De komende dagen plannen we geen spannende uitstappen meer.
We blijven in Ao Nang en doen wat winkeltjes op zoek naar kadootjes en souvenirs,
zitten aan het zwembad, drinken en eten iets ... 
Dolce far niente ...

Maandag wordt de laatste dag. Dan vertrekken we rond half vijf naar de vlieghaven.
We hebben dan eerst een vlucht naar Bangkok en vandaar om half één 's nachts naar
Brussel waar we tegen zevenen (hoplelijk met wat nachtrust) aan gaan komen en is het
gedaan met deze vakantie. We kunnen dan eerst de jetlag verteren en dan kunnen we
ons leventje in den Belgiek weer opnemen.

Vroeg (7 uur) uit de veren want om 8u20 komen ze ons ophalen voor de bootuitstap. Het busje
heeft wat vertraging en rond kwart voor 9 zijn we toch onderweg. Het is zo'n groter busje waar
we toch meer meer dan 20 in kunnen zitten en met een luidruchtige motor.
Bij het vertrekpunt van de boten is het een ferme drukte. We zijn zeker niet alleen. 



Maar het is wonderwel goed georganiseerd. We schrijven ons in, krijgen een snorkel met masker
en een armband met kleurcodering en wachten tot we opgeroepen worden. Dan is het richting
onze speed-boot. Onze groep is zowat 40 man groot. We gaan in totaal 4 stops doen. Bij het
instappen moeten we onze sandalen afgeven en worden de voeten gespoeld om zeker geen
zand mee te nemen op de mooie houten vloer van de boot.



Eerste stop: een strandje op eilandje Pak Bia. het aanleggen gebeurt gewoon tegen het strand en
er zijn al een paar boten. Daar mogen we een half uurke zitten en zwemmen en wat van de omgeving
genieten. En dan al weer weg.



Bij de volgende stop blijft de boot in het water liggen op een 100 meter van de klif. Hier kan
gesnorkeld worden maar er wordt gezegd dat het water eerder troebel is en dus niet optimaal.
Ik probeer het toch even en het zwemmen is wel fijn maar verder is er niks te zien. Buiten een
roze kwal die ze even uit het water halen.



We hebben een gevoel dat heel dit circus met al die boten niet echt ons ding is en ook niet
echt aan de verwachtingen zal voldoen. Maar het is wat het is en maken er het beste van.
Volgende stop is Lading Beach waar er gegeten gaat worden. Hier is een drijvende steiger
voorzien waar de boten telkens wachten om aan te leggen om te lossen of te laden. Het is
er dus druk. Iets verder is er een strandje waar je kan zwemmen terwijl het "picknick buffet"
wordt klaargezet. Er is uiteraard sticky-rice en daarbij gefrituurde kippenpootjes en een schotel
met groenten en kip. Eigenlijk smaakt het wel. Straks krijgen we op de boot nog watermeloen
en ananas, beide heel lekker en meer dan genoeg.

De bemanning op de boot is jong en het is allemaal familie met de nodige broers, zuster en neven en nichten.

Dan op naar het 'hoogtepunt' van de dag: Hong Island. De boot vaart eerst door een nauwe
doorgang naar een bijna ronde baai tussen de steile kliffen. Hier kunnen ze enkel bij hoog water in.
We kunnen wat foto's maken en dan is er een fotosessie waarbij wie dat wil even op de boeg van de
boot kan zitten voor een mooie foto. Daar zijn dan taferelen bij waarbij er echt geposeerd wordt met
de nodige en onnodige show alsof ze filmsterren zijn.



Dan leggen we aan voor het strand van Hong Island. Hier hebben we ingeschreven voor een
kanotochtje. We krijgen een kano en mogen op eigen houtje de zee op. We peddelen langs de
klif en de bocht om. Nu zijn  we echt (bijna) alleen. Het is rustig en aangenaam peddelen en bij
momente gezellig in de golven van de voorbijvarende boten.

Na het peddelen een zwempartij in het warme water. Dat is een verademing. Hier zien we dan
de vissen wel even rondom ons zwemmen. Van die met wit-zwarte strepen en een vleug geel.
Dat was het dan voor de vissen. Dus dat snorkelen was niet echt een succes. Het verwonderd
ons ook niet dat wanneer er gans de dag grote groepen in dat water liggen te spartelen de vissen
dan elders hun rust gaan zoeken.



Terug naar af en we worden efficient terug ingedeeeld in groepjes om naar huis gevoerd te worden.
Het was een drukke dag die niet echt aan de verwachtinge voldeed maar we zijn een ervaring rijker
en hebben de eilanden nu eens van wat dichter gezien.

Straks gaan we een cocktail scoren bij de Italiaan van gisteren. Daar staat een barman aan de straatkant 
die met de nodige show van alles lekkers mixt. En we krijgen dat in een bamboo beker geserveerd.

Onze eerste dag uitgeslapen! We worden wel even wakker van muziek en gezang dat ergens uit
de luidsprekers komt. Het is 8 uur: zou dat het volkslied zijn? Daar hebben we van gelezen dat het
op openbare plaasten en bij de overheid om 8 en 18 uur gespeeld wordt en dat iedereen dan even
stil moet zijn. Nog wel op tijd voor het ontbijt dat nu weer voortreffelijk is. Wel geen bacon bij de
eieren want dit is blijkbaar een halal restaurant.

We doen een wandeling langs het strand naar links vanuit het hotel. Daar bevinden zich vooral
andere hotels en strandbars. Op het einde is er een rotsklif die het einde van het strand is. Daar
begint de Monkey-trail, een korte wandeling naar een strandje aan de andere kant van de klif. Er
zitten daar inderdaad langstaart-makaken en deze zijn niet schuw. Die trail doen we later misschien
wel. We stappen terug en genieten van een drankje in de schaduw.



Aan het toerist-info is het razend druk. Daar koop je tickets om met één van de long-tails naar 
één of ander strand de varen. Het is een luidruchtig komen en gaan van die bootjes.



We stappen nog even de 7/11 binnen voor mondvoorraad en in een standje bij de ingang van
de 7/11 reserveren we een plaatske voor een eilanduitstap naat Hong Island voor morgen.
Na de middag zitten we een tijdje aan het zwembad om rond zessen (kijk, er is geen volkslied nu ?)
naar buiten te gaan op zoek naar eten.

Het is ondertussen donker en op het strand voor het hotel is een vuurshow bezig met luide muziek. 
Het is een ferm spektakel waar gejongleerd wordt met brandende ballen, staven en zo. Het publiek
staat vlakbij en bij momenten schieten de vonken er serieus van af. Qua veiligheid is er eigenlijk niets 
georganiseerd. Bij Tommorowland zouden ze het in hun broek doen denk ik.



Ondertussen is het best druk geworden op straat. Veel volk en ook de nodige speciallekes zoals
ondermeer een groepje travestieten (of wat daarop lijkt, in ieder geval sexy opgeklede individuen
waar we verder in het ongewisse zijn of het mannen of vrouwen zijn) die reklame maken voor een
cabaretshow. Of een busje waarbovenop 2 mannen doen alsof ze boxen om mensen aan te zetten
te komen kijken.

We vinden een Italiaan om iets te eten en het valt heel goed mee. Naderhand lopen we nog wat 
rond, vinden nog een night market met eetkraampjes en de nodige gelegenheden waar nu ook
livemuziek gespeeld wordt.

Vandaag reizen we naar onze laatste bestemming maar niet zonder eerst nog een 
ochtend-boottochtje over het Chew Lan meer te maken. Daarvoor moeten we vroeg
uit de veren want om half zeven varen we al af. De zon is juist aan het opkomen wanneer
we opstaan en dat geeft wel mooie beelden.



We zitten terug in de grote boot. De kleine long-tail boot is voorbehouden voor het hollands
gezelschap (en daar zijn we niet rouwig om). En het is ook nog eens volle maan.



De toer gaat door een deel van het meer wat we nog iet gezien hebben. We worden attent
gemaakt op de 'hornbill' of neushoornvogel. Daarvan zitten er hier bijkbaar wel wat en inderdaad
zien we er enkele in de bomen zitten (van ver weliswaar). En er vliegt er ook ene waarvan ik toch
iets wat op een foto trekt heb kunnen maken.

Er zijn ook arenden gespot. We varen dan ook nog eens kort bij de vertikale wanden waar dan 
ook een stalagtieten hangen in de meest bizarre vormen.





Iets verder horen we de gibbons naar elkaar roepen. In het dichte struikgewas zijn ze niet te 
zien, ook al omdat ze ver weg zijn, maar we horen ze wel en de gibbons hebben het precies 
naar hun zin. En dan komt de zon er ook door.



Tot zover de beestjes en we gaan dan terug voor het ontbijt. Zo goed als het Thais eten van
gisteren is het ontbijt niet echt. De koffie kon ook beter (de nescafé van gisteren was zeker
niet slechter). Maar niet getreurd, het was een leuke beleving.

Nu nog de terugtocht met de boot (deze keer zonder spatwater) en dan staat de chauffeur al te 
wachten om ons in een dikke 2 uur naar Ao Nang te brengen. Daar logeren we in een best OK
hotel met mooi zwembad voor de volgende 6 nachten.

Ao Nang is een toch wel drukke badplaats. Ons hotel ligt aan de promenade vlak aan zee.
Promenade is wat hoog gegrepen, er is aan de zeekant enkel een redelijk voetpad. Verder is het zoals 
het Thailand eraan toe gaat, best een oefening om de straat over te steken met het drukke verkeer.
Aan de andere kant zijn er dan winkeltjes, eet- en drankgelegenheden die allemaal om de
aandacht van de passant schreeuwen. Voor ons middagmaal kiezen we voor de Tex-Mex tent. 
En er is ook een 7/11 waar we zelfs sneetjeskaas en smeerkaas (die van de koe die lacht) vinden 
en zelfs wat brood. Dat is dan voor vanavond.

De volgende dagen is er niets gepland. Morgen gaan we eens wat rondwandelen en de voeten
in de Adammaanse zee steken. Daarna zoeken we een paar uitstappen te doen naar de eilanden
maar dat is voor later.

Om 9u30 worden we opgehaald door de chauffeur van dienst. Dat geeft iets meer ruimte
om rustig op te staan en te ontbijten. Het ontbijt stelt niet echt veel voor met nescafé en verder
het minimale. Dat we wat later zijn is ook te zien aan het geslonken aanbod. Dat zal al
compenseren met wat komen gaat zeker???

Het is een rit van 2 uur in een redelijk nieuw busje deze keer, stinkt nog naar nieuw. De
chauffeur is best OK. We komen aan bij de vertrekplaats van de boten die de verschillende
resorts op het stuwmeer bedienen. We moeten nog een uurke wachten. Ondertussen hebben
we al een gezelschap hollanders gelokaliseerd waar er altijd 1 de plezantste en dus de
luidruchtigste moet zijn. Die zitten achter ons op de boot.

De bootvaart duurt een dik half uur en hij zet er ook vaart in. Na een 10-tal minuten is het
duidelijk dat het water dat opspat en met grote hoeveelheden binnenkomt heel normaal is
en dat dat niet gaat veranderen. We krijgen allemaal een grotere of kleinere douche. Gelukkig
is het water niet koud en droogt het een beetje op als ge chance hebt.
Ondertussen ontdekken we het stuwmeer (sinds 1987) en de bergen rondom. Heel mooi!



Aangekomen op bestemming zijn we bij de eersten om in te checken. De huisjes drijven
afzonderlijk en hebben 4 kamers. Ge voelt ook dat het drijft en dobbert. We hebben een kamer
op het verdiep. 
We krijgen onze lunch en die is heerlijk. Het eten is van tevoren vastgelegd (vaste menu) maar
heel lekker en fijn. Deze middag soep (bouillon) met varkenssvlees, iets met kokosnoot en kip en
gebakken groenten.

We krijgen niet veel tijd om te starten met onze uitstap "junglewalk" met aansluitend bezoek aan
de koraalgrot. Blijkt dat we alleen zijn met onze gids! We gaan op pad met de grote boot voor zo'n
30 minuten het meer op.



Bijna bij aankomst gaat hij even een andere richting uit. Blijkt dat er (wilde) olifanten gespot zijn.
Ze zitten dicht bij de wal maar in de boskes. We horen ze wel maar zien enkel het gat en de staart
van 1 olifant.



Verder naar de "jungle walk". Het is een toch wel pittige wandeling (stijl omhoog en op het einde
omlaag) maar de gids stapt een heel rustig tempo en stopt al eens om wat uitleg te geven en te
babbelen.  Zo valt het allemaal heel goed mee.



We komen eerst al wat olifantendrollen tegen. Voor ons lijken ze vers maar hun houdbaarheid
is blijkbaar al verstreken. Moesten er olifanten in de buurt gesignaleerd zijn zouden de rangers 
de toeristen geweerd hebben.



Na zo'n 2 km komen we aan een ander meertje. Daar liggen bamboebootjes klaar om ons
verder te brengen naar de grot. Wij hebben weer een bootje voor ons alleen waar anderen
in grotere groepen samen op een boot moeten.

Even de trapjes op en we zijn binnen.

We krijgen een pillamp om bij te schijnen want er is geen georganiseerde of ingerichte 
wandeling. Het is dus pikkedonker als ge geen licht gebruikt.
Dit is een druipsteengrot als geen ander. Er zijn wel klassieke stalagmieten en tieten
maar ze staan ook droog wegens het droge seizoen. Maar daarbuiten zijn er structuren
die zo fijn zijn dat ze op koraal lijken.



Er zijn er ook die mooi wit zijn maar door zoutkristallen mooi glinsteren.



Nog een mooi gordijn.

Dan teruggestapt langs dezelfde weg maar hij is wel mooi.






Na aankomst in het hotel zouden we een uur later een andere rondvaart met de boot nemen
maar daar passen we voor. We hebben al genoeg op de boot gezeten. We genieten liever
rustig van het uitzicht bij een lekkere cocktail.

Voor het avondeten is het weer lekker. Soep met kokosnoot en vis, kip met cashewnoten
en gefrituurde vis (baars?). Het is ne grote vis en zijn graat (met vinnen en hoofd) hebben
op in het vet gelegen en worden voor de versiering erbij gezet. Na het obligate fruit
kunnen we beschikken tot de ochtendrondvaart om 6u30!!!

We zijn zowat in de helft van onze vakantie en we verlaten Bangkok en de steden uit
het noorden voor een verblijf meer in de natuur. Om 4 uur opgestaan om de vlieger van
7 uur te nemen naar Krabi. Daar staat vervoer te wachten om ons in 2 uur een half naar
Khao Sok te brengen. Halfweg maken we een pitstop bij de 7-Eleven.
Als ge nog geen kiekenvel hebt, dat wordt daar verkocht in verschillende smaken.

Een nen brommer kunt ge ook voor 3 gebruiken (courant gebruik hier).

Onderweg komen we al de typische kliffen tegen die er hier zijn. Stijle krijtrotsen temidden
van plantages met palm-, rubber- en bananenbomen. 

We overnachten 1 keer in een huisje dat eigenlijk een overdekte tent is, dus eigenlijk Glamping. 



Ons huisje ligt in een mooi domein. We worden al direct gevraagd wat we vanavond gaan eten
wat een beetje bizar is, maar ja. Dan worden we ook al snel verwacht voor onze kanotocht op
de Khao rivier. 

We dachten dat we zelf moesten roeien en dat het simpel ging zijn, dus nemen we niets mee 
(geen camera, geen GSM, geen geld ... dus geen foto's) enkel ons zwemgerief aangetrokken
onder een kleedje of een T-shirt en een handdoek. We worden opgehaald in een open 
taxi zonder veel uitleg anders dan in het Thais. Na 20 minuten rijden komen we bij de rivier
waar bamboevlotten (voor onze 6 medereizigers) en een kano voor ons. Maar alle vaartuigen
krijgen een roeier mee.

De rivier strooomt traag en is niet echt diep, dus gaat het rustig aan en genieten we van het
uitzicht. We worden al snel attent gemaakt op een slang in de boom boven het water. Het is
geen echt grote, een zwarte met gele ringen, blijkbaar niet heel giftig.
Halfweg leggen we aan en stappen naar de klif waar zich een grotje heeft gevormd. Boven
ons zijn er ook merkwaardige structuren die eruit zien alsof ze elk moment naar beneden
kunnen vallen. De roeiers gaan koffie en thee zetten en koken met een vuurtje water in een
dikke bamboe stok van een dikke 12 cm. Hoe ze dat lappen is niet echt gemakkelijk te zien.

Daarna verder gepeddeld en zien we een groepje apen (makaken zeggen ze) in de bomen
springen, zitten, hangen ... Verder nog een groene slang en een pad of kikker. Dan zit het erop
en rijden terug huiswaarts.

Omdat we ook nog een olifantenaktiviteit gepland hadden zetten ze ons over in ander busje
om naar het Khao Sok Elephant Conservation Centre te gaan. De chauffeur rijdt meer dan vlot
over een kronkelende weg met bergpasneigingen om onze aandacht erbij te houden.

In het centre krijgen we eerst een mooie video te zien die ze op Youtube hebben gezet. Daarna
worden we aan het werk gezet om olifanteneten te maken (een bal van geplette banaan en
koolhydratenpoeder. Dat mogen we dan aan de 3 olifanten van dienst voederen.
Daarna gaat het naar het modderbad. Ze worden natgespoten en dan spuiten ze zichzelf nat
met de rode modder. Geestig !!! Er zijn geen kandidaten om mee te doen.
Dan gaat het naar de poel waarin ze gaan liggen om gewassen te worden. Daar zjn wel kandidaten
voor, vooral de kinderen.
En tenslotte naar de douche voor een laatste spoelbeurt. Er zit ne plezanten olifant bij die
bij wijle terugspuit.
Ook hier geen foto's van maar de we kregen er och enkele via whatsapp doorgestuurd.


We zijn dus wel bij de olifanten geweest !!!

Terug in het resort duiken we eerst in het zwembad ol te verfrissen. Daarna drinken we nog 
iets lekkers op ons terras voor we gaan eten.

Ondertussen is de zon onder en ziet het er ook stemmig uit. 

Vandaag doen we de toeristische trekpleisters bij uitstek die vanuit Bangkok te bereiken zijn.
Niet de River Kwai (die brug is toch niet de juiste en daar is blijkbaar niet veel te zien), maar
wel de treinmarkt  en drijvende markt (waar ook de mol gepasseerd is).

Gids en chauffeur zijn weer present en we hebben toch 1 1/2 uur voor de boeg voor een
slordige 70km. Halverwege stoppen we even aan een tankstation annex winkeltjes voor een
sanitaire stop. Wat dat betreft is dat allemaal super goed gedaan. Er zijn overal waar 
volk komt toiletten voorzien, voldoende in aantal en best proper.

We gaan de trein nemen die van Bangkok naar Maeklong rijdt. We zullen een 3-tal haltes voor
de terminus instappen, maar we zijn niet alleen. Er staan al een heleboel toeristen te wachten.
Maar onze gids is super. We moeten bij de laatste wagon plaatsnemen en zo snel mogelijk de
trein op. Das rapper gezegd dan gedaan maar hij springt met een kattesprong voor iemand de
kans krijgt de trein op en nestelt zich op zitplaatsen helemaal achter in de wagon. We wringen
ons ernaar toe en onder mopperende blikken nemen we plaats. Hijzelf geeft zijn plaats aan een
oudere Canadees waar ik dan ook mee aan de praat geraak. 

Als het zover is stuurt hij ons verder de trein in naar achter waar hij het met de machinist
(hij bestuurt de trein eigenlijk niet dus hoe noemt ge die dan ?) op een akkoord heeft gegooid 
dat we op de 2 plaatsen in zijn kabine kunnen zitten. Zo hebben we een prachtig zicht naar achteren.

En dan komen we aan de markt. Er wordt vooraan flink getoeterd en de trein rijdt stapvoets verder.
Plots wordt er vlak boven ons hoofd ook flink getoeterd en dat is heel hard! Het blijft ook even duren.
Komt er een conducteur Christel zeggen dat ze haar voet van de toeterknop moet halen!!! Oeps?

Maar ondertussen hebben we een mooi zicht op de stalletjesuitbaters die na het passeren van de
trein hun zonneschermen terug openvouwen en hun tafels naar voren tot tegen de rails duwen. Er
is ook een enorme massa mensen die langs de trein staan en achter de trein aanlopen.
Een heel zottekesspel!

Dan stopt de trein in het stationnetjes en is het uitstappen. Op de trein was het al onaangenaam
warm en onfris met al dat volk en die temperatuur, maar in het station is nog niet echt beter.



We moeten dan nog een straatje oversteken om de markt in te lopen maar daar is geen beginnen
aan met die mensenmassa en dan nog kruisend verkeer een hard fluitende agent die eigenlijk ook
niks kan doen.



Dan is onze gids slimmer en loodst ons door een achtergangetje de markt in. Na
enkele kraampjes steken we dan door tot op het spoor. Het is er al iets luchtiger en we kunnen
iets rustiger wandelen en rondkijken.

Ze verkopen hier alles: van toeristische rommel en kleren tot fruit, groenten, verse vis (ne zeebaars
voor 70 BAHT, en dikke 2 EURO) ...



Christel koopt voor 20 BAHT een zakje gedroogde pepers. Binnen
een kwartierke vertrekt de trein terug naar Bangkok en gaat het ballet van de kraampjes nog eens
beginnen.



Tegen dan staan we in een kraampje met weining volk en zien we de trein vlak voor onze
neus (letterlijk!) passeren.

En dan is het weer voorbij.

De gids koopt nog pomelo en jack-fruit (of nangka) en brengt ons naar een  drankkraampje waar
we iets fris drinken bij het fruit. Het is er fris (airco!) en zitten dus niet in die mengelmoes van geuren
(samen best stank te noemen bij momenten). 

Dat was het voor de eerste attraktie. 

Dan rijden we een half uurke verder naar de drijvende markt van Damnoen Saduak. Zoals die van 
de trein is dat nu ook voor grootste deel een toeristiche attractie geworden die kunstmatig in
leven wordt gehouden.



We kijgen een boot voor ons 2-tjes met uitzonderlijk een man als roerganger. Op de andere
boten zitten vooral vrouwen aan het roer. Die zit achteraan en met zijn roeispaan stuurt
hij de lange boot redelijk nauwkeurig de goede richting uit.

Maar het is spitsuur en bovendien komen er van verderop ook long-tails tussen gevaren. Dus
zitten we in de meute boten en in de diesel- en oliestank. Voor ons niet gelaten, we kijken wat
rond en de bootjes die we passeren en die iets willen verkopen laten we rustig aan ons voorbijgaan.



Dat die maar wat verkopen aan de andere bootjes.

Ook Spiderman is van de partij.

Aan een bruggetje is er een standje met wat slangen, een dikke gele.

En dan nog iets wat op een python lijkt (jajaja, die rond de nek van het ander serpent ).

Bij momenten is het wat rustiger en na een half uurke zijn we terug. We gaan dan even de markt
op langs de straatkant en vinden een plaatske om een thaise snack te eten: guyoza met varkensvlees
en schrimp donuts, beide gefrituurd en lekker. We vinden dan nog een dessertje dat lijkt op een
dun gebakken deegje gevuld met kokosnootcrème.

Na enig afdingen kopen we een klein schilderijtje met monniken en een tempel  voor onze
kunstgalerij van reissnuisterijen in Kontich.

En dan nog 2 uur naar huis rijden.



Het is wel zaterdag maar toch nog erg druk, zeker het laatste deel in de stad. Daar rijdt zelfs even
een bizar kamionneke naast ons met achterin een bokaal met een hometrainer waar op een
jongedame haar workout doet. Ik weet niet wat ik hiervan moet denken. Is dat een soort
duurzaam vervoer of een combinatie van trainen terwijl ge u verplaatst?

Vanavond hebben we lekker Italiaans gegeten (echte pasta) maar we kregen er geen pintje bij.
Na 6 uur vanavond geen alkohol! En dat is omdat het morgen al verkiezingen zijn en dan mag
er vanaf 6uur tot middernacht van de verkiezingsdag geen alkohol geschonken of verkocht
worden. Het zijn raar mannen die Thai!

En nu een korte nachtrust want morgevroeg stijgen we om 7 uur op richting Khao Sok.

We staan al klaar om 8u om onze trip te beginnen. Het ontbijt was OK naar Thaise normen
maar we hadden toch graag iets hartigs (kaas of ham) erbij gezien.

Het zal weeral een warme dag worden van zo'n 33°C. Hier in het zuiden en ook lager
gelegen deel van Thailand is het duidelijk warmer dan in de 2 Chiangs in het noorden.

We gaan eerst naar de koninklijke tempels en paleizen. Dat is een groot ommuurd domein
dat ook duidelijk goed beveiligd is. Er staan de nodige militaire wachtposten met wachters
netjes in uniform mar ze hebben wel immens grote ID-kaart met hun foto om hun nek hangen.



Er is een speciale rij voor de Thai die nog hulde komen brengen aan de in oktober overleden
queen-mother Sirikit. Ze zijn allemaal netjes in het zwart gekleed. Sommigen zien we in het
wit (teken van reinheid) met een zwart lintje.



De tempels hier zijn van de heiligste. Dus hebben we onze lange broek bovengehaald en T-shirts
met bedekte schouders. De tempels, pagodes en prangs zijn ven de mooiste en rijkst gedekoreerde.
Ze niet ouder dan van einde 18de eeuw en worden goed onderhouden.



We gaan eerst naar de tempel waar de smaragdgroene boeddha staat. Die is niet heel groot 
(zo'n dikke 60cm) en ge moogt binnen geen foto's pakken. Dus doen we dat maar van verderaf.



Binnen worden de mensen ook in het oog gehouden dat ze bijvoorbeeld niet met hun voeten
rechtdoor naar de Boeddha wijzen. Dat is hier blijkbaar erg onbeleefd. Dat mag ook niet naar
monniken en zo. Maar die zijn er niet in de koninklijke tempels.



De smaragdgroene krijgt zoals manneke pis elke 4 maanden een ander kleedje. Dat gaat samen 
met de 3 seizoenen die ze hier hebben en die verkleedpartij neemt de koning voor zijn rekening.
Nu heeft hij zijn winteroutfit nog aan.

We krijgen omstandige uitleg van onze zeer gemotiveerde gids. Nu zijn we zeker thuis in de
geschiedenis van dit deel van Azië met al zijn oorlogen, koningen en de omzwervingen van de
smaragdgroene en de verschillende stijlen van gebouwen.



Dan staat er ook nog een schaalmodel van Angkor Wat dat in Cambodja ligt. Dat was tot de
Franse tijd daar blijkbaar in handen van Thailand en de koning wou hiermee aantonen dat deze
tempel dus ook van hem was. Het is alvast handig voor ons: we hebben het gezien en moeten
er dus niet meer naar toe.



Dan gaan we naar het koninklijk paleis. Daar mag nu niemand binnen tenzij voor de overleden
queen-mother. Er is eerst een paleisje waar de koning daags voor zijn kroning moet gaan slapen.
Dan is er het ceremonieel paleis en dan een paleisje voor de overledenen van het koningshuis.

Vlak daarvoor staat een constructie die lijkt op een tempeltje maar eigenlijk dienst doet om de
koning op zijnen olifant te laten zitten. Een soort drive-in gemaakt door 1 van de eerste Rama's.
Dat is hier wel gemakkelijk, alle koningen dragen de naam Rama, dan moet ge enkel nog een
nummerke onthouden.



Volgende halte, het modemuseum van de overleden queen-mother Sirikit. Haar outfits van zowel
Thaise als Europese (Pierre Balmain) makelij die ze sinds 1960 droeg staan hier tentoon. Ze wou
duidelijk een moderne Thaise chique mode lanceren. Ik denk niet dat ze dat bij ons voor Matilleke
en Natan gaan doen.

Nu naar de Wat Pho voor de liggende Boeddha: 46 meter lang. Die ligt in een tempel en met de
nodige pilaren errond en daardoor hebt ge er geen algemeen zicht op. Aanschuiven dan maar
voor het plaatske waar dat het best gaat.



Hier worden in grote getallen foto's gemaakt met al dan niet traditionele gehuurde kledij.



Dat was het voor de linkeroever.



We nemen de overzet naar de rechteroever naar de Wat Arun.
Hier zijn er terug monniken en we ontsnappen er niet aan om nog een 2de keer gezegend te
worden mat het bijhorende armbandje. Voor mij mag dat rechts maar voor Christel heeft de
monnik het liever links.



De prangs zijn mooi gedekoreerd met porselein en dat van boven tot beneden.





Dan gaan we langs de straatjes waar we ook een monnikenschooltje tegenkomen naar de steiger
van de long-tailboten.



Het is ne mooie met netjes vernist hout en versierd met verse bloemen. Op deze long-tails 
die wat groter zijn dan de vorige die we op de Mekong gehad hebben zitten ook vettere motoren.
Ik vermoed zelfs van vrachtwagens.

We varen een toerke door de kanalen langs Thonburi, een andere wijk waar er hier aan het
kanaal verschillende cafeetjes en restaurants zijn. 
We zien ook hoe de Thai, arm en rijk langs dit kanaal wonen.






Op het eind is er een sluis om op de rivier te geraken. Er is nog 1 plaatske vrij maar onze boot
is net iets te breed. We mogen snel overstappen op een andere smallere, dat is gemakkelijk en
spaart weeral een half uurke wachten uit.

We gaan nog even een lekkere groene curry ("not so spicy") eten in een klein restaurantje en dan
is het terug naar het hotel.

Het is ondertussen weer genoeg geweest want de gids heeft meer energie dan wij. We zijn
uiteindelijk weer een dikke 6 uur op stap geweest met de nodige kilometers en warmte. Dus nu een 
welverdiende rust in het hotel.

Na een goede nachtrust zijn we weer in vorm. We vertrekken pas om 10u30 naar Bangkok waar 
we enkel de fietstocht als aktiviteit hebben.

Het is maar anderhalf uur rijden en we krijgen dan een zicht op een stukje platteland en de
buitenwijken van Bangkok. Op de middag komen we aan bij CO Van Kessel Bike Tours. Dat is
een zekere JaCObus die hier zijn zaakje heeft uitgerold. In het kantoor zelf tel ik al bijna 20
mensen in hun gele shirts. Een straatje verder staan de fietsen.

We zijn aangemeld om 14 uur maar we kunnen dat als het even meezit met een half uur
vervroegen. Dan kunnen we eerst iets eten. Vlakbij is een winkelcentrum maar dat is echt chique,
ge kunt er zelfs een baguette met rucola en en zo eten aan goed en wel de dubbele prijs van in 
België. Op de verdiepingen zijn een aantal chique kunstgalerijen. Dan toch maar iets democratischer 
gegeten in een koffiebar.

Terug bij CO zitten we in de blauwe groep met de onvermijdbare Hollanders en enkele Engelsen.
We worden begeleid door 3 gidsen die ons netjes door het helse verkeer moeten begeleiden.
Maar we nemen vooral kleine steegjes en dat is best krap bij momenten. 

We passeren een hele reeks kleine zaken waar van alles gebeurt. Ik zie ook een heuse smidse
met vuur en aambeeld en er is straatje waar ze auto en vrachtwageonderdelen recycleren.
Dat is dus terug in orde brengen om terug te gebruiken.



We komen ook in de bloemenmarkt. Hier worden bloemen naar toe gebracht die dan verwerkt 
worden in allerhande bloemstukjes. die verkopen ze niet aan het publiek maar enkel aan voortverkopers, 
restaurants en zo.

Heel groot is die markt waarachter dan weer een markt zit voor fruit en groenten.

Daarna steken we de rivier over.

We komen langs een kanaaltje en daar zitten warempel varanen in, en niet van de kleinste!

Op het einde moeten we nog even de rivier terug oversteken meet de veerpont en dan zijn we
terug aan ons vertrekpunt.



Onze gids staat al te wachten en een kwartierke later zijn we in ons hotel. Op de website stond
het wel wat rianter afgebeeld maar we klagen niet. Aan het zwembad is het rustig terwijl aan 
de andere kant van de meer het verkeer met als zijn geluiden goed te horen is.

We eten iets in het restaurant van het hotel omdat we geen zin hebben om iets te gaan zoeken.
Daarna trekken we even de heel drukke stad is. We komen op de nabijgelegen night market waar
weer heel wat stalletjes staan met eten en koopwaar. Achter de stalletjes zitten hier wel de bars
en andere attracties voor een publiek dat andere interesse heeft.

De eerste week is voorbij en we hebben al heel wat (wats en zo) gezien en vandaag komt
er heel ;-)  wat bij. Ik weet het, die woordspelingen zijn nu ook weer niet meer origineel.
We komen om half zes aan in het station van Ayuthaya na een minder comfortabele nacht
en heel wat gemiste nachtrust. Er stappen eigenlijk niet zoveel mensen uit. De meesten 
zullen doorreizen naar Bangkok.

Onze gids en chauffeur staan al op te wachten. Wel goed zo want we zijn niet zo in form zo 
vroeg op de ochtend. Hij laat zich 'bird' noemen omdat zijn  naam voor ons wat moeilijk ligt.
We trachten eerst de valiezen achter te laten in ons hotel maar we komen er niet in (te vroeg).
Plan B dan maar en met de valiezen in het busje naar een ander (groot) hotel waar ze al vanaf
6 uur ontbijt serveren. We krijgen anderhalf uur voor ons ontbijt en voor Christel om iets decent
aan te trekken dat de knieën bedekt. Het buffet is immens en het is al van vroeg een komen
en gaan. Christel proeft ook van de lokale gerechtjes met wisselende goesting.

En dan begint onze Wat-age tocht. Er staan 4 Wats op het programma. Ayuthaya was de
hoofdstad van Siam van ergens in 1360. Er waren 32 koningen waarna de huidige dynastie
van in Bangkok het overnam vanaf koning Rama 1. Ze zitten nu aan de 10de Rama. 
We gaan de tempels niet allemaal opnoemen maar het zijn allemaal ruines. Er blijft eigenlijk
telkens maar een deel over door verwoestingen uit de oorlogen met Birma.

Wat we leren is dat de klokvormige pagode/stoepa/chedi een een model is naar Sri Lanka
of Ceylon tempels. 

De prang is dan weer Khmer architectuur.

En dit is geen van de 2 ;-) 

En hier vindt ge ook die Boeddha die tussen de wortels van een banyan zit. Dat hoofd zou van
een vlakbij gelegen beeld gevallen zijn en dan heeft de natuur en die boom zijn werk gedaan.

Van de gids moesten we natuurlijk ook even poseren.

Aan de rand van tempels op het binnenplein staan een hele reeks boeddha's. Daaronder worden
de assen van overleden monniken en chique volk bewaard. Dat is dus eigenlijk een soort
begraafplaats.





Dan is er onze eerste liggende Boeddha.



In de poel rond de tempel zwemmen in het ene deel schilpadden. Ze komen gezwind stukjes
banaan eten. Hun schild is bedekt met mos, niet zo fris, en ze hebben ook ferme bieterkes.
Dus toch maar uitkijken als ge er zo één tegenkomt.



Aan de andere kant zijn het meervallen die brood komen eten. Eigenlijk lelijke vissen.



We zijn er vroeg aan begonnen en dan is het nog koel en is er weinig volk. Naarmate de dag
vordert wordt het heet en is er ook veel volk. Vandaag zijn er veel schoolreizen. Ze hebben
allemaal uniformen aan van de school en de kleinsten waaien spontaan naar ons, dus terugwaaien 
is dan de boodschap.



Ze moeten natuurlijk ook op de klasfoto.



Er zijn ook veel boeddhabeelden waar vanalles zoals hoofden en armen ontbreken. Die zouden
gestolen zijn om te verkopen op de zwarte markt.

De gids valt goed mee maar heeft wel een selieus splaakgeblek. We moeten onze woordenschat
best aanpassen. Gek, want "pRang" kan hij wel zeggen maar "loef" is dan weer het dak boven ons
hoofd. En hij trekt graag foto's met ons 2 erop. Dat is natuurlijk heel goed maar ik wil ook wel wat
foto's met enkel de omgeving.

Voor het middageten gaan we naar een modern en groot shoppingcenter. We eten in de
Santa Fe waar ze wat meer westers getinte gerechte serveren. Daarna naar het hotel. We hebben
een 1 kamer huisje, best mooi ingericht in een domeintje met waterpartij en zwembad. Ikzelf duik
in bed want ik ben heel moe en heb zelfs wat koorts. Allicht een klein zonneklopke .

Christel eet dan maar alleen maar staat zelf ook op het menu van de muggen. Dus buiten nagenieten 
is er niet bij.

Morgen gaat hij en ook de chauffeur mee tot in Bangkok en vergezelllen zij ons tot ons vertrek
vanuit Bangkok.

Vandaag was een vrije dag! Uitslapen (of wat daar voor doorgaat maar we slapen al 
beter) tot 9 uur en dan rustig ontbijten tot 10. We moeten uitchecken om 12 uur en
dat gaat wel lukken.

We gaan vandaag wat door de stad slenteren en zien waar we uitkomen. En ook eens
gedurfd doen en een Thaise massage doen! Voor 200 Baht een half uur voor rug en schouders.
Dat is even buiten onze comfortzone maar we vinden een massagesalon dat ons vertrouwen
kan krijgen. Omdat ik op mijn buik lig kunt ge alleen maar raden wat er allemaal gebeurt en
hoe die dame dat doet. Het is redelijk hard maar het doet wel goed. Op het eind wordt ik nog
in een houdgreep als ne kurkentrekker rondgedraaid maar ik ben nog helemaal heel. Toch voor
herhaling vatbaar. Voor Christel naast mij was het wat zachter maar ook voor haar een goede ervaring.

We lopen naar een deel van de stad waar we nog niet geweest zijn maar ook hier veel winkeltjes, 
massagesalons en eetkraampjes. Langs Tripadvisor had Christel een eettentje gevonden met
goede commentaren. We vinden het en ook hier geen luxe qua tafels en stoelen maar wel best 
lekker met een Pad Thai voor mij en Gebakken rijst met in een ananas voor Christel. 



Er staan ook nog banana-spring-rolls en die moeten er ook aan geloven. En dat allemaal
met een watertje en een pintje voor zo'n 460 BAHT.

Qua infrastructuur zijn ze hier niet zo nauwgezet. Als uw telefoonverbinding niet werkt zullen
ze wel wat werk hebben om de juiste draad te vinden denk ik, of ze leggen er gewoon ne nieuwe
bij. Moeilijker moet dat niet zijn.



We passeren ook een uitgaansbuurt waar de massages (denken wij) al wat extra's te bieden
hebben en ook een boks-hal waar aan Thai-boksen gedaan wordt. Voor 600 BAHT kunt ge de
hele avond bijwonen.



Voor 20 BAHT kunt ge zelfs ne koffie met cannabis uit de automaat halen!

We wandelen verder en komen terecht in een winkelbuurt, ook met het betere kledingaanbod en
ook een hele reeks winkels waar vooral gouden halskettingen en zo verkocht worden. 
Er is ook de plaatselijke VERITAS waar ge echt alles vindt van wol, linten, knoppen, tiretten, ijzerwerk ... 

En dan is er nog een immense overdekte markt met 2 of zelfs 3 verdiepingen. Het lijkt bijna
op een casino: ge geraakt er wel in maar niet uit!



Nog een laatste aankoop in de 7-ELEVEN (wat voorverpakte boterhammen met beleg voor
vanavond) en we gaan naar het hotel om bij het zwembad te wachten op de Yo en zijne
chauffeur. Hij is weeral goed in form, babbelt veel maar zegt niks ;-).

In het station zien we de trein toekomen. Het personeel stapt uit, zet de paaltjes voor de wagons
op hun plaats en dan gebeurt er iets geks. Ze gaan allemaal netjes op volgorde van functie
op een rij staan en salueren hun baas. Die spreekt hen een paar minuten toe en er wordt opnieuw
gesalueerd met bijna militaire discipline.



Dat is wat anders dan bij de mannen van het spoor in België die nu doen wat ze goed kunnen (staken).

We gaan aan boord en vinden gemakkelijk onze coupé. Blijkt dat de rest van onze wagon als het
ware gevuld is een horde Hollanders. Tot nu toe hebben we er bijna geen gezien en nu zitten er
ineens een dozijn op de trein.



De trein vertrekt stipt op tijd en de zon begint ook al onder te gaan. Na een half uurke komen ze
ons bed opmaken en kunnen we onze bokes opeten. Die zijn niet echt een succes maar we redden
ons wel met de fruit dat we bij hebben.
Zo, dat was het voor vandaag. Straks een korte nachtrust want om halfzes staan we al op het
perron van Ayuthaya. 

Even terug  naar gisteren. We zijn 's avonds nog even een stapke in de wereld gaan zetten op de
"walking street" annex "night market" die ze hier op zondag in de oude stad organizeren.
Vooraal: veel volk!!! De straat is mooi versierd en bij het terugkeren is er een lasershow met muziek.
We zijn gelukkig juist op tijd om dat mee te maken.

Op het plein vlak voor de binnenstad is een podium waar lokale groepen van jetje geven,
vooral hard en luid.

Eens de poort van de binnenstad in, is het drummen geblazen. Het staat vol met standjes met
allerhande koopwaar voor de toerist. Maar het is eigenlijk te druk om een serieuze kans te maken
om eens bij iets stil te staan.

Niet te ver weg is er een zijstraatje en daar wordt eten en drank gemaakt en verkocht. Iets verder
is er een pleintje waar we beslissen om Mexicaans te eten: burrito en taco's. Ze worden netjes met
de nodige zorg bereid we zetten ons op een stoeprand en ze smaken best goed. Ondertussen houden 
we de mensen in de gaten en zien we hoe ze hier met gasvlam calamares roosteren.
Daarna terug naar het hotel waar we lasershow in de andere straat kunnen meemaken (zie hierboven).

Deze ochtend 'vroeg' uit de veren want we vertrekken om 8u. We maken ons toilet en nemen
een douche. Het concept 'inloopdouche' is hier niet echt begrepen blijkbaar ;-).

Onze gids voor vandaag is Yo en het ziet er ne vlotte (Yo, de mannen!) uit. Maar zo vlot hij is
met wat gemeenplaatsen, we lopen er echt niet heel warm voor.

We vertrekken voor een rit van ongeveer 2 uur naar het Doi Ithanon nationaal park. De Doi Ithanon 
is de hoogste berg van Thailand met zijn meer dan 2.600m maar er ligt nooit sneeuw op wegens
geen echte vriestemperaturen. Tijdens een tussenstop aan de naftpomp zien we wel wat drukte
en ook veel politie. Blijkt dat de prinses vandaag op bezoek gaat naar de 2 pagodes die ter ere 
van haar grootouders opgericht zijn. De plannen veranderen en we gaan eerst naar die pagodes
voor de prinses er komt.

De twin pagodes zijn een dikke 30 jaar geleden gebouwd voor de 60ste verjaardag van de koning 
en de 55ste van de koningin. Het is die 'queen-mother' die in oktober overleden is en waarvoor 
er aan offciële gebouwen gedurende 1 jaar zwart-witte rouwlinten hangen. Ambtenaren en miltairen
en zo moeten dan ook 1 jaar in zwart gekleed gaan en/of een rouwband dragen.

De pagodes liggen op een hoogte van zo'n 2.100 meter en het is er vrij fris. Christel krijgt weer
een rokje aangemeten om binnen naar de boeddha te mogen. De pagodes liggen in een mooie
bloementuin. 

Alles wordt ook in orde gebracht voor het hoge bezoek met verse bloemstukken en wordt
alles nog eens met de borstel schoongeveegd.

We zijn bij de laatsten om terug te keren voor de prinses komt.

We rijden terug langs de markt die gehouden wordt door de Hmong. Dat is een volksstam die 
80 jaar geleden uit Birma/Myanmar is gevlucht en nu hier in deze streek woont. Ze verbouwen er
groenten, noten en fruit. Alles wordt heel mooi verpakt en gepresenteerd maar de prijzen zijn er
ook hoger. Ze hebben hier ook aardbeien die lekker zijn maar even duur als bij ons. We kopen wel
wat artisanale chips (van groene aardappel? en goed gekruid) en een zakje mandarijnen. Ze hadden
zelfs chips gemaakt van champignons (ook lekker) en gedroogde vruchten en zelfs gedroogde
(geconfijte?) tomaat.

Maar eerst iets eten voor we wandeling aanvatten. Er is voor ons al iets gekozen en het smaakt
ook heel goed. Gewokte groenten, gebakken noten met kip, nog iets met kip, een  soepje met
kokosnoot, champignons en kip en tenslotte ananas. Dat ging er allemaal goed in.

We rijden in terugrichting en stoppen op de startplaats van de 'Ma Klong Nature Trail'. Die moet
gedaan worden met een lokale gids (kwestie van de kas te spijzen zeker?). Ze beloven ons
slangen, apen en zo maar enkel en vooral de waterval is de attraktie.

Het pad is goed aangelegd en na een korte klim is het vooral dalen, soms wat stijler maar vooral 
eerder plat. Dat valt goed mee voor de volgende 4 km.
De lokale gids is niet zo goed bespraakt maar geeft wel meer uitleg dan onze Yo. We zien ook
lianen (eigenlijk dikke takken) die tussen de bomen en de grond hangen zonder te kunnen zeggen
hoe ze daar zo zijn gekomen.

De waterval is wel imposant en eigenlijk zijn het er 2.

Dan komen we in een vallei waar rijst geteeld wordt maar omdat die al even geoogst is en op 
deze hoogte nog geen nieuwe aangeplant is, ziet er eerder dor uit.

Hueeeuuuhhhh.... ?!?
Hier is een foto de mist in gegaan

Op het einde komen aan een dorpje waar koffie geteeld word. We zien ook wat koffieplanten 
die zich in het wild hebben voortgezet. De bonen liggen al te drogen voor ze gebrand kunnen
worden. We krijgen daar een beetje van te zien maar omdat het al later is proeven we de koffie niet.

Bij het naar huis rijden passeren we nog langs de Wachirathan waterval. Die is de moeite waard. 
Het water spat ervan af.

En dan nog een kleine 2 uur om terug naar het hotel te gaan. We komen er niet meer buiten 
en genieten van een cocktail en een slaatje. Morgen kunnen we uitslapen...

Mr Paul staat 's morgens al klaar als we van het ontbijt komen om ons mee te nemen op een
fietstocht buiten de stad. Hij zal nog even moeten wachten voor we klaar zijn, maar daar gaan
we dan al met een lokale taxi, zo'n rood busje, naar hun Basecamp.

Daar staan de fietsen klaar. Nog even aanpassen en wat uitleg en weg zijn wij. Het Basecamp
ligt niet zo ver weg van het hotel en dus eigenlijk nog wel in de stad, al is het dan al een buitenwijk.
In het begin is dat natuurlijk langs kleinere maar ook grotere wegen maar dat valt best mee met
Paul op kop en met een collega met de bezemfiets en EHBO-kit achter ons. Wanneer we bij een
kruispunt komen houd de bezemfiets het verkeer in het oog zodat alles veilig verloopt.

Paul is in elk geval al gerustgesteld dat we uit België komen. Hij heeft de beste ervaringen met 
Belgen, Nederlanders en Denen want die weten tenminste hoe ze moeten fietsen.

Wat bezoeken we vandaag? De Wat-vraag beantwoord zichzelf: een paar Watten, tempels dus .
De eerste Wat is de Wat Ko Klang (maar het kan ook een andere wat geweest zijn). Het is in elk
geval een mooie tempel die in elk geval minder toeristisch is. Het tempelgebouw zelf is prachtig
versierd met zuilen waarin precies parelmoer of jade verwerkt is. De standaard beelden zijn mooi
maar er zijn ook mooie muurschilderingen en het plafond is ook mooi uitgewerkt. Dat is wel veel
mooi in 1 zin ;-).



We hebben het met de gids over ons programma en komen overeen om wegens gebrek aan
nachtrust aan onze zijde het namiddagdeel te laten vallen. Hij is zelf in hoofdberoep aktief in
de Thaise Massage en zegt dat zo'n massage goed helpt voor de nachtrust.

Hij zorgt er ook voor dat we bij de plaatselijke monnik onze zegening krijgen (ook goed 
voor de nachtrust). Onze gids legt het allemaal uit aan de monnik (wie we zijn en van
waar we komen) en dus is de zegening zeker een goede. We krijgen dan ook een armbandje
waarbij de monnik zijn zegening uitspreekt en die bekrachtigd met wat wijwater over
onze hoofden. 

Iets verder op het terrein is een monnik bezig met vuurwerkbrandstof te maken met
een eenvoudig stampmechanisme. Ik vermoed dat hij hiermee houtskool fijn stampt.



Ze zijn ook bezig met wat lijkt op een boot te maken. Dit zijn eigenlijk 'kisten' voor overleden
monniken waarin hun lichamen gelegd worden voor de crematie. De vorm is die van een zwaan
gemaakt uit bamboe en bekleed met een soort licht karton.



Het hoofd staat er voorlopig naast en de vleugels zijn al verder afgewerkt. Er is al één geschilderd.



Vervolgens staat er nog een Wat, deze keer een oude Wat, op het programma. Die zijn ze ook
nog aan het restaureren.

Dan trekken we het landschap in langs velden met rijst en zo om dan een door een poortje
een lokale boerderij te bezoeken.

We mogen eerst met de katapult naar wat plastiek flessen schieten (is dat hier een traditie of zo?) 

en dan krijgen we wat lekkers voorgeschoteld (nu al, om half elf). Er zijn springrolls en vruchten
en groenten: watermeloen, jack-fruit, mango en komkommer, allemaal zelf gekweekt en gemaakt
en lekker.

In hun moestuin wordt van alles gekweekt bloemkool, paprika, slasoorten en nog wat dat we
niet onthouden hebben. Maar ook papaya (dat schijnt heel snel te groeien) en bananen.

Op de terugweg gaan we nog langs de oude stad, het is te zeggen waar Chang Mai was
voor ze naar de huidige oude stad verhuisd zijn. Daar is ook de ruine van oude tempels.

 

We zien er verschillende vogels zoals een ijsvogel en een hop (die konnen we niet fotograferen 
wegens te snel) maar ook ne groene bijeneter.

Tenslotte rijden we naar het restaurant Kao Kab Kang voor de lunch. We moesten wel even
langs de grotere wegen rijden maar we kwamen heelhuids aan. Dat was allemaal al geregeld
door de organisator (onze gids at niet mee ?  stond die op regime?) en de gerechtjes waren
al op voorhand gekozen. Amusekes met groenten, een eetbare korf met kip en groenten en
dan nog varkensvlees met ananas. Het was er wel heel lekker en anders dan op de night
market. Dat betekent dat vanavond niet veel honger meer gaan hebben.

Het is zondag en dan is er de zondagse wandelstraat (verkeersvrij gemaakt) en night market
in een hoofdstraat op 5 minuutjes stappen vanuit het hotel. We gaan daar straks even bekijken...

Vandaag is een reisdag. We gaan van Chiang Rai, een bescheiden provinciestadje, naar Chiang Mai,
een grote stad met meer dan 1 miljoen inwoners. Dat gaat wel wat geven. Afstand zo'n 270km en
4 uur onderweg. De weg is op vele plaatsen een werf want ze verbreden de weg over een afstand
van meer dan 80 km. Gelukkig is het verkeer te doen. Ze rijden hier niet altijd netjes op hun rijstrook
wat bij momenten en inhaalmaneuvers voor enige spanning kan zorgen.

Ergens halverweg stoppen we voor sanitaire redenen aan een heetwaterbron. Die hebben ze
hier ook en het water is echt heet. De geyser is wel ne kunstmatige.

Maar voetje baden lukt nog wel in het enigzins afgekoelde water. De stank van de zwavel komt
wel van het water!

Voor we naar het hotel rijden, gaan we eerst naar de Wat Doi Suthep. Een Wat is een tempel
en een Doi een berg: dus even naar boven langs een bochtige weg. Deze Wat is wel 1 van de
heiligste en ook mooiste. Om er te geraken moet een trap van 306 treden overwonnen worden.
Dat gaat vlotter met het kabelbaantje voor een bescheiden bijdrage van 50 Baht.

De monniken kunnen er maar beter van worden. In één van de zalen zegent de monnik van
dienst de gegadigden met een in wijwater gedrenkte bamboekwast (kan op je hoofd terechtkomen!)
en geeft je dan een wit touwtje als handbandje voor aandenken.

We lopen ook een rondje rond de pagode (ook chedi of stoupa genoemd) waarin relikwieën
van de Boeddha (of andere voorgangers) bewaard worden. Om goed te zijn moet dat 3 keer
gebeuren terwijl je ook de bijhorende tekst zingt. Maar één keer zonder zang is ook al goed.

Oh ja, ze zijn hier al in het jaar 2569. Want Boeddha stierf in het jaar 543 voor onze jaartelling.
Voor de rest lopen dagen en maanden gelijk. Dus als er gezegd wordt dat deze Wat in 1983
gebouwd is, is die wel wat ouder dan wij denken.

Voor we vertrekken eten we eerst nog een 'hot dog' aan de voet van de trap. Die hot dog
blijkt echter een kippenworstje te zijn in een omhulsel van gebakken wafeldeeg. Wel heel
speciaal en echt geen aanrader!

Ons volgende hotel ligt net buiten de oude stad ingeklemd in enkele kleinere straatjes. Het
is er wel knus. Na een eerste verkenning van de oude stad (Chiang Mai is duidelijk moderner
met meer Westers getinte restaurants en bars) keren we terug naar het hotel.

We genieten van een coktail en van een meer westers getint slaatje om even af te wisselen 
met de Thaise keuken.

Een langere dag vandaag met eerst een rit naar het dorp van de Karen. Dat is die
bargstam waarbij de vrouwen een dikke koperen draad rond hun nek wikkelen,
de zogeheten "long neck". We zien daar eerst de Akha en de Yao.
Die eerste komen uit Nepal, Tibet en dat is aan hun uiterlijk te zien.



De Ayo hebben dan weer typisch een rode "sjaal".



Tenslotte de Karen met hun koperen nek die ze al vanaf hun 5 jaar dragen.
Die weegt zo'n 2 kg voor de volwassen vrouwen.





Christel past er ook één maar neemt die toch maar niet, teveel gewicht in de valies.



Sommigen doen die ook aan knieën en kuiten bij wijze van sieraad (nog een ne kilo of 3 of
was het 5).

Dan gaan we verder naar Mae Sai, de grensstad met Myanmar met een tussenstop in een
theeplantage. Dat is een chique bedoening, ook alweer in handen van een chinees. Blijkbaar
plukken voor de beste thee enkel het nieuwste blaadje van de dag. De andere blaadjes gaan
in de andere thee.





In Mae Sai is het een drukte van auto's die de grens oversteken in de 2 richtingen.



Er is ook een grote markt (deels overdekt) waar ge echt alles kunt kopen.



Dan gaan we op weg naar de "golden triangle", het 3-landenpunt van Thailand, Myanmar en Laos
aan de Mekong. Aan de overzijde in Laos hebben de Chinezen geïnvesteerd in een casino en een
halve stad met flatgebouwen. Allicht om hun geld wit te wassen want er is geen noemenswaardige 
aktiviteit buiten dat casino. 



Na ons middageten bekijken we dat van dichterbij vanop een long-tail speedboot. We vangen
in elk geval het nodige Mekongwater op.



In het Opium museum wordt de nodige info verstrekt over de opiumteelt, geschiedenis en gebruiken.
Daar schiet nu niets meer van over.



Iets verder in Chang Saen bezoeken we dan een heel oude tempel (13de eeuw) die eigenlijk
een ruine is met een nieuw dak erover.





Daar staat ook een banyan-boom, het soort boom waaronder Boedha mediteerde.


Na een uurtje rijden zijn we terug thuis in ons hotel. Voor het eten belanden we weeral op de nightmarket.
Vandaag is het Kou Soi met gebakken kip en ook nog gefrituurde calamari, allemaal met stokskes!



Bij het buitengaan trakteren we ons nog eens op een pannenkoekse met banaan en nutella.
Het was een lange dag maar het was de moeite en morgen is het minder druk want dan is het
enkel een 3-tal uur in de wagen zitten naar Chang Mai met slechts 1 tempel onderweg.

Het ontbijt is even uitzoeken. Er is een Thaise kant met rijst en warme gerechten maar ook 
een meer Europese kant met brood, kaas en zoetigheden. Maar buiten is er ook een standje
waar eieren, spek en wafels gebakken worden (dat is dus voor morgen).

Om 9u stipt staat Mr Noom er al met busje en chauffeur. Die gaan ons de volgende dagen
begeleiden tot in Chiang Mai. Vandaag beginnen we met een boottocht met een long-tail boot
op de Kok rivier tot een dorpje Ruam Mit een klein uurtje stroomopwaarts. De rivier is kalm
(er staat we een redelijke stroming maar geen golven) en dan gaat dat bootje gezwind vooruit.
Wel met het nodige lawaai van die motor en dus is het een beetje roepen als er iets gezegd of 
uitgelegd wordt.

We zien hier ook de gevolgen van overstromingen en afkalven van de oevers. Er is zelfs een
huisje in het water gevallen. Er wordt dan ook gewerkt op verschillende plaatsen om de wal
te verstevigen.

Het is hier heuvelachtig en we zien op de hellingen ananas-plantages. De gids neemt ook
het woord ananas in de mond ipv pineapple.

In het dorp aangekomen staat er al iemand te wachten met een dikke slang rond zijn nek.
Omdat we niet echt geinteresseerd zijn in die beesten steekt hij ze al snel terug in haar kot.
Hier zijn verschillende vrouwen op een klein getouw sjaals aan het weven. Wel schoon.
Christel vindt ze ook mooi en we kopen er 2.



Iets verder is er een olifanten aktiviteit. Er staat 1 olifant, kleiner dan ik verwacht had maar dat
schijnt normaal te zijn voor de Indische olifant. Hij staat er wel wat troosteloos bij met een tuig
met 2 zitplaatsen. We praten even over het lot van die olifanten en gaan dan verder naar het busje.

Dat brengt ons eerst naar een nieuw immens bouddha beeld met bijhorende tempel (wit) en pagode 
(veelkleurig).



We hadden het beeld als gespot tijdens de landing naar Chang Rai. Dit is dus onze eerste
tempel van vandaag.



In het bouddha beeld brengt een lift ons naar de 24ste verdieping, of beter naar het hoofd
van de bouddha die zo'n 24 verdiepingen hoog is.

Dan rijden we door naar de 2de tempel, de blauwe tempel of ook nog de tempel van de
springende tijger. Blauw is ze in elk geval. Ook hier mogen we overal foto's maken. Het is er
niet super druk en dat valt mee. 

De binnenzijde is hier volledig geschilderd.



En dan als laatste naar de witte tempel. Die is dus inderdaad helemaal wit. Het is het werk van
lokale lokale artiest die ook ook voldoende rijk was om deze tempel te ontwerpen en te bouwen.
Ze is volledig wit en met stukjes spiegelglas versierd zodat ze in alle richtingen schittert.



Binnen mogen we geen foto's maken De ontwerper laat zich inspireren door hedendaagse
personen en gebeurtenissen en zo staan er afbeeldingen geschilderd van de aanslag op de twin
towers, acteurs (Jack Sparrow van de Pirates), zangers (Elvis en Michael Jackson) ... Best speciaal.
We maken ook gebruik van de chiqueste toiletten die we al gezien hebben.



De nu ongeveer 70-jarige begon er aan in 1997 en het werk is nog niet klaar. Achter de tempel
staat nu al een 2de en 3de gebouw klaar om gedecoreerd te worden met de nieuwe sculpturen.
Als afsluiter kun je ook (tegen betaling) een aluminium plaatje kopen waarop je je naam en een
wens aanbrengt. Dat kaartje wordt dan in de wens-boom gehangen. Wanneer de boom vol is
verplaatsen ze de kaartjes naar de overdekking van een gangpad waar er naar verluid al een miljoen
hangen. Hij combineert zo het bouddhisme met commercieel inzicht en wat attracties, wat enigzins
raar is in onze ogen maar het is wel allemaal super verzorgd.

Zo, dat was het voor vandaag. Voor morgen staat er een langere dag op het programma...

Gisteren voormiddag rond half tien vertrokken naar Zaventem om de vlucht van 13u naar Bangkok
te halen. Het is de eerste keer dat we vertrekken richting Oosten wat betekent dat
het eigenlijk ook een nachtvucht is.

We vertrekken met een half uurke vertraging en komen 's morgens rond 6u20 aan. Op Bangkok
airport is het wel even druk met immigratieformaliteiten maar we halen gezwind de volgende
vlucht om dan meteen door te vliegen naar Chang Rai in het Noorden van Thailand.
Thai Airways doet er alles aan om hun paarse kleur overal in te betrekken, zelfs in het eten!

Daar staat onze gids Mr Noom ons op te wachten. We schaffen wat geld aan (blijkbaar moet
hier bijna alles in cash betaald worden) en ook nog een SIM voor de telefoon.

Het Nak Nakara hotel is niet groot maar wel dik in orde.

We kunnen wel pas om 14u in onze kamer en na even op adem te komen aan het zwembad
gaan we even de stad in. Qua infrastruktuur is het gene vette: smalle voetpaden waar dan ook
nog eens allerhande elektriciteits en andere palen staan zodat ge telkens weer even de straat
op moet. 

De gebouwen hebben over het algemeen hunnen besten tijd gehad maar de straten zelf zijn
wel proper. Opgelet, want hier wordt ook links gereden! Voetgangerslichten kennen ze niet, dus
best maar de lichten van de wagens volgen.
We doen een eerste culinaire inspanning in de RAD BAR. We eten 2 gerechtjes: het ene eerder
pikant het andere niet maar wel lekker. Samen met een waterke en een lokaal Chang pintje
voor 279 Baht, zo'n 7,75€.

In het teruggaan naar het hotel waren er enkele eenvoudige winkels met kleding in een soort 
uitverkoop (allemaal unieke stukken) aan belachelijk lage prijzen van 50 tot 200 Baht (1€ = 36 Baht).

En dan onze eerste tempel gezien en bezocht. Schoenen uit om binnen te gaan! Op het terrein 
waren er ook een paar monniken in hun oranje gewaden.

Terug in het hotel is onze kamer na een kwartierke klaar. Best goed en gelijkvloers aan het
zwembad gelegen. Even uitrusten en straks nog naar de Nightmarket (vanaf 18u) om iets te
eten. 

Vanavond (om 18u) zijn we naar de Night Market geweest. Het is er heel levendig met tientallen
winkeltjes in vanalles en nog wat en dan ook nog een plein met een foodcourt met weeral een
40-tal eet-standjes met een grote variatie aan eten.
Er is ook een podium waar een eenzame gitarist wat deuntjes kweelt meer dan wordt die even
opzij gezet voor een nummertje klassieke Thaise dans!

Zo is het nu genoeg geweest en gaan we onze eerst nacht aanvatten om straks fit te zijn voor
de 1ste uitstap.

Dag Allemaal,
in 2026 gaat het voor de eerste maal richting Azië. Daar zijn we nog niet geweest, dus dat zal wat aanpassen
worden, vooral aan de warmte en de vochtigheid. Het zal er zo rond de 30° zijn.
Hieronder een voorproefje van de planning.
We laten de wagen staan en worden nu door lokale gidsen begeleid. Ook dat is een nieuwe ervaring.
Het begin is in het noorden in Chang Rai en via Chang Mai en Ayuthaya (met de nachttrein) gaan we naar Bangkok.
Na een 2-tal weken rondtrekken verblijven we dan een weekske in de buurt van Krabi om wat te genieten van de
zon, de zee en nog enkele kleienere uitstapjes.

We zien er in elk geval naar uit!

Bij Marketa was het s'ochtends weer druk. Onze kamer ligt aan de keuken en aan
een gemeenschappleijke badkamer en dat geeft wel duidelijk aan wanneer er opgestaan
wordt en aan tafel gegaan kan worden.

Het franse koppel zit al half aan de tafel (madame laat even op zich wachten). Ze zijn hun
jetlag nog wat aan het verwerken. Zoals beloofd geven we hen een aantal aanraders van
restaurantjes en dingen om te zien. Dat zullen ze dan gebruiken zoals wij dat met andermans
aanbeveligen gedaan hebben zeker? Na het ontbijt geven we

We vertrekken dan naar onze uitstap van vandaag: Butchart Gardens. We rijden via wat omwegen
langs de doeningsjes van de locals. Het is echt het ene nog chiquer dan het ander in een mooie
beboste omgeving. Zowat Schoten/Schilde/Brasschaat.Ook de tuinen zijn prachtig onderhouden.

Dan zijn we in de Gardens. Die zijn door ene mrs Butchart vanaf 1904 aangelegd in een oude
steengroeve, maar wat een pracht.

De sunken garden ligt in de steengroeve.

Met daarachter, en nog lager, een vijver met een prachtige fontein uit de zestiger jaren maar
met een mooi spektakel.

De planten hier zijn helemaal niet exotisch, we vinden er veel van terug in onze eigen tuin.

Bij de ingang hebben we ook een kataloog gekregen van de planten die hier staan. Juist de
kataloog van een tuincentrum.


We gaan dan eerst iets eten. Onze laatste warme maaltijd. Het wordt clam showder (lekker
dikke soep met stukjes vis en groenten) en dan nog pasta en een hamburger.

Vervolgens de rozentuim waar als ik het goed gezien heb meer dan 2.000 soorten zouden staan.
Ze ruiken in elk geval enorm.


De Japanse tuin is wel mooi maar met weinig tot geen bloemen en dus heel groen. Het is er ook
redelijk donker want het staat allemaal in de schaduw.



Dan volgt de sterren-vijver



met ook een mooi zicht op het huis (nu restaurant voor de afternoon tea)



en als einde de Italiaanse tuin 

met een mooie patio!

Nog een toerke door de gift/seed shop (zonder aankopen deze keer) en we gaan op weg naar de ferry.
Ondertussen kopen we ons nog een laatste broodje voor onderweg en doen we de check-in voor de
vliegers van morgen.

De ferry heeft wat vertraging opgelopen en dus moeten we nog een tijdje wachten. Die tijd neemt een
team van de security met drugs/explosievenhond ter harte om wat te trainen en de wagens te laten
besnuffelen. Soms verstoppen ze iets tussen de wielen en dan kan de hond dat opsporen.

Dan zitten we voor een uur en een half op de ferry. Eerst ons broodje gegeten en dan aan dek.
Het is zonnig en er is niet te veel wind. Dat maakt het wel pretting. We zien in de verte een besneeuwde
bergtop. Dat moet Mount Baker zijn in de USA. Die moeten we allicht enkele jaren geleden gezien hebben
toen we daar in de buurt waren.



De boot zig-zagt wat tussen de eilanden en wanneer dat voorbij is gaat het in rechte lijn naar Tsawassan,
de aanlegplaats. We varen dan zelfs even door Amerikaanse wateren. Bovendien is een klein stukje van
het schiereiland onder Vancouver Amerikaans grondgebied. Hoe dat komt (de 45ste breedtegraad zeker?)
en vooral wat ze daarmee aanvangen is wat duister.

De zon gaat onder en tegen dat we in het hotel zijn is het al zo goed als donker. Morgen
hebben we hier ontbijt (als het meezit met wafels) en dan is het een lange reisdag naar huis.

Dta was het dan. De teller staat ondertussen toch al goed boven de 200. We hoen dat jullie er
wat aan gehad hebben. We horen het wel.

Tot binnenkort,

Christel & Philippe

Deze ochtend was het vollen bak aan het ontbijt. Op tijd erbij zijn was nodig om
binnen te kunnen zitten. We zitten naast een Frans koppel dat juist is aangekomen.
Ze zijn eerst met hun dochters in Quebec geweest en gisteren hier aangekomen
(zonder dochters). Ze blijven een 2-tal weken enkel op Vancouver Island. Blijkt dat de
man piloot is voor Air Corsica. Weeral ne piloot!

Het ontbijt belooft meer dan het is. Het is goed maar het had rijker kunnen zijn. Spijtig.
We herpakken eerst onze valiezen zodat we wat plaats krijgen op onze kamer. 

En dan is het de straat op voor een rondje Victoria.
Het is mooi weer maar uit de zon is het nog frisjes. We gaan eerst naar het parlementsgebouw
met zijn mooi park en rozentuin. 

Tiens, hier zitten ook al hertjes?

Er staat ook een totempaal. De bomen in dit park zijn weer heel mooi en oud en groot.

Nog iets verder staan er nog een paar. De laatste zeker?

We wandelen door de straten en doen wat winkeltjes. Het is zondag en er is genoeg volk
op straat maar het is gemoedelijk. 

We komen terug aan het water van de inner harbour en eten iets in de Milestones, de
gelegenheid aanbevolen door de Hollandse van gistern in Port Alberni. We hebben uitzicht
op de haven met zijn watertaxi's en vliegtuigen. Ook de ferry naar Port Angeles (USA, zie
laatste reis naar de Verenigde Staten) meert hier aan.


We gaan ook door Fan Tan Alley, een klein steegje, misschien 2 meter breed, naar Chinatown.


 

Ge waant u bijna in een steegje bij Harry Potter met die kleine winkeltjes.

En uiteraard de obligate poort.

We drinken dan een koffietje in een gezellige koffiebar maar de koffie van Christel moet door
misverstanden 3 keer gemaakt worden voor die à point is.

Daarna eten we nog een eisje. Ook dat was weer een belevenis. Gelukkig zagen we snel
genoeg dat de SMALL best groot was en genoeg voor 2.
Dan nog even op een bank zitten met zicht op het water...

...en langs de doedelzakspelers terug naar de kamer.

Toch weer bijna 10km gestapt vandaag!