Sinds 2000 ben ik 'Vlaams Beweger'. Ondertussen heb ik al heel wat watertjes doorzwommen. In december 2007 werd ik verkozen tot provinciaal N-VA-voorzitter van Vlaams-Brabant en Brussel. In die hoedanigheid zetel ik ook in het nationale N-VA-partijbestuur.
Hier lees je mijn mening over de actualiteit en kom je meer te weten over mijn politiek en maatschappelijk engagement.
Een schalkse ruiter voor Vlaamse onafhankelijkheid
05-11-2007
Open brief aan Frank Vandenbroucke, Vlaams vice-minister-president.
Geachte heer vice-minister-president van Vlaanderen,
Iedereen die me kent weet dat ik het voor u heb. En niet omdat we streekgenoten zijn, neen, ik vind u gewoon een fantastisch politicus die zich laat omringen door zeer bekwame en gedreven raadgevers (u heeft echt ontzettend veel jong en iets minder jong talent op uw kabinet zitten). Op onderwijs en werk, uw dossiers in de Vlaamse Regering, verzet u bakens. Maar ook op het vlak van het algemeen beleid van de Vlaamse Regering weegt u erg zwaar door, en terecht. Ik zei en schreef ooit dat ik in u de eerste president van Vlaanderen zie, en dat was niet gelogen. Een sociaal-democraat mét nuance aan het hoofd van onze Vlaamse staat, I had a dream...
Maar wat u afgelopen zondag in De Zevende Dag presteerde, gaat mijn verstand te boven (nu, dat doet u wel meer, maar dan op positieve wijze). Bart De Wever zo persoonlijk aanvallen! 'Bart De Wever is het slechtste wat de Vlaamse zaak ooit is overkomen.' 'Bart werpt de Vlaamse Beweging tientallen jaren terug in de tijd.' 'Bart is het toonvoorbeeld van Vlaamse bekrompenheid.' En nog meer van dat fraais.
Nu ja, dat het in linkse middens 'bon ton' is om Bart De Wever tussen de benen te trappen, is niets nieuws onder de zon. Zo kreeg Gennez tijdens haar maidenspeech op het voorzitterscongres van Sp.a de luidste applaussalvo's telkens ze inbeukte op de N-VA en haar voorzitter. Zo doen Bart's columns in De Morgen zoveel links bloed koken dat het aantal giftige reacties zowel in Bart's mailbox als in die van de lezersrubriek van De Morgen niet bij te houden is. En zo is het geen geheim dat de grootste tegenstanders van Vlaamse onafhankelijkheid bij de zogenaamde 'links-culturele elite' en de vakorganisaties en aanverwante 'verzuilingen' zitten. Een vlugge screening van het lijstje van de 'red de solidariteit'-petitie spreekt in dat opzicht boekdelen.
Maar van u, geachte heer vice-minister-president, had ik dit totaal niet verwacht. U, die het intellectuele debat nooit uit de weg gaat. U, die elke dag bewijst dat Vlaams zijn én socialist zijn géén contradictio in terminis hoeft te zijn. U, die de N-VA in de Vlaamse Regering en Bart De Wever in het Vlaams Parlement steeds met zoveel respect behandelde. Neen, dat kan er niet in.
Was het in het heetst van de strijd? Bent u nijdig op zijn intellectuele en politieke opmars? Komt het door de interne Sp.a-partijstrijd pro een Vlaamse lijn die u dreigt te verliezen onder meer omdat Bart met zijn verstandig rechtse schrijfsels uw tegenstanders teveel munitie levert? Of bezorgt de gedachte om er federaal 'niet bij te zijn' u te veel slapeloze nachten?
Misschien sla ik de bal compleet mis, maar ik gok dat het een combinatie van deze factoren is. Hoe dan ook, Bart De Wever verdiende in mijn ogen deze slagen onder de gordel niet. Want net als voor u, heb ik voor hem een grote bewondering. Hij heeft de Vlaamse Beweging op enkele jaren tijd ontzettend veel diensten bewezen. Steeds meer Vlamingen ondersteunen openlijk haar eis voor onafhankelijkheid. Bart's rationaliteit, welsprekendheid en maatschappelijk engagement zijn hiervan ongetwijfeld de katalysatoren geweest en deze capaciteiten zullen de Vlaamse zaak in de toekomst ongetwijfeld nog naar veel hoogtepunten leiden.
An en ik verblijven voor een tiental dagen in Washingthon DC, bij mijn zus en schoonbroer, die hier wonen en beiden voor de Wereldbank werken. Het is de eerste keer dat ik aan de Oostkust van de States kom. En ik moet zeggen dat het me ontzettend bevalt. Gisteren bezochten we The Big Apple, New York City. We brachten onder andere een bezoek aan het migratiemuseum op Ellis Island waar tussen 1892 en 1954 ongeveer 12 miljoen immigranten toestroomden. De States zijn 's werelds migratieland bij uitstek. Uiteraard zijn er ook spanningen en maatschapelijke problemen maar in globo is migratie er een echt succesverhaal. De grootste redenen hiervoor zijn hun flexibele arbeidsmarkt en ondernemende mentaliteit, de erg open Amerikaanse 'way of life' en uiteraard het feit dat er in de States allesbehalve een gebrek aan ruimte is.
In het oranje-blauwe hoofdstuk over asiel en migratie, is er eindelijk een aanzet gegeven om ook in Vlaanderen migratie op een andere, meer positieve, manier te benaderen. Het gaat immers niet over 'het afpakken van onze jobs' maar juist over het voorbereiden van de toekomst.
Toch heb ik ook mijn bedenkingen, zo kunnen we niet om de feiten heen dat er in Vlaanderen nog steeds 170.000 werklozen zijn, dat we een ontzettend dichtbevolkte regio zijn met een eeuwig gebrek aan ruimte en bovenal dat onze arbeidsmarkt erg rigide is en dat er bijzonder weinig 'ondernemer' in de gemiddelde Vlaming zit. Kortom, er is nog werk aan de winkel.
En dan heb ik het nog niet over de huidige integratieproblemen (die voortdurend onder de mat worden geveegd). Zo verscheen er een week geleden een erg zedige studie olv Prof. Ackaert waarin werd gesteld dat Marokkanen, hoewel ze meer integratiebereid zijn, door de doorsnee Vlaming meer met de nek aangekeken worden dan Turken. De politiek o zo correcte reden die de onderzoekers hiervoor aanhaalden was dat Marokkanen in 't algemeen strikter in de leer van de profeet zijn dan Turken. Kan wel zijn, maar de echte reden waarom de gemiddelde Vlaming niet veel moet hebben van Marokkanen is omwille van hun erg opvallende oververtegenwoordiging in alle soorten 'slechte statistieken': werkloosheid, criminaliteit, schoolse achterstand, leefloners,...
Maar dat kon natuurlijk niet gezegd worden door de media.
Zoals ik al zei, er is nog heel veel werk aan de winkel. Voor iedereen.
Anekdotisch: in het migratiemuseum kon je opzoeken of er ooit iemand met jouw naam via Ellis Island de States binnenkwam. En jawel, al in 1904 kwam een zekere Theodore Francken uit Duitsland de VS binnen.
Wat een mediastorm rond Bart De Wever! Het leek weer even het naoorlogse Vlaanderen van de jaren '60. De witten tegen de zwarten. Aanleiding was de tussenkomst van Bart De Wever in de Antwerpse gemeenteraad enkele weken geleden over de plannen van het stadsbestuur om zich officieel te verontschuldigen aan de joden voor de rol die het 65 jaar geleden speelde in de deportatie. Over de inhoud ga ik me niet uitlaten, ik weet er immers onvoldoende over. Wat ik wel weet is dat Bart samen met zijn broer Bruno (prof aan de Universiteit Gent) binnen Vlaanderen academici-experten terzake zijn. Het lijkt me dan ook erg onwaarschijnlijk dat Bart niet wist wat hij schreef of zei.
Je kan gelijk hebben, maar daarom krijg je nog geen gelijk. En Bart kreeg zijn gelijk duidelijk niet. Eenieder die hij de laatste maanden tegen de politieke en andere schenen stampte, greep gretig z'n kans om Bart eens ferm tussen de benen te trappen (Reynebeau, waar blijf je?). Nu ja, 'als je uitdeelt moet je ook kunnen incasseren' zegt mijn bokstrainer me altijd (jawel, ik boks), in het leven is het net hetzelfde. Het enige verschil is dat er in de ring regels bestaan, voor een slag onder de gordel krijg je een strafpunt en een waarschuwing. In het politieke spel is daarentegen alles toegestaan, (politiek heeft dan ook meer weg van het barbaarse 'cagefighting' dan van de edele bokssport) anders zouden er gisteren nogal wat strafpunten uitgedeeld zijn! Alles en iedereen werd er bijgesleurd om Bart KO te slaan: zijn al dan niet onverwerkt oorlogsverleden (Bart is 35!), de collaboratie, het feit dat onze partij uit zwarten bestaat, enzoverder enzoverder...
Het doet me denken aan de gemeenteraadsverkiezingen in Lubbeek, waar de lokale CDenV-afdeling een kartel weigerde met de N-VA omwille van 'ons oorlogsverleden'. En dan te weten dat mijn grootouders beiden in het verzet zaten (isn't it ironic...). Mijn grootvader (Dr. Jan Francken) heeft nog in een Duits werkkamp gezeten omdat hij stiekem medicijnen bezorgde aan 'de witten' te Essen, mijn andere grootvader (Theo Poot) was een beruchte smokkelaar in en rond Arendonk. Triest, intriest. Het gevolg van deze botte weigering van CDenV was trouwens dat wij met onze N-VA-lijst net geen zetel behaalden en dat CDenV nog maar eens zes jaar in de oppositie belandde. Kortom, de politieke kortzichtigheid werd (en wordt nog de komende vijf jaar) cash (af)betaald.
Maar ik wijk af, over Bart De Wever en zijn 'kooigevecht', wel, het enige wat er gepoogd werd, was het verzwakken van Bart als de meest principiele onderhandelaar. Daar was het De Gucht, Maingain, maar ook Eyskens en co uiteraard om te doen. Of dit gelukt is weet ik niet, ik vrees er wel voor. Maar het zou me verbazen moest Bart niet nog enkele high- and lowkicks achter de hand houden. Om van de gevreesde N-VA-wurggreep nog niet te spreken...
Misschien moet hij die maar eens bovenhalen en oranje-blauw ferm bij het nekvel pakken.
Lange maar indrukwekkende en erg inspirerende speech van Steve Jobs, gewezen CEO van Apple en huidige baas van Pixar voor de afgestudeerden van de Amerikaanse topuniversiteit Stanford. Stay hungry!
Tijdens de lunch met de collega's heel wat herinneringen opgehaald van Chris Vandenbroeke. Onder andere de schizofrene beginperiode van de N-VA in het Vlaams Parlement kwam ter sprake. Onderstaand artikel uit Het Laatste Nieuws (1/2/2002) over de 'kneusjes van het Vlaams Parlement' geeft de situatie perfect weer.
De kneusjes van het parlement
Spirit verbant N-VA-collega's naar achterste banken en uit commissies
BRUSSEL De drie Vlaamse parlementsleden van de Nieuw-Vlaamse Alliantie Kris Van Dijck, Chris Vandenbroeke en Jan Loones voelen zich genomen. De acht Spirit-parlementsleden laten hun macht als meerderheid gelden binnen de voormalige VU&ID-fractie. Dus worden de N-VA'ers verbannen van de voorste naar de achterste parlementsbanken. In de commissies worden ze vervangen door Spirit-leden. En hun recht om te spreken en vragen te stellen in het parlement wordt ingeperkt. «Wij zijn een nieuwe politieke soort: de 'piepedoden' (West-Vlaams voor 'bijna dood', red.)», zeggen de N-VA-leden Van Dijck en Vandenbroeke. «Omdat we de jointjes rokende holebi's niet willen promoten.»
Steven SOMERS
«Naast het cordon sanitaire is er nu ook een cordon spiritiste», zei N-VA'er Kris Van Dijck eergisteren in het Vlaams parlement. De heisa begon voor hem en zijn collega's toen Chris Vandenbroeke drie weken geleden in de commissie Financiën weigerde mee te stemmen met het paarsgroene akkoord over de vermindering van de registratierechten. «Ik wou een extra korting voor de Vlaamse gezinnen van 1.250 euro per gezin», zegt Vandenbroeke. «Maar de 'spiritisten' vonden dat onaanvaardbaar.» Gevolg: Vandenbroeke verloor zijn stemrecht. Om verdere incidenten te vermijden, namen de Spirit-leden ook het stemrecht over van Van Dijck en Loones in de commissies Onderwijs en Openbare Werken.
Zijn jullie al gewend aan jullie 'stemloze' statuut?
Vandenbroeke: «De huidige situatie heeft één voordeel: we zijn vogelvrij verklaard. Vroeger moesten we altijd onze standpunten wikken en wegen, nu zijn we bevrijd.»
Van Dijck: «Maar de essentie van het commissiewerk is: uw stem uitbrengen. Ik voel me erger gepakt dan Jean-Marie Dedecker.»
Vandenbroeke: «Naast meerderheid en oppositie zijn wij een nieuwe politieke soort: die van de 'piepedoden'.»
Wat is de N-VA nu in het Vlaams parlement, een oppositie- of een meerderheidspartij?
Van Dijck: «Geen van beiden, wij zijn het syndicaat van het algemeen Vlaams belang. Bijna tachtig procent van de oude Volksunie-achterban staat achter ons. Bij alle voorstellen die niet in het Vlaams regeerakkoord staan, hebben wij het volste recht om resoluut te zeggen: niet met ons!»
Vandenbroeke: «We krijgen nog eenvierde van de volledige spreektijd van onze fractie. De N-VA mag zijn gedachtegoed dus niet meer brengen in het parlement. Maar waarvoor staat Spirit? Voor de holebi's die tussendoor een jointje roken! Het spiritisme heeft met zijn 'joepiejoepiejée' geen enkele impact. Voor de rest zijn de Spirit-ministers Anciaux en Van Grembergen de slaafjes van de meerderheid. Dat neem ik niet. In tijden van recessie willen de mensen het rechtlijnige 'sérieux' van Bourgeois. Ik zal u meer zeggen: wie heeft Johan Sauwens vermoord? Een spiritist! (verwijzing naar de fatale speech die Spirit-parlementslid Sven Gatz gaf na het Sint-Maartensincident, red.) Met een zuivere N-VA-fractie had Sauwens nooit ontslag moeten nemen, of de regering was gevallen.»
Is het niet vernederend om van de bank vooraan ineens naar de bank achteraan te vliegen?
Van Dijck: «Zo'n Stalinistische putsch is te ridicuul voor woorden.»
Vandenbroeke: «Ze zetten ons vanachter omdat ze denken dat de camera's ons dan minder in beeld zullen brengen. Maar op de ezelsbank of niet, je komt in beeld als je echt iets te zeggen hebt. Onze problemen zijn gelukkig tijdelijk. Einde maart raken de opiniepeilingen van La Libre Belgique bekend. Spirit zal opnieuw minder dan drie procent halen. Binnen de 24 uur zal het spiritisme uiteenspatten. Vincent Van Quickenborne en Margriet Hermans zullen meteen overstappen naar de VLD. Het ultieme bewijs van opportunisme der spiritisten zal geleverd worden. De Nieuw-Vlaamse Alliantie zal daardoor extra gloriëren. De ware spirit zit in de N-VA!»
Kris Van Dijck (links) en Chris Vandenbroecke: «De N-VA is in het Vlaams parlement een oppositiepartij noch een meerderheidspartij.» Foto Gysens
Quid N-VA? Wat met de N-VA, dat clubje Vlaams-radicale keikoppen? Dehaene vroeg het zich af, Martens ergert zich er mateloos aan en Van Rompuy begint er stilaan zijn buik ook vol van te krijgen. Veel te principieel en separatistisch. En toch, is dit nu zo verwonderlijk?
Bij mijn weten was het toch altijd al glashelder dat wij niet zonder slag of stoot aan de rijke tafelen van de federale macht zouden aanschuiven. Wij zijn republikeinse separatisten, het liefst van al zouden we België zo snel mogelijk zien verdwijnen, daarover hebben we toch nooit de minste onduidelijkheid laten bestaan? En natuurlijk zijn we principieel, Geert Bourgeois was onze oprichter, hallo?
Het feit dat we met onze 5 N-VA-kamerleden zo goed als op de oranje-bauwe wip zitten (81 op 150), maakt het natuurlijk niet eenvoudiger voor de oude krokodillen van CD&V om intern hun standpunt (laat ze vallen, ze zijn te radicaal) doorgeduwd te krijgen.
Persoonlijk denk ik dat oranje-blauw zal mislukken. Het almaar vooruitschuiven van de hete hangijzers (B-H-V en al het communautaire) is geen oplossing en werkt eerder contraproductief. En dan resten er nog twee opties: nieuwe verkiezingen of de PS mee aan boord nemen en vertrekken met een 2/3de meerderheid van aan het begin (101 op 150). In beide opties kan ik me vinden, maar wat er ook uit de bus komt, het enige wat aangetoond zal worden is dat dit land eerder blokkeert dan functioneert.
Sinds zaterdag heeft de Vlaamse Volksbeweging een nieuwe voorzitter. De linkse nationalist Prof. Dr. Eric Defoort (KUB)zal de VVB de komende jaren leiden. Peter De Roover wordt de nieuwe politieke secretaris. Hun eerste bestuursdaad is het veranderen van de VVB-slagzin. Zeg niet langer 'VVB: wij gaan verder' maar wel 'VVB: beweging voor onafhankelijkheid en samenwerking'. Ik vind geen van beide wervend, 't klinkt in mijn oren allemaal even oubollig.
Voorzitter Defoort wil daarnaast de VVB meer openstellen voor links Vlaanderen (Spirit, Sp.a, vakbonden, vierde wereld, Meervoud, ...) . Ook al toen hij het N-VA-ondervoorzitterschap waarnam (2001-2003), was dat zijn mantra. Zo moesten we volgens hem opnieuw de banden aanhalen met de top van de vakbonden (je weet wel, die mensen van de bedriegelijke Red de solidariteit-petitie pro het Belgische status-quo). Hoewel hij al die tijd zelf ondervoorzitter was, en dus zoveel initiatieven kon en mocht nemen als hij zelf wou, bleef het echter allemaal bij mooie woorden.
Na enige tijd trok hij de N-VA-deur achter zich dicht. En wel in niet mis te verstane woorden, ik citeer: 'Ik geloof niet meer in de N-VA. De partij wil van Vlaanderen een conservatief land aan de Noordzee maken.' Dat verklaart voormalig N-VA-ondervoorzitter Eric Defoort in een interview met het tijdschrift Meervoud. Voorzitter Geert Bourgeois schildert hij af als 'het prototype van het geslaagde middenstanders-Vlaanderen'. BRON: De Tijd 12/09/2003 Ik ken Geert Bourgeois eerder als een op-en-top gentleman met een heldere wereldvisie en een onuitputbare werklust. In plaats van zo zielig na te trappen, had professor Defoort nog wat van hem kunnen leren, maar soit. De waarheid is dat professor Defoort vertrok omdat hij in 2003 de tweede opvolgersplaats op de N-VA Senaatslijst niet kreeg. Het ging tussen hem en Matthias Storme maar om diverse redenen kreeg Helga Stevens ze (als twee honden vechten om een been, ...). Maar, oh ironie, niemand raakte verkozen...
Sta me dus toe om onze nieuwe voorzitter met een stevige portie argwaan te bekijken.
Peter De Roover daarentegen vind ik een supergast.
We zullen zien...
'Onafhankelijk Vlaanderen niet bekrompen'
Eric Defoort, voorzitter Vlaamse Volksbeweging: 'We moeten opnieuw een brede waaier van mensen achter het onafhankelijkheidsidee krijgen. Van uiterst links tot uiterst rechts.'
'De linkervleugel van de Vlaamse Beweging moet meer plaats krijgen. We gaan meer dan ooit voor pluralisme'
Brussel De Vlaamse Volksbeweging (VVB), de motor achter heel de actie met de BHV-burgemeesters, heeft een nieuwe voorzitter. De historicus Eric Defoort (KUB), voormalige ondervoorzitter van de VU en later van de N-VA, was de enige kandidaat. 'Maar ik heb een paar duidelijke voorwaarden gesteld, want ik wil het roer toch wat omgooien. De beweging moet verschuiven van actie-gericht naar opinie-gericht. Begrijp me niet verkeerd, de BHV-actie was erg succesvol. Op die manier hebben we echt ons stempel gedrukt op de actualiteit. Maar het moet breder.' U wilt niet alleen de overtuigde Vlamingen meekrijgen, maar een groot deel van de Vlaamse publieke opinie? 'Inderdaad. De weg naar Vlaamse onafhankelijkheid kan uiteindelijk ofwel via de politiek en het uitoefenen van macht. Dat is werk voor de partijen, en daar is op zich niets mis mee. Ofwel gaat die via invloed, via opiniegericht werk. Daarin moeten we groeien. Kijk naar onze baseline. Dat was, naar aanleiding van ons vijftigjarig bestaan: "Wij doen verder". Niet meteen de meest wervende titel. Ik wil dat veranderen in 'beweging voor onafhankelijkheid en samenwerking'. Want we moeten duidelijker onderstrepen dat het toekomstige onafhankelijk Vlaanderen een open staat zal zijn, die zoekt naar samenwerking met de buren. Dat cliché van een gesloten, op zichzelf gekeerd Vlaanderen na de onafhankelijkheid, daar moeten we van af.' Heeft het feit dat de vorige VVB-voorzitter, Rita De Bont, overstapte naar Vlaams Belang uw organisatie niet bezoedeld? Bezoedeld, dat zijn zware pastorale woorden. Zo ver wil ik niet gaan. Het is wel zo dat ik absoluut wil dat we opnieuw een pluralistische beweging worden, waarin alle Vlaamsgezinden zich thuis kunnen voelen. Van uiterst-links tot uiterst-rechts. Zeker de linkervleugel moet opnieuw een plaats krijgen, een beetje zoals de Rode Leeuwen van weleer. Nogmaals, we moeten af van dat beeld van een bekrompen Vlaanderen. Kijk naar Catalonië, daar heb je nationalisten van links tot rechts. Die allen assertief en zelfbewust durven zijn. Dat wil ik bij ons ook zien. Kijk naar hoe Bart De Wever (N-VA) nu onderhandelt: niet agressief, wel assertief.' (wov)
Vanaf deze week start ik met een nieuw 'item'. Ontzettend veel jonge en minder jonge politici hebben de weg naar het wereldwijde web gevonden. Ik selecteer elke week een politica of politicus met een mooie of originele webstek. De spits wordt afgebeten door Leuvenaar Saïd El Kadrahoui, Europees parlementslid voor Sp.a. Hij heeft uitstekende webstek. De Europese parlementsleden (Belet, Brepoels, Van Lancker, Thyssen, ...) springen er op dit vlak trouwens één voor één uit. Dit komt omdat het Europees Parlement hiervoor extra budgetten vrijmaakt. Hoedanook, de webstek van Saïd is in mijn ogen veruit de mooiste.
De formatie duurt al lang, erg lang. Dit weegt ook op het gemoed van de Vlaamse opiniemakers en editorialisten. Luc Van der kelen van Vlaanderen's grootste krant, Het Laatste Nieuws, steekt de schuld op de N-VA. Niet echt verwonderlijk voor een B-plusser ... Eric Donckier van het Belang van Limburg zoekt het eerder bij de Franstaligen.
Ik antwoordde al enkele keren op de vraag wanneer er in mijn ogen een nieuwe federale regering zal zijn, dat volgens mij de kans groter is dat ik dit jaar nog naar de maan reis, dan dat in 2007 een nieuwe federale regering het licht ziet... Zoals het er nu naar uit ziet, zou ik best nog eens gelijk kunnen krijgen. Wie weet wordt Verhofstadt nog premier, 'Superguy', de redder van het vaderland!
BRON: HET BELANG VAN LIMBURG 22/10/2007 De doodgravers van België
Gisteren mochten er nog eens foto's worden genomen van het formatieberaad. Zoals we dat gewoon zijn, kregen we niets anders dan lachende gezichten te zien. Wie niet beter weet, zou geneigd zijn te denken dat die onderhandelingen kinderspel zijn, dat ze van een leien dakje lopen, dat we straks een regering van dikke vrienden hebben. Maar het is allemaal slechts schone, gespeelde schijn. Er hangt een communautair spook boven het formatieberaad, niemand weet hoe het moet eindigen, diep in hun hart zijn de oranje-blauwe onderhandelaars bang dat het niets wordt, dat ze straks vijf maanden na de verkiezingen aan de mensen zullen moeten zeggen dat het niets is geworden. Wedden dat ze nu al nadenken over hoe ze dan de zwarte piet aan elkaar moeten doorspelen.
Zaterdag liet MR-voorzitter Didier Reynders weten dat hij bereid is om te onderhandelen over een splitsing van het keisarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde. Hij stelde daarbij wel een aantal voorwaarden, maar vroeg niet om de uitbreiding van Brussel. Bij CD&V en Open Vld reageerde men positief. Ze hadden het over een opening, iets wat ze met des te meer redenen konden doen omdat de PS - vanaf nu dé oppositiepartij in Franstalig België - het had over verraad van de Franstaligen. Maar die opening werd meteen vakkundig weer toegetimmerd door het FDF, nochtans de kartelpartner van de MR. N-VA-voorzitter Bart De Wever heeft tijdens deze regeringsonderhandelingen nog nooit CD&V-voorzitter Jo Vandeurzen teruggefloten. Maar Olivier Maingain doet het regelmatig met Didier Reynders.
Vormen MR en FDF wel een kartel? Praat Reynders wel met Maingain? Heeft Reynders wel iets te zeggen over het FDF en Maingain? Eerlijk gezegd, we denken het niet. De FDF-provocaties van gisterenavond in Wezembeek-Oppem, Kraainem en Linkebeek zijn een ander bewijs. Het is provocatie van het zuiverste soort. Het FDF-voorbeeld in de Vlaamse rand wordt donderdag door de PS-adepten van Retour aux Libertés in Voeren gevolgd. FDF en PS vormen nog meer een front dan FDF en MR.In de Franstalige pers wordt met scherp geschoten op de Vlamingen, in het bijzonder op Bart De Wever en zijn N-VA, op les 'flamingants'. Maar de meest radicalen zijn Maingain en zijn FDF. Ze doen er alles aan om deze regeringsonderhandelingen te doen mislukken. Zij zullen daarmee de doodgravers van België zijn, niet de Vlamingen. Ons niet gelaten. Zijn we daarna af van die man. En van André Flahaut, die andere wonderboy van de Franstalige politiek.
In het kartel CD&V/N-VA is de CD&V de sterkste partner. Zo zou het tenminste moeten zijn in een samenwerkingsverband, waarin de grootste groep het gros van de stemmen inbrengt. In de praktijk danst CD&V evenwel naar de pijpen van de N-VA. Dat bleek gisteren op het partijbureau, waar CD&V zich plots tegen een federale kieskring uitsprak. Tot dusverre hadden Jo Vandeurzen en Yves Leterme zich daar nooit tegen verzet. Wel integendeel, Leterme kon er zich in vinden. Zondag volgde er nog een 'gematigd positief', maar na het ondubbelzinnige njet van de N-VA kwam er ook een njet van CD&V om het verbond met de kartelpartner tot elke prijs te handhaven. CD&V doet dus aan politiek op het ritme van de Peumansen en de Mesmaekers, de meest onbuigzamen der onbuigzamen.
MR-voorzitter Didier Reynders had dat voorstel gedaan als één van de compensaties voor een staatshervorming en de splitsing van B-H/V. De uitgekookte Reynders heeft dat natuurlijk niet in het wilde weg gedaan. Uiteraard had hij signalen dat dit voorstel bespreekbaar zou zijn. Dat is nu de tweede keer dat CD&V onder druk van de N-VA de liberalen schoffeert, eerst door Herman De Croo af te schieten, nu door hetzelfde te doen met een constructief voorstel van Reynders. Die heeft er zelfs zijn eigen kartelpartner FDF voor genegeerd. Hij zal dat geen tweede keer doen.
Daarmee begint de tweede formatiepoging van Yves Leterme te lijken op zijn eerste. In Hertoginnedal werd het dossier Justitie aangesneden, terwijl de breuk eigenlijk al een feit was. Nu ontstaat hetzelfde surrealistische gevoel dat de onderhandelaars elke dag een mini-akkoord sluiten, waarbij elk financieel element nog tussen haakjes blijft staan, maar goed wetende dat het kernprobleem recht het drijfzand wordt ingestuurd. Misschien zijn de slimmeriken binnen CD&V vergeten dat Yves Leterme op die manier naar de uitgang van de politiek wordt gedreven.
Oranje-blauw gaat over een regering voor het land België, niet voor de deelstaat Vlaanderen. Als N-VA daaraan wil meedoen, moet het accepteren dat er maatregelen komen om het begrip tussen de Belgen te verbeteren. Als die partij dat niet kan aanvaarden, moet ze de conclusie trekken.
Wat ongetwijfeld veel mensen bezighoudt is of ons kartel met CD&V stand zal houden. Het Belang van Limburg deed alvast de oefening (zie onder).
Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat een federale regeringsdeelname voor ons altijd een moeilijke operatie was, is en zal zijn. Net daarom staat in onze partijstatuten dat een federale regeringsdeelname enkel kan mits goedkeuring door 2/3de van de stemgerechtigde N-VA-leden aanwezig op het congres. Onthoudingen worden NIET meegeteld. Wat ik ook weet is dat het N-VA-kader erg dicht aanleunt bij de Vlaamse Beweging (veel dichter dan de VU) en dat het oordeel van o.a. de Vlaamse Volksbeweging (VVB) een onmiskenbare rol zal spelen op de 'congresuitkomst'. Kortom, ik zie een 2/3de enkel haalbaar als er een eervol compromis op tafel ligt.
Natuurlijk is dit niet direct een antwoord op de vraag of het kartel standhoudt, want ook al stemt het CD&V-congres in met een regeringsdeelname en het N-VA-congres niet, dan nog hoeft dit nog niet te betekenen dat ons kartel springt. CD&V dreigt dan immers te eindigen én zonder kartel én zonder regering (een supernipte meerderheid van 76 op 150 in de Kamer is volgens mij onvoldoende om een federale regering op te bouwen, zéker gezien de aantrekkingskracht die LDD voor het ogenblik op Open VLD'ers heeft en die de N-VA op CD&V'ers in dat geval zal hebben) ...
Tot slot is er één belangrijke factor die niet onderschat kan worden (en waarin we verschillen met Spirit). In de hoofden van heel wat N-VA-militanten is het varen van een zelfstandige koers nog altijd een realistisch scenario. En daarvoor hoeft er niet eens naar Jean-Marie en co gelonkt te worden.
Partijstatuten N-VA
1.2.1
... Kiesgerechtigde leden zijn zij die de leeftijd van 16 jaar hebben bereikt en ten minste één jaar lid zijn, behalve in afdelingen die nog geen jaar bestaan. Deze termijn wordt bewezen door het bezit van een lidkaart van het vorige jaar of via vermelding op de ledenlijsten bezorgd door het Algemeen Secretariaat.
2.E.2
Voor deelname aan de Vlaamse en Brusselse regering is een gewone meerderheid van de helft plus één van de stemgerechtigde congresgangers nodig. Deelname aan de federale regering dient door twee derde van de stemgerechtigden bekrachtigd worden. Voor het ontslag uit de Vlaamse, Brusselse of federale regering is een gewone meerderheid van de stemgerechtigden nodig. Congressen over regeringsdeelname of -uittreding worden voorgezeten door de voorzitter van de partijraad. Stemgerechtigde leden die aan het debat willen deelnemen, moeten zich vooraf bij de voorzitter bekendmaken.
Artikel 4.2
Voor het bepalen van een bijzondere (2/3de) meerderheid wordt géén rekening gehouden met de onthoudingen. Ongeldige stemmen worden nooit meegerekend. Indien de helft van de stemmen onthouding zijn wordt de stemming als ongeldig beschouwd.
BRON: HET BELANG VAN LIMBURG 19/10/2007
Houdt het Vlaams kartel stand?
BRUSSEL - Herman Van Rompuy (CD&V) en Bart De Wever (N-VA) maakten ruzie over de nota-Milquet. Volgens de eerste zou dat het maximaal haalbare zijn inzake staatshervorming, de tweede wil er niet van weten wegens te weinig. De ruzie voedt de speculaties dat het kartel CD&V/N-VA in de loop van de regeringsonderhandelingen wel eens zou kunnen springen. Men mag nooit iets uitsluiten. Maar er zijn méér argumenten die tégen pleiten.
Het kartel springt WEL
1 Zonder N-VA kan CD&V gemakkelijker een akkoord sluiten over het communautaire. Oranje-blauw heeft 81 zetels in de Kamer, daarvan heeft de N-VA er 5. De N-VA is dus mathematisch niet nodig.
2 Het is de bedoeling om een staatshervorming in fasen te realiseren. Zolang die niet volledig is afgerond, zal de N-VA lastig blijven doen binnen de regering, zal de regering altijd een zwaard van Damocles boven zich hebben hangen. Zonder N-VA zal er minder druk zijn.
3 Het kartel liet CD&V toe om opnieuw de belangrijkste politieke factor in Vlaanderen en België te worden. Maar de liefde voor de N-VA is niet bij alle CD&V'ers altijd even groot. De lijstvorming voor de verkiezingen van 10 juni gaf her en der aanleiding tot grote spanningen tussen CD&V en N-VA.
Het kartel springt NIET
1 Indien het kartel springt, dan moeten een aantal CD&V'ers hun ministeriële ambities opbergen. De opvolgers van Jo Vandeurzen, Herman Van Rompuy en Stefaan De Clerck of Hendrik Bogaert zijn immers alledrie N-VA'ers. Zonder N-VA heeft oranjeblauw nog maar 76 van de 150 Kamerzetels.
2 In de aanloop naar de verkiezingen van 10 juni sprak CD&V zo mogelijk nog krassere communautaire taal dan de N-VA. Zo was het Yves
Leterme die het had over vijf minuten politieke moed om Brussel-Halle-Vilvoorde te splitsen. De N-VA nu buitengooien om onder de communautaire lat door te kunnen, maakt CD&V ongeloofwaardig. Dat wil de partij niet.
3 Springt het kartel, dan mag men niet uitsluiten dat N-VA en Lijst Dedecker elkaar opnieuw vinden. Dan ontstaat een nieuwe belangrijke factor in het Vlaams politiek landschap drie bij de volgende verkiezingen CD&V (en Open Vld) flink pijn kan doen.
4 Zonder N-VA in de regering worden de twee FDF'ers uit het kartel met MR ontzettend belangrijk. Zonder hen geen regering, zij kunnen CD&V naar hun pijpen laten dansen. Dat zal CD&V niet toestaan.
5 Bart De Wever heeft altijd gezegd dat hij zelf nooit uit het kartel stapt, dat men hem buiten zal moeten dragen.
6 Zonder N-VA wordt de kans van Yves Leterme om premier te worden wel erg klein.
Het is weer druk in Leuven... Vanavond Moodclub @ Silo en zaterdag nog eens een goede oude Touchéparty @ Rumba. Spijtig, want zaterdag strekken we de beentjes in Noxx-Antwerp waar Mr. Crochet voor ons ten dans draait. http://www.noxxantwerp.be/home/
Net gelezen op de webstek van Knack: Veerle is aan het bevallen van een vierde Tirolertje/De Wevertje. 'Iron Lady' Frieda Brepoels zal Bart tijdens de regeringsonderhandelingen vervangen en ik kan u verzekeren, in vergelijking met Frieda Brepoels is Joëlle Milquet een kamermeisje.
De Wever wordt vader, de Vlaamse Madame Non treedt aan
17/10/2007 Tijdens de bilaterale communautaire formatiegesprekken tussen Open VLD en het kartel CD&V/N-VA waren de Vlaamse liberalen dinsdag getuige van een aanzwellend meningsverschil tussen gewezen koninklijk verkenner Herman Van Rompuy en N-VA-aanvoerder Bart De Wever.
Die laatste aanvaardde niet dat de Franstalige nota van Joëlle Milquet, opgesteld bij het einde van Van Rompuys verkenningsopdracht, zou worden gebruikt om de communautaire onderhandelingen in te perken.
Het kwam tussen beide onderhandelaars van het kartel tot een scherpe, zij het beleefde woordenwisseling, waarbij Van Rompuy zelfs liet verstaan zich uit de delegatie van het kartel CD&V/N-VA te zullen terugtrekken mocht De Wever volharden in zijn intentie om de nota van Milquet te negeren. 'Want dan zijn we vertrokken voor het avontuur', waarschuwde Van Rompuy.
Voor formateur Yves Leterme nadert snel het moment waarop hij zal moeten kiezen tussen de communautaire inschikkelijkheid van Herman Van Rompuy en de strakkere lijn van CD&V-voorzitter Jo Vandeurzen.
Terwijl de besprekingen van de wetsvoorstellen in de Kamercommissie Binnenlandse Zaken voor de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde, zoals een week geleden door Knack.be aangekondigd, door een vertragingsmanoeuvre van de Vlaamse christendemocraten met minstens twee weken uitgesteld worden, treedt een tijdelijke maar belangrijke wissel op in de samenstelling van het onderhandelingsteam van N-VA.
Omdat Bart De Wever elk moment vader kan worden, zal hij de komende dagen worden vervangen door Vlaams minister van Media Geert Bourgeois en door Europarlementslid Frieda Brepoels, volgens intimi 'de Madame Non van N-VA'.
R.V.C.
Frieda Brepoels vs Joëlle Milquet: hard tegen onzacht
Gisteren overleed Chris Vandenbroeke. Chris was samen met Kris Van Dijck het parlementslid waarmee ik het nauwst heb samengewerkt toen ik nog op de VU/Id-fractie in het Vlaams Parlement werkte (2000 - 2004). Hij was de (hoger) onderwijscommissaris voor de partij. Ik ken Chris als een zeer verstandig man, goedlachs en joviaal. Hij was ook een zeer menselijk politicus. Een babbel over mijn ouders, mijn vriendin, mijn hobby's en interesses ging hij nooit uit de weg, meer nog, hij was er echt in geïnteresseerd, luisterde en onthoudde alles zeer goed. Dat maakte hem voor mij een buitenbeentje. Niet alleen een buitengewoon hoogleraar, maar ook een buitengewoon mens.
In de moeilijke tijd van het einde van de Volksunie, koos Chris zonder de minste aarzeling voor Vlaams-Nationaal, het project van Geert Bourgeois. En hij werd al snel de grootste voorvechter van Geert binnen het Vlaams Parlement, amaai, hij verdedigde Geert door dik en dun. In onze VU/Id-fractie waren de Vlaams-nationalisten in de minderheid (met in de meerderheid de zogenaamde 'links-liberalen' als Magriet Hermans, Svenneke Gatz, André-Emiel Boogaert,...). Het was er eerder een 'tof clubje' van Anciaux-aanhangsels. In Chris' ogen was dit het ultieme bewijs dat de VU het noorden kwijt was. En hij maakte dit elke week duidelijk. Zijn bitse woordenwisselingen met Bert tijdens de wekelijkse fractievergadering, deden de gemoederen altijd hoog oplaaien.
Chris was een duivel-doet-al: West-Vlaming, Waregemenaar, flandrien, levensgenieter, academicus, politicus, flamingant,... maar bovenal een warme mens.
Chris, vaarwel m'n goede vriend.
Chris Vandenbroeke: Captain, my captain.
De kern van alle dingen is stil en eindeloos. Alleen de dingen zingen. Ons lied is kort en broos.
En donker zingt mijn bloed, van heimwee zwaar doorwogen. Ik zeil langs regenbogen Gods stilte tegemoet.
Met U zijn er geen verten meer en alles is nabij. Des levens aanvang glinstert weer, geen gisteren en geen morgen meer, geen tijd meer en geen uren, geen grenzen en geen muren; en alle angst voorbij, verlost van schaduw en van schijn, wordt pijn en smart tot vreugd verheven! Hoe kan het zoo eenvoudig zijn! Hoe kan het leven Hemel zijn, met U, o kern van alle leven!
Ik weet het niet, ik vind geen naam, ik krijg het met geen woorden saam wat er nu omgaat in mijn ziele. Is het soms blijdschap? Is 't verdriet? Of allebei? En ook weer niet ... Ik kan slechts zwijgend knielen.
In plaats van oerconservatieve Belgicistische solidariteitspetities te promoten zouden de vakbonden en kunstenaars beter deze petitie promoten en uitdragen. Ik teken immers voor échte solidariteit! http://www.oct17.org/Ook-op-mij-mag-je-rekenen.html
Vandaag berichten Het Laatste Nieuws, Het Nieuwsblad en Het Volk over mijn analysenota.
BRON: HLN; AUTEUR: VANESSA DEKEYZER
Aantal jonge leefloners neemt toe in Hageland
Hageland
Lubbeeks politicus Theo Francken (N-VA) heeft de recentste cijfers geanalyseerd van jongeren onder de 25 met een leefloon die in onze regio wonen. Hij kwam tot de vaststelling dat de situatie globaal verslechtert in Leuven, Tienen, Aarschot en Diest. Het leefloon is het laatste opvangnet voor mensen, die geen recht meer hebben op een andere uitkering.
De Programmatische Federale Overheidsdienst Maatschappelijk Integratie houdt statistieken bij per leeftijdsgroep en per maand. N-VA'er Theo Francken keek de cijfers voor de regio Leuven in. «Waren er in januari 2002 219 leefloontrekkers, dan telden Leuven, Diest, Tienen en Aarschot in oktober 2006 al 234 leefloners jonger dan 25 jaar. Dat is een stijging met zeven procent.» In de stad Leuven blijft het aantal jonge leefloners stabiel rond de 180 personen. Het aandeel studenten onder deze groep stijgt wel, merkt Francken. «In januari 2002 waren er nog maar 22 studenten-leefloners. In oktober 2006 noteren we er 52.»
In Tienen lijkt de situatie gestabiliseerd. «Hoewel Tienen in het economisch zwakke jaar 2004 een hevige opstoot van het aantal jonge leefloners kende -van 20 naar 40- is de situatie terug zoals in 2002: ongeveer 20 leefloners onder de 25 jaar», aldus Francken. «Aarschot telt daarentegen meer jonge leefloners. Hoewel het in absolute aantallen eerder beperkt blijft, van 8 naar 14 in vier jaar tijd.» Francken nam ook de cijfers voor Diest onder de loep. «In 2002 waren daar nog maar tien jonge leefloners, maar in 2006 waren dat er 15. Opvallend is ook dat zowel in Aarschot als in Diest het aandeel jonge leefloners binnen de totale populatie leefloners de 'magische' 30 procent-grens overschrijdt. In Leuven ligt het aandeel rond de 28 procent en in Tienen slechts rond de 20 procent.»
Maatregelen
Als grootste oorzaak voor het stijgend aantal leefloners bij jongeren wordt meestal jeugdwerkloosheid aangeduid. Daarnaast kunnen steeds meer jongeren niet meer terugvallen op een stabiel gezin. Ze belanden op die manier gemakkelijker in een neerwaartse spiraal, waarbij het OCMW de laatste halte is. Theo Francken pleit ervoor het leefloon op korte termijn welvaartsvast te maken. «Op middellange termijn moet het leefloon opgetrokken worden tot het niveau van de algemeen erkende armoededrempel. Dat is 777 euro per maand voor een alleenstaande.»
LEUVEN Het aantal jongeren dat moet rondkomen met een leefloon stijgt in de steden in Oost-Brabant. In Leuven, Diest, Tienen en Aarschot waren er dat in 2002 nog 219, in 2006 waren er dat al 234. Een stijging met zeven procent. Dat blijkt uit cijfers van de Programmatorische Federale Overheidsdienst (POD) Maatschappelijke Integratie die Theo Francken (N-VA) kon inkijken. In dat stad Leuven zien we dat het aantal jonge leefloners al enkele jaren stabiel blijft. Wel opmerkelijk is het feit dat het aandeel studenten onder deze jonge leefloners sterk stijgt. Waren er in januari 2002 nog maar 22 studenten-leefloners dan waren dit er in oktober 2006 al 52. In Tienen blijft het aantal jonge leefloners schommelen rond de twintig. Aarschot steeg van acht naar veertien jonge leefloners. Ook Diest doet het niet goed en stijgt van tien naar vijftien in vier jaar tijd. (bcz)
Het OCMW is voor steeds meer jongeren en studenten de laatste strohalm, ook in onze regio