Zondag 16 juni 2013. Lokaal Lede. Een
zonnige morgen, maar een onverwacht magere opkomst. De 40 jaar verjaardagsfuif
van Gunther & Annick in de Sjatoo gisteren is de grote boosdoener.
Daarbovenop zijn er die deze namiddag gaan meerijden met de voetballers van
Hoger Op. Wij besluiten de toertocht van Zele Heikant te laten voor wat hij is
en we doen nog eens de bricoleerwegeltjes à la Mario, in en rond Lede. Een patattenrit
noemt Ivan dat. Merci jong, we gaan dat onthouden. Vanaf nu is het gedaan met
lief zijn voor jou in de verslagjes.
Een totaal van 45 km op het gemakske, want mannen (Ivan Rogiers, Rudy De Clerck,
Carlo Goossens, Dirk Hanselaer, Jurgen Vion en ondergetekende) en vrouwen
(Karine Der Neve (maar ook soms Der Op) en Nancy Van Waes (maar eigenlijk van
Eksaarde)) rijden samen. Het moet gezegd, die 2 dames hebben goed gereden, en
altijd maar terten zonder morren of klagen, wat dikwijls van de mannelijke mountainbikers
niet kan gezegd worden. En geen enkele 29-incher die meedoet, dat is ook nog
eens iet anders: iedereen op gelijke hoogte.
Dan gebeurt er plots het ene na het andere. Kijk, roept Ivan, daar loopt er
een broerke van Nancy. Maar het is een eekhoorntje. Meteen daarna rijdt Jurgen
een platte band, midden een beschermd landschap (ge moet maar durven), en wijl
we die aan het stoppen zijn (de band, niet het landschap), komt er een gast aangereden
op van die dikke tracteurbanden. Die ging ons zowaar op één been voorbijsteken,
want ja, het is die gast die al jaren met één been mountainbiket. Hij blijft
bij ons tot de band gestopt is en het wordt een gezellige keuvel, waaruit we
leren dat hij ook nog de Mont Ventoux gaat beklimmen binnen 2 weken.Als hij weer weg is, en we over zijn ene been
beginnen en over hoeveel courage die mens toch heeft, valt Karine uit de lucht:
ze had dat niet eens gezien.
We houden nog een tussenstop in Afspanning Den Engel in Wanzele, om er de
lokale jeugd aan het werk te zien, en alwaar Ivan en Cesar een Rudy drinken. Of
was het nu omgekeerd? Rudy zegt dat hij een liefhebber is van Kelly Verbier
(lees met klemtoon op eerste lettergreep (Kè llie-ver bier)). We stoppen
telkens ook nog even aan de 3 watermolens die op de route liggen (de
Cottem-molen tegen Erpe-Mere, een tweede molen, dicht bij Wanzele, waarvoor we
eventjes een extra-wegel moeten pakken, en de enige die nog werkt, en de
vergane watermolen aan de Boondocks. Ha, het is een thema-fietstocht, zegt
Carlo.
Er wordt unienam besloten dat Axel geen punt krijgt voor deze rit. Hij
rijdt wel vannamiddag de rit van de Ronde van Vlaanderen van Stefaan Rogiers en
de Hogeroppers mee, maar alleen de zondagmorgen in het veld telt.
Straatjeannetteritten tellen niet mee in ons klassement. En zo staat Ivan op
kop in zijn eigen klassement! Ge moet het maar doen. En er is een mooie prijs
aan verbonden: Degene met de meeste ritten op het eind van het jaar, trakteert
alle modderfokkers op de nieuwjaarsreceptie, naar ik van horen zeggen heb.
In de Beize arriveren ook nog Nadine en Rudy (na een rit van liefst 14 km,
pas op: elk hé!) en Luc Krick, enkele minuten eerder aangenaam vooraangekondigd
door eega en dochter.
Mario
(PS. Ivan, krijgen we nu dubbele punten voor deze
rit, om unienam te helpen stemmen tegen Axel, zoals je gevraagd had??)
UPDATE Het parcours voor
zondag ligt vast. Door het gebrek aan training door de barre
weersomstandigheden is het een mini-Ronde geworden. 91 km in totaal. De
idyllische picnic valt weg, want het startschot wordt om 13u gegeven aan
het voetbalplein. Verzamelen dus om 12u45. Rond 17u zou iedereen terug
moeten zijn en dan is er de mogelijkheid om een spaghetti te eten bij
Koen in de Beize. Vooraf bestellen is wel noodzakelijk, dus stuur nu een
bericht naar Stefaan rogiers.stefaan@gmail.com
Zondag 19 mei 2013.
Plaatselijk. Terwijl de echte mannen en vrouw naar Herzele zijn, rijden de
plaatselijke rijders, zeg maar de B-kes, een ritje naar Eksaarde-Sinaai.
Het groepje bestaat uit Yvan R, Dirk H, Luc K, Geert S, ikzelf
en Kenneth V. Niet zotten Kenneth want die heeft nog wat last van een
schouderblessure die hij op onfortuinlijke manier heeft opgelopen bij het
MTBiken (of toch kort erna), als een boompje de Gaver overstak.
Om niet altijd hetzelfde traject te moeten rijden, worden
nog enkele wegels uit de oude doos bereden in de omgeving van t Lammeken.
Op Bs tempo gaan we naar de verre kapelle waar we naar
goede gewoonte even halt houden. Wat we bij mijn weten nog niet hebben
meegemaakt is dat de kapel open stond. Een plaatselijke vedette met een grote
moustache loopt er ook rond en gaat een babbel aan tegen ons. Hij komt pas goed
op dreef als Geert hem vraagt of hij den deken of pastoor van de kapel is.
Blijkbaar ging er een (fake) trouwpartij door en om het met zijn woorden te
zeggen om den dikken nek uit te hangen. Hij vindt genieten van de natuur
hetzij te voet of met de fiets een schone hobby. Zijn hobby is manken. Hier kan
Yvan hem direct in volgen, hij mankt namelijk ook, maar op de velo ziet ge dat
niet hé.
Ik kan natuurlijk niet vertellen wat Yvan heeft voor gehad,
das privé. Het gaat trouwens niemand wat aan dat hij met de voorhamer op zijnen
groten teen heeft geklopt, tijdens het hout klieven.
Van de kapelle gaat het verder naar Sinaai. K moe mee tijen
goe kijken, langs waar we moeten rijden om tenslotte aan de kerk van Snoi uit
te komen.
Daar krijgt Geert telefoon van zijn Carla, zij heeft nen
platten band. Geert geeft een beknopte uitleg hoe ze dienen band terug kan
opblazen. Maar korte tijd nadien gaat zijnen telefon opnieuw. Die enen platte
band zijn er al twee geworden, Carla haar metgezel Christine heeft ook een
lekke band. Ze staan aan dienen wegel in Eksaarde is de eerste omschrijving.
Uiteindelijk komen we te weten dat het in de omgeving van
restaurant t Scheepken moet zijn.
We veranderen van modderfokkers naar VABers en snellen ter
hulp.
Gelukkig ist meewind en binnen de twee uur (zoals VAB het
voorschrijft) zijn we ter plekke. De twee banden worden hersteld en we
besluiten om samen terug te keren naar de Beize of dacht ge dat we weer naar
die kapelle zouden rijden? Onze rit is onderbroken maar deze kunnen we op een
andere keer opnieuw doen. Toch hebben we ongeveer 55 km en iedereen heeft ervan
genoten zonder dat er iemand op zijnen asem heeft getorten.
Na korte tijd komen ook de Herzele-rijders aan, zijnde Els
VP , Stefaan I, Jo R, Dirk DB en Axel T. Ook zij hebben een mooie rit achter de
rug. Enkel Axel heeft hem ne keer gewinteld in de broambezen, zonder al te veel
erg.
Yvan, Luc en Dirk DB geven er nen schub in voor ulderen
verjoardag.
Nog wat nagenieten in t zonneken en den veurnoene es
compleet.
PS. Waar dacht ge anders dat G. Schepens zijn Carla ging
staan dan aan t Scheepken?
met 9 dames op weekend in Vlaams Brabant... Veerle, Machteld, Nancy, Linda, Karine, Sabine, Nadine, Fanny en Annemie Er was zelfs een onverwachte ontmoeting met Marieke Vervoort (Nadine is super fan ) meer foto's op :
Het was
alweer een tijdje geleden dat we ons klimbenen nog eens uit de kast mochten
halen, maar vandaag komen de liefhebbers van het genre ruimschoots aan hun
trekken. We vertrekken om 8 u met den otto naar Opwijk. De opkomst is ondanks
het goede weer maar magerkes. Rudy DC, Axel, Patrick, Danny F, Carlo, Rudy R, Jo,
Els en ikzelf. Danny is
er niet gerust in, want zijn schoonbroer Rudy had hem nochtans beloofd zeker
van de partij te zijn. Een onbeantwoord telefoontje later, zegt hij dat we toch
niet langer moeten wachten, want dat Rudy waarschijnlijk nog in zijn bed zal
liggen, den sukkelaar. Bij aankomst in Opwijk worden we echter opgewacht door
diene sukkelaar, die samen met Dirk DB efkes met de fiets naar ginder gereden
was bij wijze van opwarming. Bij de inschrijving hebben we een overvloedige
keuze van te volgen afstanden. De A-kes gaan voor de 65 km, ikzelf kies voor de
55 en Patje maakt er op zijn eentje 95 van. Tot aan de eerste splitsing
proberen we zo goed en zo kwaad als we kunnen samen te blijven, maar de pittige
klimmetjes zorgen keer op keer voor verbrokkeling. Gelukkig krijgen we de
verhoopte splitsing al na een 15-tal km, waar Axel, Els en RudyDC ook besluiten
voor de iets kortere pijn. Els is hare nieuwe velo al goed gewoon, en rijdt op
haar gemakske mee. Af en toe wel eens een kreet of schreeuw als we een
technische passage krijgen, maar ze rijdt zij toch maar overal op en af. Een
keer loopt het bijna verkeerd af, als een of andere Pipo een biet???? verliest
die we maar op het nippertje kunnen vermijden. Wij vragen ons af wat die gast
met een biet tijdens een MTB-toer doet. Waarschijnlijk was het zijn bedoeling
om onderweg de beestjes te voederen, maar hij had ze beter zelf opgegeten, da
kalf. Het parcours ligt er, op een paar modderpoelen, gelukkig droog bij. Nadeel
hiervan is dat bepaalde stukken keihard liggen, en vree neig stampen, wat niet
meevalt als je met een pijnlijke rib zit. De laatste stukken beginnen dan ook
serieus door te wegen, en een 5-tal km van het einde krijg ik een serieuze
upperkut ( vraag maar aan Els). Na aankomst kunnen we genieten van een
verfrissend drankje, en als even later de fanfare begint te spelen, zit de
sfeer er goed in. De organisatoren hadden goed hun best gedaan. Goed
uitgepijlde toer, en cadeautjes voor en na de rit. Gratis busjes deo, voor wie
zich stinkend in het zweet gereden heeft, en bij inschrijving kreeg iedereen
een scarf (een soort sjaal, muts, bandana). Hierop stond de leuze van de club:
Straf in bergaf, en nen bleken achteraf. Al heb ik er wel een paar opgemerkt
die de spreuk omkeerden: Straf achteraf, en bleek in den bergaf. Nadeel van
zon rit op verplaatsing is het late uur van terugkomst, waardoor bij aankomst
in De Beize de plaatselijke rijders één voor één naar huis beginnen gaan. Of
zou den deo niet straf genoeg zijn. Via een plaatselijke informant krijg ik wel
de namen van de thuisrijders doorgespeeld en brengen zij het totaal op 23
sportievelingen. Ivan.
