Ozinki was lieflijk , gezellig,klein ,een typisch russisch klein dorpje. De volgende dag naar de grens. Een paar betonnen gebouwtjes , verder is er zover de horizon reikt niks te zien. Veel traffiek gebeurt hier blijkbaar niet; De douanier krabt eens in zijn haar; Heeft geen idee of we een visum nodig hebben , een verzekering, welke documenten we moeten invullen. Gelukkig wil hij wel moeite doen , en begint dus rond te bellen. We staan er dus een paar uur voor het raampje; Herbert gaat eens naar t' Wc , maar komt , een beetje witjes rond zijn neus, terug; Hij kon nog wel wat uren wachten zei hij , ik ben dus niet gaan kijken. Na een paar uren mogen we verder. Kazachtstan is groot, zeer groot en zeer leeg , zo zullen we ondervinden. In het eerste stadje voorbij de grens sta ik een uur in de file aan de bankautomaat van de universiteit; De studenten rijden blijkbaar allemaal met een audi mercedes,opel of bmw. We rijden verder de steppe over , het is nog steeds koud Kazachstan is wel moeilijk te bereizen. De hotels liggen een paar honderd kilometers uit elkaar, ook de café's om iets te eten of te drinken zeer ver uit elkaar, en vooral , de wegen zijn SLECHT!!!!!!!!!!! De mensen zijn heel vriendelijk, alle opschriften nog in t russisch. De hygiene is ook niet je dat; Zo sliepen we bvb in een klein (hotel)kamertje met de WC buiten; Een houten huisje waarvan je de deur met je schoen opendoet, een houten vloer met een ruim bemeten gat , geen spoeling natuurlijk, geen verlichting,maar wel een haakje om je vest aan te hangen. Het soort plaatsen waar je probeert 's nachts niet naar t' WC te moeten gaan. Hoewel , sommigen schijnen er hun sudoku in te vullen.;
We waren in Astana, de nieuwe hoofdstad van Kazachstan. Weinig te zien. Wel een proper hotel daar , we huren terug een kamer voor 12 uur.
We rijden verder langs het Balkasj meer naar het zuiden, de streek van Dzjanbul,Taras; Een heel andere sfeer hier. Veel moskeeen, en opeens ben ik veranderd in maar-een-vrouw, ipv constant complimentjes te krijgen over mijn goed Russisch.
In Shimkent gaan we op zoek naar de grens. We moeten langs een aparte grensovergang voor buitenlanders , die natuurlijk niet aangeduid staat en niet gelegen is op de gewone hoofdweg. De grensprocedure zelf gaat nogal vlot; Iedereen spreekt Russisch en ook alle documenten, makkelijk zat, in t 'russisch.
We zijn nu in Oezbekistan , Samarkand. We houden hier een rustdag, onze eerste 10.000 km zit erop. Ontspannen sfeer hier, vriendelijke bevolking. ,
Over Oekraine. Het was toch nog niet zo slecht als het er eerst naar uit zag; We zijn het land binnengereden zo'n 40 km van Tsjernobil, en in die streek zijn natuurlijk de laatste 20 jaar weinig investeringen gedaan. En het was een koude , regenachtige dag. In Kiev zijn we het Kremlin gaan bezoeken , en daarna zijn we doorgereden naar Odessa, langs de enige goede weg die Oekraine rijk is. We wilden nog een ommetje maken langs Moldavie en Transnistrie, maar de weg was te slecht. In Odessa kregen we de hulp van een agent om een hotel te zoeken. Hij bracht ons naar een vakantiepark aan de Zwarte Zee, waar we lekkere shaslik , da's de plaatselijke variant van brochetten gaan eten zijn ,en een lekker lokaal biertje gedronken hebben bij de zonsondergang; Een zwoele avond; Volgende dag doorgereden naar de Krim, en een terrasje gaan doen op de dijk van Sebastopol, lekkere ijskreem. De volgende dag , via veel kronkelende baantjes door een natuurpark naar Jalta, daar op de dijk reuzengarnalen gaan eten. De Krim is prachtig!! Later de ferry vanuit Kertsj naar Rusland genomen. Daar kwamen we terecht in een bureaucratische rompslomp zoals altijd, maar uiteindelijk toch aan een verzekering geraakt; Verder richting Sochi , via nog veel meer slingerende baantjes. Gelieve geen rijvaardigheidscursus aan mijn broer geschenk te geven voor zijn verjaardag, hij oefent hier al genoeg. De Zwarte Zee en omgeving zijn hier ook zeer mooi. Alles is wel heel duur, dus huren we een hotelkamer voor 12 uur en halen eten in 't winkeltje; Dan de lage Kaukasus over , er zitten kamelen in de Kaukasus, zelf gezien, en via Kranodar naar het oosten. We rijden door Kalmukkie ,de boeddhistische deelrepubliek van Rusland. Leuk om nog eens in Elista, schaakhoofdstad van de wereld , te komen. Verder naar Volgograd, een lange , uitgestrekte stad aan de Volga. We bewonderen het grote beeld van Mamayev Kurgan , het beeld ter herinnering van de Slag om Stalingrad. Vandaag zijn we de Volga nog maar eens overgereden , nu over de zeer lange brug in Saratov naar Engels. Morgen rijden we tot Ozinki, het laatste dorpje voor de grens met Kazachtstan;
Groetjes uit Kiev, Oekraine. Gisteren en eergisteren waren we in Wit Rusland, het land van Alexander Lukashenko. Aan de grens kwamen we te weten dat, bij verordening van de persident , we voor de moto een verzekering moesten afsluiten en ook een voor ons persoonlijk, zelfs al hebben we een verzekering die wereldwijd geldig is. Maar met 3 keer 2 euro was dat ook geregeld. Toen hadden we nog de fout gemaakt om te gaan aanschuiven in de iets-aan-te-geven rij. Wij dachten dat de moto iets van waarde was. We hebben dus een uur staan wachten tot er iemand van de inspectie kwam. Maar verder geen probleem. 't Was wel koud, amper 6 graden. Wit Rusland is een proper land, met vriendelijke Russisch sprekende mensen. De benzineprijs wordt aangeduid in dolars, euro's,russisch en wit-russische roebels. 3700 witrussisch roebels voor een euro. Minsk is een echte sovjetstad, alles is mooi en verzorgd, maar koud! We zijn eens een stadswandeling gaan maken en eens met de metro gaan rijden De volgende dag naar Gomel, een universiteitsstad waar we van Olga, een vriendin van Herbert ,een stadsrondleiding kregen. We hebben 't park en een museum gezien en hebben daarna champagne gedronken op de vriendschap. De volgende morgen , vandaag dus , in de gietende regen en bij 8 graden naar Oekraine. Wit Rusland , want nu in de niets-aan-te-geven-rij, zonder problemen buiten. Weg dus onze eerste visum. Voor Oekraine moesten we dus inderddad geen visum hebben. Wel een verzekering voor de moto. Die hebben we gehaald in een groezelig hok met etensresten op de tafel, op de vloer, 2 zatlappen in het hok , waarvan er 1 zijn roes op een vettige matras aan 't uitslapen was 40 euro voor 14 dagen verzekering; Oekraine is veel vuiler dan Wit Rusland. De kippen ,honden, ganzen,eenden, paarden lopen allemaal gewoon op 't straat. Er wordt veel gedronken. En 't was natuurlijk ook koud en nat; We zijn nu in Kiev, hotel Bratislava, nog zo'n oud sovjet hotel. Maar lekker warm binnen en morgen een ontbijtbuffet..
1 februari--verlof aangevraagd 9-31 mei 1 maart--loopbaanonderbreking aangevraagd 1 juni--30 september 3 maart--aanvraag visasupport Rusland 6 maand multiple entry--210$ 6 maart--plasma gaan geven --geen no-aidstest afgeleverd. 10 maart-- naar huisdokter--naar kliniek aidstest 20 maart--huisarts--aidstest negatief 23 maart--invullen formulieren ambassade 24 maart--Herbert naar ambassade Kazachtstan--geen transitvisa als we nog geen andere visa hebben. 25 maart--Herbert pikt alle formulieren op--formulier loopbaanonderbreking toegekomen--opgestuurd naar RVA 26 maart--Herbert naar ambassade Tadzjikistan--verhuisd--gebeld--nieuw adres--normaal enkel formulieren aanpakken op woensdag en vrijdag--formulieren toch aangenomen 27 maart--ambassadeur geen tijd om onze visa te tekenen--maandag terugkomen--onze uitnodiging voor Rusland is klaar--wordt opgestuurd met UPS 28 maart--onze uitnodigingen zijn in Belgie--worden maandag gebracht. 30 maart--ik ga een uur vroeger werken, ben hier gelijk terug met de man van UPS--op de Tadzjiekse ambassade zijn onze visa klaar--helaas , de man van de kluis komt pas om 16u30 31 maart--Herbert voor de vierde keer naar de ambassade van Tadzjikistan--ambassade gesloten--niemand neemt de telefoon op--na een half uur hoort hij een stofzuiger--geklopt op de deur--kuisvrouw komt open doen--"panimai pa russki?''pasporti?'--komt terug met 10 paspoorten, kies maar uit--we hebben dus onze eerste visum en een vergunning om naar de Paimir te rijden--110 euro 1 april--aanvraag voor multiple entry voor Rusland binnengeleverd, 2 aanvraagformulieren , 2 foto's, aidstest,verzekering, uitnodiging.--voorlopig geen problemen hier, we mogen onze visa maandag komen halen--70 euro 2 april--de Wit Russische ambassade beweert dat we slechts een transitvisum kunnen krijgen voor de 48 uur voordat onze russische visum begint--en die start al op 17 april..GROM!! 6 april--multiple entry voor Rusland OK 7 april--visumaanvraag Kazachstan, we vragen 1 double-entry en 1 transitvisum aan 8 april--Sergei, uit Ust-Komenogorsk heeft onze uitnodiging voor Kazachstan klaar. 8 april--150 euro betaald met betalingsbewijs voor visa Kirgistan 9 april--visum voor Kazachstan klaar--Herbert moet wel de bediende helpen om te zien welke paspoorten van ons zijn--110 euro 11-12-13 april--Herbert naar Minsk--geen visum avonturen 12 april--Sergei laat weten dat de aangetekende brief teruggekomen is, hij stuurt onze uitnodigingen nog eens op--in latijns schrift deze keer. 13 april--paspoort Herbert opgehaald in Zaventem 14 april--naar ambassade van Kirgistan--helaas, gesloten op dinsdag--dus visumaanvraag binnengedaan in ambassade van Oezbekistan.--160 euro betaald met betalingsbewijs voor visa Oezbekistan 15 april--we besluiten om geen transitvisum te nemen voor Wit Rusland, maar een gewoon toeristische--we moeten dus een paar hotels boeken voor de uitnodiging. 17 april--uitnodiging voor Wit Rusland 20 april--naar ambassade van Oezbekistan--visum Oezbkistan klaar--naar ambassade van Kirgistan--visumaanvraag afgegeven--moto moet ook op visum--visum zal klaar zijn maandag 27 april--150 euro--naar de ambassade van Wit Rusland--die kunnen natuurlijk geen visumaanvraag aannemen, ik heb geen paspoorten.Ik kom wel te weten dat ze 27-28-29 april en 1 mei dicht zijn--dus geen visumaanvraag mogelijk aansluitend met het terughalen van onze paspoorten in ambassade Kirgistan 27 april--Herbert haalt de visa voor Kirgistan af, moto staat op zijn visum;OK--doet dan de visumaanvraag voor Mongolie binnen--helaas, daar is 't niet meer als vroeger en niet zoals op de web-site--nu 1 week wachten--120 euro--dus maandag 3 mei zal onze visum klaar zijn, dan alleen nog die voor Wit Rusland 3 mei--Herbert naar ambassade van Mongolie--de visa zijn nog niet klaar--kan je later terug komen?--nee dus, twee uur gewacht tot de ambassadeur komt, visa gekregen--dan naar Wit Rusland voor de laatste visumaanvraag--is pas in 5 werkdagen klaar, maar volgende maandag is een feestdag, dus dinsdag 12 mei mogen we onze passen komen halen--100 euro 8 mei--toch maar eens gebeld naar de ambassade van Wit Rusland--maandag zijn ze dan toch open? 11 mei--ik naar Brussel en oef!! onze passen zijn klaar.. 13 mei--vertrek
Kerst hebben we gevierd in Corpus Christi, in een hotelletje aan het strand.
Kerstavond in de USA is zeer rustig, alles sluit om 6 uur.
Dus het is een avondje TV met een grote zak chips geworden.
De post en andere mail-groepen hebben het natuurlijk ook hier heel druk.
Maar anders dan in Belgie reed hier de postbode in zijn hemdsmouwen en met een korte broek om 6 uur s' avonds nog met zijn autotje rond.
De volgende dag zijn we doorgereden naar Galveston en Houston , met zijn mooie sky-line.
We zijn Moody Gardens gaan bekijken en een booreiland.
Van Galveston zijn we met de ferry naar het vasteland gevaren , en de dolfijnen zwommen met ons mee.
Dan door de Deep South met zijn eindeloze snelwegen op palen door de swamps.
Door Mississippi, met zijn honderden grote casino's, sneller weer opgebouwd dan dat Katharina ze verwoest had.
Door Georgia, met zijn overweldigende plantengroei.
Spijtig , daar zijn we snel moeten doorrijden , want het was er koud.
Naar Florida dus.
Nog eens door de Everglades gereden.
Nog steeds mooi, maar weinig alligators gezien, die zaten lekker warm tussen het riet.
Ook nog eens helemaal tot Key West, honderden kilometers over bruggen, alleen de laatste hebben ze nog niet gelegd, anders konden we eventjes naar Cuba.
Hier hebben ze wel veel problemen met de real estate.
Een villa geafficieerd voor 5 miljoen dollar wordt verkocht voor amper 3 miljoen.
Dus ..'t is de moment!
De villa komt met uitzicht op zee EN met de garantie dat ze binnen x aantal jaar weggeblazen wordt door een orkaan.
Hoeveel zou de verzekeringspremie daarvan bedragen??
Ik voel me weer arm..
Want hun bruggen zijn misschien nog niet betaald , maar ze liggen er wel al.
''Onze'' Lange Wapper daarentegen , is wel al betaald , maar ligt er nog steeds niet.
Ondertussen bleef het maar koud.
In Key West was het de koudste dag sinds 1898 ( 5gr) , op Daytona Beach hadden ze zelfs even sneeuw.
Nu zijn we in Orlando en het is eindelijk normaal weer, terug 25 gr.
We logeren op 1 km van Disneyland , maar ik denk niet dat we het gaan bezoeken.
Blijkt dat er speciale prijzen zijn voor Amerikanen, Canadezen en Engelsen.
Wij moeten 5 keer meer betalen!Dus uit principe.;
We gaan hier wat ritjes maken,
Eens naar Daytona Beach, eens naar Cape Canaveral, eens naar St Petersburg, genoeg te doen!!