Zondag, 22 mei 2016

Ons schipke heeft haar naam niet gestolen – Estée is een afgeleide van Estelle, wat ster betekent.  En zo gedraagt ze zich ook, als de ster van de reis, de diva met haar kapsones.   Gisteren hadden we besproken om van de zondag een rustdag te maken.  We gingen lang uitslapen, Richard ging een lijntje uitsmijten en voor de rest gingen we genieten van de natuur en de rust.  Dat was tegen de zin van onze Estée S – een ganse dag zonder dat zij ook maar een rol van betekenis zou hebben  … daar ging ze wel een stokje voor steken.

Wat een luxe: slapen in een kalm, windvrij watertje, zonder storende geluiden.  Ze hebben onze oogjes niet moeten dicht doen. We hebben heerlijk geslapen … tot … zes uur.   En toen vond onze madame het hoog tijd om eens een alarm te laten afgaan. Ze heeft gekozen voor het gasalarm.  Na een check-up bleek het bilgewater vrij hoog te staan. Richard heeft het boeltje opgekuist, dan alles uit de kuipruimte gehaald, met zijn lange lijf in die kleine ruimte de gland (zo heet dat toch denk ik) aangehaald.  En we zijn – om onze dame content te stellen – en haar zo ook een paar regeltjes in onze blog te gunnen - een paar kilometers verder een plekje gaan opzoeken. En ook  (vooral – maar dat moet ons groen monsterke niet weten) omdat we toch altijd een drang hebben om te varen en nieuwe plaatsjes te ontdekken.

Die aanmeerplaatsjes in Friesland zijn de max.  Zo kunnen we het gerust 2 weken volhouden. Nu liggen we aan de buitenkant van een eilandje, helemaal alleen (in de binnen aanlegplaats is het niet diep genoeg).  We liggen uit de wind, maar sowieso is het water ietsje woeliger (maar dat valt al bij al dik mee – en dat is toch maar zolang er scheepvaart is), daarentegen krijgen we een weids uitzicht ter compensatie.

Deze middag hebben we voor de eerste keer deze reis in de kuip kunnen eten – zonder dat we een dikke jas moesten aantrekken.  Het was gewoonweg zalig, genieten tot en met … maar langer dan twee uur heeft het niet geduurd.  Toen trok er een onweerszone over, veel wind, wat nattigheid, …  En de rest van de dag heeft het gedruppeld, geregend, gegoten.

Ik heb nog juist tijd gehad om de vogelpoep van de boot en van mijn schoen op te kuisen.  Het grote nadeel van in de natuur te liggen.  Volgens mij doen die vogels een “schijt-je-rijk” op de bootjes. En de schoenschijter heeft gewonnen.

En Richard,  kan eindelijk proberen om de grootste vis van het meer te vangen. Ik heb er al zin in, vanavond een lekker visje in de pan. Grapje zulle, we hebben dat nog nooit gedaan,  die vissen worden tenslotte niet gefileerd gevangen hé. Maar de buit van vandaag: een vislijn!!!  Richard doet er alles aan om mijn blog interessant te maken.  Hij probeert zijn vislijn te fixeren aan onze boot (en onze dame blijft narrig, ze moet er niet van weten) en dat mislukt dus.  Plons, een klein fortuin aan vismateriaal (over de mais spreken we niet J) zinkt direct naar de bodem.  Maar hij is een fixer en dit is hem ook gelukt, met een andere vislijn is hij er – van de eerste keer zelfs – in geslaagd om het handeltje weer op het droge te krijgen.  Oef, oef … dat was even zweten …. By the way: het wordt dus worst vanavond.

We gaan nog verder genieten van de stilte en de rust.  Denken we toch, want in de verte vaart er een politieboot … als die langs hier komt, horen jullie morgen alle smeuïge details.

Foto's:

Richard maakt de vislijn klaar (om straks te laten zinken )

Het slechte weer komt eraan 

Tot morgen,

Richard & Hyacinth

22-05-2016 om 18:07 geschreven door Richard & Hyacinth  

Zaterdag, 21 mei 2016

Aan mij is duidelijk geen madame Soleil verloren gegaan.  Van dat goed slapen is niets in huis gekomen.  In eerste instantie werden we zacht in slaap gewiegd door de zacht kabbelende golfjes, maar midden in de nacht is het tij gekeerd: een stevige bries: wiegen werd plots heen en weer rollen.  En het geluk om ver van het gewoel van de haven te liggen – ook pech: iets verderop een zeiljacht vol jonge gasten – luidruchtig tot ze straalbezopen  waren (dat was na 0300).  Het had vroeger gekund, maar ze dronken Heineken J.

Vandaag steken we het Markermeer en Ijsselmeer over – pittig vaartochtje bij windkracht 5 à 6.  Maar het was een ZZW-wind, dus dat viel al bij al nog mee.  Op het IJsselmeer, vooral zeiljachten … dus dat is toch extra opletten.  Die Friese zeilboten (tjalken, dacht ik) zijn prachtig om ze te zien varen. 

Na het IJsselmeer de Johan Frisosluis in Stavoren ingevaren en we zijn officieel in Friesland. En ik moet van Richard het verhaal vertellen van het Vrouwtje van Stavoren (ikzelf kende het niet, voor mij dus ook een wist-je-datje).  Zij was een rijke redersvrouw die aan haar kapiteins de opdracht gaf om het kostbaarste ter wereld mee naar huis te brengen.  Een kapitein kwam terug met zijn ruim vol graan.  Het vrouwmensch was woedend en heeft de ganse lading overboord gekieperd.  Als straf voor haar hoogmoed is de haven verzand en is er een einde gekomen aan de welvaart en rijkdom van Stavoren.

En nu is Stavoren eigenlijk een langgerekt jachthaven, maar na die stadjes zijn we toe aan een rustig plekje.  Dus varen we verder tot een eilandje in de Fluessen waar we in een beschermde inham liggen (dat is wel nodig, want het lijkt nog altijd meer herfst dan lente). We liggen ver van alle drukte, in de vrije natuur. Er is geen water of walstroom voorzien en je mag er maximum drie dagen liggen.  Nu zijn er nog een paar dagjesmensen, allemaal van de rustige soort, vanavond zal hier niet veel volk meer liggen.  Deze plaatsjes (in Friesland zijn er zo’n 250 aanlegvoorzieningen worden onderhouden door een organisatie “De Marrekrite”.  En je steunt hen door een wimpel van hen te kopen.  Ieder jaar is het een ander kleur, dit jaar is het roze ……

Zo, Richard en Hyacinth gaan met volle teugen genieten van de natuur J

Foto’s: 

zo’n paar zeilen, niet slecht voor de stabiliteit op ruw water

Enkhuizen

Tot de volgende keer

Richard en Hyacinth

21-05-2016 om 17:37 geschreven door Richard & Hyacinth  

Vrijdag, 20 mei 2016

Onverwachte omstandigheden vandaag.  Raar dagje.

Ook al omdat Richard iedere dag de krant download en me vandaag wekte met  bericht dat er een vliegtuig was neergestuikt … bomaanslag?   … daar sta je toch even bij stil … ook al  ben je met vakantie.  En zeker als je weet dat kapitein Jan en Trees vandaag het vliegtuig  op moeten…

Deze nacht wakker geworden – er stond namelijk een stevig briesje en iets veroorzaakte een hels lawaai,  maar niets te zien op de steiger en/of op de boot. Richard een paar keer uit zijn keve …  de oorzaak gaan zoeken van het kabaal.  We hebben dat iedere reis wel een keer, veel lawaai, maar niets te merken als je buiten staat, maar binnen hoor je veel  storende geluiden.  Na twee uur eindelijk de oorzaak gevonden, ons windvaantje (vlag vooraan aan de boeg) rammelde een beetje.  Problem solved … eindelijk nachtrust.

Vandaag rond 10:00 vertrokken van de steiger richting Edam.  Na 100 meter de eerste brug, krijgen we de melding dat ze soldeerwerken aan het doen zijn aan de volgende brug – deze is gestremd tot 1400.  Even gecheckt in onze woordenboek: geduld – niet gevonden, dan naar de Nederlandse versie gaan kijken: effe wachten – ook niet gevonden.  Dus besloten om rechtsomkeer te maken en via een klein omweggetje naar Edam te varen.  Onze gps stuurde ons langs een lieflijk watertje – diepgang 1,40 meter – nipt voor onze Estée S (diepgang 1,35) – maar ah we hebben de IJzer afgevaren en dat is ook gelukt.  Maar toen we een bord zagen staan met binnen 4000 meter de diepgang 75 cm ...   Richard, de avonturier, wou wel proberen en zien of we al dan niet door konden, maar er was ook nog Hyacinth, de voorzichtige die zei: keirde e keir were, wij gaan dat risico niet nemen.

En vooraleer jullie denken, verstandige Hyacinth … er was langs de andere route een veer – met de waarschuwing: “zolang het oranje licht brandt, niet verder varen”.  Het veer was allang aangemeerd en de auto’s waren van boord, dus Hyacinth vond dat ze lang genoeg gewacht had (jullie weten het al: geduld en Hyacint = no match).  Gelukkig was er Richard die (in het grijze miezerige weer) de kabels die over de vaart gespannen waren, had opgemerkt.  Stel je voor – een headline in de krant: de Estée S onthoofdt – door het ongeduld van de schipperin.

Enfin, deze omweg betekent wel dat we op deze manier ook eens de achterkant van het centraal station van Amsterdam te zien k rijgen.Eens door de Oranjesluis komen we via ‘T Ij op het Markermeer. Het weerbericht van de RWS (Rijkswaterstaat): windkracht 4 tot 5, ZW-wind, hoogst gemeten golf: 1 meter (die hebben wij niet gezien). 

Uiteindelijk zijn we iets voor 1600 in Volendam aangekomen.  Gisteren een fietsbordje: Purmerend – Volendam: 14 km.  Met de Estée S: bijna 6 uur. Maar we genieten van iedere minuut vaartijd.

Zotte bedoening in Volendam.  In de jachthaven krijgen we een ligplaats aangewezen aan de buitenkant (ver weg van de horecazaken) – en dit hebben we te danken  aan het feit dat we douche en wc aan boord hebben. We liggen tussen een ST 57 (Estée 57) en een Cornelia (mijn alter ego).  Ze zijn beiden wel een ietsepietsie groter dan onze stoere madame, maar toch voelen we ons thuis.

Volendam,  een echt toeristenoord.  Veel bezoekers, van alle nationaliteiten (die vanuit Amsterdam een dagje Volendam meepikken).  Dit betekent het ene souvenirwinkeltje (met pluchen klompen en andere prullaria) na het andere.  

Grappig om te zien: iedere toerist op een terras zit hier bier te drinken: BELGISCH BIER – Brugse Zot,  Affligem, Westmalle, Duvel.  Je kan er de lokalen er zo uithalen: die drinken Heineken.

De visgeur, specialiteit hier zijn de kibbelingen, worden als het ware je neusgaten ingeduwd – het kan niet anders of vanavond eten we vis.

In restaurant V.D. Hogen hebben we sliptongetjes gegeten. Op de menukaart staat slibtong.  Maar weer tijd voor een “wist-je-datje” van tante Hyacinth; de correcte schrijfwijze is wel degelijk sliPtong (Sliptongen zijn zo klein dat ze door de zeef SLIPPEN.  Er is dus geen verband met slib (modder).

Dit restaurant is echt een aanrader. Ook al zijn de eigenaars vorige week naar Brugge geweest en vonden ze dat een super stad (tja, ze zijn er geweest toen Club Brugge kampioen speelde – er zal wel ambiance geweest zijn). In ieder geval heeft Hyacinth ze warm gemaakt voor de Gentse Feesten, als we geen kampioen zijn in de voetbal, zijn we het wel in het feesten … en daarbij … een Nederlander meer of minder tijdens die periode ….

Ik denk dat we hier goed gaan slapen … ik ben het bijna zeker …  Straks toch.  Nu is er iemand – hoe kan het ook anders in het mekka van de schlagers – een optreden aan het doen, de ene smartlap na de andere … het echte levenslied.

Aan iedereen een fijn weekend gewenst en tot de volgende zitting.

Groetjes,

Richard & Hyacinth

Extra berichten

 @ Harald: dat terrasje – het zal voor een andere keer  zijn … Volendam is het verste dat we varen … we steken morgen het Ijselmeer over en varen richting Friesland: Stavoren.

@ mijn kleine broer.  We waren van plan om met onze - in de landmachtkleur gecamoufleerde  - boot binnen te dringen in de zeemachtbasis van de Helder, maar we gaan het risico niet nemen.  Stel je voor: wij omsingeld door de grijsaards … en ik dan zeggen dat ik gewoon goeiedag tegen mijn broer wou zeggen ….

Foto's: 

Origineel en creatief zijn ze wel, de Nederlanders

Het Centraal Station in Amsterdam, van de achterkant

Hyacinth en water bij de wijn ??????

Jan en Hyacinth

20-05-2016 om 21:54 geschreven door Richard & Hyacinth  

Donderdag, 19 mei 2016

Een week onderweg, het vliegt voorbij. 

Vandaag liggen we in Purmerend.  We hadden gedacht een klein plaatsje in Holland – lekker rustig, niets te beleven.  Tja, valt dik tegen, er zijn hier ook nog genoeg winkels en het is kermis J.  We hebben even op de – redelijk grote- foor  gelopen, en meteen ons stalen karakter getoond: we hadden een beetje honger en toch zijn we van de “Vlaamse frites”, de poffertjes, de suikerspinnen, de loempia’s en de hamburgers af gebleven … een huzarenstukje J.

Om 15:00 zijn we in dit stadje aangemeerd.  Voor mijn schoonzus (van Richards kant J ): het is nog 14 kilometer naar Volendam van hier.  Spiksplinternieuwe, ruime steigers, voorlopig nog geen elektriciteit en water, maar tegen juli zou dat in de sacoche komen.

Wat hebben we eerst gedaan: een terrasje bezocht, in  tegenstelling tot gisteren (toen was het een overdekt terras om te schuilen voor de regen) was het er vandaag eentje om van de zon te genieten.  Je ziet het, alle redenen zijn goed.  En voor de rest, zijn we  …  gaan shoppen … als het zo doorgaat leggen we ons straks op het IJsselmeer,  pal in het midden voor anker … gedaan met wereldse verleidingen.  Gelukkig is onze ankerketting niet lang genoeg J

Maar over onze route vandaag,  we hebben bewust gekozen voor een alternatieve route  De meeste mensen varen langs de Zaan, maar wij wilden rustigere watertjes opzoeken.  En dat is wonderwel gelukt, we zijn op ons traject (de Nauernasche Vaart en het Noord Hollands Kanaal) slechts drie jachtjes tegen gekomen.  En de ganse tijd kan je kilometers ver over de oevers kijken.  We hebben er allebei super van genoten.

En dat gaan we nog een beetje verder doen.  Voor de eerste keer deze week, moeten we niet bij verwarmen, de zon heeft onze stuurhut opgewarmd tot 26°C, buiten zitten is iets moelijker, er blijft een schrale wind waaien.

Foto’s:  nul, nul , weer een slechte internetverbinding

Tot de volgende zitting!

Richard & Hyacinth

19-05-2016 om 18:53 geschreven door Richard & Hyacinth  

Woensdag, 18 mei 2016

Deze morgen een  halfuurtje gelopen langs de Leidense grachten.  Dan een douche genomen, ontbeten en ons klaargemaakt voor vertrek.  Vandaag een viertal uurtjes gevaren naar Haarlem, via de Kaagerplassen, de Zijl, de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder en de Spaarn.

Regelmatig moeten wachten aan de bruggetjes, als je schip minder hoog is dan 2,5 meter dan kan je hier bijna overal door , wij zijn, met gestreken mast, 2,75 meter hoog -  dus pech.

In Haarlem wordt er ons een ligplaats aangewezen vlakbij een drukke  baan – na al die rustige plaatsen is dat toch even wennen.  Als je door Haarlem vaart, moet je een “doortocht” betalen – dit is afhankelijk van de grootte van je schip (in ons geval is dat 10 euro) – maar om aan de kade te liggen mét elektriciteit betaal je dan 2 euro extra – dat valt dan weer mee.

Het is de ganse dag redelijk weer geweest – behalve toen we de stad introkken, dan was het een regenbui om u tegen te zeggen – we zijn moeten gaan schuilen in een café, van moeten hé …

Haarlem draagt Vlaanderen redelijk hoog in zijn vaandel – ze hebben in de middeleeuwen veel handel gedreven.  Er staan hier nog een pak statige woningen, sommige met verwijzingen naar Vlaanderen.

We hebben rondgedoold in een vintage winkel – het is gelijk terugkeren naar onze jeugd: de cinemastoelen, de schoolbanken, het behangpapier, de landkaarten (zoals ze in de klas hingen), de bakelieten telefoons, …  alleen kosten ze nu tien keer meer dan “in onzen tijd”.  Nieuwe spullen zijn volgens mij goedkoper.

Verder wordt het tijd dat we de stadjes de rug toekeren:

-          ze trekken allemaal op elkaar (overal grachtjes, en overal deuren in het donkergroen geschilderd- ik vraag me af of dit verplicht is in Nederland?).

-          ze kosten ons een te groot deel van ons vakantiebudget  - vandaag weer niet kunnen weerstaan aan de lokroep van de boekenwinkels.  Als het zo doorgaat moeten we lood overboord smijten of we geraken overladen.  Grapje zulle, het valt al bij al wel mee.

Vandaag het broertje van de Oryx gezien, onze buurman in onze jachthaven.

We zijn moe van het rondslenteren, nog wat lezen en we kruipen in onze vooronder.

Foto's: broertje van de Oryx

Hyacinth aan het schuilen voor de regen

Vlaanderen - Haarlem - een match

Een kerkske in Haarlem

Groetjes van Richard & Hyacinth

18-05-2016 om 18:54 geschreven door Richard & Hyacinth  

Dinsdag, 17 mei 2016

Vandaag is het weer een pak beter, nog een frisse wind, maar geen regen – zo hebben we het liever.

Hyacinth is vanmorgen met het verkeerde been uit bed gestapt – en dat is al een verdienste op zich, vermits we niet uit ons bed kunnen stappen, maar eruit moeten kruipen ….

Soit, om negen uur zijn we vertrokken in Gouda, ik stond al te foeteren tegen Richard dat hij de meertouwen te hard had aangespannen, foeter, foeter, foeter … staat er een dametje ons uit te zwaaien … schaamrood, schaamrood, schaamrood …

We varen door Boskoop (van de appelen) en groot gebied vol met serres (water om te  bevloeien hebben ze hier niet te kort, ze hebben hier -tig kanaaltjes lopen).

Alphen a/d Rijn is heel plezant om door te varen – weer met dank aan de ‘openheid’ … je kan je hier blind staren aan de tuintjes en interieurs vlak aan het water.  Richard heeft vooral gevaren vandaag, Hyacinth had geen tijd  J.  Er was zoveel te zien dat ze zelfs geen foto’s getrokken heeft van al dat schoons.

Varen door Nederland betekent dat je niet al te veel sluizen tegenkomt, maar des te meer bruggen en dat betekent iedere keer oproepen via de marifoon. En de marifoon en Hyacinth is geen al te goed huwelijk.  Na het marifoonexamen was ze euforisch,  het eerste gedaan met de examens en al haar punten.  Zij en zij alleen zou verantwoordelijk zijn voor de marifoon.  Miljaar, miljaar … daar heeft ze nu al drie jaar spijt van …  Stress krijgt ze van dat ding … of ze antwoorden niet als ze oproept, of zij begrijpt niet wat ze zeggen als ze toch antwoord krijgt (maar dat kan ook liggen aan het plaatselijke dialect J).  Als Richard dan oproept, krijgt hij altijd antwoord grrrrrr

En het hoofdstuk marifoon is nog niet gedaan, vandaag voor de eerste keer controle gehad … bootje langszij, 2 beleefde mannen aan boord: marifooncontrole.  Ze wisten genoeg ….   Dit is het gekke, marifoon is niet verplicht in Nederland, maar als je er eentje hebt, kan je maar beter zorgen dat alles ermee in orde is.

Maar het is niet al kommer en kwel, we hebben geluk: vanaf morgen is de Julianabrug in Alphen a/d Rijn gestremd voor vier dagen, we zijn er juist op tijd door. We krijgen dagelijks tientallen berichten via e-mail over de stremmingen, maar het is onbegonnen werk om ze allemaal te lezen. Het zou gemakkelijker zijn moesten ze in de titel de betreffende rivier zetten.

En nog goed nieuws: Leiden heeft de langste winkelstraat van Nederland (toch volgens de controleur van de marifoon) … dus weeral shoppen, shoppen, shoppen …                 als het zo doorgaat zal ons vakantiebudget er rap door zijn.  Leiden is ook de oudste universiteitsstad van Nederland: kan je merken: er zijn massa’s boekenwinkels (wij hebben er maar 3 bezocht) en nog massa’s meer fietsers – een beetje gelijk Amsterdam, je kan zo van de sokken (moest ik er dragen) gereden worden.

Ook tof in Leiden: hun terrasjes: die liggen op schepen op het water – zalig (wel vrij prijzig als je geen Heineken drinkt).  Het heeft natuurlijk ook een nadeel, alhoewel toch een beetje  leedvermaak:  vroeg er een toerist aan een ober om een foto van hem te nemen, hij op zo’n terras met een …. Jus d’orange!  Hij schuift zijn stoel achteruit …. En  inderdaad, hij kan zich nog juist op tijd ergens aan vastnemen of hij lag met zijn klieken en klakken in het sop.  Dat zou pas een mooi plaatje geweest zijn .

Goh, ik kan bijna niet stoppen met schrijven, zoveel is er te zien vandaag. Ook voorbij jachtbouwer Mulder gevaren.  Jammer dat we nooit euromillions winnen, want het jacht dat in zijn loods lag … yep, yep dat mocht van ons zeker de Estée S II als naam dragen.

Ik ga er toch mee ophouden – een hapje eten, nog van het zonnetje genieten, fietsers ontwijken, dromen van ons nieuwe Mulderjacht, enz, enz ..

Als alles goed gaat, horen jullie opnieuw van ons vanuit Haarlem, groetjes.

De route: Gouda – Boskoop- Alphen a/d Rijn - Leiden

Vandaag geen foto’s – beperkte toegang tot het internet L

17-05-2016 om 20:34 geschreven door Richard & Hyacinth  

Maandag, 16 mei 2016

Rustdag vandaag, met Richard geen sinecure… dat is geen langslaper, dus om acht uur uit ons bedje.

Het weer valt tegen, weer veel buien en een fris windje. Maar we laten ons niet kisten, we trekken door weer en wind naar Gouda- een kwartiertje wandelen van de jachthaven.  Voor iemand die graag aan het water wil wonen, hier maak je veel kans,  massa’s grachten. Waar ik niet aan kan wennen is de ‘openheid’ en dat bedoel ik letterlijk – bijna niemand heeft gordijnen voor zijn venster hangen – je kan overal in de huizen binnenkijken – tot achteraan in de tuin.  En wees maar gerust – ik zou Hyacinth niet zijn als ik dat niet gedaan zou hebben .  En zo ben ik te weten gekomen dat de gemiddelde Nederlander op een vrije  maandag in de zetel zit met een laptop op zijn/haar schoot .

’s Middag zijn we op de Markt iets gaan eten bij een Italiaan (ok, ok,  iets = effe wachten ... een pizza dus).

En om 13 uur gaan de winkels open – shoppen, shoppen ….   Leuk als je schipje heringericht is en er extra stapelplaats bijgekomen is . En ook nog proviand indoen (niet dat het nu echt nodig is, want we gaan de volgende dagen nog enkele stadjes bezoeken – maar je weet nooit dat het oorlog wordt hé).

Vandaag nog twee bidons diesel getankt (er is een tankstation rechtover de jachthaven) – we hebben ongeveer 35 motoruren, dat kost ons 60 liter diesel – jajaja, sommige vrouwen (zoals onze Estée S) kunnen echt wel zuinig zijn.

Over motoruren gesproken, we zijn redelijk constante vaarderkes: donderdag hadden we 9,64 uur, zaterdag, 9,63 en zondag, 9,62 uren op onze teller.  Is wel veel, maar vanaf nu zal het wel minderen. 

Vanavond houden we het rustig, een beetje lezen, glaasje wijn … komt goed.   

Veel groetjes van Richard & Hyacinth

Foto's: 

Het stadshuis van Gouda

Stukkie kaas?

Bruggen?  Elk zijn eigen bruggetje hier

16-05-2016 om 18:04 geschreven door Richard & Hyacinth  

Zondag, 15 mei 2016

Vroeg uit veren vandaag, het is STR-dag ofte Start To Run met Evy. De laatste 3 sessies heb ik op twee weken gedaan, er was te veel werk aan het bootje, geen tijd om te lopen.  Vrijdag kon ik niet van boord en gisteren had ik geen goesting.

Het was zalig lopen, is het altijd als je zoveel kan rondkijken en allemaal nieuwe dingen ziet,  je vergeet dan dat het lastig is .

Ondertussen is Richard te weten gekomen dat het internetsysteem dat we gekocht hebben bij KPN, smerig duur is – 30 euro, met moeite op internet gesurft (3 dagen en dan maximum een uur) en we hebben maar één euro surftegoed meer, met andere woorden, roaming is waarschijnlijk goedkoper.

Terug aan boord, ontbeten, een douche genomen en we waren klaar voor een weer redelijke vaartrip.

De passages verliepen optimaal,  nergens moeten wachten aan een brug of een sluis.

Op het Merwedekanaal nog onze eerste slaapplaats ‘ever’ met de Estée S terug gezien (nostalgie, nostalgie).  En dan op de Lek, een breed, kronkelig vaarwater, normaal met redelijk wat beroepsvaart.  Maar vandaag valt het mee, met dank aan het lange weekend.  Daarna een stukje op de Nieuwe Maas – niets voor echte pleziervaarders, maar Hyacinth vaart graag eens door een stukje haven, daar valt wat te bezien: zo hebben we de ark van Noah gezien en een olieboorschip, daar staat een pak machinerie op, om nog maar niet te spreken over de heli-platform.

Op de Hollandse IJssel waren we alleenheerser, niets of niemand tegen gekomen.  De liftenbouwers worden hier stinkend rijk.  Helaas hebben we daar geen fotootje van, dus zal ik het maar beschrijven: een Stannah lift, maar dan voor plezierjachten.   Bij ieder, niet onbescheiden, huis is er zo’n lift voorzien … luxe.  Stel je voor, je komt thuis met je (speed)boot, je legt hem op de lift, mooi uit het water en klaar is kees (begin al goed Hollands te spreken, we zijn al te lang in Nederland). 

Uiteindelijk zijn we een dag eerder dan voorzien in Gouda aangemeerd.  Hier blijven we twee nachten, de havenmeesters zijn hier een koppel, het zijn schatjes, super lieve mensen. 

Even enkele wist-je-datjes: 

-          Erasmus werd verwekt in Gouda ( is gestorven in Bazel).

-         Nederland meer dan 650 miljoen kilo kaas per jaar produceert

-          Een kaasschaaf beter schaaft als deze voor het schaven even is opgewarmd 

Ze hebben hier ook, hoe kan het anders, een kaasmuseum (de Goudse Waag). Nog niet bezocht, maar iets zegt me dat het biermuseum in Brugge interessanter is.

Ik zou willen zeggen: we zitten hier op ons gemakske op ons schipke, maar dat is de waarheid oneer aandoen … het spookt hier!  Nog nooit meegemaakt: we krijgen sms’jes dat de verwarming uit is, de lichten gaan aan, zonder dat we de schakelaar aanraken, de radio begint vanzelf te spelen, onze batterijen geven aan dat ze ‘overcharged’ zijn  … spookie ….   Richard springt van de machineruimte naar de elektriciteitskast, naar de batterijlader, naar de meters ….   En  Hyacinth, zij blogt er lustig op los … het zal wel goed komen.

Onze route: De Linge – verbindingskanaal (enkel voor pleziervaart) – Merwedekanaal (bezuiden de  Lek)  - De Lek – Nieuwe Maas – Hollandse IJssel – Gouwe – jachthaven Gouda.

Het weer: fris met af en toe een stevige bui.

Foto’s:

-           onze eerste stop/slaapplaats in 2013

-          Tiens, dat schip (varend op de Lek) komt me bekend voor

-          Den enige echte ark (maar blijkbaar vond enkel de giraf het nodig om ons welkom te heten)

-          Indrukwekkende machinerie, om nog maar niet te spreken van het feit dat onze koning er ook zou kunnen landen met zijn helikopter.

      Morgen rustdag - niet alleen voor de werkmensch - wij blijven ook een dagje in Gouda.

15-05-2016 om 21:23 geschreven door Richard & Hyacinth  

Zaterdag, 14 mei 2016

Vannacht hadden we vooral af te rekenen met de wind – die heeft, jammer genoeg, alle goede weer weggeblazen.

Toen we vanmorgen wakker werden was het amper 12 graden, dan maar rap onze Webasto (verwarming voor de leek) aangestoken. Maar helaas, gans de winter hebben we kunnen genieten van zijn warmte, nu is hij blijkbaar ook met vakantie.  Hyacinth heeft haar nog eens gedraaid onder het warme dekbed en Richard is in de machineruimte gekropen om meneerke weer aan de praat te krijgen en zo de warmte en gezelligheid te herstellen.

Een lange tocht vandaag, want we gaan een omweg doen langs het BIeschosch.  Jaren geleden, toen onze boot nog een kano was, zijn we op een zonnige zondag naar Drimmelen gereden (een paar uur rijden toch) en hebben daar onze kano te water gelaten – we wilden de kleine vaarwatertjes, waar gemotoriseerde schepen geen toegang hebben gaan verkennen.

Paar probleempjes:

1)      We hadden onze info/plan thuis vergeten, dus we wisten niet goed waar we juist moesten binnenvaren.  (Hm: moeten we toegeven: ook nu zijn we onze papieren documentatie vergeten, gelukkig hebben we ook alles digitaal).

2)      Het was bootjesdag!!!!!!  Zonder overdrijven, zeker een schip of honderd in alle maten en snelheden was die dag ook op het water.  En wij daar tussen met onze kano, niets anders dan klotsen en botsen en hopen dat we niet overvaren werden.  Allez, na een uur (ingang van het rustige deel dus niet gevonden) onze kano terug uit het water.

We hadden ook onze picknick mee:  belegde broodjes, wijntje, dessertje.  Dus we gingen er nog het beste van maken en op een schoon plekje onze lekkernijen opeten.

Helaas, alle mooie plekjes waren bezet, van armoede hebben we onze sandwiches al rijdend op de autostrade opgegeten.

Vandaag dus meer geluk, we hebben de ingang gevonden!  Het weer zat tegen: veel buien, veel wind. Het mindere weer heeft zo zijn voordelen, want er is dan minder begankenis  (een woord dat ik geleerd heb van Richard).  Het Biesbosch is  zeker een aanrader, maar bootjes met iet of wat diepgang moeten wel attent zijn, want er zijn veel ondiepe plaatsen.

Nu liggen we in Heukelum (niet zo ver van Leerdam – van de kaas)  op de Linge. Deze rivier moesten we eigenlijk niet hebben, maar nieuwsgierig als we zijn, zijn we toch een kilometertje of negen (een uur dus, dit watertje opgevaren).

En als we het dan toch over de kaas hebben, normaal gezien zijn we overmorgen in Gouda. Als we tenminste weer niet besluiten om een omweggetje stuurboord of bakboord te doen.

Groetjes,

Richard en Hyacinth

Onze route:

Dintel – Mark – Markkanaal – Wilhelminakanaal – Amertak – Amer – Biesbosch – Boven Merwede -  Linge.

Weer:  veel wind, regenbuien.

Foto’s:

Een Fairline die met ons aan het racen is

Gorinchem

De Linge

14-05-2016 om 19:28 geschreven door Richard & Hyacinth  

Vrijdag, 13 mei ’16

Vandaag gevaren van Tholen naar de Dintel … we liggen iets voorbij Stampersgat (what’s in a name).

Het was zelfs leuk varen op het Schelde-Rijn kanaal, bijna geen scheepvaart, dus weinig klotsen en botsen.  Slechts één minpuntje op dat kanaal, telefoontje gehad van onze personeelsdienst, ik heb de job, waar ik voor gesolliciteerd heb, niet.  De tweede beste kandidate heeft het gehaald

Ondertussen liggen we aan onze palen vastgemeerd.  Ik weet nu al at ik deze nacht met een veilig gevoel ga slapen … we liggen een paar meter van de oever, in het midden van de natuur. Hier geraakt niemand zonder natte voeten aan boord.

Jammer genoeg, ook  hier een paar minpuntjes – het is niet voor niets vrijdag de dertiende: de boer heeft juist zijn weilanden bruin gespoten (maar ça va nog, het went … langzaam … )..   En we liggen in Nederland, dus molens … normaal dus.  Maar helaas, het zijn windturbines, het geluid lijkt een beetje op een vliegtuig dat hoog boven je hoofd vliegt.

Driemaal is scheepsrecht: geen nieuwe job, stinkende beer, achtergrondlawaai in een stiltegebied.

Nu kan het niet anders of het tij gaat keren:  we gaan subiet meedoen met de lotto

En verder gaan we de rest van de dag relaxen, genieten van het zonnetje en zalig nietsdoen.

13-05-2016 om 16:13 geschreven door Richard & Hyacinth  

Donderdag, 12 mei ’16

Gisterenavond nog afscheid genomen van vrienden en familie.  Ik begin echt op Hyacinth te lijken, ik wil ook van alles en nog wat organiseren en eigenlijk heb ik daar geen tijd voor …. Tja, het zit in mijn genen zeker … Gelukkig hebben we vrienden die twee handjes geholpen hebben, merci beaucoup.

Vroeg uit de veren vandaag, want zoals gewoonlijk lopen we achter op ons schema. De laatste bidons diesel leeggegoten in onze tank,  de watertank gevuld, de kasten (lees Ikeazakken)  volgestouwd met  kleren, een plaatsje zoeken voor onze scrabble, de auto thuis gaan afzetten en met de vouwfietsen naar de jachthaven.  Man, man, man – amper zeven kilometer, maar naar mijn gevoel was het minstens dubbel zo ver -  mijn conditie is toppie.

Kapitein Jan was op  het appèl, hij zal in zijn eigen gevloekt hebben, want we vertrekken met een ongepoetst schip.  Hij heeft vorig weekend al het verniswerk behandeld (afbijten en vernissen) zodat we met een toonbare meid op stap konden …. Wij zijn er jammer genoeg niet in geslaagd om haar te kuisen.  We zijn niet goed bezig, shame on us .

Pascale, Tony en Basiel hebben hun werkzaamheden in de steek gelaten om -  in de gezonde uitlaat van ons bootje - afscheid te nemen. 

Ook nog een baai, baai, zwaai , zwaai van de Jabi en dan begon het écht.

In Rieme stond de papa van Richard ons uit te wuiven, leuke verrassing.  En iets verderop, aan den Totalsteiger, stonden onze vrienden Kathleen en Nico  te waaien (Antwerps voor zwaaien).  Dat was geen verrassing.  PS De gin zal smaken.

En nu … gedaan met de stress, we hebben nu een zee  (of om bij de locatie te blijven een Wester- en Oosterschelde) van tijd.  Hmm … echt gedaan met de stress?  … Alleen nog een beetje in de sluizen, bij het aanmeren, oproepen via de marifoon, veel wind, een geschikte plaats vinden in de jachthaven/natuur  …. Maar voor de rest, ben ik de rust zelve.

Ons programma voor vandaag: een stukje West- en Oosterschelde – door de Bergsediepsluis, daar aanleggen en gaan pitten.  Maar …. de steiger was een paradijs ….  voor meeuwen.  Dus bedankt, maar toch bedankt.  We zijn verder gevaren naar Tholen …  Goeie beslissing (al zeggen we het zelf):  heel rustig, één van de voordelen van buiten het seizoen varen We liggen hier naast een super-de -luxe jacht, ene met zilveren fenders (allez zilverkleurig).  En dat geeft/heeft voordelen: niemand ziet ons liggen achter zo’n mastodont, ook de havenmeester niet – hier is zeker geen Patrick havenmeester). Richard heeft een fotootje getrokken, we kunnen ons spiegelen in zijn steven ... 

Straks nemen we een douche- voor degenen die de verhalen over onze badkamer beu zijn – STOP met de blog te volgen, ik ga het er nog dikwijls over hebben.  Vandaag is het geen overbodige luxe:  we stinken uren in de wind (ok overdreven, maar toch zeker een kwartier).

Tot de volgende zitting.

13-05-2016 om 16:10 geschreven door Richard & Hyacinth  

Maar ... we zijn bezweken onder de druk ... er is ons vriendelijk verzocht, lichtjes gesmeekt, redelijk over gezaagd  om onze bevindingen weer met de mensheid te delen. Dus ... lezen zullen jullie, 46 dagen aan een stuk .... en alles zullen jullie weten, vanaf we onze oogjes opendoen tot we op het einde van de dag in ons bedje kruipen (de tijd tot we weer opstaan gaan we wel voor ons eigen houden, wie wil er tenslotte lezen dat Hyacinth wel eens durft snurken ).

05-05-2016 om 22:34 geschreven door Richard & Hyacinth  

Zaterdag, 27 juni 2015 (Oudenaarde – Langerbrugge => een beetje voorbarig, maar we gaan ervan uit dat alles goed gaat vandaag J).

We zitten – met kleine oogjes – te genieten van ons laatste ontbijt van deze vakantie.  Het bierfeestje hier in Oudenaarde heeft tot een uur of drie geduurd… we hadden beter opgestaan en ook naar het optreden gaan kijken, maar het is en blijft vakantie, dus we mogen lui zijn J

Zes en een halve week (die halve week vertelt Richard er altijd bij) verlof, het kan tellen … de wereld blijft doordraaien … we hebben (anders dan op andere reizen) geen nieuws gevolgd … afgezien van de nieuwtjes van familie en vrienden via blog of gsm zijn we dus een beetje wereldvreemd geworden … dat zal nieuwtjes en kranten verslinden zijn bij onze thuiskomst … terug naar het normale leven en dan zijn we weer gewoon Peter & Conny

Als afsluiter mogen we morgen nog naar het lentefeest van Angelina … een mensch kan zich maar beter feestend voorbereiden op een nieuwe werkweek J

Zo … dit was het … het laatste berichtje op deze blog … en aan onze lezers: DANK JE WEL om via onze schrijfsels een klein beetje met ons mee te varen J.

Het was fijn om te schrijven – het was leuk om de reacties te lezen – en het is super gemakkelijk, nu hoeven we niets meer te vertellen … jullie weten al alles! J

Jullie hebben allemaal de groeten van Hyacinth & Richard!!!!!!!!!

Ligplaats: onze vertrouwde stek in KYCG Langerbrugge

Weerbericht: om 9:00 bewolkt en 18°C

Aantal sluizen: 3

Aantal motoruren:   dat zullen er een 5 tal zijn

27-06-2015 om 09:14 geschreven door Richard & Hyacinth  

Vrijdag, 26 juni 2015 (Péronnes - Oudenaarde).

Fffpppfff … wat een dagje … onze laatste vakantiedag … een specialleke zulle …

Om 7 uur werden we gewekt door een generator … onze buurman, een oude schipper uit Molenbeek met ligplaats in Mendonk was speciaal vroeg opgestaan om een wasmachine te laten draaien … Maar geen probleem, we moesten vandaag een deftige trip varen … we waren van plan om naar Gavere te varen, rustig liggen aan een passantensteiger …

Vandaag de zelfde weg terug als op de heenreis – bekend terrein dus.

Maar links en rechts hadden we een probleempje …

Eerst en vooral de afwas: die heeft geduurd van Péronnes tot Tournai … J

En dan de sluizen … natuurlijk … wat hadden jullie gedacht …  in een sluis (Hérinnes) waren er gisteren problemen en in Kain waren ze aan het werken aan de sluisdeuren … stremming, stremming en nog eens stremming … eerst hebben we vijf spitsen moeten laten voorgaan … en de sluismeester en sluismeesteres hadden redelijk wat stress, want in de opvaart moesten de schepen heel lang in de sluis blijven liggen omdat er ondertussen aan de sluisdeuren gewerkt werd … we hebben een paar Franse scheldwoorden bijgeleerd want sommige beroepsschippers kregen het serieus op hun heupen … en dreigementen van “police” en “garde” zijn wel eens gevallen … Frans avant la lettre! J

In de sluis van Hérinnes konden we direct mee met de eerste lichting … we waren het eerste plezierbootje achter de beroepsscheepvaart … er was behoorlijk wat wind en er was een schip die heel wat moeilijkheden had om te manoeuvreren in de sluis (yep, ook beroepsvaart kan dwars in de sluis liggen).  Wij dus gewacht (niet evident met de wind en het schroefwater én zonder boegschroef) tot het schip aan de kant lag … besluit hij toch om zijn schroef te laten draaien.  Hyacinth vroeg aan de sluismeesteres (in deze sluis leek het meer op een ander soort “meesteres”) om door te geven aan de schipper dat hij zijn schroef even uit kon zetten.  Begint dat vrouwmensch een sermoen af te steken dat we dan maar de volgende schudding moeten nemen, blablabla …

Maar ondertussen hebben we al heel wat geleerd van onze Nederlandse medevaarders … doen alsof je ze niet begrijpt en gewoon je goesting doen.  En uiteindelijk, om een lang en heel warm verhaal kort te maken … er zijn nog twee jachten tegen ons gevaren in  de sluis (één tegen onze zwemtrap en één in onze flank) – maar op het eerste zicht … nog altijd geen schade … oef … stel je voor …

Uiteindelijk zijn we dan maar gestopt in “Oude Aarde” …  En hebben we een heel leuke avond doorgebracht … eerst met de havenmeester nog een paar pinten gedronken.  Zo’n man waar je uren naar kunt luisteren, van alle markten thuis. En dan gaan eten bij zijn zoon op het restaurantschip.  Lekker, “eg” lekker!  Hebben we ook nog een beroemdheid in de tafel naast ons gehad  - allez als je iets van veldrijden kent toch … en al langer dan 10 jaar het veldrijden volgt J  Het was namelijk Mario De Clercq.  Hij herkende ons niet J.

En ons lot … ons triestige lot … we hebben in onze korte vaarcarrière al verschillende keren in Oudenaarde gelegen, altijd super rustig.  Maar niet deze keer … het zijn bierfeesten in Oudenaarde … en de muziek … we kunnen er mee van genieten (op dit ogenblik Alexandrie, Alexandra)  … voor de zoveelste keer deze reis … yep we zijn “eg” wel party animals J.

Nog één keer slapen en onze wereldreis zit er op … het is fijn geweest, het is super geweest, het mocht van ons gerust ietske meer zijn… een jaartje of zo … J.

Wel opvallend, vandaag meer sms’jes gekregen dan anders … vooral van mensen die ons eraan herinnerden dat de reis er bijna op zit J.  En eentje van Richard’s dochter met het heuglijke (maar niet anders dan verwachte nieuws) dat ze geslaagd ende afgestudeerd is. Proficiat!

Fijne mensen ontmoet, mooie plaatsen gezien … en vooral genoten … van het varen, van het “avontuur”, van Frankrijk, een heerlijk vaarland, en van elkaar … en ook wel van de blog … het was leuk om onze indrukken, onze (sluis)ervaringen en small talk met jullie te delen. 

Foto’s

Antoing

Fietsende schoolkinderen in Doornik

Ligplaats: passantenhaven Oudenaarde

Weerbericht: zonnig

Aantal sluizen: 4

26-06-2015 om 23:22 geschreven door Richard & Hyacinth  

Donderdag, 25 juni 2015 (Mons - Péronnes).

Probleempjes met internet – gisteren nochtans verbinding met de jachthaven en een half uur wifi zo maar cadeau gekregen van Di Rupo (via culturele hoofdstad van Europa) – maar helaas, onze computer had er geen zin in … dus geen blog.

Ook vandaag lukt het niet, we liggen in Péronnes en kunnen normaal gezien 3 uur op internet voor 2 euro – maar het systeem ligt hier plat.  Ook kunnen we hier niet eten, want de havenmeester/clubbar uitbater/kok heeft niets in huis, hij kookt enkel in het weekend. Maar geen nood, onze biefstuk van een paar dagen geleden lag nog op ons te wachten in de ijskast. Dus onze Cobb uitgehaald en lekker buiten gekookt.  En verder is het hier heerlijk rustig op het ogenblik, een watertje glad gelijk een spiegel, rustige buren, zalig zulle.

Een van onze buren vaart daar met een joekel van een jacht en komt ons complimenteren met ons bootje – hij wist dat het van Engelse makelij was (hijzelf is trouwens ook van Engelse makelij).  Hij dacht dat het een vrij nieuw schip was – We think he has forgotten his glasses in England J. 

Vandaag in het kanaal Nimy-Blaton-Péronnes gevaren en één sluis getrotseerd: onze 200 ste van deze reis!  Dat moeten we vieren J.

In Péronnes hebben we onze fietsen van boord gehaald en zijn we naar het dorpje gereden om onze laatste mondvoorraad op te slaan – vooral water en frisdrank, want onze laatste vakantiedagen beloven nog warm te worden, joepie!

Daarna nog wat gedronken in de clubbar, en dan naar ons drijvend huisje om te eten  en nog wat te lezen … voor ons mag de vakantie nog een week of zes duren – op zijn minst J.

We gaan de avond afsluiten met een Limoncello en dan gaan we een zwoele nacht tegemoet ;-).

Foto’s

Kanaal Nimy Blaton Péronnes

Estée S bij valavond

Ligplaats: jachthaven Péronnes

Weerbericht: zonnig

Aantal sluizen: 1

25-06-2015 om 00:00 geschreven door Richard & Hyacinth  

Woensdag, 24 juni 2015 (Mons).

Luie vakantiedag vandaag  …

Gisterenavond niet meer gekookt – iets gegeten in de cafetaria én een dessert gegeten: Richard een coupe speculoos en Hyacinth een coupe fraises (enkel te verkrijgen in het seizoen), dus ze had daar een portie aardbeien verwacht om u tegen te zeggen, er lagen welgeteld één aardbeien op, in schijfjes gesneden weliswaar ….

Ik wil het ook nog eens hebben over de wasmachines in de jachthavens – ze deugen niet!!!  In Sillery hebben we een wasje gedaan op 40°C, in een nieuwe wasmachine, er zat zelfs een lichtje in de trommel, heel chique – alleen ging ze na gebruik niet open en hebben we tot ’s anderendaags moeten wachten tot de havenmeester terugkwam om onze was uit de machine te halen.  Maar dat is niet zo erg, veel erger is dat je was zo heel erg krimpt in die machines: ik heb een – redelijk spannende – broek gewassen en nu is die zodanig gekrompen dat ze niet meer toe kan … ze deugen niet die wasmachines J.

We zitten al ganse dag in het zonnetje. Zalig weertje zulle …

Richard heeft wat klusjes gedaan en Hyacinth niet J

In de namiddag nog eens naar Mons gefietst – Hyacinth heeft een alternatieve weg gekozen, op het gevoel … was een stukje langer dan normaal J, maar ondanks het omweggetje, heeft ze in het terugkeren opnieuw de route mogen kiezen … en dat was toch redelijk rustig fietsen (geluk gehad dus J).

Nu nog wat genieten van het zonnetje, de capriolen van een varend wrak aan het bekijken – het bootje lijkt een beetje op de “Tonia” of hoe heette het ook alweer dat aan het brugje ligt/lag om naar het veer van Langerbrugge te rijden. Een kleinigheidje gegeten, een glaasje gedronken ….  Dat is het zowat voor deze lazy Wednesday.

Foto’s

Le Grand Place de Mons

Ligplaats: jachthaven Le Grand Large - Mons

Weerbericht: zonnig, ± 22°C, licht bewolkt

24-06-2015 om 00:00 geschreven door Richard & Hyacinth  

Dinsdag, 23 juni 2015 (Seneffe tot Mons).

Beter weer vandaag – gelukkig maar!

Op ons gemakske opgestaan, ontbeten en ons en den Estée S klaargemaakt. 

Richard heeft deze morgen de fenders opgeruimd – we zijn Frankrijk doorgevaren met 18 fenders aan ons schipke – 18 fenders voor een jachtje van nog geen 10 meter … kan tellen hé … als we de romp dan nog zouden beschadigen …  We doen het nu met 12 fenders (dat is nog altijd 2 meer dan we gewoon zijn, maar zolang de boegschroef niet hersteld is, geen risico’s).

Vandaag 2 sluizen gehad (verval van 10 en 5 meter) en de scheepslift van Strépy (verval 73 meter). Afgezien van de wachttijd in Strépy (50 minuten – maar we zijn in vakantie, dus we hebben tijd) is alles vlot verlopen.

In de jachthaven van Mons liggen we op hetzelfde plaatsje als vorige keer, aan de cafetaria J.  Vorig jaar hebben we hier een vrouw tussen wal en schip zien vallen aan de bezoekerssteiger, daar gaan wij niet gaan liggen zulle … zij had ribben gekneusd, ellenboog gebroken, …  Moest het niet zijn dat de autostrade hier niet al te ver vandaan loopt … het was hier rustig.  Maar we weten uit ervaring dat het constante geroezemoes geen beletsel is om te slapen.

We hebben onze fietsjes gepakt en zijn eens naar de Grand Place gereden, en zoals op alle “Grote Markten”, zijn hier de biertjes ook een ietsiepietsie prijziger dan in het cafeetje om de hoek.  Maar het is een mooi plein, leuke terrasjes, het stadhuis van Elio staat er ook en we hebben ons onledig gehouden met “mensen kijken” (en Hyacinth kijkt niet alleen, ze geeft ook nog eens gratis commentaar) … één van onze favoriete bezigheden.

Nog wat boodschappen gedaan (onze laatste Leffe hadden we uitgedeeld in Namen (we zijn te goed voor deze wereld J) en terug naar ons bootje.

Straks gaan we eens kijken of er iets te bikken valt in de cafetaria en anders bakken “we” (met aan een zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zal het Richard zijn) wel een biefstukje (om compleet te zijn: een steak au poivre met gebakken aardappelen en schulperwtjes). Speciaal voor de mensen die vanavond niet weten wat gereedmaken, een kleine tip J.

Het valt me ineens in dat we hier vorig jaar een film beginnen bekijken zijn van Monty Python, maar we zijn dan die vrouw gaan helpen en hebben niet meer verder gekeken … misschien doen we dat wel vanavond.

Mooie slogan om de dag mee te beëindigen: Always look on the bright side of life J

Foto’s

De scheepsbak van Strépy.

Helemaal alleen in de grote sluis…

Le Grand Place van Di Rupo

Ligplaats: jachthaven Le Grand Large - Mons

Aantal sluizen: scheepslift van Strépy + 2 “gewone” sluizen

Weerbericht: bewolkt, soms wat regen, soms wat zon, ± 19°C.

Motoruren: 3,94 uur

23-06-2015 om 18:44 geschreven door Richard & Hyacinth  

Maandag, 22 juni 2015 (Marchienne-au-Pont tot Seneffe).

Oeps, een paar foutjes gisteren (het was dus wel degelijk zondag en we lagen niet in Marcinelle-au-Pont, als dat al bestaat, maar in Marchienne-au-Pont), Hyacinth was duidelijk nog van slag L.

Marchienne-au-Pont is een relatief goede ligplaats als je van Mons, Brussel, Namen of Seneffe naar Charleroi vaart, moet je wel een kilometertje of drie verder de Samber op, een proper steigertje net buiten het industriegebied.  Een bijna stiltegebied ware het niet dat er een schip rechtover ons lag met een behoorlijk luidruchtige generator (gelukkig uit tussen 23 en 7 u) en dat in een bebouwde kom!. Maar het schip is te koop, dus voor in de toekomst: Marchienne-au-Pont: rustig liggen, geen auto’s, weinig passage, groen aan de kant van de passantensteiger, een kerkschip.  Je hebt in ieder geval niet het geraas van de treinen zoals in Auvelais (het enige andere alternatief – of je moet voor een sluis gaan liggen).

Ze hebben hier de grauwheid een beetje proberen verhullen met graffiti – er zijn een paar kunstwerkjes bij …

We zijn vandaag opgestaan met regen, we hebben uren gevaren in de regen en nu liggen we in Seneffe … inderdaad, in de regen!  We genieten van ons Belgisch zomertje – kan je tenminste na iedere sluis van tenue wisselen J. 

Vorig jaar, hebben we hier ook gelegen in juni – zitten puffen van de warmte, ’s avonds een bbq’tje … groter kan het verschil niet zijn. Wat niet veranderd is: de kindjes op het water: ook met dit weer zijn ze aan het surfen en kanovaren – dappere mensjes!

Wij blijven lekker binnen, drinken een wijntje, spelen scrabble en luisteren naar de muziek (als de roffelende regen het geluid niet overstemt tenminste).

Tot de volgende!

Foto’s

Geen foto's vandaag... Signaalsterkte Wifi is te zwak... 

Ligplaats: jachthaven S.N.E.F in Seneffe

Aantal sluizen: 3 (met vlottende bolders)

Weerbericht: Eerst regen, daarna regen en het eindigt met regen, veel regen en koud, ± 16°C

Motoruren: 4,84 uur

22-06-2015 om 19:12 geschreven door Richard & Hyacinth  

Zaterdag, 21 juni 2015 (Namur tot Marcinelle-au-Pont).

Zomer vandaag, en we hebben het geweten – we hadden een rustige nacht verwacht, maar dat was buiten het zomerfeestje van de jachtclub gerekend.  Er was een “summer party” – tot 4 uur in de morgen.  Maar toch hebben we relatief goed geslapen, als we af en toe wakker werden, was het iedere keer met muziek uit onze jeugdjaren – nostalgie dus.

Gisterenavond zijn onze Nederlandse buren (Hans en Ginny) bij ons komen aperitieven – echt sympathieke mensen – vol interessante verhalen. We hebben genoten van hun gezelschap en de Leffe viel ook in de smaak van Hans J.

Deze morgen heeft Richard hen (en Hyacinth) getrakteerd op chocoladekoeken.

Om iets voor 9 uur zijn we dan vertrokken.  En nu komt het sluizenverhaal, een schaamrood item van deze keer. Richard zou het niet verteld hebben (heel lief van hem om de stommiteiten van Hyacinth te verzwijgen), maar ah, waarschijnlijk staat er al een filmpje op het internet voordat deze blog verschijnt …  191 sluizen heeft het goed gegaan deze reis, Richard heeft ondertussen een tiental sluizen zonder boegschroef - met verve – genomen … maar dat is zo saai voor de blog hé … Gelukkig is er dan Haycinth om wat “schwung” in het leven te brengen.  Maar ik houd jullie nog even in spanning, jullie krijgen het ganse verhaal …   Vandaag delen we alle sluizen met 2 Nederlandse jachtjes uit Dordrecht. In de 4^de sluis moeten we allemaal naar boven – niemand heeft blijkbaar geldige papieren om door Wallonië te varen, dus krijgen we allemaal een officieel printje van de sluismeester.  Een gedreven ambtenaar aan het werk op zondag, ze bestaan!  En Hyacinth (omdat ze het best frans spreekt ???) krijgt een omslag mee die ze de volgende sluis moet afgeven.  En neen, daar ging het ook nog altijd goed: de sluiswachter bleef in zijn bastion, dus Hyacinth van boord en braafjes postbode gespeeld. OK, nu komt eindelijk de nachtmerrie van iedere “sluisvaarder” (ik kan niets meer uitvinden om het uit te stellen) … Sluis nummer 6 van de dag, Richard meert perfect aan, Hyacinth legt perfect vast … de sluiswachter doet heel lang over het vullen van de sluis (een minder gedreven ambtenaar, we kregen ook al geen antwoord via de marifoon, Hyacinth heeft nog opgeroepen om het licht op groen te zetten).  Haycinth neemt de – foute – beslissing om het meertouw te verleggen naar een andere bolder op het moment dat er een windstoot door de sluis komt.  Gevolg: de boeg volledig weg van de kant (hadden we nog een goed werkende boegschroef, zou het vandaag een kort verslagje geweest zijn). Richard probeert nog iets te ondernemen maar de wind en de stroming zijn te sterk.  We drijven af naar de andere kant van de sluis.  Hyacinth smijt nog een touw naar het jachtje voor hen, maar de man moet ook lossen omdat zijn vrouw hun eigen jacht niet meer kan houden.  Gevolg: schaamrood, schaamrood, ellende, ellende … dwars in de sluis.  Hoe?  Geen idee, maar uiteindelijk is Hyacinth van boord gesprongen (en wonder boven wonder heeft ze eerst nog haar meertouw bevestigd aan de Estée S en heeft ze het schipje recht kunnen trekken.  Schade aan het schipje: 0,0 – schade aan ego van Hyacinth: 100%.

En het ergste van al, er stond dat eentje aan de wal die alles zag gebeuren, en in plaats van te komen helpen heeft hij zijn gsm gepakt en alles gefilmd.  Hyacinth moet er nog aan wennen … dat in dit digitaal tijdperk spectaculaire beelden belangrijker zijn dan behulpzaamheid.

Daarna moest arme Richard, volledig in het zweet om alles in goede banen te leiden, ook heel hard op zijn tellen passen als hij Hyacinth aanspreekt (en letterlijk aanspreken hé, ze kreeg niet eens op haar donder … omgekeerd zou het wat anders geweest zijn J).

Kort daarna varen we door Charleroi, er zijn festiviteiten aan de gang … dus veel volk … dus veel portrettentrekkers die ons schoon schipke op de pellicule zetten. Normaal gezien zit Hyacinth er dan deftig bij, met een blik van “yes, it’s me, the lady of the boat” … nu was het even anders: armen over de borstkas, voeten op tafel (very ladylike) en een blik van “et alors”.

Maar haar negatieve bui heeft maar geduurd tot de volgende sluis …. Waar alles gelukkig goed ging.

En nu liggen we dus in Marcinelle-au-Pont, moederziel alleen aan een passantensteiger.  En  - het is tenslotte vandaag zondag, kerkdag … liggen we rechtover een kapel (een heilig schip zeg maar,  het komt dus allemaal goed – als we tenminste niet zot worden van die strakke wind J).  Maar wij, “ervaren” zoetwatermatrozen weten ondertussen dat de wind met de avond gaat vallen.

Beste lezers van deze blog: Richard & Hyacinth wensen jullie op deze 21^ste juni een warme, gelukkige en vreugdevolle zomer!

Foto’s

Net zoals Parijs: mooie brug + Eifeltoren… J

Ontmoeting met James Bond

Onze buren…

Ligplaats: kade Marchienne au pont

Aantal sluizen: 7

Weerbericht: Eerst regen, daarna droog, veel wind, ± 20°C zonnig

Motoruren: 7,53u

21-06-2015 om 18:16 geschreven door Richard & Hyacinth  

Zaterdag, 20 juni 2015 (Dinant tot Namur).

We zijn vandaag op hetzelfde uur vertrokken als onze Nederlandse buren, we varen dus samen tot in Namur – wel gemakkelijk als ze nog eens in panne vallen J

Dus varen we telkens met hen in de sluizen. De eerste sluis moeten we eveneens delen met een beroepsvaarder – en eigenlijk kan je bijna op voorhand zeggen als ze al dan niet rekening houden met lichte motorbootjes (als ze niet opkijken, dan mag je er bijna donder op zeggen dat ze geen respect hebben voor plezierbootjes).  En deze keek dus niet op,  vaart ons volle vaart voorbij, test de kracht van zijn schroef een paar keer in de sluis, dan weet je het wel.  We hebben wijselijk besloten om hem de volgende sluizen alleen te laten nemen, wat natuurlijk wel betekent dat we iedere keer een twintigtal minuten voor de sluis liggen dobberen, maar safety first!

In de vierde sluis van de dag ging het pas echt fout – Hyacinth was het water aan het bekijken met een bedenkelijke blik, er dreef daar een serieuze troep in die sluis (houtblokken, piepschuim, zelfs citroenen, …)   en in één keer horen we een klop en de boegschroef doet het niet meer!  Helaas, ze heeft geen dienst gedaan aan citruspers, het moet iets serieuzer zijn dat de schroef geraakt heeft. Niet onoverkomelijk, maar heel vervelend (is toch een leuk speeltje dat je achter de hand kan houden als de kant te dicht bij je schipke komt J).

De volgende sluizen is het dus op een iets andere manier aanmeren, maar het heeft gelukkig geen problemen gegeven.

Vandaag zijn we langs het Latem van de Ardennen gevaren, langs de kanten van Wépion (even voor Namen) moeten de villa’s zeker niet onderdoen, de Maas is natuurlijk wel iets minder lieflijk dan de Leie.

In Namur aangekomen is er geen plaats meer aan de kade, enkel nog een plaatsje of twee aan de vingersteigers.  Vorig jaar hadden we daar ook gelegen, en door de sterke stroming hadden we een klein “schartje” (van een centimeter of 50) opgelopen - ondertussen weten we hoe we het best dwars op de stroom moeten aanleggen – maar zonder extra hulpmiddel zag Hyacinth het niet zitten.  Dus eerst ergens gaan aanmeren waar we niet mochten liggen - Hyacinth heeft dan haar Speedootje aangetrokken en is in het water gesprongen.  In de boegschroef zit dus niets …. Dit wil zeggen dat er een ander probleem is, Richard heeft ons bed ontmanteld om via de binnenkant de handel te bekijken,  maar daar is niet direct iets te zien … dat wordt dus een extra tripje naar Terneuzen na de reis.  Ondertussen waren ook alle vingersteigers bezet en zijn we maar naast onze Nederlandse buren gaan liggen (die hadden het laatste plaatsje ingepalmd). We liggen helemaal niet graag dubbel, maar soms breekt nood wet (of zoiets).

Er is één, niet te versmaden voordeel: we gaan lekker slapen vanavond.  Vorig jaar hebben ze hier in Namen onze fietsen proberen stelen – dit jaar is de kans dat ze opnieuw proberen quasi nihil.  Dat worden “sweet dreams” vannacht J.

En verder liggen we hier te klotsen en te botsen – er passeert hier redelijk wat “plezier” vaart – zo van die huurbootjes met zatte gasten en een schipper die geen vaarbewijs nodig heeft en dus geen flauw benul heeft welke golven hij veroorzaakt.  Maar tussen onze bootjes liggen genoeg fenders, zelfs een oorlogsbodem kan ons niets maken J.

En hoe het komt dat we vandaag opnieuw onze blog kunnen versturen?  Met dank aan hotel Beauregard – zij leveren ons – ongewild – het nodige (free wifi) om jullie op de hoogte te houden J.

Foto’s

Rotsklimmen

Mooi optrekje…

Ligplaats: kade Namur

Aantal sluizen: 6

Weerbericht: ± 20°C – bewolkt, tegen de avond zonnig

Motoruren: 5,19

20-06-2015 om 17:45 geschreven door Richard & Hyacinth