Vandaag was het eggs Benedict met zalm voor het ontbijt. Daar hebben we natuurlijk voor
gekozen. Het was vollen bak in de B&B en we deelden de tafel met een Amerikaans koppel uit 
de buurt van San Francisco. Zij was wel een Canadese met familie in Vancouver. Zij kwamen
hun zoon bezoeken die hier aan een universiteitsopleiding begon. Ze hadden ook al wel wat
gezien in Europa (hij is piloot) maar buiten Brussel geen verdere kennis van ons landje. Gek
wel dat ze zelf in de USA nog niet veel nationale parken gezien hadden.

Dan op stap naar Capilano, bekend om de hangbrug over een kloof. We nemen daarvoor de 
gratis shuttle bestuurd door een Indier met een ferme tulband. 

Eerst is er uitleg over de geschiedenis van deze plaats. De 1ste eigenaar liet een hangbrug 
bouwen omdat het toeristisch interessant was. Dat was wel einde jaren 1800! Sindsdien is
het al een aantal keren doorverkocht maar werden telkens nieuwe initiatieven genomen
om volk te trekken.

We gaan dan door een pad met een aantal totempalen en wordt door een dame uitleg
gegeven over wat die totempalen zijn. Het zijn eigenlijk "verhalenpalen" waar iets verteld
wordt. Ze zijn ook gemaakt uit 1 boom, dus niet verschillende stukken die opeengezet worden.
Behalve dan die uit-stekende stukken zoal vleugels en zo.

We doen eerst de Cliff-walk voor we de brug gaan oversteken. Ook al een mooie wandeling 
met zicht op de kloof.

Daarna de brug over. Die ligt er al sinds einde jaren 1800. Gelukkig zijn de hennep touwen
van weleer al vervangen door stalen kabels (al een paar keer) maar de brug schommelt wel
serieus met al die mensen erop. Pas aan de overkant vermelden ze dat enkele jaren geleden
een reuzeboom op was gevallen. Maar de kabels hebben het gehouden. Nadat de boom
verwijderd was hebben ze natuurlijk alles nog eens nagekeken.

Dan is er nog de Tree-top-adventure. Langs een trapje komen we op een pad hoog in de 
bomen. Daar gaat het van boom naar boom. Ook wel speciaal en leuk. Op elk punt staat er
een bordje met wat weetjes over de natuur hier.

Buitengekomen gaan we te voet naar de Salmon Hatchery, een plaats waar zalmeitjes 
uitgebroed worden en de jonge visjes opgroeien tot ze het ruime sop kiezen naar zee.
We zien ook zalmen terugkeren en aan de dam hun weg terug springen over de (kunstmatige)
watervallen met sterke stroming. Goed kijken (hieronder) is de boodschap!

We zien ze ook verwoede pogingen doen om een laatste sprong te maken om in het bassin
van de hatchery te geraken. Wel eens goed om te zien. Ze doen dit allemaal om het zalmbestand
in de zee op peil te houden, oa voor de vissers.

Terugwandelen doen we langs de rivier, veel mooier dan over de weg in het heengaan.
Het is een prachtig dal met ook weel bomen met de mossen in hun takken. Deze bomen zijn
Douglas Sparren die ook honderden jaren oud kunnen worden en tot 60m hoog kunnen worden.

Vanavond gaan we eten in Noah's Café. Zoals de naam verraadt (???) een gelegenheid met vooral 
Japanse keuken. Er zitten ook niet anders dan Japanners buiten onszelf en (hoe zou dat komen?) 
het Amerikaans koppel uit de B&B die ons dit aangeraden hebben. Ze zijn hier samen met een
bevriend koppel. We eten er onder ander gebakken spruiten. Blijkbaar gebakken in een soort sojasaus
en wel heel lekker.

Bij het terugkeren stappen we de Liquor Store binnen voor wat blikjes bier. Ge kunt hier enkel 
in zulke zaken alcoholische dranken kopen en niet in gewone winkels of supermarkten.

Deze dag met weeral zo'n 10km op de stappenteller is de laatste in Vancouver. 
Morgen naar Hope!

We zijn vertrokken!!!
Zondag rond 16u naar Vandervalk Schipol gereden waar we een arrangement hebben om ook de
wagen 3 weken achter te kunnen laten. Blijkt volgens de receptioniste dat we wel een dure kamer
hebben. ??? Maar het is ook het Formule 1 weekend dat in Zandvoort (hier achter de deur) wordt
verreden. Vandaar dat de prijzen wel eens duurder kunnen zijn. Dat wiste ze blijkbaar meer dan 6
maand geleden toen ik dit had vastgeelgd.  Maar we krijgen wel een "upgrade" met een mooie kamer
met balkon.

De volgende ochtend vroeg uit de veren om de shuttle naar Schiphol te gaan. Onze vlucht van 7u gaat
eerst naar Zürich (Kloten ;-)  ) waar we 5 uur later om hafltwee met  Edelweiss Air naar Vancouver vliegen,
een vlucht van 10 uur en een half. We komen aan om kwart na middernacht of kwart na drie lokale tijd.
De "immigratie" verloopt vlot. We hebben op voorhand met een appje al de meeste gegevens ingevuld
zodat het de self-check-in met de paspoorten vlot verloopt. We mogeh zelfs gewoon doorlopen. Aan de
bagage gaat het wat traag maar voor de auto iets vlotter.
Tegen goed en wel 4 uur vertrekken met de Ford Escape (nen dikken bak!) in de regen naar de Walmart.
Daar moeten we zijn om de noodzakelijke koelbox n te schaffen en al wat eerste zaken. Maar de Walmart
verstopt zich heel goed en we zien in de direkte omgeving bijna uitsluitend Chinese winkels. In de Walmart
zijn het dan weer de Indiërs die de plak zwaaien.

Na de nodige omzwervingen komen we dan tegen 19u aan in onze super B&B, het O'Canada House.
Dit is een doening van in 1899 (!) met de nodige stijlvolle vintage inrichting en we hebben een mooie
kamer. We bereiden onszelf een warme kom thee die zich met een lekkere cinnamon koekje best laat 
smaken en we tuimelen na een dag van een slordige 26 uur in bed.

Dag 2
We krijgen een lekker ontbijt met eitjes en spek en zelfgemaakte marmelade. De keuze voor de
Belgian Waffles hebben we niet genomen. Ze zagen er wel lekker uit maar niet echt geschikt voor
een ontbijt. 
Vandaag gaan we Vancouver centrum, de "warf", de oude stad "Gastown" en Chinatown
verkennen. Het weer is een pak beter dan gisteren met T-shirt en 18..20°C. Aan de Canada-place
(de warf) ligt de Princess,  een luxe en groot cruiseschip. Die vaart vandaag nog uit en aan de
passagiers hun badges en T-shirtd te zien gaat de trip blijkbaar naar Alaska.

Daarna opstomen naar Gastown. Daar kopen we al een eerste kadoke (rarara...) en T-shirt (voor mij) en
gaan we kijken naar de stoom-klok. En ze werkt inderdaad op stoom want er komt bij wijlen serieus wat
damp uit als ze een deuntje blaast (zo om het kwartier).

Dit is een ouder deel van de stad en ze hebben er ook hun eigen versie van de Flat-Iron building.

Op de weg naar Chinatown (maar een paar straten verder) moeten we plots door enkele straten
waar openlijk drugs gebruikt worden. We zien ook verschillende "zombies" (best eng). Buiten deze
verslaafden ruiken we heel de dag op bijna alle plaatsen regelmatig wietgeur. Cannabis is hier 
gelegaliseerd. Maar dat heeft dan wel voor gevolg dat ge het op de meest onverwachte plaatsen kunt ruiken.

In Chinatown bezoeken we de authentieke Chinese tuin van Dr Sub Yat-Sen. Een hele mooie tuin
met Koi's (de reiger staat ook al op wacht), paviljoentjes, paden en de mooiste aanplantingen
(we hebben zelf ook al een deel van die planten in onze tuin).

Voor de middag eten we een Vietnamees soepeke in een food-court in het centrum. We kopen
nog een Levi's voor een gunstige prijs en ook nog een SIM voor mijn telefoon zodat we ook buitenshuis
Internet hebben. De verkoper kent België van de chocola maar ook en vooral van Tommrowland!
De laatste aktiviteit is een wandeling in Stanley Park. Dat is een schiereilandje met een oud bos
met ook wat Sequoia's (niet de heel oude/dikke) , waar veel aan sport gedaan wordt en waar er ook
een mooi zicht is op de hangbrug die de 2 delen van de baai met elkaar verbind.

En natuurijk een eerste reeks totempalen, eigenlijk de eerste reden om naar hier te komen.

Ze hebben hier ook hun Deens meerminnetje in de vorm van de " The Girl in the wetsuit".
De dag zit er bijna op en we gaan lekkere canneloni eten bij nen Italiaan op 6 minuten stappen. 
Dan nog dit verslag maken en klaar is Kees voor vandaag.