Donderdag vandaag dit betekent dat we als ontbijt pannenkoeken krijgen heerlijk met wat ananas. Na het ontbijt is het tijd voor school, de kinderen komen enthousiast aangelopen en willen allen wel een hand vasthouden, ik heb er maar 2 dus wordt er al er al eens ruzie gemaakt, de kinderen slaan elkaar heel veel, elke dag moeten we vechtende kinderen uit elkaar halen. Straffen is moeilijk hen efkes tegen de muur zetten, en er zelf bijstaan anders lopen ze weg helpt bij sommigen, bij de paar heel stoute Kids is het moeilijker, zelfs na 4 minuten lopen ze direct terug naar het andere kind om hem of haar terug te slaan, tegen de muur zetten tot ze huilen is de enige remedie. Ik weet het, dit klinkt nogal wreed maar we kunnen niet tolereren dat ze blijven slaan naar elkaar, soms slaan ze echt wel heel hard.
Gelukkig is het niet altijd ruzie en spelen ze ook mooi met elkaar of komen ze bij de obruni extra aandacht en een knuffel zoeken. Elke dag horen we wel 100 keer obruni fa me (neem me op) ze smeken ervoor, ook de stoute drukke kids willen al eens een knuffel of opgepakt worden. Als je dan toegeeft en er één op je armen neemt zie je een stralende glimlach verschijnen, en dan roepen ze trots naar hun vriendjes het is me gelukt, op zon moment veranderen ook de wilde kinderen in zachte knuffelberen
Heel vaak nemen we een huilend kind op de schoot voor wat troost, de andere kinderen moeten dan efkes wijken maar blijven wel in de buurt.
De eerste les bij de grootste kids was terug 2-letter woorden, echt enthousiast waren ze niet
.
In de pauze houden de kinderen zich met wat voor handen is bezig, hier is dit zo goed als niets, de stoelen zijn ongeveer hun enige speelgoed, het is leuk te zien hoe creatief ze er mee omgaan, soms een trein, soms een auto en vandaag was het een muur om er gezamenlijk af te springen
Op het einde van de pauze houdt de headmaster een meeting, zaterdag is er begrafenis van de arbeider van Syto (we gingen al naar het feest van zijn leven kort na zijn overlijden), het is belangrijk dat wij ook gaan, als vertegenwoordigers van syto. Dus komende zaterdag gaan we met zijn allen naar de begrafenis, benieuwd wat dit zal zijn.
2e mededeling morgen gaan we alle stoelen en tafels wassen, de andere vrijwilligers planden om deze middag naar Koforidua te gaan en worden gevraagd om sponsen en waspoeder mee te brengen.
Ik blijf op school, en hou me terug met de Kids bezig.
De kleinsten mogen schilderen, een door de vrijwilligsters gemaakte tekening mogen ze inkleuren, ze genieten.
Na de lunch is het tijd voor een dutje, ik zet me tussen de Kids en heb al snel een aantal kinderen rond me, mijn benen liggen na een paar minuten vol slapende kinderen
.
De werken voor het toilet vorderen vlot, de 3 diepere putten zijn een soort syptische put voor de opvang van de menselijke uitwerpselen , deze putten worden afgedekt met hout en wapeningsijzer om er een dak vloer op te gieten. Als ik vertrek zijn ze nog druk in de weer, het beton moet vandaag nog gegoten worden zodat ze morgen verder kunnen.
Na school maak ik nog mijn wandeling en geniet van een fris biertje. Op de terugweg zie ik mooi gekleurde wolken door de zonsondergang.
|