzamelen we voor een rit in Eksaarde.
Carla
neemt de taak van Els over en fietst als enig meisje mee met de
jongens. Ze wordt beschermd door Yvan R., Danny F., Geert S., Ronny VH.,
Axel T., Rudy DC.
Danny voert ons naar Eksaarde langs de mooiste
baan om te rijden zoals hij zelf zegt. (t is wel niet de kortste maar
dat stoort niet.)
We laten ons inschrijven voor de 50km. En wie
dacht Axel is erbij, t zal niet te rap gaan komt bedrogen uit Axel
heeft een paar geheimen waardoor hij beschikt over goede benen. Hij
heeft namelijk een wijn gevonden waarvan ge heel goe kunt rijden s
anderendaags. Dus zij die goed willen presteren: één adres.
Yvan,
die eigenlijk al zijn moed moest verzamelen om te starten, ziet zijn
kook-wa-beter-vriend meermaals van hem wegrijden. Ook Ronny heeft het af
en toe lastig. Danny rijdt met lijden in A-stijl terwijl hij met de Bs
op de baan is.
Een kettingbreuk van mijnen tweege zorgt voor een
beetje rust. Even later verklapt Axel nog een geheim: een modderbad,
maar dat moet ge tijdens de rit nemen, én het werkt nog ook, want Axel
verzwakt niet. Ronny en Yvan des te meer. Ver naar het einde toe gooit
Yvan de handdoek in de ring en verlaat het parcour om huiswaarts te
rijden. Ronny wordt nog wat gestimuleerd door Danny en zet toch door.
Aangezien ik vroeg thuis moet zijn, keer ik juist voor Eksaarde ook
samen met Axel en Ronny richting Doorslaar, zodat alleen Geert en Danny,
Carla (die een kortere rit had gekozen) opzoeken. Geert moest wel
terugkeren want hij moet bij Carla slapen hé.
De laatste loodjes
wegen het zwaarst moet Ronny wel gedacht hebben als al zijn pijlen;
zelfs de slechtste verschoten zijn. Maar hij is thuis geraakt, maar
moest een aangeboden aperitief afslaan. Es dat niet vreet.
Naar aanleiding van een vorige trip naar de ferme "de schakelaere " te
Boeschepe (omgeving Katsberg, Kemmelberg, Poperinge)
met onze gids Mario, zouden we deze nog eens willen overdoen.
Deze zou starten op vrijdagnamiddag/avond 16 augustus 2103 tot
zondagnamiddag 18 aug
2013. voorgesteld programma: vrijdagavond-rit vanaf 1800 Hr-2030 Hr
vrijdagavondeten:
spaghetti in brasserie Heksenstoel (Dranouter)
zaterdagrit vanaf 1000
tot1500 Hr
zaterdagvooravond:sauna
met opgietsessie met speciale ontspannende,aromathische etherische
olien (hoest, hoest) ++ biljart en kickertornooi
zaterdagavond: barbecue
zondagvoormiddag:rit van
0930-1300 H
zondagnamiddag: nog efkens
nagenieten of naar familie
Zondag 16 juni 2013. Lokaal Lede. Een
zonnige morgen, maar een onverwacht magere opkomst. De 40 jaar verjaardagsfuif
van Gunther & Annick in de Sjatoo gisteren is de grote boosdoener.
Daarbovenop zijn er die deze namiddag gaan meerijden met de voetballers van
Hoger Op. Wij besluiten de toertocht van Zele Heikant te laten voor wat hij is
en we doen nog eens de bricoleerwegeltjes à la Mario, in en rond Lede. Een patattenrit
noemt Ivan dat. Merci jong, we gaan dat onthouden. Vanaf nu is het gedaan met
lief zijn voor jou in de verslagjes.
Een totaal van 45 km op het gemakske, want mannen (Ivan Rogiers, Rudy De Clerck,
Carlo Goossens, Dirk Hanselaer, Jurgen Vion en ondergetekende) en vrouwen
(Karine Der Neve (maar ook soms Der Op) en Nancy Van Waes (maar eigenlijk van
Eksaarde)) rijden samen. Het moet gezegd, die 2 dames hebben goed gereden, en
altijd maar terten zonder morren of klagen, wat dikwijls van de mannelijke mountainbikers
niet kan gezegd worden. En geen enkele 29-incher die meedoet, dat is ook nog
eens iet anders: iedereen op gelijke hoogte.
Dan gebeurt er plots het ene na het andere. Kijk, roept Ivan, daar loopt er
een broerke van Nancy. Maar het is een eekhoorntje. Meteen daarna rijdt Jurgen
een platte band, midden een beschermd landschap (ge moet maar durven), en wijl
we die aan het stoppen zijn (de band, niet het landschap), komt er een gast aangereden
op van die dikke tracteurbanden. Die ging ons zowaar op één been voorbijsteken,
want ja, het is die gast die al jaren met één been mountainbiket. Hij blijft
bij ons tot de band gestopt is en het wordt een gezellige keuvel, waaruit we
leren dat hij ook nog de Mont Ventoux gaat beklimmen binnen 2 weken.Als hij weer weg is, en we over zijn ene been
beginnen en over hoeveel courage die mens toch heeft, valt Karine uit de lucht:
ze had dat niet eens gezien.
We houden nog een tussenstop in Afspanning Den Engel in Wanzele, om er de
lokale jeugd aan het werk te zien, en alwaar Ivan en Cesar een Rudy drinken. Of
was het nu omgekeerd? Rudy zegt dat hij een liefhebber is van Kelly Verbier
(lees met klemtoon op eerste lettergreep (Kè llie-ver bier)). We stoppen
telkens ook nog even aan de 3 watermolens die op de route liggen (de
Cottem-molen tegen Erpe-Mere, een tweede molen, dicht bij Wanzele, waarvoor we
eventjes een extra-wegel moeten pakken, en de enige die nog werkt, en de
vergane watermolen aan de Boondocks. Ha, het is een thema-fietstocht, zegt
Carlo.
Er wordt unienam besloten dat Axel geen punt krijgt voor deze rit. Hij
rijdt wel vannamiddag de rit van de Ronde van Vlaanderen van Stefaan Rogiers en
de Hogeroppers mee, maar alleen de zondagmorgen in het veld telt.
Straatjeannetteritten tellen niet mee in ons klassement. En zo staat Ivan op
kop in zijn eigen klassement! Ge moet het maar doen. En er is een mooie prijs
aan verbonden: Degene met de meeste ritten op het eind van het jaar, trakteert
alle modderfokkers op de nieuwjaarsreceptie, naar ik van horen zeggen heb.
In de Beize arriveren ook nog Nadine en Rudy (na een rit van liefst 14 km,
pas op: elk hé!) en Luc Krick, enkele minuten eerder aangenaam vooraangekondigd
door eega en dochter.
Mario
(PS. Ivan, krijgen we nu dubbele punten voor deze
rit, om unienam te helpen stemmen tegen Axel, zoals je gevraagd had??)
UPDATE Het parcours voor
zondag ligt vast. Door het gebrek aan training door de barre
weersomstandigheden is het een mini-Ronde geworden. 91 km in totaal. De
idyllische picnic valt weg, want het startschot wordt om 13u gegeven aan
het voetbalplein. Verzamelen dus om 12u45. Rond 17u zou iedereen terug
moeten zijn en dan is er de mogelijkheid om een spaghetti te eten bij
Koen in de Beize. Vooraf bestellen is wel noodzakelijk, dus stuur nu een
bericht naar Stefaan rogiers.stefaan@gmail.com
